της συνεργάτισσας Λουκίας
Τ’ Αη Γιαννιού του Ρηγανά βρέθηκα στο όμορφο ημερήσιο πανηγύρι στο Μαντζιάρι. Οργανωμένη η προετοιμασία για την αρτοκλασία
έτοιμο και το παραδοσιακό βραστό, το πεντανόστιμο απο την έμπειρη μαγείρισσα
μετα τη λειτουργία ο παππα Τσάτσης κάνει περιφορά της εικόνας
και μετά ανοίγει το χορο κι ακολουθεί όλος ο κόσμος
και του χρόνου!
Τα ελλείμματα του Δήμου Φιλιατών φορτώνονται στις πλάτες των Δημοτών.
Του Πέτρου Μίντζα
Αν και θεωρητικώς οι δήμοι δεν έχουν το δικαίωμα να αυξήσουν τα δημοτικά τέλη για να αντιμετωπίσουν παλαιά χρέη ή γενικώς τα λειτουργικά τους έξοδα, καθώς τα τέλη έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα και αφορούν την κάλυψη των εξόδων που προκαλούν συγκεκριμένες λειτουργίες, δηλαδή η καθαριότητα, ο ηλεκτροφωτισμός, και η ύδρευση.
Ο Δήμος Φιλιατών επικαλούμενος λόγους οικονομικής δυσχέρειας, αποφάσισε παράτυπα πρόσφατα, τεράστιες αυξήσεις στα τέλη που αρχίζουν από 60% για να φτάσουν έως και 200%, ενώ έπονται και άλλες.
Ο Δήμος Φιλιατών είναι ο μοναδικός Δήμος σε ολόκληρη τη χώρα, που επέβαλλε εν μέσω πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης αδικαιολογήτως τόσο μεγάλες αυξήσεις στα τέλη, τη στιγμή μάλιστα που η ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών καθαριότητας και φωτισμού έχει υποβαθμιστεί
Ο Δήμος Φιλιατών που κατακρεουργήθηκε και οδηγήθηκε στην οικονομική εξαθλίωση από την παράταξη του νυν Δημάρχου, αντί να διεκδικήσει την επιστροφή των 4, 7 εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία την οχταετία (2002-2010) της απίστευτης ρεμούλας και της συμφοράς, έβγαλαν φτερά και «πέταξαν» προς άγνωστη κατεύθυνση και ακόμη δεν έχουν βρεθεί.
Βρήκε την εύκολη λύση, φόρτωσε τα βάρη στα εύκολα θύματα που φυσικά δεν είναι άλλα απ’ τους Δημότες, για να καλύψει τις «μαύρες τρύπες», που δημιούργησε η παράταξη της σημερινής Δημοτικής Αρχής, την οχταετία (2002-2010).
Η εν λόγω απίστευτες αυξήσεις- που φθάνουν μέχρι το 200%- έρχονται σε μία πολύ δύσκολη συγκυρία για τους κατοίκους και τους επαγγελματίες, οι οποίοι θα επιβαρυνθούν με ακόμη ένα τσουχτερό «χαράτσι».
Δεν είναι λίγοι οι Απόδημοι που σκέφτονται σοβαρά να προβούν στη διακοπή της παροχής ρεύματος και νερού για να γλιτώσουν τα δημοτικά τέλη, αφού βλέπουν το εισόδημά τους να πετσοκόβεται και τους δημοτικούς λογαριασμούς συστηματικά να απογειώνονται!
Ευελπιστούμε ότι η Διοίκηση Αποκεντρωμένης Περιφέρειας, στην οποία προσέφυγε η μείζονος αντιπολίτευση, δεν θα βάλει πλάτη στις παρατυπίες της πλειοψηφίας του Δήμου Φιλιατών και θα ακυρώσει την παράλογες-παράτυπες αποφάσεις.
Ίδωμεν.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία
ΘΕΜΑ: «13η Πρόσκληση σύγκλησης Δημοτικού Συμβουλίου »
Καλείστε να συμμετάσχετε σε έκτακτη συνεδρίαση δια περιφοράς του Δημοτικού Συμβουλίου Φιλιατών , στις
11 Ιουνίου 2026, ημέρα Πέμπτη και ώρα 10:00 πμ. έως και 11:00 π.μ.,σύμφωνα με το άρθρο 184, παρ.1, το
Ν.4635/2019, το άρθρο 78 του Ν. 4954/2022 ΦΕΚ 136/Α/ 28-06-2022), σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 5 του
άρθρου 67 του ν.3852/2010, όπως τροποποιήθηκαν με αυτές του άρθρου 6 του Ν. 5056/2023 για συζήτηση
και λήψη απόφασης στο παρακάτω θέμα :
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΗΝΕΛΟΠΗ Γ. ΣΤΑΜΑΤΗ</code></pre></li>27 Ιουνίου 2026 και ώρα 8:45 μμ.
Σας περιμένουμε στο Υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο Ηγουμενίτσας “Τσιμπουρίκι” που θα πραγματοποιηθεί το 5ο Χορωδιακό Φεστιβάλ του Συλλόγου μας.
Το βιολί, το λαούτο, το καβάλ, το κλαρίνο και η φλογέρα μας υπόσχονται μια ξεχωριστή μουσική βραδιά κάτω από το φως των αστεριών.
Η εκδήλωση πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας και το Δήμο Ηγουμενίτσας.
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
Με εκτίμηση,
το Δ.Σ. του Συλλόγου
.Με πρωτοβουλία της Κοσμητείας, παρουσιάστηκε ο αναλυτικός κατάλογος των ακαδημαϊκών δράσεων, στο πλαίσιο συνέντευξης τύπου
Συνέντευξη τύπου για τις ακαδημαϊκές δράσεις των μελών της Σχολής Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων παραχωρήθηκε την Τρίτη 9 Ιουνίου, στην αίθουσα συνεδριάσεων του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών, με πρωτοβουλία της Κοσμητείας. Τη συνέντευξη παραχώρησαν η Αντιπρύτανης κ. Παναγιώτα Καντή, το μέλος του Συμβουλίου Διοίκησης κ. Αικατερίνη Πλακίτση, η Κοσμήτορας της Σχολής Επιστημών Αγωγής κ. Νικολέττα Τσιτσανούδη Μαλλίδη και οι πρόεδροι του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης και Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών κ.κ. Αναστάσιος Μικρόπουλος και Χαρίλαος Ζάραγκας.
Όπως τονίστηκε, η Σχολή Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, μέσω του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης και του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών, ανέπτυξε κατά το εαρινό εξάμηνο του ακαδημαϊκού έτους 2025–2026 ένα ιδιαίτερα εκτεταμένο και πολυδιάστατο έργο, επιβεβαιώνοντας τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στον χώρο της εκπαίδευσης, της έρευνας, της κοινωνικής παρέμβασης και της διεθνούς ακαδημαϊκής συνεργασίας.
Οι δράσεις των μελών της Σχολής κάλυψαν ένα ευρύ φάσμα επιστημονικών, παιδαγωγικών, πολιτιστικών και κοινωνικών πεδίων, με έντονη παρουσία τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Κοινός άξονας όλων των πρωτοβουλιών υπήρξε η σύνδεση της εκπαίδευσης με τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες, η ενίσχυση της δημοκρατικής και ανθρωπιστικής παιδείας, η προώθηση της ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού, καθώς και η αξιοποίηση της καινοτομίας και των νέων τεχνολογιών στη μαθησιακή διαδικασία.
Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε η συμβολή της Σχολής σε δράσεις κοινωνικής ευαισθητοποίησης και συμπερίληψης. Μέσα από συνεργασίες με εκπαιδευτικές διευθύνσεις, σχολικές μονάδες και επιστημονικούς φορείς, υλοποιήθηκαν επιμορφωτικά προγράμματα, σεμινάρια και παρεμβάσεις με θεματικές όπως η σχολική βία, ο εκφοβισμός, η ψυχική ανθεκτικότητα, η διαπολιτισμική εκπαίδευση, η κοινωνική αλληλεγγύη και η ειρηνική επίλυση συγκρούσεων στο σχολικό περιβάλλον. Παράλληλα, αναπτύχθηκαν σημαντικές ερευνητικές πρωτοβουλίες σχετικά με την ψυχική ανθεκτικότητα μαθητών και μαθητριών, σε συνεργασία με εκπαιδευτικούς και αυτοδιοικητικούς φορείς.
Ξεχωριστή θέση στις δραστηριότητες της Σχολής κατείχε η προώθηση της ελληνικής γλώσσας, τόσο στην Ελλάδα όσο και στη διασπορά. Μέλη της Σχολής συμμετείχαν σε διεθνή συνέδρια, εκπαιδευτικά προγράμματα και επιστημονικά συμπόσια με αντικείμενο τη γλωσσική διδασκαλία, τη γλώσσα στα ψηφιακά περιβάλλοντα, τη γλώσσα σε περιόδους κρίσεων, καθώς και τη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας στις ομογενειακές κοινότητες. Ιδιαίτερα σημαντικές υπήρξαν οι διεθνείς συνεργασίες με πανεπιστήμια και οργανισμούς των Ηνωμένων Πολιτειών, της Αυστραλίας και της Ευρώπης, καθώς και η προετοιμασία μεγάλων διεθνών διοργανώσεων αφιερωμένων στην ελληνική γλώσσα, τον πολιτισμό και τα μέσα ενημέρωσης.
Παράλληλα, η Σχολή ανέπτυξε έντονη διεθνή δραστηριότητα μέσω συμμετοχών σε ερευνητικά προγράμματα Erasmus+, ευρωπαϊκά δίκτυα και χρηματοδοτούμενα ερευνητικά έργα. Μέλη ΔΕΠ συμμετείχαν ως επιστημονικοί υπεύθυνοι, συντονιστές και ερευνητές σε προγράμματα σχετικά με τη διαπολιτισμική εκπαίδευση και τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών κοινοτήτων και την εκπαιδευτική τεχνολογία με εκπαιδευτικές αναφορές. Επιπλέον, φιλοξενήθηκαν διεθνείς ακαδημαϊκοί επισκέπτες και προωθήθηκε η κινητικότητα σε επίπεδο διδασκαλίας και επιμόρφωσης.
Σημαντική ήταν επίσης η παρουσία της Σχολής σε διεθνή και πανελλήνια συνέδρια, ημερίδες και επιστημονικά φόρουμ. Τα μέλη της συμμετείχαν με εισηγήσεις και κεντρικές ομιλίες σε συνέδρια που αφορούσαν τη διαπολιτισμική εκπαίδευση, την εκπαιδευτική πολιτική, τις κοινωνικές κρίσεις, την ψηφιακή επικοινωνία, την αφήγηση στην ιατρική εκπαίδευση, την τεχνητή νοημοσύνη και τη γλωσσική διδασκαλία σε πολυπολιτισμικά περιβάλλοντα. Οι δράσεις αυτές ανέδειξαν τη διεπιστημονική προσέγγιση που χαρακτηρίζει τη Σχολή και τη σύνδεσή της με τα σύγχρονα διεθνή επιστημονικά ρεύματα.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στη σύνδεση της εκπαίδευσης με την τεχνολογία και την καινοτομία. Φοιτήτριες και φοιτητές συμμετείχαν σε εκπαιδευτικές επισκέψεις σε κέντρα καινοτομίας και ήρθαν σε επαφή με τεχνολογίες εικονικής και επαυξημένης πραγματικότητας, ρομποτικά συστήματα, τρισδιάστατη εκτύπωση και σύγχρονα ψηφιακά εκπαιδευτικά εργαλεία.
Παράλληλα, η πολιτιστική και καλλιτεχνική δημιουργία αποτέλεσε βασικό άξονα της ακαδημαϊκής ζωής της Σχολής. Θεατρικές ομάδες, μουσικά σύνολα, εικαστικά εργαστήρια και δράσεις δημιουργικής έκφρασης ανέδειξαν τη σημασία της τέχνης στην εκπαίδευση και στην κοινωνική συμμετοχή.
Η Σχολή Επιστημών Αγωγής διατήρησε επίσης ισχυρούς δεσμούς με την κοινωνία και την τοπική αυτοδιοίκηση, αναπτύσσοντας συνεργασίες με δήμους, εκπαιδευτικές δομές, πολιτιστικούς φορείς και οργανισμούς της κοινωνίας των πολιτών. Ιδιαίτερης σημασίας υπήρξαν ακόμη οι διεθνείς διακρίσεις και οι εκλογές μελών της Σχολής σε σημαντικούς διεθνείς οργανισμούς και επιστημονικά δίκτυα, γεγονός που επιβεβαιώνει την υψηλή αναγνώριση του επιστημονικού έργου που παράγεται στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Παράλληλα, οι νέες επιστημονικές εκδόσεις των μελών της Σχολής ενίσχυσαν την ακαδημαϊκή της παρουσία και συνέβαλαν στον δημόσιο επιστημονικό διάλογο για τη γλώσσα, την εκπαίδευση, τα μέσα ενημέρωσης και τη σύγχρονη κοινωνία.
Συνολικά, το εαρινό εξάμηνο 2025–2026 αποτέλεσε μία ιδιαίτερα δημιουργική και παραγωγική περίοδο για τη Σχολή Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Οι δράσεις των μελών της ανέδειξαν, όπως τονίστηκε, μία Σχολή ανοιχτή στην κοινωνία, με διεθνή προσανατολισμό, επιστημονική ποιότητα, κοινωνική ευαισθησία και σταθερή προσήλωση στις αξίες της παιδείας, της δημοκρατίας, της συμπερίληψης και του πολιτισμού.
Τέλος, στη συνέντευξη τύπου, παρουσιάστηκε ο αναλυτικός κατάλογος με τις ακαδημαϊκές δράσεις που έλαβαν χώρα, αλλά και αυτές οι οποίες προγραμματίζονται για τους επόμενους μήνες.
Εξιχνίαση κλοπής πορτοφολιού στα Ιωάννινα
Σχηματίσθηκε δικογραφία σε βάρος ημεδαπού
Εξιχνιάστηκε από την Υποδιεύθυνση Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ιωαννίνωνκλοπή πορτοφολιού σε βάρος ημεδαπού στην πόλη των Ιωαννίνων, που έλαβε χώρα το μεσημέρι της 06-06-2026.
Για την υπόθεση, ταυτοποιήθηκαν τα στοιχείαημεδαπού, σε βάρος του οποίου σχηματίσθηκε δικογραφία για κλοπή.
Ειδικότερα, όπως προέκυψε από την αστυνομική έρευνα,ο κατηγορούμενος αφαίρεσε πορτοφόλι πελάτη σε σούπερ μάρκετ, το οποίο περιείχε περίπου -350- ευρώ, τραπεζικές κάρτες και προσωπικά έγγραφα.
Την επόμενη ημέρα (7-6-2026) το πορτοφόλι βρέθηκε από πολίτες σε μακρινή απόσταση από τον τόπο της κλοπής, από το οποίο είχε αφαιρεθεί το χρηματικό ποσό.
Η σχηματισθείσα δικογραφία θα υποβληθεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ιωαννίνων.
Η θεωρία περί «Ιλλυρικής καταγωγής» ξεκίνησε από Γερμανούς και Αυστριακούς ρομαντικούς γλωσσολόγους του 19ου αιώνα, αλλά υιοθετήθηκε φανατικά από το αλβανικό κράτος (ειδικά κατά την περίοδο της δικτατορίας του Ενβέρ Χότζα) για έναν καθαρά πολιτικό λόγο: για να αποδειχθεί ότι οι Αλβανοί ήταν στην περιοχή πριν από τους Σλάβους και τους Έλληνες, νομιμοποιώντας έτσι τα σύγχρονα σύνορά τους και τις διεκδικήσεις τους.
Η ωμή αλήθεια είναι ότι δεν μπορείς να αποδείξεις συγγένεια με έναν «γλωσσικό νεκρό» που δεν άφησε ποτέ γραπτά ίχνη.
Τι υποστηρίζουν όμως οι εναλλακτικές (και πιο τεκμηριωμένες) θεωρίες ξένων ιστορικών, που θέλουν τους Αλβανούς να κατάγονται στην πραγματικότητα από τη Θράκη ή τη Δακία (σημερινή Ρουμανία) και να μετακινήθηκαν δυτικά πολύ αργότερα;
Εδώ κατασκευάζεταιτεχνητά και με θράσος ένας εθνικός μύθος, χρησιμοποιώντας την αρχαία ελληνική ονομασία «Ιλλυριός» για να καλύψει ιστορικά και πολιτισμικά κενά. Ο Ενβέρ Χότζα εργαλειοποίησε αυτή την έννοια και επιβεβαιώνεται από την αντικειμενική ιστοριογραφία.
«Ιλλυρικό Κράτος» με την έννοια της ενιαίας πολιτικής οντότητας ή έθνους δεν υπήρξε ποτέ. Η Ιλλυρία ήταν ένας γενικός γεωγραφικός όρος που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες για να περιγράψουν μια τεράστια, χαοτική έκταση από τις Άλπεις μέχρι την Ήπειρο.
———————–
[Η Ιλλυρία / Ιλλυρίη / Ιλλυρίς / Ιλλυριάς / Ιλλύριον ονομάσθηκε από τον Ιλλυριό, υιό του Κάδμου (εξ Άργους, βασιλιά των Θηβών Βοιωτίας) και της Αρμονίας. Ή υιός του Πολυφήμου και
της Γαλάτειας, πατέρας του Εγχελέα, του Αυχαριέα, του Δαρδάνου, του Μαίδου, του
Ταύλαντος, του Περραιβού, της Παρθώς, της Ααορθώς και της Δασσαριδος, από τους
οποίους ονομάσθηκαν τα ιλλυρικά φύλα – βλ. Αππ. Ιλ. 3-4, Απολλόδ. 3/5.4, Στέφ.
Βυζ.
Ο Αδρίας, από τον οποίον ονομάστηκε ο Κόλπος (του Αδρία > Αδριατική Θάλασσα) ήταν υιός του Ίωνα ή του Μεσσαπίου – βλ. Σχόλ. Διον. Περ. 94, Ετυμ. Μ.
Η Λιβουρνίς ονομάσθηκε από τον Λιβυρνό, εξ Αττικής. Οι Λιβυρνοί ήταν
περίφημοι για τα σκάφη τους («λιβυρνικά», «λιβυρνικαί νήες») και τον μανδύα του
(«λιβυρνική μανδύη», είδος εσθήτας), τα οποία εφηύρε ο ίδιος. – βλ. Στέφ. Βυζ.,
ΣΟΥΔΑΣ, Πολυδ. 7.60.
Κατά Κλαύδιο Πτολεμαίο:
Ἡ Ἰλλυρὶς περιορίζεται ἀπὸ μὲν
ἄρκτων ταῖς δυσὶ Παννονίαις κατὰ τοὺς ἐκτεθειμένους ὅρους· ἀπὸ δὲ δύσεως τῇ Ἰστρίᾳ
κατὰ γραμμὴν, ἧς τὸ μὲν πρὸς τῇ Παννονίᾳ τῇ ἄνω πέρας ἐπέχει μοίρας λ _ με
τὸ δὲ ἐπὶ τὸν Ἀδρίαν κόλπον λ
_ μδ _γ ἀπὸ δὲ ἀνατολῶν Μυσίᾳ τῇ ἄνω κατὰ γραμμὴν τὴν ἀπὸ τῆς εἰρημένης ἐκτροπῆς τοῦ Σαούου / ΣΑΒΟΥ ποταμοῦ μέχρι τοῦ κατὰ τὸ
Σκάρδον ὄρος πέρατος, οὗ θέσις μζ μα γο’ ἀπὸ δὲ μεσημβρίας μέρει τε τῆς
Μακεδονίας κατὰ γραμμὴν τὴν ἀπὸ τοῦ εἰρημένου πέρατος φθάνουσαν ἐπὶ τὸν Ἀδρίαν
κόλπον, ἧς πέρας με μα΄ καὶ τῇ ἐντεῦθεν τοῦ Ἀδρίου πλευρᾷ μέχρι τοῦ εἰρημένου
πρὸς τῇ Ἰστρίᾳ πέρατος]. https://arxeion-politismou.gr/2022/01/arxaia-elliniki-illyria.html
———————
Η περιοχή κατοικούνταν από δεκάδες διαφορετικές, συχνά εχθρικές μεταξύ τους, φυλές (όπως οι Ταυλάντιοι, οι Αρδιαίοι, οι Δάρδανοι). Ήταν πληθυσμοί με ημινομαδικό χαρακτήρα, που βασίζονταν στην κτηνοτροφία. Στην αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή γραμματεία, οι Ιλλυριοί ήταν διαβόητοι όχι για τον πολιτισμό τους, αλλά για την πειρατεία στην Αδριατική, τις ληστρικές επιδρομές στα μακεδονικά και ηπειρωτικά σύνορα και τον βίαιο τρόπο ζωής τους. Δεν άφησαν πίσω τους γραπτό πολιτισμό, φιλοσοφία, θέατρα ή οργανωμένη κρατική δομή.
Το πάθος για να στοιχειοθετηθεί βαλκανική αρχαία καταγωγή, έφερε το «εφεύρημα» των ονομάτων και του λεξιλογίου όπως το όνομα Ιλίρ (Ilir) και την τεχνητή ταύτισή του με τη λέξη «ελεύθερος» (i lirë στα αλβανικά) είναι ένα κλασικό παράδειγμα αναδρομικής ετυμολογίας (folk etymology) που στερείται επιστημονικής βάσης. Η λέξη «Ιλλυριός» είναι αρχαία ελληνική (πιθανότατα από τη μυθολογία, από τον Ιλλυριό, γιο του Κάδμου και της Αρμονίας).
Κατά την περίοδο του Χότζα, το αλβανικό καθεστώς επέβαλε τη μαζική ονοματοδοσία των παιδιών με «ιλλυρικά» ονόματα (Ilir, Teuta, Agron, Gent) για να δημιουργήσει μια τεχνητή ψυχολογική σύνδεση του σύγχρονου πληθυσμού με την αρχαιότητα.
Το γεγονός ότι προσπαθούν να συνδέσουν το ελληνικό «Ιλλυριός» με το αλβανικό «i lirë» (ελεύθερος) είναι μια εθνικιστική απόπειρα να «ελληνοποιηθεί» η ρίζα της λέξης προς όφελός τους και να εμπλουτιστεί το λεξιλόγιό τους με ιστορικό βάρος που δεν του ανήκει.
Ο αλβανικός εθνικισμός πήρε την πιο επικίνδυνη και επιθετική του μορφή υπό το κομμουνιστικό καθεστώς του Χότζα (1944–1985). Επειδή η Αλβανία ήταν διεθνώς απομονωμένη (είχε διακόψει σχέσεις με ΗΠΑ, Σοβιετική Ένωση και Κίνα), το καθεστώς έπρεπε να δώσει στον λαό μια ιδεολογική «ένεση» ανωτερότητας για να αντέξει την πείνα και την καταπίεση.
Η κρατική αρχαιολογία,χρηματοδότησε ανασκαφές με μοναδικό σκοπό να «αποδείξουν» ότι κάθε αρχαίο εύρημα στην περιοχή ήταν ιλλυρικό και όχι ελληνικό ή ρωμαϊκό. Στο πλαίσιο αυτό, ξεκίνησε η συστηματική προσπάθεια παρουσίασης των αρχαίων Ηπειρωτών (όπως ο Βασιλιάς Πύρρος) ως «ιλλυρικών-αλβανικών» φύλων, αλλοιώνοντας πλήρως την ελληνικότητα της αρχαίας Ηπείρου.
Αυτή η γραμμή δεν σταμάτησε με την πτώση του κομμουνισμού. Αντίθετα, συνεχίζεται μέχρι σήμερα στα σχολικά βιβλία και την επίσημη ρητορική των Τιράνων, τροφοδοτώντας θεωρίες περί «Μεγάλης Αλβανίας» και δημιουργώντας μόνιμη εστία αστάθειας στα Βαλκάνια, μέσω παραποίησης της Ηπείρου.
Επί τέλους πρέπει να ξεσκεπαστεί αυτό το παραμύθι, που επιστημονικά μπάζει από παντού, ενώ χρησιμοποιείται πολιτικά με τεράστια θρασύτητα. Η επίσημη αλβανική ιστοριογραφία διαχειρίζεται τα καθαρά αρχαία ελληνικά τοπωνύμια που βρίσκονται διάσπαρτα σε ολόκληρη την επικράτειά της (όπως η Απολλωνία, το Βουθρωτό, η Επίδαμνος (Δυρράχιο), η Αμαντία, η Αντιγόνεια κ.ά.) είναι το πιο τρανταχτό παράδειγμα της «θρασύτητας» και της παραποίησης.
Η διεθνής επιστημονική κοινότητα γνωρίζει, βάσει των αρχαίων πηγών (Στράβων, Θουκυδίδης, Αριστοτέλης), ότι οι πόλεις αυτές ιδρύθηκαν ως ελληνικές αποικίες (κυρίως από Κορινθίους και Κερκυραίους). Ωστόσο, η εθνικιστική σχολή των Τιράνων, προκειμένου να μην καταρρεύσει το αφήγημα της «ιλλυρικής αυτόχθονης συνέχειας», χρησιμοποιεί τρεις απίστευτες μεθόδους για να «αλβανοποιήσει» αυτά τα μνημεία:
1. Η θεωρία των «Πελασγών» (Η απόλυτη παραποίηση). Όταν τα αρχαιολογικά ευρήματα (ελληνικές επιγραφές, ναοί του Απόλλωνα, αρχαία θέατρα) είναι τόσο οφθαλμοφανώς ελληνικά που δεν μπορούν να τα αρνηθούν, επιστρατεύουν το Πελασγικό παραμύθι τους. Ισχυρίζονται ότι οι Πελασγοί ήταν οι κοινοί πρόγονοι Ελλήνων και Ιλλυριών, αλλά οι «πραγματικοί» κληρονόμοι της πελασγικής γλώσσας είναι οι Αλβανοί. Με αυτό το τέχνασμα, υποστηρίζουν ότι οτιδήποτε αρχαίο ελληνικό στην περιοχή είναι στην πραγματικότητα… «προ-αλβανικό».
2. Παράλογες ετυμολογίες ελληνικών ονομάτων. Αντί να αποδεχθούν την προέλευση των ονομάτων από την ελληνική γλώσσα, προσπαθούν να τα ετυμολογήσουν με βάση τη σύγχρονη αλβανική, οδηγώντας σε επιστημονικά κωμικά συμπεράσματα:
Βουθρωτόν (Butrint): Ενώ η λέξη είναι καθαρά ελληνική (από το Βούς + θρωτός, δηλαδή το σημείο όπου πληγώθηκε ή θυσιάστηκε το βόδι), στα αλβανικά σχολικά βιβλία επιχειρείται η σύνδεσή του με ιλλυρικές ρίζες.
Απολλωνία. Η πόλη που ονομάστηκε προς τιμήν του θεού Απόλλωνα, παρουσιάζεται συχνά στα αλβανικά μέσα ως ένας τόπος όπου οι Έλληνες ήταν απλώς «περαστικοί έμποροι» και η πλειονότητα του πληθυσμού ήταν Ιλλυριοί, άρα η πόλη τούς ανήκει πολιτισμικά.
3. Το επιχείρημα του «ιλλυρικού περίγυρου». Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, οι ελληνικές αποικίες ήταν απλώς μικρές «νησίδες» μέσα σε έναν απέραντο ιλλυρικό ωκεανό. Ισχυρίζονται ότι οι Ιλλυριοί, οι οποίοι ήταν νομάδες χωρίς γραπτό πολιτισμό «εκπολιτίστηκαν» και έχτισαν αυτές τις πόλεις μαζί με τους Έλληνες, οικειοποιούμενοι έτσι την αρχιτεκτονική, τα νομίσματα και την τέχνη των αρχαίων Ελλήνων.
Σλαβικά τοπωνύμια
Το πιο ειρωνικό είναι ότι ενώ προσπαθούν απεγνωσμένα να σβήσουν την ελληνική ιστορία, η ίδια η γεωγραφία της Αλβανίας τούς διαψεύδει. Η συντριπτική πλειονότητα των επαρχιακών τοπωνυμίων στην κεντρική και βόρεια Αλβανία δεν είναι ούτε ιλλυρικά ούτε αλβανικά, αλλά σλαβικά (π.χ. Πόγραδετς, Τσεροβόντα, Μπεράτι), αποδεικνύοντας τις μαζικές μεταναστεύσεις των Σλάβων τον 7ο αιώνα, οι οποίες εξαφάνισαν κάθε ίχνος των αρχαίων πληθυσμών της περιοχής.
Η ιστορία των Βαλκανίων δυστυχώς, έχει υποφέρει ανεπανόρθωτα από τέτοιες κρατικές προπαγάνδες, οι οποίες προσπαθούν να βαφτίσουν το «μηδέν» σε «αυτοκρατορία».
Ο αντισημίτης τύραννος Ερντογάν είναι ο τελευταίος που μπορεί να κάνει
μαθήματα ηθικής στο Κράτος του Ισραήλ.
Αυτή ήταν η επίσημη, σφοδρή απάντηση του Ισραηλινού πρωθυπουργού
, Μπενιαμίν Νετανιάχου, προς τον Τούρκο πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Η νέα αυτή διπλωματική σύγκρουση κορυφώθηκε μετά τις δηλώσεις της Άγκυρας
ότι η ισραηλινή στρατιωτική δραστηριότητα στη Μέση Ανατολή
αποτελεί απειλή και για την ίδια την Τουρκία.
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 
Written
on 11/06/2026