ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

ΑΝΑΡΤΗΣΕ: Δημήτρης Τσότσης Όμορφα χρόνια στην μνήμη κάποιων που λείπουν.

Νίκος Γεωργόπουλος, Δημήτρης Κώτσης, Κώστας Ντουρλής, Πρόδρομος Γκαρής, Κώστας Βρακάς, Γιοπάνος
ΚΑΤΩ Τασιος Σωτηρίο, Παναγιώτης Σωτηρίου, Βασίλης Μηνούσης, Νιάκας,

Με το βρακί να βγεις δε θα σε δει κανείς,

γιατί ούτε ο κόσμος βγαίνει ούτε η πλατεία έχει φωτισμό.

Έχουμε όμως βάλει φωτισμό στις Κογκέλες…

Να βλέπουν οι Αλουπές και τα άλλα ζώα του δάσους.

Να καμαρώνουν και οι 8 μόνιμοι κάτοικοι Φοινικίου…

το Φιλιατιώτικο μεγαλείο- ¨τι σου λείπει κασιδιάρη σκούφια με μαργαριτάρι¨!

Στις 6 Ιουλίου 26 μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο σε κακή κατάσταση γυναίκα από χωριό της Μουργκάνας.

Της επιτέθηκε ο σκύλος του συζύγου και την δάγκωσε σε πολλά σημεία και ειδικά στο χέρι, όπου ο γιατρός αναγκάστηκε να βάλει 15 ράμματα.

Ο ίδιος ο γιατρός συνέστησε ότι ο σκύλος πρέπει να θανατωθεί γιατί είναι βέβαιο ότι θα επαναλάβει την επίθεση.

Εχει να μας κάνει κάποια ενημέρωση το Α/Τ Φιλιατών για την υπόθεση;

Αλήθεια τι έγινε με την κλοπή στο Κρεοπωλείο Μπουκουμάνη;

«Μετά θα μαζέψεις τον ήλιο σ’ ένα αλώνι, έτσι για να ξεγελάσεις τον χρόνο, με σκαρφίσματα δικά σου ή εντυπώσεις/ όσο το καλοκαίρι πλησιάζει, τα στάρια θα ωριμάζουν κι ο ουρανός θα γίνεται πότε γαλανός, πότε άσπρος ξεθωριασμένος/ στα παιχνιδίσματα και στις ανάγκες της γης, αυτής που περνάς απρόσκλητος ή απλά ξεχασμένος.» Γιάννης Βέλλης

«Κρατούσα τη ματιά σου, σταθερά, εκεί κοντά μου/ ερχόσουν το ήξερα, ήταν κι ο ξένος άνεμος/ άφηνε το άρωμά σου ελεύθερο, να με αγκαλιάσει/ πριν σβήσει στις στιγμές, τις καλές μας άγνωστες/ αυτές που πλαγιάζουν μαζί μου, μέχρι το ξημέρωμα/ μετρώντας τη ζωή με το όνειρο, αναστενάζοντας/ για αγιότητα, ίσως και για λίγη συμπόνοια.» Γιάννης Βέλλης

«Όσο κι αν θέλεις να φωνάξεις, τη φωνή σου, την έχουν άλλοι και την πουλάνε, αδιέξοδο.» Γιάννης Βέλλης

«Όμορφη η λεμονιά, όμορφος ο φράχτης, όμορφα τα μάτια σου, όλα όμορφα.» Γιάννης Βέλλης

«Πώς να κυνηγήσεις φαντάσματα; μόνο στα όνειρα, έχεις ελπίδες.» Γιάννης Βέλλης

«Κι όμως πάλι σας διέκοψα, το συνήθιζα τελευταία/ εκεί που λέγατε δεν υπάρχει τίποτα, νηνεμία/ έρχονταν δυο λέξεις άσχετες, μορφώματα των καιρών/ και ξυπνούσαν ό,τι ασφυκτικά έπνιγε ο ήλιος, σε κατωσέντονα και πανωσέντονα/ μετά κάθονταν στο μπαλκόνι ένα νερό και ένας καφές, επιμελημένα/ περίμεναν κάποιο διαβάτη να αλλάξει τη σκέψη του, με λίγη αγάπη/ ίσως και περισσότερη από τα καθιερωμένα, όμως ο διαβάτης απαραίτητος/ έκλεινε το μπαλκόνι προς τη θάλασσα, έβλεπε και λιμάνι/ ο έρωτας μόλις περνούσε την πόρτα, τη σφράγιζε, αναγκαία επιλογή/ ήθελε ασφάλεια, όση χωρούσε ο χρόνος κι εντιμότητα/ να δοθεί μέχρι τέλους, γεμίζοντας σελίδες ημερολογίου που ποτέ δεν γράφτηκε/ καλοκαίριασε επιτέλους για τα καλά κι ο ήλιος, πάντα έρχεται.» Γιάννης Βέλλης

https://www.epiruspost.gr/vomva-megatonon-sti-lapsista-450-000-kolovak

https://www.epiruspost.gr/schora-me-o-logos-toy-sotiri-dimitrio