ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Παιδικός Σταθμός Φιλιατών

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ζώων, είχαμε τη χαρά να υποδεχτούμε στον παιδικό μας σταθμό ζωάκια από το Pet Shop Ηγουμενίτσας, καθώς και την Ιφιγένεια Μυλωνά μαζί με τη γλυκιά Λάουρα, τη σκυλίτσα του κ. Μηνά Πασχόπουλου.

Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά τα ζωάκια, να τα χαϊδέψουν, να παίξουν μαζί τους και να μάθουν μέσα από μια όμορφη βιωματική εμπειρία πόσο σημαντικό είναι να αγαπάμε, να σεβόμαστε και να φροντίζουμε τα ζώα…Τα χαμόγελα και ο ενθουσιασμός των παιδιών μας ήταν η μεγαλύτερη χαρά!

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσοι συνέβαλαν σε αυτή την ξεχωριστή ημέρα και χάρισαν στα παιδιά μας τόσο όμορφες στιγμές

Κωνσταντινος Γκαγκαλης

Με αφορμή την Παγκόσμια ημέρα των ζώων ,υποδέχτηκαμε στο Α’ Δημοτικό Σχολείο Φιλιατών μια υπέροχη σκυλίτσα τη Λάουρα. Ευχαριστούμε θερμά τον κύριο Μηνά Πασχό πουλο και την κύρια Ιφιγένεια Μυλωνά για τη χαρά και την όμορφη βιωματική εμπειρία που πρόσφεραν στα παιδιά μας.

Ιφιγένεια Μυλωνά

Μια υπέροχη, «τετράποδη» συνάντηση με τους μαθητές των Φιλιατών!

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων και με παρέα την καλύτερη συνεργάτιδα μου, τη Λάουρα.

Μαζί με τους μικρούς μαθητές, περάσαμε ένα πανέμορφο και γεμάτο χαμόγελα πρωινό. Μιλήσαμε με απλά λόγια για τον πολύτιμο ρόλο των ζώων στη ζωή μας, τη μοναδική σχέση αγάπης που μας συνδέει μαζί τους, αλλά και το πόσο σημαντικό είναι να τα σεβόμαστε και να τα φροντίζουμε. Η Λάουρα έκλεψε τις εντυπώσεις, απόλαυσε δεκάδες χάδια και έδειξε στα παιδιά στην πράξη πώς προσεγγίζουμε έναν τετράποδο φίλο.

Ευχαριστώ θερμά τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές για τη ζεστή φιλοξενία και τον ενθουσιασμό τους. Ήταν μια δράση γεμάτη αγάπη που μας γέμισε αισιοδοξία! Θέλω μέσα από την καρδιά μου να ευχαριστήσω τον κηδεμόνα της Λάουρας που με εμπιστεύεται τον κ. Μηνάς Πασχόπουλος .

«Φθινοπώριαζε, η αίσθηση του ανέμου, περίεργα έδενε με τα σύννεφα/ το γαλάζιο, έκλεινε τακτικά, με απουσίες στον ορίζοντα/ όσο τα χαμόγελα, των παιδιών, αγκάλιαζαν τους δρόμους/ κι εσύ εκεί, πάντα όμορφη, ξεχωριστή όσο οι εποχές.» Γιάννης Βέλλης

«Σχεδόν άδειος έδειχνε ο κόσμος από συναισθήματα, κλεμμένα όνειρα τραβούσαν σαν κουρτίνα την κατάθλιψη/ ακόμα κι οι αμαρτίες αγιότητα αποκτούσαν, τέτοια παγωνιά στην πόλη, τέτοια κενότητα/ τα μάτια δεν γελούσαν πια, τα λόγια σέρνονταν, η αγριότητα σίγουρα έτρωγε κάτι πάλι στα στενά/ και μετά λες δεν καταλαβαίνεις γιατί πρέπει να αλλάξουν, για όλα αυτά που φαίνεται να χάνονται/ είμαστε τα λουλούδια στα σάπια μπαλκόνια κι όμως ζούμε, με μια ματιά του ήλιου, με ένα πέρασμα γαλάζιου ουρανού/ ακόμα και μια ξεχασμένη σταγόνα της βροχής, μας ζωντανεύει τόσο όσο να το φωνάξουμε, είμαστε ζωντανοί!» Γιάννης Βέλλης

«Πώς να καταγράψεις το άδοξο τέλος μιας αρχής; μόνο με ψαλιδίσματα ονείρων, ίσως, ή με υπεκφυγές.» Γιάννης Βέλλης

«Είπα να σιωπήσω οριστικά, να κρατήσω τη φωνή της ψυχής μου εκεί μέσα που οι λέξεις δεν σκονίζονται, δεν εκτίθενται, δεν διαφωνούν/ όμως δεν τα κατάφερα, κάποια ξέφυγε, θες από αγάπη, θες από περιέργεια, πετάχτηκε έξω/ οι άλλες ακολούθησαν στο κάλεσμα, έτσι παγιδευμένες κλείστηκαν σε μια ομοιόμορφη σύνθεση/ άντε τώρα να τις μαζέψεις και να τις βάλεις πάλι στη θέση τους, μάθανε στον κόσμο πια, τις έχασα.» Γιάννης Βέλλης

«Οι συγκρούσεις αναμενόμενες, παράλληλοι δρόμοι ελάχιστοι κι αδιάφοροι.» Γιάννης Βέλλης

«Μετά ήρθε η σταδιακή κατάρρευση, η αμηχανία, η εχθρότητα, η έλλειψη ασφάλειας, τα πολλά νεύρα/ τόσα άλλα «καλά», που γυρίζουν ή μοιράζονται απλόχερα στις πολιτισμένες κοινωνίες μας/ όμως εσύ εκεί, πάντα καθηλωμένος στις απόψεις σου γερνούσες ξεχασμένος/ να μιλάς ή να σιωπείς φιλαράκο, τι θα καταλάβουν περισσότερο σε τέτοιες καταστάσεις;/ κάθε πρωί, το ίδιο ερώτημα στον καθρέφτη, έπειτα η έξοδος στο δρόμο, στα αδιέξοδα/ σήμερα άλλαξε η ρότα, ένα σημείωμα ουσίας σε λίγες λέξεις, μαζί αντίδραση κοφτή με τα μάτια/ έρχεται πόλεμος, όσο εσείς κρατάτε υπερήφανα τα σημαιάκια στις παρελάσεις σας υποταγμένοι, ιδέες θα σκοτώνονται.» Γιάννης Βέλλης

«…….….είναι ο χρόνος απάτη κι η επιστροφή αναγκαία, σ’ ένα μισοσκότεινο δωμάτιο, κρατώντας μια ιδέα φθινόπωρο να σε παρασέρνει, μεθώντας από σκέψεις/ όσες μπόρεσες να κλέψεις, για να τις δώσεις πίσω, σε λίγες λέξεις, μικρές εικόνες χαμένες που ξαναζωντανεύουν και στέκονται σ’ ένα ποίημα……….» Γιάννης Βέλλης

«Οι άγγελοι, γυρίζανε στα στενοσόκακα, άλλοι με μισοφαγωμένα όνειρα/ άλλοι με χαραγμένες φλέβες, άλλοι μπερδεμένοι με το μέλλον τους/ άλλοι ξεχασμένοι από θεό και ανθρώπους, να μετράνε τις ώρες μέχρι το ξημέρωμα, σε μάρμαρα, χαρτόνια/ μόνη προσευχή τους, να ξεχαστούν τα αδιέξοδα σε κάποια ιστορία, προαγορασμένη.» Γιάννης Βέλλης

«Μεγαλώσαμε πια, όσο κι αν φαίνεται παράξενο, αλαζονικό, επικίνδυνο/ τώρα μπορούμε να βλέπουμε καλύτερα, να ακούμε καλύτερα, να σκεφτόμαστε καλύτερα/ να αγαπάμε βαθύτερα, να χανόμαστε βαθύτερα, να ξεχνιόμαστε βαθύτερα/ με τα λάθη μας ως νέοι, τις υπερβολές, τους εγωισμούς, όσα σκοτώνουν γρηγορότερα απ’ το τσιγάρο τη μέρα μας/ δώσαμε λίγο παράδεισο που μας χαρίστηκε, για πολλά κουπόνια εκπτώσεων, πληγή στα χρόνια μας, στις ζωές μας.» Γιάννης Βέλλης

του Γιώργου Δάλλα

Αγαπητέ φίλε, με αφορμή την ανάρτησή σου για την έναρξη της εμποροπανήγυρης της Παραμυθιάς, γνωστής ως Λάμποβο, να παραθέσω μια εξήγηση του λογίου Ηπειρώτη , καταγόμενου από την ονομαστή Δρόβιανη, Αθανασίου Πετρίδη, που διετέλεσε και Σχολάρχης Πειραιά, κατά το τις τελευταίες δεκαετίες, του 19ου αιώνα, που είχε δημοσιευτεί στα φύλλα της εφημερίδας, ΦΩΝΗ της ΗΠΕΙΡΟΥ, κατά τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο του 1893.
Κατά την εποχή του Ιουστινιανού ανακατασκευάστηκαν προϋπάρχοντα φρούρια και κατασκευάστηκαν νέα, συνολικά δώδεκα, εκ των οποίων δύο, της περιοχής σήμερα Λαμπόβου Αργυροκάστρου και Παραμυθιάς , ονομάστηκαν φρούρια του Αγίου Δονάτου, ονομασία που έδωσε και το όνομα Αηντονατ, στην Παραμυθιά, με την οποία καταχωρήθηκε στα Οθωμανικά κατάστιχα.
Κυβερνήτης τότε της Ηπείρου , που ανέλαβε και την εργασία των φρουρίων, αγαπημένος του αυτοκράτορα , ήταν ο πρωτοσπαθάριος Κωνσταντίνος Λαμποβίτης, του οποίου το όνομα δόθηκε στην περιοχή που ήταν το φρούριο κοντά στο Αργυρόκαστρο, το σημερινό Λάμποβο. Εκεί ανεγέρθηκε λαμπρός βυζαντινός ναός, που γιόρταζε το γενέθλιο της Θεοτόκου , στις 8 Σεπτεμβρίου, ονομαστός και τιμώμενος από όλους τους Ηπειρώτες. Μικρότερος ναός κτίστηκε και στην Παραμυθιά, που για την ομοιότητά του , αποκλήθηκε Λαμποβίτρα, που γιόρταζε και αυτή το Γενέθλιο της Θεοτόκου. Στην ευρύτερη τοποθεσία του ναού , που υπολόγιζε ότι βρίσκονταν προς τα δυτικά, όπου σώζονταν μωσαϊκό, γίνονταν αρχικά μεγάλη ζωοπανήγυρη , κατά την εορτή , που μετατέθηκε αργότερα στις 20 Σεπτεμβρίου και ονομάζονταν Λάμποβο, προς τιμή του εορτάζοντα ναού , με συμμετοχή από όλη της Ήπειρο, ακόμα και από Κέρκυρα και Παξούς, που στην συνέχεια έγινε γενική εμποροπανήγυρη.
Και οι δύο αδελφοί Πετρίδη, ο αναφερόμενος εδώ Αθανάσιος και ο έτερος Κωνσταντίνος , δημοσίευσαν πολλές έρευνες που έκαναν , τόσο στις εξεταζόμενες περιοχές, όσο και στα διασωζόμενα τότε αρχεία και βιβλία , οι οποίες είναι άγνωστες στο ευρύ κοινό, ακόμα και σε μελετητές της τοπικής και εν γένει Ηπειρωτικής Ιστορίας , που δεν συμπεριλαμβάνονται στην επίσημη ιστοριογραφία.
Σου επισυνάπτω το σχετικό φύλλο της Φωνής της Ηπείρου.
Σύβοτα 5 Οκτώβρη 2026
Γιώργος Δάλλας

Η Πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Καθηγήτρια Άννα Κ. Μπατιστάτου, τα μέλη του Συμβουλίου Διοίκησης και οι Αντιπρυτάνεις εκφράζουν τα θερμά συγχαρητήριά τους στον φοιτητή Άρη Ζάραγκα για την κατάκτηση του χρυσούμεταλλίου,στην κατηγορία των -81 κιλών στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Τζούντο Ανδρών U23, που πραγματοποιήθηκε στην Πέγια του Κοσόβου.

Η κατάκτηση της πρώτης θέσης αποτελεί αποτέλεσμα συστηματικής προετοιμασίας, αφοσίωσης και αγωνιστικού ήθους και γεμίζει με χαρά και υπερηφάνεια την πανεπιστημιακή κοινότητα.Ευχόμαστε στον φοιτητή του Πανεπιστημίου μας Άρη Ζάραγκα υγεία, δύναμη και ακόμη περισσότερες επιτυχίες στην αθλητική και ακαδημαϊκή του πορεία.

Το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων αναγνωρίζει και ενθαρρύνει τη συμμετοχή των φοιτητών και των φοιτητριών του στον αθλητισμό, ιδιαίτερα όταν συνδυάζεται με συνέπεια, προσήλωση και υψηλούς στόχους στην ακαδημαϊκή πορεία τους.

Ιωάννινα, 5 Οκτωβρίου 2026

Η Πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Καθηγήτρια Άννα Κ. Μπατιστάτου

ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2026

Σύμφωνα  με σχετικό έγγραφο του Υπουργείου Υγείας, ημερομηνία έναρξης των εξετάσεων των υποψηφίων Φαρμακοποιών για την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, περιόδου ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2026, ορίστηκε η 19-10-2026.

1. Οι επανεξεταζόμενοι υποψήφιοι και οι εξεταζόμενοι (που δεν προσήλθαν σε προηγούμενη εξεταστική που είχαν δηλώσει) καταθέτουν αίτηση επανεξέτασης στο Πρωτόκολλο του Υπουργείου Υγείας (Αριστοτέλους 17, Τ.Κ. 104 33 Αθήνα) ή μέσω e-mail στο protokollo@moh.gov.gr η οποία πρέπει να έχει πρωτοκολληθεί το αργότερο μέχρι τη Δευτέρα 12-10-2026 και ώρα 14.00.

• Οι πρωτοεξεταζόμενοι υποψήφιοι καταθέτουν τα δικαιολογητικά τους στις οικείες τους Περιφερειακές Ενότητες – Διευθύνσεις Δημόσιας Υγείας & Κοινωνικής Μέριμνας – Τμήμα Φαρμάκων & Φαρμακείων, οι οποίες με τη σειρά τους θα τα διαβιβάσουν στο  Πρωτόκολλο του Υπουργείου Υγείας, ώστε να πρωτοκολληθούν εκεί το αργότερο μέχρι την Δευτέρα 12-10-2026 και ώρα 14:00.

https://www.proinoslogos.gr/

Ο άδικος χαμός του δημοφιλούς –όπως από τις εκδηλώσεις συμπάθειας των πολλών θαυμαστών του αποδεικνύεται- τραγουδιστή Γιώργου Μαζωνάκη από κραυγαλέες παραλείψεις της Πολιτείας, επιτρέποντας τη λειτουργία κλινικής παροχής θεραπευτικών υπηρεσιών μη πληρώντας τους στοιχειώδεις κανόνες ιατρικής δεοντολογίας, πέρα από το ότι έφερε στο φως την πλημμελή λειτουργία του ελληνικού συστήματος υγείας (δημόσιου, κυριότατα και ιδιωτικού), αναδεικνύει και τον ευτελισμό των ελληνικών μέσων ενημέρωσης (κάποιοι κάνουν λόγο για κατρακύλα).

Κι αυτό επειδή σε μόνιμη βάση, αντί να ασχολούνται αναδεικνύοντας τα μείζονα προβλήματα της κοινωνίας μας, «πετάνε», για να χρησιμοποιήσω έναν ποδοσφαιρικό όρο, «την μπάλα στην εξέδρα».                                                                               

Δεν είναι δυνατόν κεντρικά δελτία ειδήσεων πανελλαδικής εμβέλειας καναλιών (αφήνω τα ούτως ή άλλως «ελαφρά» πρωινάδικα) να ξεκινούν, και μάλιστα αφιερώνοντας άπλετο χρόνο, μια εβδομάδα τώρα, σ΄ αυτό το τραγικό συμβάν, στο όνομα μιας υψηλής δήθεν τηλεθέασης.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης εκ της συνταγματικής τους αποστολής και του ρόλου τους, ως «τέταρτη εξουσία», έχουν χρέος την άσκηση κριτικής και ελέγχου στα τεκταινόμενα της εξουσίας, είτε αυτή είναι κεντρική είτε περιφερειακή. Η υποχρέωσή τους αυτή γίνεται επιτακτική όταν φαινόμενα διαφθοράς οσημέραι πολλαπλασιάζονται και  σκάνδαλα, οικονομικά και όχι μόνο, δίκην χιονοστιβάδας κατακλύζουν την κοινωνία μας. 

Δε μπορεί, για παράδειγμα, να προτάσσεται εξακολουθητικά η Μαζωνακιάδα, όταν η φτώχια πλήττει όλο και περισσότερα νοικοκυριά  («συγκάτοικοι στη φτώχια με τη Βουλγαρία», σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat). Όταν οι μισές από τις ελληνικές οικογένειες  δεν είχαν τη δυνατότητα να πάνε διακοπές, με τον επί της Οικονομίας Υπουργό -με την ασφάλεια των 17 ακινήτων του- να συστήνει με θράσος την… απόδρασή τους στο χωριό τους ή το μπάνιο τους στις εγγύτερες παραλίες.

Όταν οι εφτά στους δέκα συνταξιούχους αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στα του απλού βιοπορισμού πέραν της εικοστής κάθε μήνα, περιμένοντας κάθε φορά δίκην επαιτών την εξαγγελία κάποιων κυβερνητικών φιλοδωρημάτων. Όταν τα νεαρά ζευγάρια κάνουν δυο και τρεις δουλειές για να τα βγάλουν πέρα με τα έξοδα του μήνα (ενοίκιο, είδη βασικής διατροφής, πετρέλαιο), αναβάλλοντας την τεκνοποίηση επ΄  αόριστον · όταν μάλιστα η υπογεννητικότητα, με αδιάσειστα στοιχεία, απειλεί ευθέως το μέλλον του έθνους μας.

Όταν δεκάδες χιλιάδες νέων επιστημόνων, σπουδαγμένων με τον ιδρώτα του Έλληνα φορολογούμενου, προκειμένου να υλοποιήσουν τα επαγγελματικά τους όνειρα, αυτά που η μαμά πατρίδα τούς στερεί, αναγκάζονται να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό, με τις κυβερνητικές εξαγγελίες για ανάσχεση του brain train (της «διαρροής εγκεφάλων») να αποδεικνύονται κάθε φορά απατηλές. Όταν η δικαιοσύνη -μια μερίδα των λειτουργών της, ιδίως στις ανώτερες και ανώτατες βαθμίδες της- «τυφλή» και «βαρήκοη», σαν τον ιστό της αράχνης του Ανάχαρση, «αφήνει τα μεγάλα έντομα να περνούν, ενώ συλλαμβάνει τα μικρά» εξαντλώντας όλη την αυστηρότητά της.

Όταν ο «ημετερισμός», η περιβόητη κομματική κονκάρδα, καθίσταται το μοναδικό προσόν για την κατάληψη μιας θέσης, ακόμη και σε τμήμα του ιδιωτικού τομέα, καταργώντας κάθε έννοια αξιοκρατίας και διαφάνειας, με την πολυδιαφημιζόμενη «αριστεία» να εκφυλίζεται σε «κυβερνητική αρεστεία».  

Όταν το κράτος αντιμετωπίζεται από την εκάστοτε κυβερνητική εξουσία ως λάφυρο, μοιράζοντας αξιώματα και εκατομμύρια ευρώ με την άθλια μέθοδο των απευθείας αναθέσεων σε ημέτερους και φίλα προσκείμενους… 

Γιάννης Γιώσας