Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή
Ο Δήμος Φιλιατών θα προκηρύξει διαγωνισμό για 3 άδειες περιπτέρων στην πόλη των Φιλιατών 1 στην κεντρική πλατεία 2 στα ΚΤΕΛ 3 στο Νοσοκομείο Φιλιατών. Ενημερώνω όλους τους πολίτες αλλά περισσότερο αυτούς που έχουν παιδιά ΑΜΕΑ στις οικογένειες τους ή και οι ίδιοι οι γονείς κάποιος από τους δύο ή και οι δύο έχουν αναπηρία τουλάχιστον 67% να προσέλθουν στον Δήμο να τους δωθει η λίστα με τα χαρτιά που χρειάζονται να καταθέσουν έτσι ώστε να διεκδικείσουν 1 από τις άδειες. Εάν πάρουν 1 άδεια μπορούν να το δουλέψουν οι ίδιοι οι η να το νοικιάσουν. ΜΗΝ ΑΡΓΉΣΕΤΕ γιατί υπάρχει κύκλωμα που δρα στο χώρο παρασκήνιο.
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΉ ΑΝΑΚΟΊΝΩΣΗ
Σήμερα το Δ.Σ του Δήμου Φιλιατών θα πάρει απόφαση για την χωροθέτηση των 3 περιπτέρων που θα λειτουργήσουν στην πόλη των Φιλιατών. Το κεντρικό περίπτερο της πλατείας θα δοθεί αποκλειστικά σε άτομα ΑΜΕΑ.
Η απόφαση θα κοινοποιηθεί στους προέδρους όλων των χωριών του Δήμου.
Δεδομένου όμως του κοινωνικού συντηρητισμου και των ξεπερασμένων κοινωνικών στερεοτυπων υπάρχουν πολλές οικογένειες που θεωρούν τα άτομα αυτά κοινωνικά αποκλεισμένα και χωρίς κοινωνική δραστηριότητα και σε πολλές περιπτώσεις είναι περιορισμένα στον χώρο του σπιτιού τους.
Θα παρακαλούσα τους προέδρους των χωριών που γνωρίζουν τις οικογένειες αυτές να τις ενημερώσουν διά ζώσης για το δικαίωμα που έχουν και να τους πείσουν να καταθέσουν τα σχετικά παραστατικά στον Δήμο έτσι ώστε η όλη διαδικασία να έχει όσο περισσότερο πλατυτερη συμμετοχή για να λειτουργήσει με όσο το δυνατό περισσότερες αιτήσεις.
Δεν θα είναι καθόλου δημοκρατικό και δίκαιο να παρθεί απόφαση με 3 ή στο 4 αιτήσεις. ΕΊΝΑΙ ΥΠΟΧΡΈΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΈΔΡΩΝ.
και στις ενοχές, για ένα καλύτερο κόσμο,που υποσχεθήκαμε, μα δεν στρώσαμε, ούτε πατήσαμε σ’ αυτόν.» Γιάννης Βέλλης
«Αλλάζουν όλα δίπλα μας, τα λέμε δικά μας, μα τόσο ξένα φαίνονται, εικόνες μιας διαφορετικότητας.» Γιάννης Βέλλης
«Νοσταλγικός ο δρόμος, της απουσίας σου, περισσότερο φιλικός από ποτέ, έρχεται/ τώρα που σκοτεινιάζει τον διαβαίνω, ξανά και ξανά, σαν άγνωστος, περαστικός/ γέμισε ο κόσμος άγνωστους, περαστικούς, ίσως με γνωρίσεις, ίσως χαθείς/ πάλι, μόνο οι σημειώσεις παραμένουν απείρακτες, σημάδι της απουσίας μας ή της ιστορίας μας.» Γιάννης Βέλλης
«Άλλος κρατάει, μια μέρα το χρόνο
για να πληγώνεται, άλλος για να γελάει, αχώριστοι, οι δρόμοι των ανθρώπων με τα λάθη τους.» Γιάννης Βέλλης
«Δεν ήταν η απόσταση, δικαιολογία/ ήταν δρόμος μακρύς, ίσως αδιέξοδο/ εδώ και χρόνια, ταπείνωνα τις λέξεις/ αυτές που με κυνηγάνε, σε μια αλλαγή/ περίμενα την πρώτη φωνή, τιμωρία/ και ως έφηβος αντιδρούσα, κοιτούσα/ αν στο τέλος έμεινε όρθιο τζάμι, τόσες πέτρες πετούσα/ πάντα, στη ζωή των άλλων και τη δική μου/ αυθόρμητος εκφραστής, μιας καταιγίδας, μεσοπέλαγα/ ακόμα κι η έρημος, κρατούσε μια συμπάθεια/ σε κάποια κομμάτια σπασμένα, από τις σκέψεις μου/ προσεκτικά τυλιγμένα, σε ανέμους και θύελλες/ ίδια η άμμος, μα πάντα άλλαζε εκεί/ σχήματα, ενοχές, χρώματα, εντυπώσεις/ αγάπη η μέρα κι η νύχτα, κάποια ενοχή/ αφού το ήξερα, το διαπίστωνα καθημερινά/ Δεν ήταν η απόσταση δικαιολογία.» Γιάννης Βέλλης
«Της αρκούσαν λίγα κύματα, εδώ και ώρα, απομονωμένη από τις σκέψεις της, ξέπλενε μια αντίθεση, σε μια θάλασσα/ παγιδευμένη από φιλοδοξίες και άρρωστους έρωτες, πιέζονταν, ζητούσε διέξοδο/ όσο χτυπούσε στις πέτρες, ένα κύμα ή ξάπλωνε στην άμμο κάποιο άλλο/ σιγομουρμούριζε ένα τραγούδι, λίγοι στίχοι, έρχονταν από παλιά, ξεβαμμένοι στο χρόνο και αλώνιζαν ό,τι πονούσε σε μικρά, ατέλειωτα κομμάτια/ μετά, απόλυτη σιωπή, κρατούσε μόνο η ανάγκη, να νιώσει το πέλαγος.» Γιάννης Βέλλης
«Θέλω να τρέξω, με τον άνεμο, να πετάξω μαζί του/ και μετά, σφυρίζοντας, να κλέβουμε ανάσες απ’ τη θάλασσα.» Γιάννης Βέλλης
«Μαθαίναμε το διάλογο, όσο έφταναν οι Έλληνες/ μα δεν είμαστε έτοιμοι, για ρήτορες ή σοφίες/ μας αρκούσε το φτηνό ποτό, ανάμικτο με το νερό μας/ και κάποιες γυναίκες, πρόστυχες, της Ρώμης/ οι καλύτερες σκλάβες, που είχαν τελειώσει, στο δρόμο μας/ ανάμικτα και τα αισθήματα/ αν οι γείτονες ποθούνε, την αίγλη του Καίσαρα, τη Ρώμη μας/ για μια κατάχρηση, ένα σουλάτσο, στα στενά και τα κατώγια/ τότε ευτυχώς, άχρηστες θα είναι οι πρόβες, οι διάλογοι/ όσοι καθίσαν και μας εξόρκιζαν το είναι μας, μέσα στην προσπάθεια/ ένας Καίσαρας, τόσοι συγκλητικοί, φτάνουν για το χρόνο μας/ κι ο πόλεμος, ο Άδης μας, μας πεθαίνει τακτικά, επιπόλαια/ στα στρατόπεδα του κόσμου, που μόνοι στήσαμε.» Γιάννης Βέλλης
«Ό,τι σκοτώναμε, έμοιαζε πρόσκαιρο, αλήθειες, ψέματα, όλα έρχονταν, για μια θυσία/ τόσο εύκολα, δίναμε το θάνατο, κρατώντας, ασφαλείς, τις συνήθειες μας, τις ενοχές μας/ καθάρματα, οι εικόνες, στους καθρέπτες μας/ καθάρματα, που γυρίζουν κι απλώνονται/ αγιότητα, έχουν κρατήσει, μόνο τα νεκρά σκεπάσματα/ όσα στον έρωτα, δόθηκαν και πληγώθηκαν, καρτερώντας στο αύριο/ μια νέα αγάπη, ένα παράδεισο ευτυχίας, μια κάποια ανάσταση.» Γιάννης Βέλλης
Υπάρχει ένα σημείο όπου οι μεμονωμένοι ικανοί άνθρωποι παύουν να είναι εξαιρέσεις -ή άλλοθι – και γίνονται δύναμη αλλαγής. Στη δημόσια ζωή της Θεσπρωτίας λείπει ακριβώς αυτό: η κρίσιμη μάζα ικανότητας. Ένας επαρκής πυρήνας ανθρώπων με γνώση, ήθος, ανεξάρτητη κρίση, συνεργατικότητα και αντοχή, ικανός να επιβάλει σχέδιο, συνέχεια και λογοδοσία.
Ο όρος δεν είναι καθιερωμένος επιστημονικός δείκτης. Είναι πολιτική σύνθεση με θεωρητική βάση. Η θεωρία της criticalmass δείχνει ότι οι πολύ μικρές μειοψηφίες μένουν συχνά εγκλωβισμένες σε συμβολική παρουσία. Το 30% χρησιμοποιήθηκε στη σχετική βιβλιογραφία ως ενδεικτικό – όχι καθολικό – κατώφλι επιρροής. Όχι ως μαγικός αριθμός, αλλά ως ένδειξη ότι η παρουσία αποκτά δύναμη όταν συνδυάζεται με πυκνότητα, συνοχή και πράξη.
Από το κοινωνικό κεφάλαιο του Putnam και τη συλλογική δράση της Ostrom έως τη συλλογική νοημοσύνη της Landemore, οι θεωρήσεις αυτές συγκλίνουν σε ένα κοινό συμπέρασμα: η ατομική επάρκεια δεν αρκεί. Μόνο όταν οι ικανοί αποκτούν συνοχή μπορούν να θέτουν κανόνες, να απαιτούν λογοδοσία, να αντέχουν στις πιέσεις και να μετατρέπουν μεμονωμένες πρωτοβουλίες σε σταθερή πολιτική κατεύθυνση. Χωρίς αυτή τη συλλογική βάση, η ικανότητα μένει ατομικό προσόν· δεν γίνεται θεσμική ισχύς.
Το συμπέρασμα είναι αμείλικτο. Λίγοι αξιόλογοι άνθρωποι, διάσπαρτοι στα επίπεδα εξουσίας, δεν αρκούν. Το σύστημα τους απομονώνει, τους εξαντλεί, τους χρησιμοποιεί ως άλλοθι ή τους αφομοιώνει. Χωρίς κρίσιμη μάζα, οι ικανοί δεν αλλάζουν το σύστημα· το σύστημα αλλάζει εκείνους.
Τότε το λίγο παύει να είναι αποτέλεσμα. Γίνεται μέθοδος εξουσίας.
Το καθεστώς του λίγου δεν μετατρέπει τα αιτήματα σε διεκδικήσεις. Τα καθηλώνει στο επίπεδο της αναφοράς, της παράκλησης και της φωτογραφίας. Δεν παράγει σχέδιο· αθροίζει πενιχρές και ασύνδετες παρεμβάσεις και τις παρουσιάζει ως πρόοδο. Δεν λογοδοτεί με αποτελέσματα· απαντά με ανακοινώσεις. Έτσι η πολιτική παύει να είναι δύναμη μετασχηματισμού και γίνεται μηχανισμός συντήρησης.
Η καρέκλα γίνεται σκοπός. Η ιδιότητα υποκαθιστά την αποστολή. Η επανεκλογή εμφανίζεται ως πιστοποιητικό ικανότητας. Το σύστημα δεν σχεδιάζει το μέλλον του τόπου· σχεδιάζει τη δική του επιβίωση.
Αυτό είναι το πρόβλημα της Θεσπρωτίας. Δεν είναι μόνο ότι γίνονται λίγα. Είναι ότι ακόμη και τα λίγα που γίνονται δεν ενώνονται σε κατεύθυνση. Η αποσπασματική δραστηριότητα παράγει κίνηση, όχι πρόοδο. Στρατηγική υπάρχει όταν ξέρουμε πού θέλουμε να βρίσκεται ο τόπος σε δέκα χρόνια, ποια βήματα οδηγούν εκεί, ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη και με ποια αποτελέσματα θα κριθεί.
Η ευθύνη έχει σειρά.
Πρώτη είναι η κεντρική πολιτική εκπροσώπηση. Δεν είναι ταχυδρομείο αιτημάτων ούτε φωτογραφικό αρχείο συναντήσεων. Οφείλει να μετατρέπει τις ανάγκες του νομού σε εθνικές προτεραιότητες, να οικοδομεί συμμαχίες και να δεσμεύει το κράτος σε στόχους, πόρους και χρονοδιαγράμματα. Όταν αρκείται στη μεσολάβηση και στην παράκληση, δεν παράγει πολιτική· παρουσιάζει τη διαχείριση της έλλειψης ως επιτυχία.
Στην Περιφέρεια, το κριτήριο δεν είναι πόσες παρεμβάσεις μπήκαν σε έναν κατάλογο. Είναι αν άλλαξε η θέση της Θεσπρωτίας. Σε έναν σχεδιασμό που λειτούργησε με κέντρο βάρους τα Ιωάννινα, η τοπική περιφερειακή εκπροσώπηση όφειλε να γίνει αντίβαρο. Δεν έγινε. Ο νομός πήρε μερίδια, όχι θέση· παρεμβάσεις, όχι πορεία. Δεν συγκροτήθηκε στρατηγική που να συνδέει λιμάνι, σύνορα, παραγωγή, τουρισμό, εκπαίδευση και ενδοχώρα σε μία αλυσίδα αξίας.
Εδώ δεν χωρούν υπεκφυγές. Όποιος βρίσκεται επί δεκαετίες στο προσκήνιο δεν κρίνεται από τις ανακοινώσεις του. Κρίνεται από το αποτύπωμά του. Έγινε η Θεσπρωτία ισχυρότερη μέσα στην Ήπειρο; Απέκτησε δική της αναπτυξιακή ταυτότητα; Αν όχι, η μακροβιότητα μετρά την αντοχή του μηχανισμού, όχι την αξία της θητείας.
Στον πρώτο βαθμό, η Ηγουμενίτσα δεν έχει δικαίωμα να διοικείται ως δήμος συντήρησης. Είναι το μητροπολιτικό κέντρο της Θεσπρωτίας στην πράξη. Αν δεν μετατρέπει την κίνηση που περνά από πάνω της σε αξία που μένει στον τόπο, απλώς φιλοξενεί τη διέλευση.
Η καθημερινότητα είναι υποχρέωση. Όχι όραμα.
Η κρίσιμη μάζα ικανότητας δεν είναι λέσχη αυτοανακηρυγμένων «αρίστων». Είναι επάρκεια με ήθος, συνεργασία και δημοκρατική ευθύνη. Δεν ζητά έναν σωτήρα. Απαιτεί αρκετούς ανθρώπους που θα συμφωνήσουν σε λίγες μετρήσιμες προτεραιότητες, θα αντέξουν τη σύγκρουση και θα υπηρετήσουν σχέδιο μεγαλύτερο από τη θητεία, τον τίτλο και το όνομά τους.
Η Θεσπρωτία δεν πάσχει από έλλειψη ανθρώπων. Πάσχει επειδή οι ικανοί δεν έγιναν ακόμη δύναμη, ενώ το λίγο έγινε καθεστώς.
Δεν χρειάζεται άλλους διαχειριστές του λίγου. Χρειάζεται κρίσιμη μάζα ικανών ανθρώπων που θα αποφασίσουν ότι ο τόπος δεν μπορεί να ζει άλλο κάτω από τις δυνατότητές του.
Συνάντηση της Πρυτάνεως του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Καθηγήτριας Άννας Κ. Μπατιστάτου με τον Βουλευτή Παύλο Γερουλάνο
για κρίσιμα ζητήματα της Ανώτατης Εκπαίδευσης
Η Πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Καθηγήτρια Άννα Κ. Μπατιστάτου υποδέχθηκε στο γραφείο της τον Βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Κινήματος Αλλαγής Παύλο Γερουλάνο, στο πλαίσιο συνάντησης εργασίας για θέματα που αφορούν στη λειτουργία και την αναπτυξιακή πορεία των Ελληνικών Πανεπιστημίων.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, η Πρύτανης ανέπτυξε τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και υπογράμμισε την ανάγκη θεσμικών παρεμβάσεων που θα επιτρέψουν στα Πανεπιστήμια να λειτουργούν με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, ευελιξία και ταχύτητα.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη στρατηγική διεθνοποίησης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, η οποία υλοποιείται μέσα από τη συμμετοχή του στη Συμμαχία Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων ARTEMIS, μέσω του προγράμματος Erasmus+ καθώς και μέσω διεθνών δικτύων ακαδημαϊκής και ερευνητικής συνεργασίας. Παράλληλα, αναδείχθηκαν οι πρωτοβουλίες του Ιδρύματος για την ανάπτυξη συνεργασιών με Πανεπιστήμια και ερευνητικούς φορείς του εξωτερικού καθώς και για την προσέλκυση φοιτητών/τριών, ερευνητών/τριών και ακαδημαϊκού προσωπικού από τη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα. Η Πρύτανης παρουσίασε τις δράσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη καθώς και τις προοπτικές περαιτέρω ενίσχυσης της διδασκαλίας, της έρευνας, της καινοτομίας, της εξωστρέφειας και της διεθνούς παρουσίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Παράλληλα, συζητήθηκε η σημασία της διασφάλισης και ενίσχυσης του συνταγματικά κατοχυρωμένου αυτοδιοίκητου των Πανεπιστημίων, ως βασικής προϋπόθεσης για την απρόσκοπτη άσκηση του ακαδημαϊκού και ερευνητικού τους έργου και για την αποτελεσματική ανταπόκρισή τους στις σύγχρονες κοινωνικές και αναπτυξιακές ανάγκες.
Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε ιδιαίτερα θετικό και εποικοδομητικό κλίμα, επιβεβαιώνοντας τη σημασία του διαρκούς διαλόγου μεταξύ της ακαδημαϊκής κοινότητας και της Πολιτείας για την περαιτέρω ενδυνάμωση της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης.
Δημοσιεύθηκε η πρόσκληση υποβολής αιτημάτων στήριξης (ΑΔΑ: ΨΚ644653ΠΓ-ΠΑΡ) στο πλαίσιο της Παρέμβασης Π3-73-3.5 «Προστασία, Διατήρηση και Βελτίωση των Γενετικών Πόρων στην Κτηνοτροφία» του Στρατηγικού Σχεδίου Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΣΣ ΚΑΠ) 2023-2027, με συνολικό προϋπολογισμό 16.902.610 ευρώ.
Στόχος της παρέμβασης είναι η διαφύλαξη της ζωικής βιοποικιλότητας της χώρας, η προστασία και αξιοποίηση των εγχώριων φυλών αγροτικών ζώων, καθώς και η βελτίωση των γενετικών χαρακτηριστικών τους μέσω οργανωμένων δράσεων γενετικής αξιολόγησης και αναπαραγωγής.
Η πρόσκληση απευθύνεται σε αναγνωρισμένους φορείς και οργανώσεις αναπαραγωγής που υλοποιούν προγράμματα γενετικής βελτίωσης και διατήρησης ζωικών γενετικών πόρων, σύμφωνα με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο.
Στο πλαίσιο της παρέμβασης χρηματοδοτούνται δράσεις όπως: -Η τήρηση γενεαλογικών βιβλίων και μητρώων ζώων. -Ο έλεγχος ποιοτικών και ποσοτικών αποδόσεων. -Η διενέργεια γενετικών και γονοτυπικών ελέγχων. -Η συλλογή, αξιολόγηση και αξιοποίηση δεδομένων που συμβάλλουν στη διατήρηση και βελτίωση των ζωικών γενετικών πόρων.
Οι αιτήσεις στήριξης υποβάλλονται αποκλειστικά ηλεκτρονικά μέσω του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΟΠΣΚΑΠ), συνοδευόμενες από τα απαιτούμενα δικαιολογητικά και στοιχεία τεκμηρίωσης(πληροφορίες: Κέντρο Ζωικών Γενετικών Πόρων Ιωαννίνων, τηλέφωνα: 26510 35881, 26510 21686)
Η περίοδος υποβολής αιτήσεων ορίζεται από τη δημοσίευση της πρόσκλησης και διαρκεί έως και ένα (1) μήνα από την ημερομηνία έναρξης υποβολών, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο θεσμικό πλαίσιο.
Η αξιολόγηση των αιτήσεων πραγματοποιείται από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Κατά τη διαδικασία εξετάζονται η επιλεξιμότητα των δικαιούχων, η πληρότητα των φακέλων, η τεχνική επάρκεια των προτεινόμενων δράσεων και η συμβολή τους στους στόχους της προστασίας και βελτίωσης των γενετικών πόρων της ελληνικής κτηνοτροφίας.
Η συγκεκριμένη παρέμβαση αποτελεί σημαντικό εργαλείο για τη διατήρηση της γενετικής κληρονομιάς της ελληνικής κτηνοτροφίας, ενισχύοντας παράλληλα την ανταγωνιστικότητα και τη βιωσιμότητα των εκτροφών μέσω της αξιοποίησης σύγχρονων μεθόδων γενετικής βελτίωσης.
Συνελήφθη αλλοδαπός στην Ηγουμενίτσα, για προώθηση στο εσωτερικό της χώρας παράτυπης μετανάστριας
Συνελήφθη χθες (22-06-2026) αργά το βράδυστην Ηγουμενίτσα από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ηγουμενίτσαςαλλοδαπός, σε βάρος του οποίου σχηματίστηκε κακουργηματικού χαρακτήρα δικογραφία για παραβάσεις της νομοθεσίας περί αλλοδαπών.
Ακόμα, συνελήφθη αλλοδαπή, που κατηγορείται για παράνομη είσοδο στη χώρα.
Ειδικότερα, σε έλεγχο που πραγματοποίησαν οι αστυνομικοί σε όχημα το οποίο είχε μισθώσει και οδηγούσε ο κατηγορούμενος, βρέθηκε στη θέση του συνοδηγού η αλλοδαπή,την οποία, όπως προέκυψε, είχε παραλάβει νωρίτερα από σημείο κοντά στην ελληνοαλβανική μεθόριο, με σκοπό να μεταβούν από κοινού στη Λευκάδα.
Τα συλληφθέντα άτομα θα οδηγηθούν στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσπρωτίας.
Συνελήφθη φυγόποινος αλλοδαπός στην Κακαβιά
Συνελήφθη χθες (22-06-2026) το βράδυ στην Ηγουμενίτσα από αστυνομικούς του Τμήματος Διαβατηριακού Ελέγχου Κακαβιάς σε συνεργασία με το Αστυνομικό Τμήμα Πωγωνίου αλλοδαπός, διότι όπως διαπιστώθηκε εκκρεμούσε σε βάρος του καταδικαστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με ποινή κάθειρξης-5- ετών και -10- μηνών, για παραβάσεις της νομοθεσίας περί ναρκωτικών.
Ο συλληφθείς θα οδηγηθεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ιωαννίνων.
Ενημέρωση σχετικά με απατηλό e–mail (phising) που διακινείται με ψευδή χρήση στοιχείων της Εθνικής Μονάδας EUROPOLκαι της Ελληνικής Αστυνομίας
Από το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας ανακοινώνεται ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα διακινείται απατηλό ηλεκτρονικό μήνυμα (phishing email), το οποίο επιχειρεί να παραπλανήσει τους πολίτες κάνοντας παράνομη χρήση της επωνυμίας της Εθνικής Μονάδας Europolκαι της Ελληνικής Αστυνομίας.
Ειδικότερα, το μήνυμα εμφανίζεται να έχει αποσταλεί από τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου enugr@enu.gr(HELLENICEUROPOLNATIONALUNIT), και φέρει ως θέμα «ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΓΗ».
Οι δράστες χρησιμοποιώντας τα στοιχεία αυτά σε επιστολή δήθεν αρμόδιων ελεγκτικών αρχών, προσπαθούν να εξαπατήσουν πολίτες – χρήστες του διαδικτύου, με το πρόσχημα ότι ο αποδέκτης τους εμπλέκεται σε υπόθεση πορνογραφίας ανηλίκων και άλλων αδικημάτων.
Μάλιστα, χρησιμοποιώντας λογότυπα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της EUROPOL, καθώς και ψευδή υπογραφή του δήθεν Γενικού Επιθεωρητή Αστυνομίας, επιχειρούν να προσδώσουν «αληθοφάνεια» στη σχετική επιστολή.
Στο πλαίσιο αυτό ανακοινώνεται ότι, το παρακάτω κείμενο – μήνυμα που διακινείται μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (email), ως δήθεν επιστολή του «Γενικού Επιθεωρητή Αστυνομίας», είναι καταφανώς ψευδεπίγραφο και απατηλό και αποστέλλεται από δράστες που επιχειρούν προφανώς να εξαπατήσουν – παραπλανήσουν τους πολίτες και ακολούθως να αποκομίσουν παράνομο οικονομικό όφελος.
Παρακαλούνται οι πολίτες να μην ανταποκρίνονται και να διαγράφουν το συγκεκριμένο μήνυμα, καθώς και «να μην ανοίγουν» τα συνημμένα αρχεία για αποφυγή προσβολής από κακόβουλο λογισμικό.
Υπενθυμίζεται ότι, περισσότερες συμβουλές για την αποφυγή εξαπάτησης πολιτών υπάρχουν αναρτημένες στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Αστυνομίας (www.astynomia.gr), στην ενότητα «Οδηγός του πολίτη/Χρήσιμες συμβουλές», ενώ επιπλέον πληροφορίες και συμβουλές για περιστατικά ηλεκτρονικών απατών υπάρχουν στην ιστοσελίδα της Διεύθυνσης Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος www.cyberalert.gr.
Για την πληρέστερη ενημέρωση των πολιτών, παρατίθεται εικόνα της απατηλής επιστολή:
Κριτική και συγκριτική ικανότητα – Aντιευρωπαϊσμός
και απομονωτισμός: ο κωδικός «Αλβανία» – Δογματικές Ιδεολογικές
αγκυλώσεις ακραίου εθνικισμού και εθνομηδενισμού
Διαχρονικά, η στάση μιας κοινωνίας απέναντι στην ευρωπαϊκή της ταυτότητα αποτελεί έναν ασφαλή δείκτη της πνευματικής και πολιτικής ωριμότητας. Συχνά, ωστόσο, παρατηρείται το φαινόμενο μιας αντιευρωπαϊκής νοοτροπίας, η οποία στερείται ουσιαστικού εθνικού και γεωπολιτικού προσανατολισμού. Δεν πρόκειται για μια συγκροτημένη, εναλλακτική πολιτική πρόταση, αλλά για μια νοσηρή και εμμονική άρνηση. Ο αντιευρωπαϊσμός και ο νοσηρός απομονωτισμός τρέφονται από ιδεολογικές δογματικές αγκυλώσεις∙ αδυνατούν να αντιληφθούν τη σύγχρονη πραγματικότητα του πολύ-εθνισμού και της πολύ-εθνικής συνεργασίας αποκαλύπτοντας μια βαθιά έλλειψη κριτικής και συγκριτικής σκέψης.
Αντιευρωπαϊσμός και εθνικός απομονωτισμός εκδηλώνονται συχνά μέσα από τα κατάλοιπα ενός ακραίου και άκαμπτου δογματισμού, ο οποίος προσομοιάζει σε αυτό που ιστορικά ορίζεται ως ακροαριστερός εθνομηδενισμός ή ακροδεξιός εθνικισμός. Στο πλαίσιο αυτό, κάθε προσπάθεια ένταξης σε ένα ευρύτερο δυτικό ή ευρωπαϊκό πλαίσιο αντιμετωπίζεται προκαταβολικά ως υποταγή σε ξένα κέντρα αποφάσεων και απώλεια της εθνικής κυριαρχίας. Αυτή η οπτική ισοπεδώνει την εθνική ιδιοπροσωπία. Δεν επιδιώκει μια γνήσια πολύ-εθνική συνεργασία, σύμφωνα με τον σύγχρονο υγιή εθνισμό, αλλά εργαλειοποιεί την απόρριψη της Ευρώπης, για να συντηρήσει παρωχημένα ιδεολογήματα του περασμένου αιώνα. Η άρνηση της ευρωπαϊκής προοπτικής μετατρέπεται έτσι σε ένα ιδιότυπο μίγμα εθνικισμού και εθνομηδενισμού, οι οποίοι από διαφορετικές κατευθύνσεις τέμνονται στην κοινή καταστροφολογία και συνωμοσιολογία· αποδομούν το ευρωπαϊκό παρόν χωρίς να προσφέρουν καμία απολύτως βιώσιμη ή ρεαλιστική εναλλακτική προοπτική για το μέλλον.
Η πολιτική υστερία του αντιευρωπαϊσμού σήμερα, ενώ δεν προτείνει καμία ρεαλιστική εναλλακτική προοπτική, λειτουργεί ως εργαλείο μόνιμης διαμαρτυρίας και ψηφοθηρίας, επενδύοντας κοινωνικά και πολιτικά στα πρωτόγονα ανακλαστικά του φόβου της απώλειας της εθνικής ταυτότητας και της οικονομικής ασφάλειας.
Εθνικός απομονωτισμός: κωδικός «Αλβανία»
Η ιστορική εμπειρία προσφέρει χαρακτηριστικά παραδείγματα σε ποια αποτελέσματα οδηγεί αυτή η απομονωτική λογική, με πιο ενδεικτικό την Αλβανία κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Η γειτονική χώρα, εγκλωβισμένη σε έναν απόλυτο κομμουνιστικό δογματισμό και έναν ακραίο αντιευρωπαϊκό απομονωτισμό υπό το καθεστώς του Ενβέρ Χότζα, οδηγήθηκε στην πλήρη οικονομική, κοινωνική και τεχνολογική εξαθλίωση. Ο φόβος της «δυτικής διαφθοράς» και η εμμονή στην απόλυτη αυτάρκεια δημιούργησαν μια κοινωνία-φυλακή, αποκομμένη από κάθε τεχνολογική και πολιτιστική εξέλιξη. Το παράδειγμα αυτό υπενθυμίζει με τον πιο δραματικό τρόπο ότι η αποκοπή από τον ευρωπαϊκό κορμό όχι μόνο δεν εγγυάται την εθνική ανεξαρτησία, αλλά νομοτελειακά οδηγεί στη φτώχεια, την οπισθοδρόμηση και το περιθώριο της Ιστορίας.- Προφανώς δεν χρησιμοποιήθηκε τυχαία ο «Κωδικός Αλβανία» το εφιαλτικό 3015 ως ευρωπαϊκό σχέδιο για ένα ενδεχόμενο grexit, δηλαδή την αποχώρηση της Ελλάδας από την ευρωζώνη και την επιστροφή της σε εθνικό νόμισμα.
Οι αντιευρωπαϊστές δεν αρκούνται σε μια εποικοδομητική κριτική «ευρωσκεπτικισμού» για τις λειτουργικές αδυναμίες της Ευρωπαϊκή Ένωσης, αλλά καλλιεργώντας συνεχώς έναν στείρο αρνητισμό προσπαθούν να υψώσουν αντιευρωπαϊκά ψυχολογικά εμπόδια στους πολίτες και να τους εγκλωβίσουν σε μια εχθρική πολιτική νοοτροπία, η οποία στερεί από την κοινωνία πολύτιμα πνευματικά και υλικά εφόδια, προκειμένου να αντιληφθεί την πολυεπίπεδη αναγκαιότητα και εθνική χρησιμότητα της ευρωπαϊκής συνεργασίας.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση ως Πολυεθνική Συνεργασία
Στον αντίποδα της φοβικής απομόνωσης βρίσκεται το πραγματικό όραμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ε.Ε. δεν αποτελεί έναν ψυχρό, τεχνοκρατικό μηχανισμό, αλλά ένα πρωτοποριακό ιστορικό πείραμα πολυεθνικής φιλίας και συνεργασίας. Για πρώτη φορά στην Ιστορία της ευρωπαϊκής ηπείρου, έθνη που για αιώνες εξαντλούνταν σε αιματηρούς πολέμους αποφάσισαν να μοιραστούν κοινές δημοκρατικές αξίες και να συνεργαστούν για την ειρήνη και την ευημερία των λαών τους.
Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση βασίζεται στον σεβασμό της διαφορετικότητας και στην πεποίθηση ότι τα μεγάλα προβλήματα της εποχής μας –οικονομικά, περιβαλλοντικά, μεταναστευτικά– μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά μόνο συλλογικά. Η συμμετοχή σε αυτή τη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια δεν αναιρεί, ούτε ισοπεδώνει, την εθνική ταυτότητα· αντίθετα, την ενισχύει και την προστατεύει μέσα από ένα ισχυρό πλέγμα πολυ-εθνικής φιλίας, ασφάλειας και συνεργασίας.
Η πολιτική σύγκριση ως πνευματική ικανότητα
Για να αντιληφθεί κανείς αυτή την πραγματικότητα, απαιτείται η αποφυγή του δογματισμού και η ενεργοποίηση μιας θεμελιώδους πνευματικής ικανότητας: της σύγκρισης. Η σύγκριση αποτελεί την ανώτερη νοητική λειτουργία που επιτρέπει στον άνθρωπο να ξεφεύγει από τον υποκειμενικό φανατισμό και να αξιολογεί τα δεδομένα με βάση την αντικειμενική πραγματικότητα. Η άρνηση της σύγκρισης είναι το κύριο γνώρισμα της δογματικής σκέψης. Αντίθετα, η ικανότητα να συγκρίνουμε μας επιτρέπει να αναγνωρίζουμε τα οφέλη της ευρωπαϊκής πορείας, χωρίς να εθελοτυφλούμε μπροστά στις αδυναμίες της, τις οποίες οφείλουμε να διορθώνουμε δημιουργικά εκ των έσω. Για παράδειγμα, όταν συγκρίνουμε το επίπεδο ζωής, την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το κράτος δικαίου και την κοινωνική πρόνοια της Ευρώπης με οποιοδήποτε άλλο μέρος του πλανήτη –ή με το παρελθόν της απομόνωσης– τα συμπεράσματα είναι προφανή.
Επίσης, δεν είναι τυχαία η ομόθυμη κατακραυγή και η κοινωνική καταδίκη της τρομοκρατίας στην Ιταλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η οποία οδήγησε τους τρομοκράτες σε δημόσια αυτοκριτική, πολιτική μετάνοια και αποκήρυξη της βίας, ενώ στην Ελλάδα παραμένουν αμετανόητοι. Η σύγκριση αποδεικνύει ότι σε αυτή την αντίληψη συνέβαλε αποτελεσματικά και το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, για το οποίο διαχρονικά η βασική τομή ήταν μεταξύ δημοκρατίας και ολοκληρωτισμού, μεταξύ του δημοκρατικού διαλόγου και της ιδεολογικής χρήσης της πολιτικής βίας ως «μαμής» της Ιστορίας. Αντίθετα, στη χώρα μας κυριαρχεί ακόμα η πεποίθηση ότι η τομή μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς ταυτίζεται με τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ του Καλού και του Κακού. Μάλιστα, μια μικρή κομμουνιστική μειοψηφία γιορτάζει επετειακά τη συμπλήρωση εφέτος ογδόντα (80) χρόνων από την έναρξη μιας τρίχρονης εμφυλιακής επαναστατικής βίας.
Συμπερασματικά, ο αντιευρωπαϊσμός χωρίς πολιτικό προσανατολισμό δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια πνευματική οπισθοδρόμηση. Οδηγεί σε ιστορικά αδιέξοδα, όμοια με αυτά του παρελθόντος, και στερεί από την κοινωνία τα εφόδια για το μέλλον. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως πεδίο πολυεθνικής συνεργασίας, παραμένει το πιο ασφαλές και δημοκρατικό πλαίσιο για την ανάπτυξη ενός σύγχρονου κράτους. Η καλλιέργεια της κριτικής και συγκριτικής σκέψης, ειδικά στις σχολικές βιβλιοθήκες, συμβάλλει δημιουργικά, για να ξεπεραστούν οι αντιευρωπαϊκές εμμονές: να γίνει αντιληπτό ότι η εθνική ανεξαρτησία και η κοινωνική πρόοδος επιτυγχάνονται μόνο μέσα από την ανοιχτή επικοινωνία και την ευρωπαϊκή πολυεθνική συνεργασία. Κοινωνική πρόοδος και ευημερία είναι αναπόσπαστα συνδεμένες με τη συμπόρευση σε μια κοινή ευρωπαϊκή πορεία.
Οι Πομάκοι ως λαός πού ζεί πάνω στην οροσειρά της Ροδόπης,είμαστε ευγενικοί,φιλόξενοι,χαμογελαστοί καί εργατικοί.Τα χαρακτηριστικά των προσώπων μας είναι συνήθως ανοιχτόχρωμα καί στα μάτια μας κυριαρχεί το χρώμα τού ουρανού.
Τα τελευταία χρόνια έχουν διεισδύσει ανάμεσά μας παρακρατικοί καί εγκάθετοι πού εξυπηρετούν την προπαγάνδα τού τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής,με σκοπό να αλλοιώσουν τον χαρακτήρα μας,τον πολιτισμό μας καί τις παραδόσεις χιλιάδων ετών.Ο σκοπός τους είναι ένας: Να μας αναγκάσουν να τουρκοποιηθούμε εθνολογικά,παραβιάζοντας διαρκώς τη συνθήκη της Λωζάνης πού μιλά ξεκάθαρα γιά μουσουλμανική καί ΟΧΙ τουρκική μειονότητα,γιά να εξυπηρετήσουν τα ύπουλα καί βρώμικα σχέδια της Άγκυρας γιά τη Θράκη μας.
Αδέρφια,ΜΗ τους ακούτε,ΜΗ τους φοβάστε,είναι θρασύδειλοι κατά βάθος.Ας κρατήσουμε γλώσσα καί παραδόσεις.Ας αντιδράσουμε.
Η ελληνική Πολιτεία οφείλει να μας αναγνωρίσει κάποτε ως ιδιαίτερη εθνική οντότητα,όπως έπραξε πριν ένα χρόνο με την κοινότητα των Αλεβιτών τού Έβρου. Η ελληνική δικαιοσύνη πριν λίγες μέρες έδειξε το δρόμο,έπραξε ορθά καί καταδίκασε τους τραμπούκους του τεμένους τού πλατάνου. Περιμένουμε ανάλογες αποφάσεις επίσης καί γιά όλους αυτούς που περιφρονούν τούς νόμους της ελληνικής Πολιτείας καί Δικαιοσύνης…
(Παρακαλούμε καί πάλι,όσοι δεν γνωρίζουν την περιοχή-δεν γνωρίζουν ποιοί καί τι είμαστε οι Πομάκοι,να ΜΗ σχολιάζουν καί παραπληροφορούν τους υπόλοιπους…Ευχαριστούμε)
ΑΝΑΡΤΗΣΗ: ΣΟΥΛΙ ΣΟΥΛΙΩΤΕΣ & ΙΣΤΟΡΙΑ
Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ των ΑΛΒΑΝΩΝ… η μία και μοναδική αλήθεια !!!
Ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος για την εποχή του Ηράκλειου γράφει: …»Και επειδή η νυν Σερβλία καί παγανία καί η ονομαζομένη Ζαχλούμων χώρα καί Τερβουνία καί η των Καναλιτών υπό την εξουσίαν του βασιλέως Ρωμαίων υπήρχον, εγένοντο δε αι τοιούιαι χώραι έρημαι παρά τών Αβάρων από των εκείσε γαρ Ρωμάνους τους νύν Δελματίαν καί τό Δυρράχιον οίκούντας απήλασαν»… Εδώ περιγράφεται η ερήμωση της Ιλλυρίας μέχρι και του Δυρραχίου και ο εποικισμός υπο των Αβάρων. Ο Λαονικος Χαλκοκονδύλης (1430-1490), γράφει: Ουδόλως φρονώ ότι οί Αλβανοί ύπάρχουσιν Ίλλυρικόν γένος ώς τίνες λέγουσιν … . Καί πράγματι οἰ Ἀλβανοί δέν ἔχουν ὡς ἀποδεικνύεται οὐδεμίαν σχέσιν μέ τούς Ἰλλυριούς. Ὁ Φίλλιπος ἀλλά καί ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος πρίν ξεκινήσουν πρός ἀνατολάς, εἶχαν ἐκστρατεύσει πρός βοράν διά νά εἶναι ἀπαλλαγμένη ἡ Μακεδονία ἀπό τυχόν εἰς βάρος των ἐκστρατείας τῶν βορείων γειτόνων της, ὁπου μεταξύ αὐτῶν ἦσαν καί οἱ Ἰλλυριοί τούς ὁποίους ἐξουδετέρωσαν, καί ἔκτοτε δέν ἀναφέρονται. Απο την Γαλλική εγκυκλοπαίδεια, γραμμένη από επιτροπή Σοφών υπό την εποπτεία του Ιππότη D’ Arteau, μεταφρασμένη κατ΄ επιτομή από τη Γαλλική, το έτος 1862, διαβάζουμε:
ΑΛΒΑΝΙΑ: υπό των νεωτέρων γεωγράφων καλείται μία των επαρχιών της Ευρωπαϊκής Τουρκίας εκτεινομένη παρά το Αδριατικόν και το Ιόνιον πέλαγος και περιλαμβάνουσα δύο διακεκριμένας Επαρχίας των αρχαίων γεωγράφων την Ιλλυρίαν και Ήπειρο Η χώοα αυτή κατά τόν μεταίωνα εκαλείτο Αρβανέσση νύν δε καλείται Αρναούτ μέν υπο των Οθωμανών, Σκίπερη δέ υπό τών εγχωρίων ήτοι των Αλβανών οίτινες και εαυτούς όνομάζουσι σκιπετάρους. Οί κάτοικοι της εκτεταμένης ταύτης επαρχίας διαφέρουσιν από αλλήλων κατά τε την εθνικότητα την γλώσσαν και την θρησκείαν διότι το μέν μεσημβρινόν μέρος της Αλβανίας ήτοι την κυρίως Ήπειρον οικούσιν οί Ηπειρώται, όντες ομόγλωσσοι και Ομόθρησκοι με τους λοιπούς Έλληνας, το δε αρκτικόν ήτοι την Ιλλυρίαν, ήτις και δύναται νά ονομασθεί κυρίως Αλβανία κατοικούσιν οί Αλβανοί ανάμικτοι οντες μετά Σέρβων καϊ Οθωμανών καί Έλλήνων. Εκτός της αλβανικής γλώσσης η οποία διαιρείται εις πολλάς διαλέκτους και ιδιώματα, λαλείται έτι εν τη Αλβανία καί η Ελληνική, η τουρκική κλπ Στις αρχές του 20αι. ο πρωθυπουργός της Σερβίας Πάσιτς δήλωνε περί του Αλβανικού ζητήματος, σε συνέντευξη που έδωσε στην Γαλλική εφημερίδα «Χρόνος»:
«Οι Αλβανοί ουδέποτε είχον ιστορικόν βίον και ουδέποτε υπήρξε Αλβανία με την γεωγραφική έννοιαν ήν δίδουσι σήμερον οι εν Ευρώπη, μάλιστα δε οι προπαγανδισταί. Ανεξαρτήτως απο το ζήτημα περί καταγωγής και γλώσσης των Αλβανών, είναι βέβαιον ότι είτε Ιλλυριοί ήσαν ούτοι αρχαιώθεν είτε μετανάστες εξ Ασίας, πολιτικόν βίον ουδέποτε έσχον». Βεβαίως τα λεγόμενα του Σέρβου πολιτικού και μάλιστα πρωθυπουργού, ο καθένας θα περίμενε να κρύβουν πολιτικές σκοπιμότητες. Ωστόσο σε αυτό που πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή είναι η αναφορά του Πάσιτς στην Ασιατική καταγωγή των Αλβανών. Ὀφείλουν καί πρέπει νά ἐπιστρέψουν εἰς τήν χώραν τῶν προγόνων των.
Η φράση του διακεκριμένου Αλβανού ακαδημαϊκού και γλωσσολόγου Kolec Topalli (Κόλετς Τοπάλι) –ότι δηλαδή «δεν υπάρχει αρχαία αλβανική γλώσσα»– συνοψίζει μια κρίσιμη γλωσσολογική και ιστορική πραγματικότητα σχετικά με τις γραπτές μαρτυρίες της αλβανικής.
Η επιστημονική συζήτηση κατά πόσο η αλβανική υφίσταται ως «αρχαία γλώσσα» εδράζεται στα θεμέλια της ιστορικής γλωσσολογίας και γραμματολογίας.
Το ζήτημα αυτό συνδέεται άμεσα με το αναγνωρισμένο έργο κορυφαίων επιστημόνων, όπως του διακεκριμένου γλωσσολόγου Kolec Topalli (Κόλετς Τοπάλλη) και του σημαντικότερου ίσως εκπροσώπου των αλβανικών σπουδών Eqrem Çabej (Εχρέμ Τσάμπεϊ).
Η φράση «δεν υπάρχει αρχαία αλβανική γλώσσα» δεν υποδηλώνει οπωσδήποτε αμφισβήτηση της ιστορικής συνέχειας.
Η αλβανική γλώσσα αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα γλώσσας με εξαιρετικά έντονο συγκρητισμό, καθώς το λεξιλόγιό της και η δομή της έχουν διαμορφωθεί μέσα από αιώνες συνεχών επιδράσεων και επιμειξιών.
Στη γλωσσολογία, αυτό το φαινόμενο εντάσσεται στο λεγόμενο «βαλκανικό γλωσσικό δεσμό» (Balkan Sprachbund), όπου διαφορετικές γλώσσες που συνυπήρχαν γεωγραφικά, άρχισαν να μοιάζουν μεταξύ τους, δανειζόμενες η μία στοιχεία από την άλλη.
Το «μείγμα» αυτό, αποδεικνύεται ξεκάθαρα από τη σύνθεση του λεξιλογίου της, το οποίο αναλύεται στα εξής βασικά στρώματα.
Το λατινικό – ρωμανικό στρώμα κατά το μεγαλύτερο μέρος.
Λόγω της μακροχρόνιας ρωμαϊκής κυριαρχίας στα Βαλκάνια, η αλβανική απορρόφησε τεράστιο όγκο λατινικών λέξεων.
Αποτέλεσμα, σε παλαιότερες στατιστικές μελέτες, όπως αυτή του Gustav Meyer, οι λατινικές λέξεις αποτελούσαν ακόμη και πάνω από το 60% του βασικού λεξιλογίου της, σε τέτοιο βαθμό που ορισμένοι πρώιμοι μελετητές την εξέταζαν λανθασμένα ως μισο – ρωμανική γλώσσα.
Το ελληνικό στρώμα, αρχαίο και νέο.
Αρχαία Ελληνικά δάνεια είναι οι λέξεις που εισήλθαν κατά την αρχαιότητα μέσω της επαφής με τις αρχαίες ελληνικές αποικίες, π.χ. Δυρράχιο, Απολλωνία και αφορούν το εμπόριο, τη ναυτιλία και τη γεωργία. Βυζαντινά και Νέα Ελληνικά.
Λέξεις που εισήλθαν μεταγενέστερα λόγω της θρησκευτικής, πολιτισμικής και γεωγραφικής εγγύτητας, ιδιαίτερα στις νότιες περιοχές που διαμορφώθηκε η τοσκική διάλεκτος.
Σλαβικό Στρώμα, η επιρροή συνέβη με την κάθοδο των Σλάβων στα Βαλκάνια από τον 6ο-7ο αιώνα και μετά, η αλβανική επηρεάστηκε βαθιά σε επίπεδο καθημερινού λεξιλογίου, τοπωνυμίων και ορολογίας που αφορά το σπίτι και τη φύση.
Το οθωμανικό – τουρκικό στρώμα είναι η επιρροή, πάνω από τέσσερις αιώνες οθωμανικής διοίκησης άφησαν εκατοντάδες λέξεις, τουρκικής, αραβικής και περσικής προέλευσης που αφορούν τη διοίκηση, τη θρησκεία, την κουζίνα και την κοινωνική ζωή.
Υπάρχει και κάποιο «ευρωπαϊκό υπόστρωμα» από προγόνους βορείων επιδρομέων στο Βυζάντιο ή πριν από αυτό.
Αυτό που διασώζεται πέρα από το παραπάνω μίγμα είναι ένας πυρήνας γραμματικής, συντακτικού και λίγων βασικών λέξεων (π.χ. αριθμοί, συγγένεια), ο οποίος επέτρεψε στους γλωσσολόγους να την ταξινομήσουν ως ξεχωριστό, αυτόνομο κλάδο της Ινδοευρωπαϊκής οικογένειας. Ωστόσο, η επιφανειακή και λεξιλογική της εικόνα είναι πράγματι αυτή ενός πολυεπίπεδου γλωσσικού κράματος.
Υπάρχουν συγκεκριμένα παραδείγματα λέξεων και πώς αυτές αποδεικνύουν το λατινικό ή ελληνικό μίγμα.
Η φράση του διακεκριμένου Αλβανού ακαδημαϊκού και γλωσσολόγου Kolec Topalli (Κόλετς Τοπάλι) –ότι δηλαδή «δεν υπάρχει αρχαία αλβανική γλώσσα»– συνοψίζει μια κρίσιμη γλωσσολογική και ιστορική πραγματικότητα σχετικά με τις γραπτές μαρτυρίες της αλβανικής.
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 
Written
on 24/06/2026