Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή


 Από ότι είδαμε χθες στο Επιτάφιος αλλά και σήμερα, δεν ήρθαν πολλοί ξενιτεμένοι για Πάσχα στην πατρίδα. Να είναι καλά κι ας έρθουν το Καλοκαίρι. Ό δρόμος στις Κογκέλες στρώθηκε με καλό ασφαλτοτάπητα… και εμείς σας περιμένουμε. Λίγες σημερινές εικόνες από την πάνω πλατεία

 κάποιοι παλιοί  Φιλιαταίοι συσπειρώθηκαν από νωρίς, γιατί τέτοιες μέρες που έρχονται ξένοι δεν βρίσκουν καρέκλα…

 

Image
Image

Κοινοποιήστε:


«Και όταν έρθει η άνοιξη, δεν θα περιμένεις, θα τρέξεις/ να αγκαλιάσεις το πρώτο χαμόγελο, κοντά της.» Γιάννης Βέλλης

«Θα ξεπεράσουμε το σκοτάδι, το κρύο, τις παγίδες του ανέμου/ μετά, θα αγκαλιάσουμε το φως, το χαμόγελο, τη ζωή μας/ ό,τι ξεχάσαμε, μόνο, αδικημένο και το τραυματίσαμε.» Γιάννης Βέλλης

«Ανατροπές, η καθημερινότητα που μας τρομάζει, όλα αλλάζουν, χάνονται για την ακρίβεια/ σήμερα χάθηκε αυτό, αύριο το άλλο, μητρώο απωλειών κι ανεκτικότητας, η ζωή μας/ σε λίγο θα σκοτώνουν και τα όνειρα, όσα τόλμησαν να παραδοθούν, αφύλακτα, στο φως της ημέρας/ και εμείς, ως άλλοι ανόητοι, θα ρωτάμε, αλήθεια τι χάθηκε, αφού δεν γεννήθηκε ποτέ;/ έτσι τα εγκλήματα γίνονται πλημμελήματα, μετά μπαίνουν στο αρχείο, ξεχνιούνται/ άνθρωποι γυρίζουν, χωρίς πραγματικά να ακούνε ή να βλέπουν/ μέχρι να πληγωθούν βαθιά, να πονέσουν, τέτοια είναι η ιστορία.» Γιάννης Βέλλης

«Θα πεθάνουμε κι ακόμα θα ψάχνουμε, τι δεν έγινε, τι αγαπήσαμε, τι σκοτώσαμε, τι υπάρχει. «Γιάννης Βέλλης

«Πολλά τα αδιέξοδα των ανθρώπων, έρχονται, δένονται μαζί τους, γιγαντώνονται, λες και γεννήθηκαν μόνο γι’ αυτό/ ακατανόητο πως πλησιάζουν, αγνώριστα κάθε φορά, μετά τρώνε τη σάρκα των ονείρων για καλύτερο αύριο, στο τέλος κάθονται/ με τέτοια ηρεμία, άλλωστε τέλειωσαν το έργο τους επιτυχώς, όσο η αγωνία χαράζει τα πρόσωπα, διαλύει τις ψυχές, μαραζώνει τα λουλούδια, ό,τι καλό υπάρχει ελεύθερο/ και τι μένει; κάποιο παράθυρο ανοιχτό, ξεχασμένο, για λίγο ήλιο, ή ένα πέρασμα του ανέμου σαν χτύπημα, να θυμίζει ότι κάτι κινείται, αισιόδοξο; ίσως, μπορεί και παντελώς αδιάφορο για τη συνέχεια.» Γιάννης Βέλλης

«Η ιστορία σου, μια ατέρμονη συνδιαλλαγή με το χρόνο, τις συγκυρίες, την καρδιά σου, τα ατυχήματα – υπάρχουν κι αυτά.» Γιάννης Βέλλης

«Η υγρασία έτρωγε, αχόρταγα, τα κόκκαλα της ημέρας, ο ήλιος αναστέναζε στο ανέβασμα του ουρανού, οι άνθρωποι μπερδεμένοι σκέφτονταν, τα γεγονότα αλληλοσπαράζονταν/ αυτή η χρονιά, όλο άλλαζε και μας φόβιζε, τα μάτια σκούραιναν και βάθαιναν, παράλληλα, σε κάθε νέα λέξη, κάποιοι αναφέρονταν στη ματαιότητα, άλλοι θέλανε να γίνουν ήρωες/ περίεργο πράγμα, να θέλεις το καλύτερο, αυτό που ομορφαίνει τον κόσμο, μα παράλληλα να σκοτώνεις αλύπητα, κάθε καλή στιγμή/ κι όμως έτσι γινότανε, πάλι, στις απάνθρωπες πόλεις και τα μικρά χωριά, βάραινε η ιστορία, από τις τόσες αθλιότητες, όσο γύριζε ο κύκλος της κάθε ημέρας.» Γιάννης Βέλλης



Του Φ. Ι. Μήτση

Συνεχίζοντας σε αυτή τη στήλη, την παρουσίαση αναπτυξιακών θεμάτων της περιοχής δημοσιεύουμε σήμερα την πρόταση τον καθηγητή, τέως πρύτανη κ. Φ. Μήτση, η οποία έχει ξαναδημοσιευθεί πριν 20 χρόνια στην εφημερίδα ΝΕΑ ΤΩΝ ΦΙΛΙΑΤΩΝ αλλά παραμένει επίκαιρη και σημαντική, μέχρι την υλοποίησή της.

Η πρόταση δημιουργίας Εθνικού Δρυμού, στην περιοχή Μουργκάνας Φιλιατών, έχει ως στόχους:

Α) Την προστασία του περιβάλλοντος χώρου και τη διατήρηση της φυσικής ομορφιάς του τοπίου, την ανάπτυξη τουρισμού και την αξιοποίηση φυσικώνπόρων της περιοχής, όπως είναι τα δάση, οι πηγές, τα ποτάμια, η χλωρίδα και πανίδα.

Β) Ειδικότερα την ανάπτυξη της περιοχής, μέσα από συμβατές με την παράδοση και το περιβάλλον δραστηριότητες που θα δημιουργήσουν συνθήκες απασχόλησης ικανοποιητικές για να αντιστραφεί το ρεύμα φυγής και ερήμωσης που παρατηρείται σήμερα, με ασύλληπτες αν συνεχισθεί κοινωνικές και εθνικές επιπτώσεις. Η δημιουργία ελεγχόμε­νης κυνηγετικής ζώνης με την ανάπτυξη εκτροφείων, θα δημιουργήσει πολλές θέσεις εργασίας και θα ελκύσει τον του­ρισμό.

Γ) Την προβολή του φυσικού κάλ­λους της περιοχής, των παραδοσιακών χωριών με τα  μοναστήρια, τα λαογραφι­κά μουσεία (Τσαμαντά και Φοινικίου), τους αρχαιολογικούς χώρους, την ιστο­ρία και γενικά την ομορφιά του τοπίου, με όλες τις ιδιαιτερότητες του. Η δημι­ουργία δρόμων για πεζοπορία και περι­πάτους, σε ένα ειδυλλιακό περιβάλλον θα είναι ένα άλλο σημείο έλξης.

Δ) Την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και των δυνατοτήτων της πε­ριοχής, έτσι ώστε να καταστεί ο χώρος, τόπος ανάπτυξης και δημιουργίας και να αποτελέσει μια ακόμη γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας και ιδιαίτερα με τα ελληνόφωνα χωριά της Β. Ηπείρου, τα οποία αποτελούν πρό­σφορο έδαφος ανταλλαγής συμφερό­ντων και αγοράς εργασίας.

Ε) Τη διάδοση και ανάπτυξη της πο­λιτιστικής κληρονομιάς του τόπου και της ιστορίας και των αγώνων του λαού μας.

Η προτεινόμενη περιοχή προτείνε­ται ως πολύ ενδιαφέρουσα, γιατί:

Α. Είναι διασωμένη, ορεινή με βου­νά και λόφους, με ρέματα και πλαγιές στις οποίες προβάλλουν οικισμοί.

Β. Αφορίζεται από οροσειρές: Βό­ρεια τη Μουργκάνα που οριοθετεί τα Αλβανικά σύνορα και που στην πλαγιά της υπάρχουν χωριά, άλλοτε κεφαλοχώ­ρια, με γενικά ενδιαφέροντα λαογραφι­κά στοιχεία και με ιστορικές μνήμες. Αυτά, είναι ο Τσαμαντάς, Βαβούρι, Λειά, Κεφαλοχώρι (Γλούστα) και Λί­στα, συνδεόμενα με δρόμο ασφαλτοστρωμένο.

Ανατολικά υπάρχουν οι πηγές του Κεφαλόβρυσου και το ποτάμι της Λαγκαβίτσας που εκβάλλει στον Καλαμά, και οριοθετεί τα σύνορα με το νομό Ιωαννίνων.

Δυτικά, δασωμένη περιοχή με λό­φους και οικισμούς που οριοθετεί τα σύ­νορα με την Αλβανία με δυνατότητες α­νάπτυξης διασυνοριακής επικοινωνίας με τη Νότιο Αλβανία, με όλες τις οικονο­μικές, κοινωνικές και εθνικές επιπτώ­σεις και με χωριά, όπως το Κερασοχώρι (Φατήρι), Άγιος Νικόλαος, Άγιοι Πά­ντες, Αμπελώνας (Πόβλα), Παλαμπάς.

Νότια, με οροσειρές Φαρμακοβούνι-Βελούνα, που στις παρυφές τους υ­πάρχουν χωριά παραδοσιακά και διατη­ρητέα στα οποία έχει προγραμματισθεί από τον EOT η δημιουργία ξενώνων και απαρτίζουν το Δήμο Φιλιατών. Αυτά είναι τα λεγόμενα Κατωχώρια, Γηρομέρι, Φοινίκι. Φανερωμένη, Σιδερή, Πλαίσιο και βορειότερα στα όρια της περιοχής η Ραβενη, η Λεφτοκαρυά, η Κεραμίτσα, το Κάτω και Άνω Ξέχωρο, το Νεροχώρι κ.ά. Τέλος, εντός της περιοχής περιέχονται πολλά, χω­ριά και οικισμοί. Αυτά είναι η Καμίτσιανη, Μηλέα (Κωστανά), Πλάτανος, Κρυονέρι (Λίμποβο), Ανάβρυτος (Βορτόπια), Αγ. Γεώργιος (Γαρδίκι), Καλλιθέα (Τσαρακλιμάνι), Χαραυγή κ.ά.

Γ) Η περιοχή έχει ικανοποιητικό δί­κτυο επικοινωνίας με δρόμους ασφαλτοστρωμένους και συνδέεται νοτίως με την κωμόπολη των Φιλιατών, τα λιμάνια της Σαγιάδας και τη Ηγουμενίτσας και με την Εγνατία οδό, αναλοτικά με τα Γιάννινα και με την αρτηρία Ηγουμενίτσας-Γιαννίνων και βορειοανατολικά με το Πωγώνι και την Κακαβιά. Δυτικά, υπάρχουν δρόμοι επικοινωνίας με τα χωριά της Αλβανίας.

Δ) Υπάρχουν στην περιοχή δυο αξιόλογα Μοναστήρια του Γηρομερίου και του Αγ. Γεωργίου της Καμίτσιανης με ενδιαφέροντα στοιχεία θρησκευτικά, εθνικά, αρχιτεκτονικά και με ενδιαφέρουσες εικονογραφίες. Ακόμη, υπάρχει και ένα άλλο μικρότερη μοναστήρι, του Αγ. Αθανασίου του Βαβουρίου. Επίσης, υπάρχουν δυο Λαογραφικά Μουσεία, του Τσαμαντά και του Φοινικίου.

Ε) Η τοπογεωγραφική θέση της περιοχής, προσφέρεται για την ανάπτυξη ελεγχόμενης κυνηγετικής περιοχής και εκτροφείων. Η προσπέλαση από Γιάννινα, μέσω Βροσίνας και από Ηγουμενίτσα και Φιλιάτες είναι εύκολη και προσιτή. Το γεγονός, ότι ήδη στην περιοχή ενδημεί το αγριογούρουνο και στα ορεινά των βουνών η πέρδικα, ενώ η πυκνόφυτη περιοχή με τις ρεματιές προσφέρεται για την μπεκάτσα.

ΣΤ) Το είδος της βλάστησης αποτελεί ενδιαφέρον στοιχείο, γιατί αποτελείται από δένδρα και από πολλά είδη θάμνων της κατηγορίας «μακί».

Ζ) Γενικότερα, η περιοχή της επαρχίας Φιλιατών και ολόκληρος ο νομός Θεσπρωτίας με τα γραφικά ποτάμια, Καλαμά και Αχέροντα, τους αρχαιολογικούς χώρους, τα χωριά του Σουλίου και τις φυσικές ομορφιές, αποτελεί χώρο που μπορεί να ελκύσει κάθε είδους τουρισμού.

Η) Τέλος, η προτεινόμενη περιοχή, προσφέρεται για επέκταση Βορειοανατολικά προς τη δασωμένη κοιλάδα, προς την Αγ. Μαρίαν, Λάβδανη, μέχρι τις παρυφές του Κασιδιάρη και νοτίως μέχρι τον ποταμό Καλαμά, για την ανάπτυξη και επέκταση της ελεγχόμενης κυνηγετικής ζώνης.

Η υπόσταση, αν δηλαδή πρόκειται περί Εθνικού Δρυμού, Εθνικού Πάρκου, Ελεγχόμενης Κυνηγετικής περιοχής κ.α. ως και το νομικό καθεστώς, η οργάνωση και διοίκηση και η τελική ονομασία μπορεί να αποτελέσουν θέμα μελέτης, αφού αρχικά υιοθετηθεί η πρόταση και εξασφαλισθούν οι πόροι τόσο για την μελέτη, όσο και για τα προγράμματα ανάπτυξης για την πραγματοποίησή τους.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο είναι νοητό ότι θα ληφθεί μέριμνα για το ιδιοκτησιακό καθεστώς, ιδιωτικό ή των κοινοτήτων, καθώς και τα κυνηγετικά δικαιώματα των κατοίκων που ζουν εντός της περιοχής, τα οποία τώρα ασκούν ελεύθερα.

Για την προώθηση του προγράμματος, αφού υιοθετηθεί η ιδέα από την Ομοσπονδία Μουργκάνας και στη συνέχεια από άλλους ενδιαφερόμενους φορείς, όπως είναι οι πολιτικοί εκπρόσωποι της περιοχής μας, ο υπουργός Οικονομικών κ. Αλ. Παπαδόπουλος, και άλλοι τοπικοί παράγοντες (Νομαρχεία Θεσπρωτίας, Περιφερειάρχης κ.α.) υπάρχουν ειδικά γραφεία μελέτης και προγράμματα της ΕΟΚ.

Από τα αρμόδια υπουργεία, όπως είναι το υπουργείο Ανάπτυξης και Τουρισμού , το υπουργείο Γεωργίας, το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας θα είναι δυνατή κάθε είδους πληροφόρηση και κατεύθυνση για την πραγματοποίηση αυτού του προγράμματος και για την μορφή την οποία αυτό θα πάρει.

Υ.Γ. Το θέμα είναι ανοιχτό με εναλλακτικές προτάσεις του Πλαισίου που εγώ έδωσα. Αν το έγραφα σήμερα θα πρόσθετα τα ακόλουθα σημεία:

Α. Προσπάθεια αναβίωσης στα χωριά της Μουργκάνας, σε κάποια από τα χωριά των παραδοσιακών επαγγελμάτων του Βαρελά, του Καλαντζή, του χαλκουργού ή και οικολογικές καλλιέργειες.

Β. Την επέκταση και απόληξη του Δρυμού στο Φαράγγι Ραβενής – Οσδίνας, του Καλαμά που είναι ένα από τα ομορφότερα που υπάρχουν.

Αυτά, όλα, θέλουν μελέτη – σχεδιασμό και ανθρώπους μαχητές που να πιστεύουν στην διατήρηση του περιβάλλοντος, την αξιοποίηση του φυσικού και παραδοσιακού μας πλούτου και στην αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων της περιφέρειάς μας.


Αντώνης Μπέζας – Antonis Bezas Αστυνομικό Μέγαρο: ένα ακόμη στρατηγικό λάθος που συνεχίζεται Παραχώρηση χωρίς αντάλλαγμα – και σε λάθος θέση

Η συζήτηση για τη νέα Αστυνομική Διεύθυνση Θεσπρωτίας, δεν είναι μια απλή τεχνοκρατική υπόθεση. Αποκαλύπτει τον τρόπο που ιεραρχούνται και υλοποιούνται τα τελευταία χρόνια συγκεκριμένες επιλογές στη Θεσπρωτία, αναδεικνύοντας παράλληλα σαφείς πολιτικές ευθύνες.

Κανείς δεν αμφισβητεί την ανάγκη στέγασης της Αστυνομίας σε σύγχρονες εγκαταστάσεις. Το θέμα είναι με ποιους όρους, ώστε να μην λειτουργούν σε βάρος της τοπικής κοινωνίας.

Το 2021, η τότε Δημοτική Αρχή Ηγουμενίτσας παραχώρησε δωρεάν για πέντε χρόνια ένα ακίνητο υψηλής αξίας – δέκα στρέμματα με το υφιστάμενο κτίριο της Σπουδαστικής Εστίας στο στάδιο του φέροντος οργανισμού – χωρίς εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, χωρίς τεκμηριωμένη καταλληλότητα για τη νέα χρήση και χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα.

Η τότε αντιπολίτευση, στην οποία συμμετείχε και ο σημερινός Δήμαρχος, καταψήφισε την απόφαση, επισημαίνοντας – ορθά – την έλλειψη ανταποδοτικότητας. Ωστόσο, για λόγους πολιτικού κόστους και τοπικών ισορροπιών, δεν ανέδειξε τα πιο κρίσιμα ζητήματα, το οποία μέχρι σήμερα αποσιωπώνται.

👉Πρώτον, ότι η μετατροπή ενός κτιρίου σε Αστυνομικό Μέγαρο, το οποίο έχει σχεδιασθεί, διαστασιολογηθεί και κατασκευαστεί για χρήση Σπουδαστικής Εστίας, συνιστά σχεδιαστική αστοχία λόγω ασυμβατότητας μεταξύ της αρχικής λειτουργικής διάταξης και των απαιτήσεων της νέας χρήσης.

👉Δεύτερον, ότι η συγκεκριμένη θέση, είναι ακατάλληλη για τη στέγαση μιας Αστυνομικής Διεύθυνσης. Οι αντίστοιχες υποδομές χωροθετούνται σε κεντρικά σημεία των πόλεων, ώστε να ενισχύεται το αίσθημα ασφάλειας και να διασφαλίζεται άμεση πρόσβαση μέσω βασικών οδικών αξόνων.

Το αποτέλεσμα ήταν διπλά αρνητικό: αφενός εκδιώχθηκε το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων από έναν ακόμη χώρο του – όπως συμβαίνει και στην περίπτωση του ΞΕΝΙΑ – αφετέρου υιοθετήθηκε μια λανθασμένη λύση, ενώ υπήρχαν ορθότερες εναλλακτικές, όπως η αξιοποίηση της υφιστάμενης θέσης του Αστυνομικού Μεγάρου, η αναβάθμιση του οποίου είχε ενταχθεί το 2009 σε πρόγραμμα ΣΔΙΤ που στη συνέχεια ακυρώθηκε.

Παράλληλα, ο Δήμος εκχώρησε σημαντική περιουσία χωρίς να διασφαλίσει ανταποδοτικό όφελος. Το υφιστάμενο Αστυνομικό Μέγαρο, μετά την ολοκλήρωση του νέου, δεν θα περιέλθει στην Αυτοδιοίκηση, αλλά θα επιστραφεί στο Δημόσιο. Με άλλα λόγια, η πόλη παραχωρεί περιουσία για τη στέγαση μιας ήδη υφιστάμενης υπηρεσίας, χωρίς να αποκομίζει κανένα όφελος. Και το ερώτημα είναι απλό: γιατί;

Η επιλογή αυτή δεν είναι μεμονωμένη. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η χωροθέτηση των φυλακών εντός του αστικού ιστού των Φιλιατών. Και στις δύο περιπτώσεις, οι ευθύνες του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη είναι σαφείς: η Θεσπρωτία αντιμετωπίζεται ως η «εύκολη λύση» για την εγκατάσταση τέτοιων υποδομών, σε χώρους και με όρους που δύσκολα θα γίνονταν αποδεκτοί αλλού. «Κατασκευάζεται» έτσι η εικόνα ότι προωθούνται έργα, χωρίς όμως ουσιαστική μέριμνα για την καταλληλότητα των επιλογών και χωρίς πραγματικό όφελος για την τοπική κοινωνία.

Σήμερα έχουν δημιουργηθεί τετελεσμένα και η διαδικασία προχωρά. Ωστόσο, η πρόσφατη επαναφορά του θέματος στο Δημοτικό Συμβούλιο, με αίτημα παράτασης της παραχώρησης για ακόμη τρία χρόνια – τη στιγμή που, πέντε χρόνια μετά την αρχική απόφαση, το έργο δεν έχει καν ξεκινήσει – ανέδειξε μια σοβαρή πολιτική ασυνέπεια.

Η σημερινή Δημοτική Αρχή δεν υπερασπίστηκε στην πράξη όσα η ίδια υποστήριζε ως αντιπολίτευση. Δεν έθεσε ζήτημα ανταποδοτικότητας, δεν διεκδίκησε όρους υπέρ της πόλης, τη στιγμή που η παράταση της παραχώρησης αποτελούσε μια σαφή ευκαιρία επαναδιαπραγμάτευσης.

👉Για τον λόγο αυτό, οφείλουμε – έστω και τώρα – να πούμε τα αυτονόητα και να θέσουμε το ελάχιστο: με την ολοκλήρωση του νέου Αστυνομικού Μεγάρου, το υφιστάμενο κτίριο να περιέλθει στο Δήμο Ηγουμενίτσας και να αξιοποιηθεί προς όφελος της τοπικής κοινωνίας.

Εμείς δεν θα σιωπήσουμε. Θα συνεχίσουμε να αντιδρούμε στην πρακτική όπου οι ορθολογικές επιλογές υποχωρούν μπροστά στον πρόσκαιρο εντυπωσιασμό, τον πελατειασμό και την ικανοποίηση πιέσεων και επιμέρους συμφερόντων, σε βάρος των πραγματικών αναγκών του τόπου.


https://www.epiruspost.gr/seismos-31-richter-sti-leptokaria-thespro/


https://www.epiruspost.gr/plataria-syvota-to-ergo-toy-1-ekatomm/


https://www.epiruspost.gr/chrysa-led-6-ekatommyrion-stin-ipeiro-p/


Συνελήφθησαν δύο ημεδαποί σε περιοχή της Θεσπρωτίας, για ρευματοκλοπή

Συνελήφθησαν, χθες (15-04-2026) το πρωί στην Θεσπρωτία, από αστυνομικούς του Τμήματος Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ηγουμενίτσας, δύο ημεδαποί, κατηγορούμενοι για κλοπή κατά συναυτουργία.

Ειδικότερα, μετά από καταγγελία, οι αστυνομικοί συνέλαβαν τους δύο κατηγορούμενος καθώς όπως διαπιστώθηκε από έλεγχο που διενεργήθηκεαπό αρμόδιο συνεργείο του ΔΕΔΔΗΕ, είχαν προβεί στην αυθαίρετη επανασύνδεση ηλεκτρικού ρεύματος σε οικία, με εξωτερικό καλώδιο από την κολώνα του ηλεκτρικού δικτύου του ΔΕΔΔΗΕ.

Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσπρωτίας. 

Συνελήφθη αλλοδαπός στα Ιωάννινα, που οδηγούσε αυτοκίνητο ενώ του είχε αφαιρεθεί η άδεια οδήγησης

Συνελήφθη χθες (15-04-2026) απόγευμα στα Ιωάννινα από αστυνομικούς της ΟΠΚΕ της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ιωαννίνων αλλοδαπός, για παράβαση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.

Ειδικότερα, ο αλλοδαπός εντοπίστηκε να οδηγεί αυτοκίνητο, ενώ του είχε αφαιρεθεί η άδεια ικανότητας οδήγησης την 21-03-2025από το Τμήμα Τροχαίας Ιωαννίνωνγια χρονικό διάστημα -5- ετών λόγω τροχονομικώνπαράβασεων.

Ο συλληφθείς, με τη δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος του από το Τμήμα Τροχαίας Ιωαννίνων, οδηγήθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ιωαννίνων.



Elisabet Pantazi Cultura dei Greci Magno Greci-Ελλήνων Πολιτισμός

Η Κύμη (ή Φρικωνίς) ήταν αρχαία πόλη των Αιολέων στα βορειοδυτικά παράλια της Μικράς Ασίας. Ο Στράβων τοποθετεί την πόλη βόρεια του Έρμου ποταμού, στη θέση του σημερινού τουρκικού χωριού Namurt. Η Κύμη εθεωρείτο η ισχυρότερη και η σπουδαιότερη πόλη της Αιολικής Δωδεκάπολης. Ως παράλια πόλη είχε αναπτύξει ιδιαίτερα το εμπόριο. Όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος, ήταν μία από τις πόλεις στις οποίες είχε καταφύγει ο Λυδός κυβερνήτης Πακτύης μετά την αποτυχημένη επανάσταση την οποία παρακίνησε εναντίον των Περσών.

Η πόλη φαίνεται να κτίστηκε την περίοδο της μετανάστευσης των Αιολέων τον 11ο αιώνα π.Χ. Στην περιοχή αυτή ήταν ήδη εγκατεστημένοι Πελασγικοί πληθυσμοί. Πιθανή αφετηρία των κατοίκων ήταν η περιοχή της Λοκρίδας, στην ανατολική Στερεά, γεγονός που το δηλώνει το δεύτερο όνομα της πόλης (Φρηκωνίς), που προερχόταν από ονομασία βουνού της Λοκρίδας. Αντίθετα, η κύρια ονομασία Κύμη πιθανόν δείχνει προέλευση από την Εύβοια. Η Κύμη ανήκε στις Αιολικές πόλεις, ωστόσο οι κάτοικοί της θεωρούσαν πως ήταν Ιωνικής καταγωγής και πιθανόν μίλαγαν και την Ιωνική διάλεκτο. Βρίσκονταν άλλωστε πολύ κοντά στην Ιωνική αποικία Φώκαια

Ετικετοσύννεφο