του βόρειου λόφου, του ενός απο τους τρείς που ορίζουν το Φιλιάτι- Οι άλλοι δυο λόφοι είναι η Ράχη ή Τσούκα- απο όπου είναι τραβηγμένη η φωτογραφία. Ο τρίτος λόφος είναι του Στέρα- στα νότια του κέντρου των Φιλιατών. φωτο Τάσος Καλέσης

του βόρειου λόφου, του ενός απο τους τρείς που ορίζουν το Φιλιάτι- Οι άλλοι δυο λόφοι είναι η Ράχη ή Τσούκα- απο όπου είναι τραβηγμένη η φωτογραφία. Ο τρίτος λόφος είναι του Στέρα- στα νότια του κέντρου των Φιλιατών. φωτο Τάσος Καλέσης

1.Ηγουμενίτσα, διαμέρισμα στην συνοικισμό Εθνικής Αντίστασης
2.Φιλιάτες,διαμέρισμα κάτω από το κλειστό Γυμναστήριο
Πληροφορίες στην κ. Χαρίκλεια 26650 24119




Προκήρυξη πλειοδοτικής δημοπρασίας
Ο Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Φιλιατών προκηρύσσει δημόσια πλειοδοτική δημοπρασία ενοικίασης ακινήτου- οικίας 54τμ. κείμενης στην Πλατεία Ηγουμένου Παρθενίου (ΚΤΕΛ) στους Φιλιάτες. Η δημοπρασία θα διεξαχθεί στο γραφείο του Ι.Ν Αγίου Δημητρίου, την 1η Νοεμβρίου και ώρα 12.00-13.00, με πρώτη τιμή εκκίνησης τα 200 ευρώ μηνιαίως. Πληροφορίες: στον πάτερ Αθανάσιο τηλ 69444462544.
(πρωτοδημοσιεύθηκε στην εφημερίδα τα ΝΕΑ των Φιλιατών φύλλο 185 ΟΚΤΩΒΡΗΣ 2014)
Μνήμες από ένα επεισόδιο λίγες τις μέρες πριν από τον πόλεμο
Γιώργος Ταφέκης

Δυο τρείς ήταν οι σπουδαίοι από τη Σπάταρη. Ένας ήταν ο Σάκο Μπράχος- έμπορος στο Φιλιάτι και από ότι αποδείχτηκε τα είχε καλά με τους Ιταλούς και τα σχέδια κάποιων Αλβανών να κάνουν τον τόπο Αλβανία. Άλλος ένας ήταν ο Χατζή Λιατίφης καλοστεκούμενος οικονομικά. Είχε δυο παιδιά τον Μερσίνι και τον Νουχ και δυο κοπέλες και είχε γαμπρό στην Αμερική τον Ρεσίτ Τάκα. Από ότι αποδείχτηκε ο Χατζή Λιατίφης αγάπαγε τον τόπο του και την Ελλάδα.
Στον Φιλιάτι λίγοι ήταν εκείνοι που ήταν θύματα της Ιταλικής και Αλβανικής προπαγάνδας και έκαναν κακά και τα πλήρωσαν όλοι. Κάποιοι από αυτούς ήξεραν τις κινήσεις των Ιταλών, πριν αρχίσει ο πόλεμος του 40 – είχαν επαφές.
Θυμάμαι μια μέρα, μάλλον ήταν η Τετάρτη 23 Οκτώβρη 1940 που είχε περάσει ένα ιταλικό αεροπλάνο και είχε ρίξει χαρτιά- προκηρύξεις στη Σπάταρη όπου έμεναν τότε πολλοί τσιάμηδες μουσουλμάνοι. Την άλλη μέρα Πέμπτη 24 Οκτώβρη ήρθε στο ¨Σαμαράδικο¨ του πατέρα μου στο Φιλιάτι ο Χατζή Λιατίφης και του είπε ¨Νικόλα πάμε σπίτι σου να πιούμε καφέ έχω να σου πω¨. Ήτανε μέρα παζαριού και είχε κόσμο και ο πατέρας μου τον αποπήρε ¨έχω δουλειά Χατζή τα λέμε αύριο¨. Ο Χατζής επέμενε πολύ, έδειχνε κι ανήσυχος όποτε τον κατάφερε. Πήγαν σπίτι μας, στο Βλαχομαχαλά και είπε ο πατέρας της μάνας, ¨Τσιάντα ψήσε μας καφέ¨. Κι άρχισε ο Χατζής να λέει στο πατέρα μου με μια ανάσα ότι ¨το και το οι Ιταλοί θα κάνουν πόλεμο, μέχρι τη Δευτέρα θα μπούνε μέσα, να πάρεις τα παιδιά, να φύγουν¨. Κουβέντιασαν κάμποσο κι ο πατέρας του είπε ¨αυτό που μου λες είναι σπουδαίο και σε ευχαριστώ αλλά πρέπει να πάς να το πεις και στον αστυνόμο τον Ζαμπέτα¨. Τον άκουσε τον πατέρα και πήγε ο Χατζής στον Αστυνόμο και του είπε ότι ήξερε. Ο Ζαμπέτας αντί να του πει ευχαριστώ για το μαντάτο τον έκλεισε μέσα- μάλλον γιατί είχε έμπιστο το Σάκκο Μπράχο ο οποίος αποδείχτηκε πως έπαιζε διπλό ρόλο. Μετά από ώρα ήρθε ένας άνθρωπος και το είπε στον πατέρα μου, ¨Νικόλα το φίλο σου τον Χατζή τον έκλεισε μέσα ο Ζαμπέτας¨. Νευρίασε ο πατέρας μου και μια και δυο πάει στο Ζαμπέτα και του λέει αυτό που έκαμες είναι λάθος και αν δεν το αφήσει τώρα θα πάω να στείλω τηλεγράφημα στη διοίκηση. Σκιάχτηκε ο Ζαμπέτας και να τον άφησε.
Την Δευτέρα 28 Οκτωβρίου στις 5 το πρωί ακούγονταν άλογα έξω από το σπίτι, απέναντι ήταν το Χάνι του Μικρούλη. Βγήκε ο πατέρας να δει τι γίνεται και είδε τον Γρηγόρη Γραβιώτη που υπηρετούσε σαν έφιππος αγγελιοφόρος, με άλογα και του είπε ¨ήρθα να πάρω το γιατρό¨. Στο χάνι έμενε ο στρατιωτικός γιατρός που λέγονταν Λεβί, ο οποίος κατέβηκε κι αντάμωσε με τον πατέρα αλλά δεν ήξερε τίποτε ακόμη. Του είπε του πατέρα ¨θα γυρίσω και θα σου πω ότι μάθω¨. Πράγματι μετά από λίγη ώρα γύρισε και του είπε ¨μάλλον οι Ιταλοί μας κήρυξαν τον πόλεμο Νικόλα¨. Αμέσως ο πατέρας μου ήρθε και μας ξύπνησε και αφού ντυθήκαμε φύγαμε προς την Αγία Τριάδα που είχε δάσος με δένδρα. Όταν ήμασταν εκεί έπεσε η πρώτη βόμβα που σκότωσε τον Δήμαρχο Παναγιώτη Κύρκο και το παιδί του Δημήτρη. Γρήγορα προχωρήσαμε, κατεβήκαμε στο Καλπάκι και από κει περάσαμε τον Καλαμά. Σε όλη τη διαδρομή έρχονταν πάνω από τα κεφάλια μας αεροπλάνα κι εμείς κρυβόμασταν στις δενδραμιές. Περάσαμε τον Καλαμά και φύγαμε για την Παραμυθιά…

Στο ΚΗΦΗ Φιλιατών, υλοποιήθηκε η δράση με τίτλο «Φροντίζοντας την Ψυχική Υγεία στην Τρίτη Ηλικία». Βασικός σκοπός της πρωτοβουλίας ήταν η ενημέρωση, η ευαισθητοποίηση και η ανάδειξη των παραγόντων που ενισχύουν την ψυχική ευεξία και την ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων.
Μέσα από τη δημιουργική άσκηση «Ο κύκλος της καθημερινής ευεξίας», οι συμμετέχοντες ανακάλυψαν ξανά τη σημασία των ανθρώπινων σχέσεων, της αυτοφροντίδας και της συναισθηματικής έκφρασης. Παράλληλα, οι βιωματικές δραστηριότητες «Το κουτί των μικρών χαρών», «Μια ανάμνηση που κρατώ» και «Η μουσική που μου θυμίζει…» έδωσαν την ευκαιρία στα μέλη να μοιραστούν αναμνήσεις, τραγούδια και συναισθήματα, ενισχύοντας τους δεσμούς και την κοινωνική τους αλληλεπίδραση.
Η δράση ολοκληρώθηκε με το εργαστήριο «Μια μικρή πράξη φροντίδας για εμένα», προσφέροντας ρεαλιστικούς τρόπους καθημερινής αυτοφροντίδας. Η συνάντηση έκλεισε σε κλίμα συγκίνησης και ενεργού συμμετοχής, επιβεβαιώνοντας ότι η ψυχική υγεία δεν έχει ηλικία.


«Πάντα θα υπάρχει ένας τόπος, να γυρίζεις, για να θυμάσαι, πως σε ξέχασε.» Γιάννης Βέλλης
«Ήταν κι ο άνεμος που κλείνονταν μέσα μας, όταν φοβόταν τα πυκνά σύννεφα στο πέρασμα/ κάποτε θέλαμε να κρυφτούμε κι εμείς από τα σύννεφα, μα έλειπε ο άνεμος να μας διδάξει/ έτσι συνέβαινε τακτικά να τρέμουμε, τουρτουρίζαμε σαν τα πουλιά όσο επέμεναν να στέκουν στα καλώδια/ αυτό το φθινόπωρο φέτος δεν τέλειωνε ποτέ, ακόμα και τότε θα έρχονταν κάποιος ξενόφερτος χειμώνας μαζί μας/ τα κίτρινα φύλλα πλακώνονταν στις λάσπες και λιώνανε στα πατήματα, έτσι από αντίδραση στην τόση αδικία/ μόνο η αγάπη επέμενε, αγωνίζονταν να κερδίσει κάτι έστω προσωρινό στο πλάτος μιας ματιάς/ ακόμα κι αν έφτανε η ώρα να καείς μέσα της, παρέμενε μια ελπίδα στα χρόνια και τις εποχές.» Γιάννης Βέλλης
«Αδιέξοδα χωρίσματα της πόλης χτυπάνε σε τοίχους ή σκουπίδια ξεχασμένα, πόσα τέτοια δεν απλώνονται γύρω μας/ είναι κι η βροχή που τα φέρνει σήμερα για συζήτηση στην πόρτα μας, κακόγουστα αλήθεια, μα τόσο δικά μας/ όμως επιμένουμε να αφήνουμε τις πλατιές φωτεινές λεωφόρους, να στριμωχνόμαστε στις τελευταίες γειτονιές, αναζητώντας πάλι ανθρώπους ή φαντάσματα/ οι ιστορίες αλλάζουν εδώ, αντιδρούν, φωνάζουν, αγαπάνε, πονάνε, γεμάτες με μώλωπες προσγειώνονται στην πραγματικότητα/ όσο οι ήρωες καλλωπισμένοι απ’ την αδιαφορία μας, διαβαίνουν, λέγοντας δεν πειράζει, ίσως δεν ήταν η τύχη μας και μετά χάνονται.» Γιάννης Βέλλης
«Τίποτα δεν ξεχάστηκε, όλα μείνανε ίδια, μόνο κάτι λέξεις, ταξιδεύουν σκόρπιες.» Γιάννης Βέλλης
«Χαράξανε τις ζωές μας και τώρα μετράμε σημάδια, αντοχές, χρόνια.» Γιάννης Βέλλης
«Όσο και να θέλεις να ξεφύγεις, είσαι πάντα εδώ, οι ρίζες βαθύτερες, τα χρόνια περισσότερα, ο ήλιος πάντα στην ίδια πλευρά να σε περιμένει, βαριεστημένα/ αν αφήσεις αυτή την πόλη, αν φύγεις, μα τι λες τώρα; που θα στραφείς; σε αφιλόξενες πολιτείες ή σε κατάξερα δειλινά;/ με τόση αγάπη μέσα σου στριμωγμένη, τι περιμένω να ακούσω καλύτερο, ξέρω, θα δώσεις κομμάτια της παντού και θα ξημερώσεις απένταρος/ ζητώντας ένα τσιγάρο, να ξεγελάσεις το κρύο, την τελευταία σκιά, τις πληγές σου, μόνος, σκεφτικός.» Γιάννης Βέλλης
«……οι ιστορίες αλλάζουν εδώ, αντιδρούν, φωνάζουν, αγαπάνε, πονάνε, γεμάτες με μώλωπες προσγειώνονται στην πραγματικότητα/ όσο οι ήρωες καλλωπισμένοι απ’ την αδιαφορία μας, διαβαίνουν, λέγοντας δεν πειράζει, ίσως δεν ήταν η τύχη μας και μετά χάνονται…..» Γιάννης Βέλλης
«Εκείνο το απόγευμα δεν τέλειωσε ποτέ, σαν σήμερα ελαφρώς γκρίζο, ελαφρώς γαλάζιο, μακιγιαρισμένο ανάλογα της περίστασης/ αναμονή, όσο επιτρέπαν οι συγκυρίες, αναζήτηση, εικόνας διαφορετικής στην τόση μούχλα, με κρύο, περίεργο να ψάχνει να δει τα εσώψυχά σου/ δρόμοι γύρω γεμάτοι προβλήματα, παράθυρα καλά σφραγισμένα απ’ τους περαστικούς, πολιτισμός στο ανέφικτο, καταστήματα γεμάτα πωλήτριες, ερωτήματα όσα κι οι άνθρωποι, διασκέδαση μπερδεμένη στα τόσα ψέματα/ κρατώντας τα βιβλία σου, με τόσες ιστορίες ενδιαφέρουσες μα αδιάβαστες, όπως κι η δική σου που τώρα ξεδιπλώνεις, να περιμένουν, άφησες την αγάπη σου μαζί της πληγωμένη, ξεχάστηκες/ όμως είναι ο χρόνος απάτη κι η επιστροφή αναγκαία, σ’ ένα μισοσκότεινο δωμάτιο, κρατώντας μια ιδέα φθινόπωρο να σε παρασέρνει, μεθώντας από σκέψεις/ όσες μπόρεσες να κλέψεις, για να τις δώσεις πίσω, σε λίγες λέξεις, μικρές εικόνες χαμένες που ξαναζωντανεύουν και στέκονται σ’ενα ποίημα.» Γιάννης Βέλλης
Τελετή Αναγόρευσης του Ομότιμου Καθηγητή και Ακαδημαϊκού κ. Εμμανουήλ Ε. Γδούτου
σε Επίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος Μηχανικών Επιστήμης Υλικών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2026 και ώρα 18.00, στην Αίθουσα Τελετών «Γεώργιος Μυλωνάς» του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, θα πραγματοποιηθεί η Τελετή Αναγόρευσης του κ. Εμμανουήλ Ε. Γδούτου, Ομότιμου Καθηγητή και Ακαδημαϊκού, σε Επίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος Μηχανικών Επιστήμης Υλικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Η τελετή είναι ανοικτή στο κοινό.
Ακολουθεί το πρόγραμμα της Τελετής:
Προσέλευση έως τις 17.45΄.
Μπορείτε να παρακολουθήσετε την τελετή σε πραγματικό χρόνο μέσω του Διαδικτύου στον ακόλουθο σύνδεσμο: https://new.diavlos.grnet.gr/el/partners/uoi
Η τελετή θα έχει φωτογραφική κάλυψη και βιντεοσκόπηση. Με τη συμμετοχή σας στην εκδήλωση, συναινείτε στη χρήση του φωτογραφικού και οπτικοακουστικού υλικού για την προβολή της εκδήλωσης, όπως: δελτία τύπου, έντυπο υλικό, διαδίκτυο, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κ.ά.
Ακολουθεί βιογραφικό σημείωμα του Τιμώμενου:
Τακτικό Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα Θεωρητική και Πειραματική Μηχανική –
Επιστήμες του Μηχανικού (2017). Ομ. Καθηγητής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης
(ΔΠΘ) (2015). Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1948. Διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός του
Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) (1971), του οποίου αναγορεύτηκε Αριστούχος
διδάκτωρ (1973). Καθηγητής στην έδρα Τεχνικής Μηχανικής του ΔΠΘ (1977-2015).
Επισκέπτης Καθηγητής σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ (Northwestern University, Universities of
California at Santa Barbara and Davis, California Institute of Technology, University of
Toledo, Lehigh University and Michigan Technological University). Μέλος της Ευρωπαϊκής
Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών (2001), της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών (2008),
της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Academia Europaea (2008), της Διεθνούς Ακαδημίας
Μηχανικών (2010), εταίρος της Ακαδημίας Μηχανικής των ΗΠΑ (2007), ξένος εταίρος της
Ρωσικής Ακαδημίας Μηχανικών (2009), της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών (2010), της
Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών (2016) και της Ουκρανικής Ακαδημίας Επιστημών (2021).
Επίτιμο μέλος της Ιταλικής Εταιρίας Μηχανικής της Θραύσεως (2004), της Πολωνικής
(2009) και της Σερβικής (2011) Εταιρίας Θεωρητικής και Εφηρμοσμένης Μηχανικής, του
Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός (2020), Επίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Νης της
Σερβίας (2013), της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών (2010) και του Δημοκριτείου
Πανεπιστημίου Θράκης (2019). Διετέλεσε Πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρίας Πειραματικής
Μηχανικής (2013-2014), της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Δομικής Ακεραιότητος (2006-2010), της
Ευρωπαϊκής Εταιρίας Πειραματικής Μηχανικής (2004-2007) και της Διεθνούς Εταιρίας
Μηχανικής της Θραύσεως (2023-2027).
Έλαβε πολλά βραβεία από διεθνείς επιστημονικές εταιρίες. Είναι “Άρχων Μέγας
Διδάσκαλος του Γένους” του Παλαιφάτου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
(2018). Δημοσίευσε στην περιοχή της τεχνικής μηχανικής περισσότερες από 300
επιστημονικές εργασίες σε διεθνή περιοδικά και πρακτικά συνεδρίων, 9 βιβλία στην
Ελληνική, 6 βιβλία στην Αγγλική εκδοθέντα από διεθνείς εκδοτικούς οίκους, ενώ υπήρξε
επιστημονικός εκδότης 27 βιβλίων στην Αγγλική (Springer, Elsevier, Kluwer Academic
Publishers, Martinus Nijhoff Publishers). Υπήρξε επικεφαλής εκδότης του περιοδικού “Strain
– An International Journal of Experimental Mechanics”. Έδωσε περισσότερες από 80
κεντρικές/προσκεκλημένες ομιλίες σε συνέδρια/πανεπιστήμια. Το 2015 το διεθνές περιοδικό
Meccanica αφιέρωσε ειδικό τεύχος προς τιμήν του. Είναι Επίτιμος Δημότης του δήμου
Λέσβου (2012).
Ιωάννινα, 22 Οκτωβρίου 2026