ΑΝΑΡΤΗΣΕ: Vrettos Rider 27 Μαρ 2026Επέστρεψα στο εγκαταλελειμμένο φυλάκιο των Αγίων Θεοδώρων στη Θεσπρωτία για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο. Στο προηγούμενο βίντεο είδαμε τον χώρο, αλλά υπήρχε κάτι που ούτε εγώ ο ίδιος γνώριζα τότε. Μια πληροφορία που έμαθα πρόσφατα και αλλάζει όλη την εικόνα για το γιατί αυτό το φυλάκιο παραμένει κλειστό και ξεχασμένο εδώ και χρόνια. Τι κρύβεται πίσω από τις σκουριασμένες πόρτες; Γιατί κανείς δεν μιλάει γι’ αυτό το μυστικό; Δείτε την αποκάλυψη στο σημερινό βίντεο. 🔔 Κάντε εγγραφή στο κανάλι για περισσότερες εξερευνήσεις και κρυφές ιστορίες!
ΑΝΑΡΤΗΣΕ: Συλλογος Γονεων και Κηδ. 2ου δημοτικού Σχολείου Φιλιατών

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ N. ΒΑΣΙΑΔΗΣ:
Ο Ευάγγελος Βασιάδης της διαφήμισης, ήταν αδελφός του Χαριλάου (του γνωστού στους παλιούς Χαρίλη) που ήταν παιδιά του μπάρμπα Λάκη Βασιαδη. Ο πατέρας του Λάκη και ο παππούς μου Κωνσταντής που παντρεύτηκε στον Άγιο Βλάση Ήγουν/τας και ξενιτεύτηκε στον Παναμά για πάντα, ήσαν αδέλφια. Είμαστε όλοι μια οικογένεια Βησσανιωτες που κυνηγηθήκαμε και μέσω Πρεμετης βρεθήκαμε Φιλιάτες κι από εκεί σκορπίσαμε Καστρί, Άγιο Βλάση, Ηγ/τσα, Κέρκυρα, Ν. Ψυχικό Αθηνών, Αστορια Αμερικής, Βέροια, Ξανθή, Θεσ/κη, Βριλήσσια. Μακρινοί συγγενείς μας Φιλιαταίοι άλλα όχι μέσω Φιλιατων, Βησσανιωτες όμως, είναι στην Έδεσσα, Κρήτη, Κύπρο, Χίο, Αυστραλία, Ν. Ζηλανδία, Καναδά, Φινλανδία, Λονδίνο. Μ όλους αυτούς είμαστε σε άμεση επικοινωνία και όλοι τους δηλώνουν υπερήφανοι για την Βησσανιωτικη καταγωγή τους, Προτομή του ιατροφιλοσοφου Κωνσταντίνου-Ηρακλή [οχι Ηρ-α-κλη] Βασιαδη, υπάρχει στο Δελβινάκι που ήταν παντρεμένος ο πατέρας του Χρηστός Βασιαδης φούρναρης στο χωριό Αρτάκη της Πόλης [Αρτακιο’ι’]. Κα΄π βράδυ.
ΑΝΑΡΤΗΣΕ: Βασίλης Νιτσιάκος
Συγχαρητήρια στη μεταδιδακτορική μας ερευνήτρια για τη νέα της διάκριση!

Αλεξάνδρα Κούμπουλη
Αρχιτέκτονας | Μεταδιδακτορική Ερευνήτρια, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων | Schwarz Fellow, Γεννάδειος Βιβλιοθήκη
Τίτλος ερευνητικής πρότασης: «Afterplaces (Μετα-τόποι): Αρχιτεκτονική, Μνήμη και Εγκατάλειψη στα Ελληνοαλβανικά Σύνορα (19ος-21ος αι.)»
Βιογραφικό
Δημοσιεύσεις
Η Αλεξάνδρα Κούμπουλη είναι αρχιτέκτονας και μεταδιδακτορική ερευνήτρια Λαογραφίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Είναι διδάκτωρ Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου Koç της Κωνσταντινούπολης και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στην Προστασία Μνημείων από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Για το ακαδημαϊκό έτος 2025–2026 είναι υπότροφος του προγράμματος Schwarz για την Έρευνα της Αστικής Αρχιτεκτονικής στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα.
Η έρευνά της εξετάζει τη σχέση μεταξύ αρχιτεκτονικής, αστικότητας και καθημερινής ζωής στην Ήπειρο της ύστερης οθωμανικής περιόδου, και επικεντρώνεται στην κατοικία, τους πολυεθνοτικούς οικισμούς και τους δημόσιους χώρους τους. Παράλληλα δραστηριοποιείται ως αρχιτέκτονας, με έμφαση σε αποκαταστάσεις και σύγχρονες παρεμβάσεις σε ιστορικούς οικισμούς. Στο πλαίσιο της τρέχουσας εργασίας της ολοκληρώνει μονογραφία για τα τοπία οικισμών και τις αγροτικές εκφάνσεις της νεωτερικότητας στη Θεσπρωτία, με αφετηρία τη μελέτη του εγκαταλελειμμένου οικισμού της Παλιάς Σαγιάδας στα ελληνοαλβανικά σύνορα.
Ιστορικά απ΄τη Χιμάρα!

Με αφορμή το βιβλίο ΔΡΥΜΑΔΕΣ του Κώστα Δέδε και την επικοινωνία που είχα με τον Χιμαριώτη Σπύρο Ζώτο. Στο βιβλίο του ο αείμνηστος Κώστας Δέδες, στη σελίδα 89 αναφέρει το 1937 στον διορισμό μιας δασκαλας με το όνομα Αθηνά Αγγελόπουλου. Απο την οικογένεια γνώριζα πως η Αθηνά ήταν 1η ξαδέλφη του παππού μου Ηλία Αγγελόπουλου- κόρη του Γιάννη Αγγελόπουλου- Κονταξή που είχε μετακομίσει απο την Πλεσίβιτσα στην Κέρκυρα, μετά την απελευθέρωση και είχαν χαθεί τα ίχνη τους. Αυτό με έκανε να πάρω τηλ. τον αείμνηστο συγγραφέα Κώστας Δέδες, ο οποίος μου είχε πει οτι γνώρισε την δασκάλα Αθηνά και τον πατέρα της, αλλά έχασε τα ίχνη τους με τον πόλεμο του ’40! Ευχαριστώ τον φίλο Σπύρο Ζώτο, για την ανάρτηση!
ΑΝΑΡΤΗΣΕ: ΣΠΥΡΟΣ ΖΩΤΟΣ

Γράφει ο Ιωάννης Π. Στάθης
Με βαθιά θλίψη αποχαιρετήσαμε για το τελευταίο του ταξίδι τον Σπύρο Ι. Στάθη, έναν άνθρωπο ο οποίος άφησε το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα τόσο στον επαγγελματικό όσο και στον προσωπικό του βίο.

Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης υπηρεσιακής του διαδρομής, διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στον αγώνα κατά της φοροδιαφυγής, υπηρετώντας με ακεραιότητα, υπευθυνότητα και υψηλό αίσθημα καθήκοντος την Ελληνική Πολιτεία. Ανέλαβε τη διοίκηση σημαντικών και κρίσιμων υπηρεσιών του Υπουργείου Οικονομικών, όπως οι Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Πειραιά, ΦΑΒΕ και το Σ.Δ.Ο.Ε., με αποκορύφωμα τη θέση του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη διασφάλιση της νομιμότητας και της δικαιοσύνης. Το έργο του χαρακτηριζόταν από συνέπεια, επαγγελματισμό και προσήλωση στις αρχές που τον διέκριναν σε όλη του τη ζωή.
Πέρα από την επαγγελματική του καταξίωση, υπήρξε άνθρωπος με ήθος και βαθιά ανθρωπιά. Για την οικογένεια και τους οικείους του ήταν πρότυπο αξιοπρέπειας και στήριγμα σε κάθε στιγμή. Η παρουσία του ενέπνεε εμπιστοσύνη και σεβασμό. Η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή μέσα από το έργο του και τις αξίες που υπηρέτησε με συνέπεια.
Γεννήθηκε στη Ραβενή Φιλιατών Θεσπρωτίας, στις 15 Ιανουαρίου 1945, γιος του Γιάννη Στάθη και της Όλγας Στάθη, το γένος Ντάβανου. Ήταν το μικρότερο από τα έξι παιδιά της ηπειρώτικης οικογένειας (Αναστασία, Αντιγόνη, Ζήκος, Λευτέρης, Πέτρος και Σπύρος) και μεγάλωσε με αξίες, αγάπη και σεβασμό.
Στη ζωή του στάθηκε συνοδοιπόρος η σύζυγός του, Μαρία Στάθη, το γένος Διακουλάκη, με καταγωγή από τις Βουκολιές Χανίων, ανώτερο στέλεχος του Υπουργείου Οικονομικών, με την οποία απέκτησαν δύο κόρες, την Όλγα και τη Μαρίνα. Στην πορεία της ζωής του απέκτησε και τους γαμπρούς του, Θανάση και Παναγιώτη, τους οποίους αγαπούσε σαν παιδιά του, και αξιώθηκε να γνωρίσει τη χαρά των εγγονιών του, Σταύρου και Μαρίας.
Ωστόσο, η ζωή του σημαδεύτηκε βαθιά από την πρόωρη απώλεια της αγαπημένης του συζύγου, ένα γεγονός που τον επηρέασε καταλυτικά και τον συνόδευσε σιωπηλά στο υπόλοιπο της ζωής του. Παρά τις δοκιμασίες, παρέμεινε άνθρωπος με αξιοπρέπεια, δύναμη και αγάπη για την οικογένειά του, αφήνοντας πίσω του μια πολύτιμη παρακαταθήκη ήθους και μνήμης.
Αποφοίτησε από τη Ζωσιμαία Σχολή Ιωαννίνων και ολοκλήρωσε τις πανεπιστημιακές του σπουδές στην Πάντειο Ανωτάτη Σχολή Πολιτικών Επιστημών, στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης.
Εισήλθε στο Δημόσιο μετά από διαγωνισμό του ΑΣΔΥ και εντάχθηκε στον κλάδο των εφοριακών. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του διηύθυνε με επιτυχία νευραλγικές οργανικές μονάδες του Υπουργείου Οικονομικών: τη Δ.Ο.Υ. Φορολογίας Ανωνύμων Εταιρειών Πειραιά (1989–1990), τη Δ.Ο.Υ. Η’ Αθηνών (1994) και τη Δ.Ο.Υ. Φορολογίας Ανωνύμων Βιομηχανικών Επιχειρήσεων Αθηνών (1994–1997).
Η κορύφωση της υπηρεσιακής του πορείας συνδέθηκε με την έναρξη λειτουργίας του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (Σ.Δ.Ο.Ε.), του οποίου διετέλεσε διευθυντής με εκτελεστικές αρμοδιότητες σε όλη τη χώρα για περισσότερα από τρία έτη (1997–2000). Κατά την περίοδο αυτή, το Σ.Δ.Ο.Ε. πέτυχε σημαντικά πλήγματα κατά της φοροδιαφυγής, του λαθρεμπορίου και του οργανωμένου οικονομικού εγκλήματος, αποσπώντας ευμενείς κριτικές και διεθνή αναγνώριση.
Διετέλεσε, επίσης, Πρόεδρος του Β’ Υπηρεσιακού Συμβουλίου του Υπουργείου Οικονομικών (1997–1999), μέλος του μικτού Υπηρεσιακού Συμβουλίου του Σ.Δ.Ο.Ε., αναπληρωτής Πρόεδρος της Β’ Επιτροπής Αξιολόγησης Υπαλλήλων, καθώς και μέλος πολυάριθμων ομάδων εργασίας για τη φορολογική πολιτική. Συμμετείχε στη σύνταξη φορολογικών νόμων, προεδρικών διαταγμάτων και υπουργικών αποφάσεων.
Υπήρξε εκπρόσωπος του Υπουργείου Οικονομικών στο Συμβούλιο Αγροτικής Πολιτικής του Υπουργείου Γεωργίας (1997–1998), Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ολυμπίων και Κληροδοτημάτων – Ζαππείου (1994–1997) και Ειδικός Σύμβουλος επί φορολογικών θεμάτων του Υπουργού Οικονομικών Αλέκου Παπαδόπουλου (1994–1996), συμβάλλοντας ενεργά στην οργανωτική αναδιάρθρωση των υπηρεσιών του Υπουργείου.
Το 2000 προήχθη στο ανώτατο διοικητικό αξίωμα του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, με αρμοδιότητες υπουργικού επιπέδου σε θέματα Δημόσιας Περιουσίας και Εθνικών Κληροδοτημάτων.
Στην κοινωνική του δράση υπήρξε μέλος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος και επίτιμο μέλος του Πανηπειρωτικού Συλλόγου Πατρών. Συμμετείχε ενεργά στη συνδικαλιστική δράση και υπήρξε μέλος της Διοίκησης της Πανελλήνιας Ένωσης Εφοριακών Υπαλλήλων.
Η πολιτική του δράση ξεκίνησε από τα μαθητικά και φοιτητικά του χρόνια και συνδέθηκε με τους αγώνες για τη δημοκρατία. Υπήρξε ενεργό μέλος της Ελληνικής Δημοκρατικής Νεολαίας και στη συνέχεια στρατεύτηκε στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. από την ίδρυσή του. Συμμετείχε ενεργά στις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις, με παρεμβάσεις στον δημόσιο λόγο και στήριξη σημαντικών πολιτικών πρωτοβουλιών. Υπήρξε υποψήφιος βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στη μονοεδρική περιφέρεια Θεσπρωτίας στις εκλογές του 2007.
Για μένα υπήρξε κάτι πολύ περισσότερο από ένας αγαπημένος θείος. Μετά την απώλεια του πατέρα μου και του αγαπημένου του αδελφού, Πέτρου, στάθηκε δίπλα μου ουσιαστικά, όχι μόνο με λόγια, αλλά με πράξεις. Οι στιγμές που μοιραστήκαμε, τόσο στην προσωπική όσο και στην επαγγελματική μου ζωή, θα με συντροφεύουν πάντα και θα κρατούν ζωντανή τη μνήμη του μέσα μου. Δεν θα ξεχάσω ποτέ όσα έκανε για μένα.
Τον αποχαιρετούμε με βαθιά συγκίνηση και σεβασμό. Η απουσία του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό, όμως η παρουσία του θα παραμένει ζωντανή μέσα από όσα μας δίδαξε και όσα μας χάρισε.
Θερμά συλλυπητήρια στις αγαπημένες μου ξαδέλφες, που στάθηκαν δίπλα του με αγάπη και δύναμη. Εύχομαι να βρουν παρηγοριά και κουράγιο.
Καλό σου ταξίδι, θείε. Ας είναι αιωνία η μνήμη σου.
Ιωάννης Π. Στάθης
Αθήνα, Μάρτιος 2026
Παραθέτω τον σύνδεσμο της εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ , στο οποίο παραχώρησε συνέντευξη με θέμα «Τα νέα κόλπα των φοροφυγάδων» στις 24.11.2008.

Written
on 28/03/2026