Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή

Archive for Δεκέμβριος, 2018

Χρόνια Πολλά και καλή χρονιά, σε όλους τους φίλους κι αναγνώστες


με την άδεια σας ή χωρίς εμείς τα λέμε. Άγιος Βασίλης έρχεται- λοιπόν…

ΝΕΑ ΦΙΛ καρτα νεα 1...χωρίς Τσιγαρο

και δε μας καταδέχεται…το μόνο σίγουρο!

Εικόνα

ευχές, απο τον Αντώνη Μπέζα!


E-CARD MPEZAS

Οι «ταλιμπάν» του εθνομηδενισμού και η εθνική ταυτότητα


Σταύρος Λυγερός  Σταύρος Λυγερός

Οι

Παραδοσιακά στην Ελλάδα οι άρχουσες ελίτ, λόγω του μεταπρατικού χαρακτήρα τους και κατ’ επέκτασιν του ισχυρού συνδρόμου εξάρτησης από τη Δύση, αντιλαμβάνονταν την έννοια του εθνικού συμφέροντος συχνά με διαφορετικό τρόπο από το λαϊκό σώμα, από τον κορμό της κοινωνίας. Αυτή η απόκλιση εμφανιζόταν κυρίως στο επίπεδο της εξωτερικής πολιτικής. Από ένα χρονικό σημείο και πέρα, όμως, η απόκλιση αυτή εμφανίσθηκε και στον χώρο της εκπαίδευσης. Για την ακρίβεια μία ομάδα ιστορικών, με επικεφαλής τον Αντώνη Λιάκο, προσπαθούν μέσω της αποδόμησης να υφαρπάξουν την εθνική ταυτότητα.

Η επιχείρηση αυτή εκδηλώθηκε όταν άρχισαν να επικρατούν μεταμοντέρνες αποδομητικές αντιλήψεις αφενός σε νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας ανώτερα και μεσαία αστικά στρώματα, αφετέρου στον χώρο της Αριστεράς. Η διαμάχη για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού της Ρεπούση πριν 11 χρόνια ήταν σημείο καμπής αυτής της επιχείρησης, η οποία ακολουθεί παρασκηνιακές διαδρομές και οχυρώνεται πίσω από τον ισχυρισμό της επιστημονικής αυθεντίας.

Ο πυρήνας εκείνης της διαμάχης ήταν βαθύτατα ιδεολογικός και αφορούσε ακριβώς τον διαφορετικό τρόπο, με τον οποίον γίνεται αντιληπτή στις σημερινές συνθήκες η έννοια του ίδιου του έθνους και τελικώς η έννοια της εθνικής ταυτότητας. Στη μία πλευρά ήταν οι δυνάμεις της αποδόμησης στο όνομα της καταπολέμησης του εθνικισμού. Στην άλλη οι δυνάμεις που θεωρούν τον πατριωτισμό θεμελιώδη ορίζουσα ενός εθνικού κράτους, όπως η Ελλάδα.

Πέρα από την κάθετη ιδεολογική διάκριση σε Αριστερά-Δεξιά, που σε γενικές γραμμές αντιστοιχεί στον κομματικό χάρτη, έχει διαμορφωθεί και μία δεύτερη, η οποία τέμνει οριζοντίως και τις πολιτικές και τις κοινωνικές ελίτ. Όπως συμβαίνει πάντα δε σε τέτοιες αντιπαραθέσεις, και στη μία και στην άλλη πλευρά στοιχίζονται διαφορετικές μεταξύ τους δυνάμεις. Μακάρι στη μία να υπήρχαν μόνο κάποιοι γραφικοί εθνικιστές, ή στην άλλη μόνο κάποια αντεθνικά στοιχεία. Έχουμε, όμως, να κάνουμε με δύο ρεύματα, στους κόλπους των οποίων υπάρχουν και σοβαρές και γελοιογραφικές εκδοχές, και συντηρητικοί και προοδευτικοί, και ιδεολόγοι και ωφελιμιστές.

Κάθε λογικός Έλληνας συμφωνεί ότι η Ελλάδα πρέπει να είναι εξωστρεφής, πρέπει να συμμετέχει δυναμικά και δημιουργικά στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν θα το κάνει, κουβαλώντας τις εθνικές της αποσκευές, ή ως εθνικά πολτοποιημένη κοινωνία, προσαρμοσμένη στις προδιαγραφές της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

Εθνομηδενισμός και εθνική ταυτότητα

Το βασικό πρόβλημα με το βιβλίο της ΣΤ’ Δημοτικού τότε ήταν ότι υπηρετούσε το δεύτερο. Στο όνομα της κατά τα άλλα σωστής θέσης ότι πρέπει να μην καλλιεργούμε τη μισαλλοδοξία στους μαθητές, πήγε στο άλλο άκρο: απονεύρωσε την ιστορία, πολτοποίησε την αίσθηση του ανήκειν σε ένα έθνος και τροφοδότησε μία διαδικασία που οδηγεί στον εθνομηδενισμό.

Οι αριστεροί και νεοφιλελεύθεροι που αποδομούν το έθνος, έχοντας υψώσει τη σημαία του αντι-εθνικισμού, θα έπρεπε να γνωρίζουν πως μόνο αυτός που έχει ιθαγένεια μπορεί να την αναγνωρίσει ειλικρινώς και στον άλλο. Διαφορετικά, η στάση έναντι του άλλου εκφυλίζεται στις επιταγές του πολιτικά ορθού. Σε μία τυπική αναγνώριση, δηλαδή, που ενίοτε κρύβει βαθειά περιφρόνηση. Θα έπρεπε, επίσης, να γνωρίζουν πως η πολτοποίηση των εθνών είναι η άλλη όψη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

Σε κάθε χώρα, η διδασκαλία της ιστορίας στα σχολεία εκ των πραγμάτων είναι από τις βασικές λειτουργίες διαμόρφωσης της εθνικής συνείδησης. Ως εκ τούτου, τα σχολικά εγχειρίδια οφείλουν να υπηρετούν ταυτοχρόνως και ισορροπημένα δύο αποστολές: αφενός να διδάσκουν την ιστορική αλήθεια, αφετέρου να καλλιεργούν το εθνικό αίσθημα. Είναι αληθές πως σε κάποιες περιπτώσεις αυτό είναι αντιφατικό και για να γίνει υπέρβαση αυτής της αντίφασης χρειάζεται να γίνουν κάποιες εκπτώσεις.

Ένας μαθητής Γυμνασίου και πολύ περισσότερο Δημοτικού έχει ανάγκη από μία ιστορική αφήγηση, η οποία θα τον βοηθήσει, χωρίς ψεύδη και ακρότητες, να συγκροτήσει την εθνική του ταυτότητα. Όταν θα ενηλικιωθεί και θα έχει την ευκαιρία να μελετήσει και να κατανοήσει τους σκληρούς νόμους της Ιστορίας, τότε θα μπορεί να σταθεί κριτικά απέναντι και στις σκοτεινές πτυχές της ιστορίας του δικού του έθνους.

Οι «ταλιμπάν» του εθνομηδενισμού

Το επίμαχο βιβλίο απευθυνόταν στους μαθητές της ΣΤ’ Δημοτικού. Το πρόβλημα δεν ήταν ότι ξέφευγε απλώς από μία στείρα ελληνοκεντρική ανάγνωση της ιστορίας. Αυτό θα ήταν θετικό. Η Ρεπούση, όμως, (όπως και όλη αυτή η ομάδα) έχει αναθέσει στον εαυτό της την αποστολή να ξεριζώσει τον εθνικισμό! Έτσι, υπέβαλε την ιστορία στην δική της προκρούστεια κλίνη. Δεν ήταν τυχαίο, βεβαίως, ότι εξωράισε την οθωμανική κατοχή. Στην πραγματικότητα, προσπαθούσε να περάσει από το παράθυρο μία δογματική αντίστροφη “εθνική ιδεολογία”, πολύ πιο επικίνδυνη από τους –μάλλον αγαθούς– εθνικούς μύθους, που με φανατισμό προσπαθεί να αποδομήσει.

Εάν επρόκειτο για δικό της βιβλίο και πάλι δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Ο καθένας είναι ελεύθερος να γράφει και να εκδίδει τις όποιες ιδεοληψίες του. Επρόκειτο, όμως, για σχολικό εγχειρίδιο. Την ευθύνη για τα σχολικά εγχειρίδια έχουν οι αρμόδιες κρατικές αρχές και άποψη επί του θέματος δικαιούται να έχει ο κάθε πολίτης, όπως για κάθε άλλο ζήτημα που αφορά τον δημόσιο βίο. Με άλλα λόγια, εν προκειμένω δεν υπάρχει το δικαίωμα της επιστημονικής αυθεντίας που επικαλούνται, πίσω από το οποίο στην πραγματικότητα κρύβεται μία ακραία ιδεοληψία.

Δεν θα άξιζε ίσως να θυμηθούμε εκείνο το επεισόδιο αν από τότε δεν είχαν μεσολαβήσει οι πρωτοβουλίες των υπουργών Παιδείας της κυβέρνησης Τσίπρα, που αποπνέουν εθνομηδενισμό. Το πρόβλημα, λοιπόν, είναι εδώ. Μπορεί να μην έχει την οξύτητα που έχουν τα μνημονιακά οικονομικά και κοινωνικά μέτρα, αλλά αφορά τον πυρήνα της συλλογικής μας ύπαρξης. Στην πραγματικότητα, όπως προανέφερα, πρόκειται για επιχείρηση “ταλιμπάν” με σκοπό την υφαρπαγή της εθνικής ταυτότητας.

slpress.gr Stavros Lygeros

Γνωμικό

Οι μεθοδεύσεις της κυβέρνησης Ράμα για την αρπαγή και λεηλασία των ελληνικών περιουσιών στην Χιμάρα — Greek National Pride


Η Αθήνα έχει αντιληφθεί πλέον ότι τα Τίρανα επιθυμούν να ξεριζώσουν τον ελληνικό πληθυσμό της παραθαλάσσιας περιοχής, αποστερώντας τον από τις περιουσίες του – Το μήνυμα του Μητσοτάκη από το βήμα της Βουλής και η στάση της κυβέρνησης Πολυτελή τουριστικά συγκροτήματα και resorts δίπλα στο κύμα, ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και στο βάθος… βελούδινη εθνοκάθαρση κατά […]

via Οι μεθοδεύσεις της κυβέρνησης Ράμα για την αρπαγή και λεηλασία των ελληνικών περιουσιών στην Χιμάρα — Greek National Pride

Γνωμικό

Καταλαβαίνουμε ότι το ελληνικό κράτος πυροβολεί τα πόδια του με την απόταξη αστυνομικών; — ΕΛΛΑΣ


Η σοκαριστική πρόταση απόταξης ορισμένων εκ των αστυνομικών που ενεπλάκησαν στο συμβάν με τον Ζακ Κωστόπουλο και οι βαρύτατες προτεινόμενες πειθαρχικές κυρώσεις για κάποιους άλλους, αποτελεί ορόσημο στη διαρκή επίθεση που διεξάγει το κράτος τα τελευταία χρόνια εναντίον του ίδιου του εαυτού του.

via Καταλαβαίνουμε ότι το ελληνικό κράτος πυροβολεί τα πόδια του με την απόταξη αστυνομικών; — ΕΛΛΑΣ

Μήνυμα του Δημάρχου Ηγουμενίτσας για την Πρωτοχρονιά


Ο Δήμαρχος Ηγουμενίτσας κ

Μήνυμα του Δημάρχου Ηγουμενίτσας και Προέδρου της ΠΕΔ Ηπείρου κ. Ιωάννη Λώλου για την Πρωτοχρονιά

Στην αφετηρία του Νέου Έτους εύχομαι σε όλες και όλους υγεία, προσωπική και οικογενειακή ευτυχία, δύναμη και προκοπή!

Ως Δημοτική αρχή, με οδηγό την αλληλεγγύη και την αγάπη προς τον συνάνθρωπο, με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας και υψηλό αίσθημα ευθύνης, θα συνεχίσουμε και τη Νέα Χρονιά να αναβαθμίζουμε τον Δήμο μας με μοναδικό μας στόχο την ποιότητα ζωής των δημοτών και την προοπτική για τις νέες γενιές.

Η Νέα Χρονιά ας είναι χρονιά ελπίδας για ένα καλύτερο μέλλον για εμάς και τα παιδιά μας κι ας αποτελέσει εφαλτήριο μιας νέας εποχής γεμάτης με Υγεία, Ανάταση, Αλληλεγγύη και Ευημερία.

Χρόνια πολλά και ευτυχισμένο το 2019!

Ιωάννης Λώλος
Δήμαρχος Ηγουμενίτσας
Πρόεδρος ΠΕΔ Ηπείρου

Εικόνα

ευχές, απο το Δήμαρχο Πάργας!


thumbnail

Γνωμικό

Από τον Τσίπρα στον Κούλη …δυο δάχτυλα και κάτι. — ΕΛΛΑΣ


Βόλτα στο κέντρο των Αθηνών πραγματοποίησε ο Μητσοτάκης, στα πλαίσια του χτισίματος του «φιλολαϊκού προφίλ» του από το επικοινωνιακό του επιτελείο. Όμως επειδή η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να κρύψει το πραγματικό της πρόσωπο, υπήρξε μία… λεπτομέρεια που δεν έλαβε προσοχής από τα ΜΜΕ, η οποία είναι ενδεικτική της πολιτικής που φιλοδοξεί να ακολουθήσει ο Μητσοτάκης.

via Από τον Τσίπρα στον Κούλη …δυο δάχτυλα και κάτι. — ΕΛΛΑΣ

Για να συνεχίσεις να υπάρχεις πρέπει να αλλάζεις!


Για να συνεχίσεις να υπάρχεις πρέπει να αλλάζεις!Stavros Kostaras

Διδάγματα του παρελθόντος!

Το παρελθόν δεν ήταν ούτε τόσο καλό αλλά ούτε τόσο κακό όσο το βλέπουμε εκ των υστέρων! Ήταν απλά διαφορετικό. Η ιστορία διδάσκει και για αυτό δεν πρέπει να την ξεχνάμε.

Ανάμεσα στους δύο παγκόσμιους πολέμους σχεδόν ολόκληρος ο κόσμος βρέθηκε αντιμέτωπος με μια σειρά πρωτοφανείς ανθρωπογενείς καταστροφές. Τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, ο οποίος ήταν ήδη ο χειρότερος και πιο καταστροφικής πόλεμος που θυμόταν η ανθρωπότητα, ακολούθησαν επιδημίες, επαναστάσεις, κράτη που διαλύθηκαν, ανεργία και οικονομικές καταστροφές.

Οι εξελίξεις αυτές μετέτρεψαν τις περισσότερες δημοκρατίες του κόσμου σε αυταρχικές δικτατορίες ή σε ολοκληρωτικά κομματικά κράτη, σπρώχνοντας εν τέλει τον πλανήτη σε ένα δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο που ήταν πιο καταστροφικός από τον πρώτο. Τα χρόνια από το 1931 έως το 1945 ήταν χρόνια κατοχής, εθνοκάθαρσης, βασανιστηρίων, πολέμων και συνειδητής γενοκτονίας.

Οι μόνες δημοκρατίες που είχαν απομείνει στην ηπειρωτική Ευρώπη ήταν αυτές της Ελβετίας και της Σουηδίας που εξαρτιόταν όμως από την καλή θέληση της Γερμανίας. Το μέλλον φαινόταν να ανήκει στις δικτατορίες. Ακόμη και μετά το 1945 η βαθιά ύφεση και ο φασισμός ήταν συνεχώς παρόντα στο μυαλό του κόσμου.

Πως όμως είχε συμβεί αυτό? Γιατί κανένας δεν το είχε προβλέψει? Πως θα ήταν εφικτό να εξασφαλίσουμε ότι δεν θα ξανασυνέβαινε?

Η οικονομική ύφεση,, η φασιστική καταπίεση και οι πόλεμοι εξόντωσης αποτελούν διδάγματα του παρελθόντος που δεν πρέπει να παραβλεφθούν. Αυτό όμως που προκάλεσε την διάβρωση στις κοινωνίες της εποχής εκείνης ήταν κυρίως η αβεβαιότητα. Μια αβεβαιότητα που είχε φτάσει σε παροξυσμό συλλογικού φόβου.

Ο φασισμός και ο κομμουνισμός χρησιμοποίησαν το κράτος υπέρ τους και στα μάτια του κόσμου αυτό φαινόταν θετικό.  Η οικονομική όμως πολιτική του φασισμού δεν θα μπορούσε σε καμιά περίπτωση να μακροημερεύσει χωρίς πολέμους, κατοχές και εκμετάλλευση. Για να ορθοποδήσουν οι δημοκρατίες, και να φτάσουν οι πολιτικές ελευθερίες σε χώρες που δεν τις είχαν γνωρίσει ποτέ, θα έπρεπε να συγκριθούν με τα πεπραγμένα των αυταρχικών κρατών. Αλλιώς υπήρχε ο κίνδυνος να νοσταλγήσει ο λαός τα πραγματικά ή φανταστικά επιτεύγματα τους. Υπήρχε λοιπόν η ανάγκη οικονομικών πολιτικών οι οποίες θα απέτρεπαν μια μελλοντική  βαθιά ύφεση αλλά και η πρόνοια ενός κράτους κοινωνικής ασφάλισης. Για να συνεχίσεις να υπάρχεις πρέπει να αλλάζεις!

Και στις δύο υπερδυνάμεις, όπως αυτές διατηρούνται ακόμη στην εποχή μας, αλλά και στην Κίνα, παρατηρούνται συνθήκες εκμετάλλευσης, συνθήκες οι οποίες περιορίζουν τις πολιτικές ελευθερίες, αλλά ακόμη και επεκτατικοί πόλεμοι συμφερόντων.

Ο καπιταλισμός, που απέτυχε στην διάρκεια του μεσοπολέμου και φαίνεται και τώρα να αποτυγχάνει, για να μπορέσει να πετύχει έπρεπε να αλλάξει και να ταυτιστεί με έννοιες που ταυτίζονται με τον σοσιαλισμό. Το δημόσιο συμφέρον πρέπει να περιορίζει της ελευθερίες της αγοράς, Η ανεργία, ο πληθωρισμός, η φτωχοποίηση τμημάτων του πληθυσμού, είναι δοκιμασίες της ηθικής συνοχής μιας κοινότητας.

Ένα δημοκρατικό κράτος για να λειτουργήσει σωστά θα πρέπει να προχωρά σε οικονομικό σχεδιασμό, προοδευτική φορολογία και παροχή κοινωνικών υπηρεσιών. Ο ατομικισμός οφείλει να δώσει την θέση του στην συλλογική δράση και συμμετοχή. Αρμόδια για την κατάσταση της οικονομίας πρέπει να είναι μια συλλογική διακυβέρνηση. Ένα δραστήριο κράτος, με οικονομικό σχεδιασμό και δημόσιες επενδύσεις για όλη την κοινωνία, μπορεί να πετύχει την περιστολή των ανισοτήτων και την μείωση του χάσματος μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Αρκεί να υπάρχει κράτος και όχι κακέκτυπο σαν την χώρα μας.

Η σοσιαλδημοκρατία και το κράτος πρόνοιας προσέδεσαν τα κοινωνικά στρώματα και επανασύνδεσαν τις τάξεις. Οι κοινωνικές παροχές προσφέρθηκαν ανεξαίρετα σε όλους. Δωρεάν παιδεία, ιατρική περίθαλψη, κρατικές συντάξεις, ασφάλεια ενάντια στην ανεργία.

Η ανοδική κινητικότητα ορθό είναι να γίνεται μέσω της παιδείας, και όχι με βάση την καταγωγή ή τον πλούτο. Διότι είναι βαθιά απωθητική η ιδέα μιας κοινωνίας που το μόνο που την κρατά ενωμένη είναι οι σχέσεις και τα αισθήματα που προκύπτουν από τα συμφέροντα.

Η κρατική παρέμβαση στην καθημερινή ζωή είναι αναπόφευκτη. Το κράτος οφείλει να παρεμβαίνει και να προστατεύει. Αν αφήσουμε τα πράγματα απλώς να συμβαίνουν ίσως να είναι αργά όταν χρειαστεί να παρέμβουμε. Οι κυβερνήσεις οφείλουν να γνωρίζουν τι θέλουν να πετύχουν.

Όχι πολιτική για την πολιτική.

Οι δημοκρατίες μπορούν να παραβγούν με τις δικτατορίες με σχέδια μεγαλόπνοα μακροπρόθεσμα και στραμμένα προς το μέλλον. Όταν οι αγορές αποτυγχάνουν να ορίσουν συλλογικούς στόχους, το κράτος πρέπει να παρεμβαίνει  για να αναπληρώνει το κενό. Υπάρχουν άλλωστε πολλά κοινά αγαθά που μόνο το κράτος μπορεί να καλύψει. Η υπέρβαση των αρμοδιοτήτων του κράτους και ο συσχετισμός του με τις αγορές στρεβλώνει την λειτουργία . Άλλωστε η αναδιανομή του πλούτου που εξαλείφει τις ακραίες περιπτώσεις πλούσιων και φτωχών είναι προς όφελος όλων.

Το κράτος έχει τον κεντρικό ρόλο στην ζωή των ανθρώπων και οι κοινωνικές υπηρεσίες πρέπει να προηγούνται σε σχέση με άλλες δημόσιες δαπάνες. Η πραγμάτωση συλλογικών στόχων πρέπει να προηγείται της αύξησης των ατομικών περιουσιακών στοιχείων, χωρίς όμως να θεωρούν οι λίγοι ότι πληρώνουν για τους πολλούς.

Σταύρος Κωστάρας

Γνωμικό

Αλλαγές σε χρεώσεις και πάγια για τηλεφωνία και διαδίκτυο, από την 1η Ιανουαρίου — ΕΛΛΑΣ


Νέες αλλαγές σε τηλεφωνία και διαδίκτυο από την 1η Ιανουαρίου, καθώς τίθεται σε εφαρμογή το τρίτο και τελευταίο στάδιο ρυθμίσεων που προβλέπεται στον Κανονισμό Γενικών Αδειών της ΕΕΤΤ.

via Αλλαγές σε χρεώσεις και πάγια για τηλεφωνία και διαδίκτυο, από την 1η Ιανουαρίου — ΕΛΛΑΣ

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: