Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή

Archive for Νοέμβριος, 2016

Φιλιάτες, νωρίς το πρώτο χιόνι φέτος…


Στο Φαρμακοβούνι βέβαια,όπω βλέπουμε απο τη φωτο που ανάρτησε ο Δονάτος Παναγιώτου- κι όπως λένε οι παλιοί ¨του Ανδριός ο καιρός γυρίζει αλλιώς¨

ffffffff

 

Advertisements

Φιλιάτες, δυομιση ώρες χωρίς ηλεκτρικό


 

Αποτέλεσμα εικόνας για δεη

Και εντάξει η κακοκαιρία που άρχισε από το πρωί πιθανόν να προκάλεσε πρόβλημα. Το κακό είναι πως όταν υπάρχει βλάβη στη ΔΕΗ δεν απαντούν στο τηλ. στις βλάβες για να ενημερωθούν οι καταναλωτές και να από φύγουν χειρότερα προβλήματα- άλήθεια για πότε το έχουν;

Η ΔΕΗ ναι, γράφει στα τέτοια της τον πελάτη, αφού τον έχει σίγουρο και μόνο για άρμεγμα- αφού παραμένει κι αυτή έναν κομμάτι από το κράτος της πουτ@ν@ς.

ο Σιούλας


Έχουμε πει πολλές φορές για την αξία του βιβλίου του αείμνηστου Σπύρου Καλογήρου. Τόσο την γλωσσολογική όσο και την εθιμογραφική και ηθογραφική. Ανεκτίμητο βιβλίο που δεν πρέπει να λείψει από καμιά βιβλιοθήκη. Θα το βρείτε και στο βιβλιοπωλείο Τσάτσα μόνο 10 ευρώ.

5-%cf%83%ce%b9%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%b1%cf%83

 

Πάρτε μια γεύση…

Ο ΣΙΟΥΛΑΣ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΗΛΙΘΙΟΥ

(γράφει ο Παλιογκαιρίσιος Σπύρος Καλογήρου)

Άντας λάλησαν οι πέτοι σκώθκε ο πάππους κι έριξε ένα κουτρούκι στη στια και τζίνησε τη μανίτσα να σκωθεί για να του δώκει τα σκουτιά. ¨Καητέρε¨ του ’πε η μανίτσα ¨να φωνάξω και τσι τσιούπρες να γένουν έτοιμες¨ και κατόπι έρθε η μάνα με τη θείτσα και έβανε κι ο πάππους τα παπούτσια τα καλά.

Και ’κει που κάθονταν ορθή η μανίτσα, έπεσε στο σιάδι και βάσταε την κοιλιά ¨Όϊ μάναμ’¨ ήλεγε και την πήρανε οι γυναίκες και την έβαλαν παραστιά και τη ρώταε ο πάππους ¨τ’ έεις μωρή¨ και η μανίτσα δεν του ήλεγε και πάλε ¨όϊ μάναμ’¨ ήλεγε.

Τσ’ ήφερε νερό η μάνα τση μανίτσας και έπιε τσιότσιο η μανίτσα και τσ’ έρθε να το βγάλει πάλε και είπε ¨μου φαίνεται ότι μου λύθκε ο αφαλός¨ και μαζεύκε τσιόκαλο.

¨Άει, ορέ δέντρε μερμηγκιάρη¨ τσ’ είπε ο πάππους ¨τώρε σο ’ρθε να σε πιάκει; Ποιος θα πάνει τώρε με τα σφαχτά;¨. ¨Άφσε πατέρα¨ του ’πε η μάνα ¨θα πάνομε μαναχές μας, δεν ήμεστε τσιουπροπούλες¨.

Ο πάππους έβγαλε τα παπούτσια τα καλά κι έκατσε στο κούτσερο. Κατόπι έβαλε το χέρι στον κόρφο κι έβγαλε το σακούλι με τσου παράδες. ¨Να¨ είπε τση μάνας ¨τηράξτε μη σας τα κουμπουρέψει καένας και φέρτε και κανα ζαχαρκό για το παιδί¨. Η μανίτσα βόγκαγε παραστιά, οι γυναίκες έφκαν κι ο πάππους άναψε μια τσιγάρα και τσιούγκραγε τα ξύλα στο τζιάκι με το μασιά.

¨Αυτά οπού λες, Σιούλα¨ είπε ο παππούς. ¨Άμα ήτανε καλές οι γυναίκες θα να ’περνε κι ο Θεός μια, αλλά γλέπεις τσ’ έφεκε τσάρπικες για να βαρσανίζουν εμάς τσ’ άντρες¨ και άντας έφεξε καλά, πήρε το σκόπι και βήκε για να πάνει με τα γίδια.

Άντας δεν κούγονταν άλλο τα κυπριγιά, η μανίτσα δε βόγκαε άλλο. Σκώθκε απ’ την τσέργα και πάησε να νιφτεί και να πάνει στο χαλέ. ¨Όρε στραποκαμμένε¨ ήλεγε μαναχή της ¨τσιότσιο ακόμα και θα μας τη χάλαγες τη δουλειά, που σ’ έπεκε ο πόνος για τα παιδιά σου τώρε που γίγκαν γυναίκες. Άντας ήταντες κούτσκες δεν άπλωες μια φορά το ξερό σου να τσι χαϊδέψεις, να τσου δώκεις μια ορμούνια. Να τώρε. Δεν ξέρω μαναχά τι φίδι θα σε δαγκάσει το βράδυ άντας θα να ’ρθουνε¨ και έφερε γύρα-γύρα μέσα στο σπίτι για να κάνει δουλείες και ίτσιου καμιά δε έκανε.

Το γιόμα έρθε η μάνα με τη θείτσα και η θείτσα δεν ήταντη αγκαστρωμένη και ήταντη κίτερη σαν το λεημόνι και είχενε οργιό και ανατσίργιαζε. Η μανίτσα είπε τση μάνας ¨τι γίγκε¨ και η μανίτσα τσ’ είπε ¨αντάξει¨.

Έπεσε η θείτσα παραστιά στην στέργα και την κατσιούλωσε η μάνα με τη φλοκερή τη βελέντζα κα κατόπι τσ’ έδωκε να πάρει φάρμακο ¨πιέτο πλανταμένη¨ τσ’ είπε ¨να γένεις καλά για να ξαχλιάζουν οι άντρες, που να σε βάρεγε νταλάκι να σε βάρεγε¨.

Η θείτσα δεν έκρινε ίτσιου κ η μανίτσα πήγε στα κονίσματα κι άναψε το καντήλι ¨άιντε, ορέ Θε μου¨ είπε ¨άμα διαβεί και τούτο κόψε με να μη γλέπω πλιό¨.

Στο μούσγκωμα έρθε ο πάππους με τα σφαχτά και τα ’βαλε στο σαϊβάνι. Έκλεισε τη λιάσα κι απόλυκε το σκυλί από τον άλσο. Τη θείτσα την είχενε πάρει ο ύπνος και άντας έρθε μέσα ο πάππους είπε ¨τι έπαθε η Χαρίκλω¨ και του ’πε η μάνα ¨την έπεκε τ’ αυτοκίντο¨ και ύστερα είπε ο πάππους ¨εσύ παιδί μ’ πως είσαι¨ και του ’πε η μάνα ¨ο γιατρός είπε δεν είναι τίποτες, απ’ το ζαλίκι είναι¨ και έβαλε του παππού ένα ρακί για να ξαποστάσει.

το 2010 ο ¨Σιούλας¨ έγινε θεατρικό, και παρουσιάστηκε στη Λεπτοκαρυά στο οποίο συμμετείχε κι ο συγγραφέας, στην άκρη δεξιά και απέσπασε τα θερμά συγχαρητήρια όσων το απόλαυσαν

5-%cf%83%ce%b9%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%b1%cf%83-%ce%b8%ce%b5%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%bf

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ & Η ΕΥΡΥΘΜΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ


%cf%84%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%ba%ce%b7%cf%83-%ce%bb%ce%b5%cf%89%ce%bd%ce%b9%ce%b4%ce%b1%cf%83του Λεωνίδα Ταφέκη

Για την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία των θεσμών και για να μπορούν αυτοί να ανταποκρίνονται στο ρόλο τους απαιτείται να έχουν στην διάθεσή τους, τους αναγκαίους πόρους, το απαραίτητο προσωπικό και τα απαιτούμενα μέσα που θα τους επιτρέπουν να ασκούν τις αρμοδιότητές τους και να προσφέρουν τις υπηρεσίες που δικαιούνται οι πολίτες που προσφεύγουν σε αυτούς. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την δημοκρατική και αυτόνομη λειτουργία τους καθώς και με την αναγνώριση του ρόλου που ο κάθε ξεχωριστός θεσμός έχει στα πλαίσια μιας δημοκρατικά θεσμοθετημένης κοινωνίας δημιουργούν τις συνθήκες για να ανταποκριθούν στο έργο που επιτελούν. Ως βασικό πρόταγμα της μεταπολιτευτικής περιόδου ο στόχος αυτός, παρά τις όποιες δυσλειτουργίες, είχε σε μεγάλο βαθμό επιτευχθεί. Η έναρξη όμως της οικονομικής κρίσης και των μνημονιακών πολιτικών επέτρεψε στις εκάστοτε κυβερνητικές πλειοψηφίες να ανατρέψουν τις εφαρμοζόμενες πολιτικές στερώντας από τους υπόλοιπους θεσμούς τους πόρους και τα μέσα για να ανταποκριθούν στο ασκούμενο έργο τους. Ο θεσμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την αλλαγή της υφιστάμενης πολιτικής επλήγη καίρια και αποφασιστικά, διότι στερήθηκε το 60% των προβλεπόμενων οικονομικών του εσόδων και της δυνατότητας να αντικαθιστά το συνταξιοδοτούμενο προσωπικό του με εξειδικευμένα στελέχη με αποτέλεσμα να μην δύναται να ανταποκριθεί στο ρόλο του, υφιστάμενος την κατακραυγή των δημοτών. Στα πλαίσια της υφιστάμενης κυβερνητικής πολιτικής καλούνται οι εκπρόσωποι των Θεσμών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, σε μια δύσκολη συγκυρία για την χώρα, να πάρουν κρίσιμες αποφάσεις που θα κρίνουν το μέλλον και θα χαράξουν την πορεία των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την επόμενη πεντηκονταετία. Τα προβλήματα είναι γνωστά και τα περισσότερα από αυτά είναι διαχρονικά και συνεχώς επαναλαμβανόμενα και διαρκώς απαιτητά προς την εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία. Οφείλουν πλέον να δράσουν αποφασιστικά και διεκδικητικά, ανεξάρτητα από το ποιος κυβερνά την χώρα αν θέλουν να υπερασπιστούν τον αυτόνομο και καίριο ρόλο που παίζει η Τοπική Αυτοδιοίκηση εντός του θεσμών που συγκροτούν την Ελληνική Πολιτεία.

Υπάρχουν τρεις άξονες στις οποίες οφείλουν άμεσα να κινητοποιηθούν. Συγκεκριμένα:

Ο πρώτος, αφορά την συνταγματική αναθεώρηση, στην οποία το ελληνικό κοινοβούλιο οφείλει να προχωρήσει και να κατοχυρώσει συνταγματικά την μόνιμη ετήσια επιχορήγηση των Ο.Τ.Α. σε ποσοστό 10% επί του ετήσιου κρατικού προϋπολογισμού.

Ο δεύτερος αφορά την μείωση των ασφυκτικών γραφειοκρατικών και ελεγκτικών διαδικασιών που εμποδίζουν την έγκαιρη και έγκυρη ολοκλήρωση στα χρονοδιαγράμματα των προς υλοποίηση έργων. Οι εν λόγω διαδικασίες οφείλουν να αποκτήσουν ευέλικτη μορφή που θα σχετίζεται με το ουσιαστικό περιεχόμενο των υλοποιούμενων έργων και θα διεξάγονται κυρίως από ξεχωριστές & αυτόνομες υπηρεσίες, οι οποίες θα λειτουργούν εντός των Οργανισμών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Ο τρίτος αφορά την βελτίωση της εσωτερικής λειτουργίας των δημοτικών υπηρεσιών στην κατεύθυνση της ενίσχυσης των υπηρεσιών προς τους δημότες τους. Στους   οποίους οφείλουν, ιδιαίτερα στην τρέχουσα περίοδο, να τους προσφέρουν έγκαιρα και έγκυρα όλα όσα τους ανήκουν καθώς και τα επιπλέον που μπορεί ο κάθε Δήμος να προσφέρει σε θέματα κοινωνικής και προνοιακής πολιτικής.

 

 

 

Οι προτάσεις αυτές εφόσον υιοθετηθούν και εγκριθούν από την κυβερνητική πλειοψηφία θα αναβαθμίσουν θεσμικά τους Ο. Τ. Α. και θα σηματοδοτήσει την πορεία που επιθυμούν διακαώς οι δημότες τους.

Οι εκάστοτε κυβερνήσεις οφείλουν να αναγνωρίζουν, τον βαρυσήμαντο ρόλο που παίζουν οι Ο Τ Α στο πολιτειακό και διοικητικό πλαίσιο της χώρας. Απαιτείται άμεση και ουσιαστική αναβάθμιση του πολιτικού ρόλου που διαδραματίζουν οι εκλεγμένοι Δήμαρχοι και οι δημοτικοί σύμβουλοι που υπερασπίζουν καθημερινά, στα όρια των δήμων τους, τα συμφέροντα της χώρας και των δημοτών τους.

Οι πολιτικοί , διοικητικοί και ελεγκτικοί μηχανισμοί που επιβλέπουν τις αποφάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων είναι πολλοί και εμποδίζουν την άσκηση των πολιτικών καθηκόντων των Δημοτικών Αρχών ως προς την έγκαιρη και έγκυρη εκτέλεση του έργου τους.

Οφείλουν να περιοριστούν οι εν λόγω θεσμοί, που κάθε φορά ανάλογα με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές, εμφανίζονται:

  • Με την μορφή της νομοθετικής εξουσίας ( βλέπε Βουλή )
  • Με την μορφή της εκτελεστικής εξουσίας ( βλ. κυβέρνηση )
  • Με την Αποκεντρωμένη Περιφερειακή διοίκηση
  • Με τους εκλεγμένους Περιφερειάρχες και Αντιπεριφερειάρχες
  • Με τις Ανεξάρτητες Αρχές
  • Με τους αυτόνομους Δημόσιου χαρακτήρα Οργανισμούς
  • Με το πλήθος των κάθε είδους ελεγκτικών μηχανισμών.

Όλοι αυτοί καθώς και αρκετοί άλλοι που ο καθένας από την εμπειρία του μπορεί να ονοματίσει οφείλουν να περιοριστούν με την επόμενη συνταγματική αναθεώρηση καθώς και με νομοθετικές ρυθμίσεις κοινοβουλευτικού χαρακτήρα. Το τοπίο πρέπει να ξεκαθαρίσει και όλοι οφείλουν να αναγνωρίσουν τον βαρυσήμαντο ρόλο που επιτελούν οι Ο Τ Α στα πλαίσια του θεσμικού έργου που η ελληνική Πολιτεία τους έχει αναθέσει.

Επιβάλλεται επίσης οι Δήμοι να ενισχυθούν οικονομικά και να στελεχωθούν με έμπειρο και εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό ώστε να μπορούν να ανταπεξέλθουν στις διευρυμένες αρμοδιότητες που τους έχουν παραχωρηθεί από την εκτελεστική εξουσία της χώρας. Επιπλέον οφείλουν να σταματήσουν οι απαράδεκτες καθυστερήσεις που παρατηρούνται στις πληρωμές και εξοφλήσεις των υλοποιημένων έργων.

Ως δημότες ακόμη περιμένουμε τα ωφελήματα που προβλέπονται από την μεταρρύθμιση των Ο Τ Α (βλ. Καποδίστριας & Καλλικράτης ).

Ο ρόλος των Δημάρχων οφείλει να είναι ισάξιος των Βουλευτών σε όλα τα επίπεδα.. Από τους αρμόδιους θεσμούς αναμένουμε να παρθούν οι βέλτιστες αποφάσεις που θα οδηγήσουν τους Ο. Τ. Α. στην θέση που τους ανήκει & τους αρμόζει εντός του θεσμικού πλαισίου της Ελληνικής Πολιτείας.

Με εκτίμηση

Λεωνίδας Ταφέκης

Κοινωνιολόγος – Ερευνητής

Σύμβουλος Επιχειρήσεων & Τοπικής Αυτοδιοίκησης

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΠΕΣΕΙ…ΞΕΦΤΙΛΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ — Oxtapus *blueAction


«’Ελευθερία ή θάνατος’ ήταν το σύνθημα της Ελληνικής Επανάστασης το 1821. Patria o muerte (Πατρίδα ή θάνατος), το σύνθημα της κουβανικής Επανάστασης το 1959» είπε ο Αλέξης Τσίπρας στην κορύφωση της ρητορικής έντασης που περιέλαβε η επικήδεια ομιλία του για τον Φιντέλ Κάστρο, στην Αβάνα της Κούβας. Και ενώ στην Αθήνα βρίσκονται σε κρίσιμη φάση via […]

via ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΠΕΣΕΙ…ΞΕΦΤΙΛΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ — Oxtapus *blueAction

7 γυναίκες φιλόσοφοι από την Αρχαία Ελλάδα που οφείλουμε να τις γνωρίζουμε και να τις τιμούμε.


 

Αν εξαιρέσουμε την, σχετικά γνωστή, μεγάλη Ελληνίδα φιλόσοφο Υπατία , δύσκολα οι πιο πολλοί θα μπορούσαμε να ονοματίσουμε κάποια άλλη. Όμως υπήρχαν σημαντικές και πολυγραφότατες γυναίκες  φιλόσοφοι, που συνέβαλαν τα μέγιστα στο θαύμα της αρχαίας Ελλάδας.

Μερικές από αυτές ήταν οι εξής:

Αρήτη της Κυρήνειας  – 5ος αιώνας π.Χ.

Η Αρήτη ήταν σύγχρονη του Σωκράτη. ∆ίδασκε φιλοσοφία στη σχολή της Αττικής. Ήτανε κόρη του Αριστίππου, του ιδρυτή της Κυρηναϊκής Σχολής της φιλοσοφίας.
Ακόµη και την εποχή του Βοκάκιου (1313-1375 µ.Χ.) χίλια χρόνια αργότερα µνηµονευόταν ως πολύτιµη πηγή γνώσεων, συγγραφέας 40 βιβλίων, και δασκάλα περισσοτέρων από 110 φιλοσόφων.
Ο γιος της Αρίστιππος επίσης φιλόσοφος, συνέχισε την οικογενειακή παράδοση ως διευθυντής της Κυρηναϊκής Σχολής.
Ονοµάστηκε «Μητροδίδακτος», επειδή διδάχτηκε τη φιλοσοφία από τη µητέρα του, πράγµα σπάνιο για την εποχή εκείνη.

Διοτίμα από τη Μαντινεία –  φιλόσοφος

Ο Πλάτωνας έγραψε ότι τιµήθηκε από τον Σωκράτη (469-399 π.Χ.) ως δασκάλα του. Ο Πλάτωνας δίδαξε δύο γυναίκες στο σχολείο του: τη Λασθένια και Αξιόθεα του Φύλου (350 π.Χ). Υπήρξε επίσης ιέρεια στην Μαντινεία της Αρκαδίας. Σήµερα, κέντρα µελετών και ιδρύµατα φέρουν το όνοµά της.

Περικτιώνη – Φυσική φιλόσοφος

Υπήρξε µαθήτρια του Πυθαγόρα (569 – 475 π.Χ.) και πιθανόν δίδασκε στη σχολή του. ∆ύο από τα έργα της που έχουν διασωθεί µέχρι σήµερα και αποδίδονται σ’ αυτήν είναι η «Σοφία» και «Αρµονία της Γυναίκας».

Θυµίστα – φυσική φιλόσοφος

Ήταν σύζυγος του Λέοντος, και επιστολογράφος του Επίκουρου (371 – 271 π.Χ.). Ονοµαζόταν “η θηλυκή Σόλων” και ήταν γνωστή ως φιλόσοφος. (Ο Σόλων ήταν ο µεγάλος νοµοθέτης της Αρχαίας Αθήνας).

Ιππαρχία του Κυνικών – 360 – 280 π.Χ

Υπήρξε µέλος της µη δηµοφιλούς σχολής των κυνικών. H Ιππαρχία παντρεύτηκε έναν άλλο κυνικό φιλόσοφο που λεγόταν Κράτης και επέλεξαν τον τρόπο ζωής των κυνικών. Έτσι διάλεξε µια ζωή χωρίς ανέσεις, ιδιοκτησία και τεχνητούς συµβατικούς κανόνες, υµπεριλαµβανοµένου και του γάµου. Οι κυνικοί πίστευαν ότι για να γίνουν πολίτες του σύµπαντος πρέπει να απορρίψουν την ισχύουσα κοινωνική και πολιτική τάξη πραγµάτων.

Λασθινία –  Φυσική φιλόσοφος

Ο Πλάτωνας αναφέρει αρκετές γυναίκες οι οποίες ήτανε αναγνωρισµένες φιλόσοφοι στην αρχαία Ελλάδα. Η Λασθινία ήτανε µία από αυτές.

Θεανώ η Θουρία

Ήταν αρχαία Ελληνίδα μαθηματικός και αστρονόμος. Καταγόταν από τους Θούριους της Κάτω Ιταλίας και άκμασε περί τον 6ο αιώνα π.Χ.. Η Θεανώ ήταν κόρη του ιατρού Βροντίνου.
Υπήρξε αρχικά μαθήτρια και στη συνέχεια σύζυγός του κατά 30 χρόνια μεγαλύτερού της Πυθαγόρα.
Δίδαξε αστρονομία και μαθηματικά στις Σχολές του Πυθαγόρα στον Κρότωνα και μετά το θάνατο του συζύγου στη Σάμο.

Επιμελήθηκε τη διάδοση της διδασκαλίας και του έργο του, τόσο στον κυρίως Ελλαδικό χώρο, όσο και στην Αίγυπτο, σε συνεργασία με τα παιδιά της την Δαμώ, την Μύια, την Αριγνώτη τον Μνήσαρχο και τον Τηλαύγη που ανέλαβαν με τη σειρά τους και τη διοίκηση των Πυθαγορείων σχολών.

[antikleidi]

Πώς καταστρέψαμε την πρωτογενή μας παραγωγή και πώς θα αναστήσουμε το ελληνικό brand name


 

Του Δημήτρη Κουρέτα*

Το 1980 το ποσοστό της πρωτογενούς παραγωγής στο ΑΕΠ ήταν 25% και της μεταποίησης 15%. Το 1983 τα ποσοστά έγιναν 19% και 14% αντίστοιχα. Το 1987, 11% και 15% αντίστοιχα. Εκεί παρέμειναν μέχρι το 2000. Μετά σιγά-σιγά άλλαξαν και σήμερα είναι πρωτογενής 3% και μεταποίηση 6%. Δηλαδή, τη δεκαετία 1981-1990 σημειώθηκε ραγδαία πτώση του ΑΕΠ της γεωργίας με μέσο ετήσιο ρυθμό -7,8%, τάση που αναστράφηκε μερικά την περίοδο 1991-1999, οπότε σημειώθηκε μέση ετήσια αύξηση 2,6%. Συνολικά όμως, για τη 19ετία ‘80-’99, η μέση ετήσια μεταβολή του ΑΕΠ του πρωτογενούς τομέα κινήθηκε στα επίπεδα του -3,0%, καθορίζοντας την πτωτική τάση του τομέα.

Λένε πολλοί σήμερα: E και; Και τι έγινε;

Διαβάστε χαρακτηριστικά από μια ομιλία του υπουργού Γεωργίας Στέφανου Τζουμάκα στο ΙΣΤΑΜΕ το 1998: Έλεγε ο Τζουμάκας: «Φέτος ο προϋπολογισμός είναι 15 τρισεκατομμύρια. Απ’ αυτά έχουμε τα δέκα. Τα δέκα θα τα διαθέσουμε ως εξής: τρία τρισεκατομμύρια για χρεολύσια από τα προη­γούμενα δάνεια του κράτους, τρία τρισεκατομμύρια για τόκους των δάνειων αυτών. Έξι, λοιπόν, τρις για χρεολύσια και τόκους, που δανείζονταν οι προηγούμενες κυβερνή­σεις και έδιναν μέσα από το κράτος ενισχύσεις. Τρία τρισεκατομμύρια θα πάνε για μισθούς και για συντάξεις στο Δημόσιο. Και θα μείνει ένα τρισεκατομμύριο για να κάνει πολιτική η κυβέρνηση στην παιδεία, στην εκπαί­δευση, στον πολιτισμό, στα δημόσια έργα, σε όλες τις άλλες δραστηριότητες, στην άμυνα. Σε ό,τι άλλο διαμορφώνεται στο ελληνικό κράτος.Και επειδή δεν μπορούμε με ένα τρισεκατομμύριο να κάνουμε πολιτική, θα δανει­στούμε άλλα πέντε τρισεκατομμύρια σε ομόλογα, σε συνάλλαγμα, για να μπορέσουμε να εκτελέσουμε τον προϋπολογισμό».

Αυτή ήταν η συνταγή για πολλά χρόνια μετά το 1980 έως και το 2009 που έσκασε η φούσκα της «ανάπτυξης», με προεξάρχουσα την εγκληματική κατάσταση της περιόδου Καραμανλή 2003-2008, όπου μας ξετίναξε. Μπορεί όμως να γίνει κάτι σε αυτό που λέμε Παραγωγική Ανασυγκρότηση της πατρίδας μας; Αξίζει να δούμε λίγα στοιχεία που τα έχουμε ξαναγράψει σε διάφορα άρθρα αυτά τα χρόνια.

Η Ελλάδα από τη στιγμή που έγινε κράτος το 1827 και για περίπου 100 χρόνια ζούσε σχεδόν από ένα προϊόν. Τη σταφίδα. Με αυτή μεγάλωσαν και σπούδασαν σχεδόν τέσσερις γενιές. Η σταφίδα κάλυπτε το 50% των εξαγωγών μας ως χώρα, συνολικά. Δηλαδή αν υποθέσουμε ότι σήμερα που οι εξαγωγές μας είναι 27 δις ευρώ, σαν να έχουμε εξαγωγές σταφίδας 13,5 δις. Ενημερωτικά φέτος κλείσαμε με εξαγωγές σταφίδας 39 εκατ. ευρώ.

Το 2000 η χώρα είχε 60 νηματουργεία και παρήγαγε νήμα από βαμβάκι το οποίο το έκανε ρούχα. Σήμερα υπάρχει μόνο ένα νηματουργείο μεγάλο, ο Επίλεκτος στα Φάρσαλα. Το βαμβάκι μας εξάγεται στην Τουρκία κυρίως, παίρνουν οι αγρότες 350 εκατ. ευρω, γίνεται εκεί νήμα και το εισάγουμε πληρώνοντας 1,5 δισ., και τα ρούχα του Ελληνικού Στρατού φτιάχνονται στα Άδανα της Τουρκίας. Αυτό έγινε. Αυτή τη χώρα φτιάξαμε και καλούμαστε όλοι μας να την αλλάξουμε. Και την καταταντήσαμε έτσι με σειρά εγκληματικών πολιτικών για τη ανάπτυξη μετά το 1980.

Η χώρα μας είναι η δεύτερη σε βιοποικιλότητα στον πλανήτη, με αποτέλεσμα οι παραγωγές της να έχουν μεγάλη ιδιαιτερότητα άρα και ποιότητα. Η διεθνοποιημένη αγορά έχει οδηγήσει (όλο και περισσότερο) την πρωτογενή παραγωγή σε μια κατεύθυνση συμπίεσης του κόστους, κυρίως μέσα από πρακτικές μη ασφαλούς παραγωγής και αναζήτησης πρώτων υλών που εξυπηρετούν την μαζική βιομηχανία τροφίμων.

Η Ελλάδα, σαν μια περιοχή πρωτογενούς παραγωγής, δεν μπορεί να ανταγωνιστεί με όρους μαζικής φτηνής, παραγωγής, γιατί το μέγεθός της δεν επιτρέπει την μετάβαση σε τέτοιου είδους εκμεταλλεύσεις. Το πλεονέκτημά της (υπήρξε και οφείλει να συνεχίσει να υπάρχει) ήταν οι μικρές παραγωγές που με κόπο, μεράκι και σεβασμό στον άνθρωπο μπορούσε να αντλήσει από το χώμα της. Η Ελληνική γη και οι άνθρωποι της απόλυτα συμφιλιωμένοι με το κοινό τους μέλλον μπορούν να παράγουν καταπληκτικά προϊόντα.

Από τα 27 δίσ. ευρω εξαγωγές της Ελλάδος το 2014, τα 10 δις είναι ορυκτέλαια τα οποία προκύπτουν από το πετρέλαιο που εισάγουμε, 5 δίσ. προϊόντα πρωτογενούς παραγωγής από τα οποία 1 δις ψάρια (είμαστε πρώτοι σε εξαγωγές τσιπούρας και λαβρακιού στον κόσμο), 4 δις τρόφιμα, 1 δις γενόσημα φάρμακα. Δηλαδή το 35 % των εξαγωγών μας αφορούν την γη. Άρα η απάντηση στην ερώτηση και τι έγινε που η Ελλάδα έχει συρρικνώσει την παραγωγή της, είναι σαν να απεμπολούν οι Άραβες το πετρέλαιο.

Μερικοί «έξυπνοι» σύμβουλοι προσπαθούν να πείσουν τους ιθαγενείς ότι θα βγούν από την κρίση με τη δημιουργία start-ups, τους λένε όμως τη μισή αλήθεια. Οι νεοφυείς επιχειρήσεις, Ελληνιστί (τον όρο start-up τον άκουσα σε ένα συνέδριο στην Καλαμπάκα το 1995), είναι διέξοδος φυσικά. Σε ποιο τομέα όμως; Στην πληροφορική; Η μήπως στην μικροηλεκτρονική;

Όχι κύριοι σύμβουλοι επιχειρήσεων. Η σύγχρονη γεωργία μικρών χωρών όπως η Ελλάδα απαιτεί μικρές παραγωγές εξειδικευμένων προϊόντων τα οποία:

  1. Είτε θα χρησιμοποιηθούν ως πρώτη ύλη για την παραγωγή καινοτόμων, μοναδικών τροφίμων, ελκυστικών στον καταναλωτή, ικανών να εξαχθούν στην παγκόσμια αγορά
  2. Είτε θα εξαχθούν ως έχουν, ως μοναδικά ελληνικά προϊόντα, ύστερα από μία βασική επεξεργασία (όπως καθαρισμός), και κατάλληλα συσκευασμένα με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές.

Και στις δύο περιπτώσεις επιτυγχάνεται η παραγωγή τελικού διατροφικού, μοναδικού, Ελληνικού προϊόντος το οποίο θα πωληθεί στην διεθνή αγορά ως Greek brand name, με υψηλή προστιθέμενη αξία, και συνεπώς με υψηλή τιμή τέτοια που να εξασφαλίζει τελικά ικανοποιητικό εισόδημα σε όλους τους εμπλεκόμενους στην διαδικασία συμπεριλαμβανομένων και των γεωργών.

Ένα παράδειγμα: Ένα μεγάλο μέρος του Ελληνικού ελαιολάδου έχει τέτοια περιεκτικότητα σε φαινόλες, οι οποίες του επιτρέπουν να έχει ισχυρισμό υγείας ότι προστατεύει από την οξείδωση της χοληστερόλης και βοηθά στην υγεία των αγγείων. Όμως μόνο ελάχιστο μέρος του τυποποιείται έτσι, για να πουλιέται ως φάρμακο σε φαρμακεία και ακριβά καταστήματα στο εξωτερικό. Χαρακτηριστικά ένα τέτοιο ελαιόλαδο με ισχυρισμό υγείας πουλιέται πάνω από 80 ευρώ το κιλό, σήμερα σε πολλά σημεία στην Νέα Υόρκη.

Μια τέτοια παρέμβαση θα σήμαινε έσοδα για τον παραγωγό περίπου 1,5 δις. Δηλαδή 10 φορές περισσότερα από ότι βγάζει τώρα.

Πότε επιτέλους θα ξεκινήσει αυτή η συζήτηση ντε;

* Ο κ. Δημήτρης Κουρέτας είναι καθηγητής Βιοχημείας-Βιοτεχνολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, πρώην αναπληρωτής Πρύτανης.

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: