ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

ΠΩΛΕΙΤΑΙ για 60.000 η οικία Αγαρτζίδη, στην κεντρική πλατεία Φιλιατών

ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΜΟΥΣΙΚΆ ΕΊΔΗ…

ΦΙΛΙΑΤΕΣ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ

σας παρουσιάζομε σε συνέχειες την καταγραφή που έγινε τότε και αφορά την παρουσία του Συνδέσμου καθώς και τις συναυλίες που έδωσε η Ορχηστρα Φιλιατών στο Αργυρόκαστρο το 1991 και το Φολκορικό Τσερτσίζ Τόπουλι το 1986 στους Φιλιάτες.

Στο δρόμο της Μιχάλιαρης…

Rate This

Είπαμε να ξαναπάρουμε αυτή την όμορφη διαδρομή, μιας και ο καιρός είναι υπέροχος και ο δρόμος που ανοίχτηκε ειδικά για την κατασκευή του Βιολογικού των Φιλιατών, είναι βατός. Ο δρόμος αρχίζει από το βόρειο σύνορο του Εργοστασίου Κλωστοϋφαντουργίας (του Μέτο Λάγια) στου Τάκα και είναι καλός μόνο για περπάτημα- για αυτ/τα μόνο 4Χ4.

Η διαδρομή είναι υπέροχη και ευφραίνει την όραση… την όσφρηση όμως όχι γιατί τα φρεάτια μυρίζουν- θα μου πείτε εδώ μυρίζουν μέσα στο Φιλιάτι και δεν ακούς κιχ…

Η απόσταση από του Τάκα μέχρι το χώρο επεξεργασίας του βιολογικού είναι γύρο στο χιλιόμετρο.

Ένα χιλιόμετρο μέσα στην τοπική βλάστηση, τους υπέροχους θάμνους και τις απίθανες γράβες, σπηλιές και βάραθρα που μας θύμισαν ότι είμαστε στον παλιό οικισμό της Μιχάλιαρης ή και Μιχάλιανης.

Έτσι ονομάζεται η πλαγιά που είναι βόρεια του κάμπου της Ελαίας ή οποία ανεβαίνει στο Φιλιάτι, στην περιοχή Τάκα όπου και το εργοστάσιο. Σε κάποια σημεία σώζονται και υπολείμματα του πολύ παλιού δρόμου- με καλντερίμι. Το 1937 όπως φαίνεται και από το παρακάτω δημοσίευμα της εφημερίδας ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ η κοινότητα τότε Φιλιατών είχε προχωρήσει σε διάνοιξη δρόμου- υπάρχουν ακόμη σημάδια του, τον λέγαμε και ιταλικό γιατί προφανώς οι Ιταλοί μετά το 1940 θα είχαν βάλει το χέρι τους.

Πάντως αυτοί οι δρόμοι έχουν εγκαταλειφθεί και δύσκολα σήμερα να τους διακρίνεις.

Η Μιχάλιαρη ήταν παλιό χωριό- αναφέρεται τον 14 αιώνα- το οποίο αφανίστηκε από το λιμό των αρχών του 1800- όπως γράφει ο Πουκεβίλ κλπ. Γι’ αυτό υπάρχουν παντού διάσπαρτα τοιχάρια και κεραμίδια

το περίεργο βαθούλωμα στο βράχο μας έκανε να τον προσέξουμε καλύτερα…

ώσπου είδαμε στην άκρη του το σταυρό…

Την ύπαρξη Νερόμυλου (Μύλος του Σιέρι) στα ριζά του κάμπου Ελαίας μόνο από τις αφηγήσεις των μεγαλύτερων την ξέραμε, γιαυτό ήταν μεγάλη η ικανοποίηση που βρήκαμε ένα κτίσμα το οποίο δείχνει ότι ήταν Μύλος.

Ο δρόμος πΆντως αξίζει να βελτιωθεί και να αποτελέσει μέρος ενός ολοκληρωμένου σχεδίου συνένωσης των Φιλιατών, με τον δρόμο που θα ενώσει κάποτε την Εγνατία με την Αλβανία. Μέσω αυτού του δρόμου- στον κάμπο Ελαίας- το φράγμα και τα αρχαία Γίτανα (Γκούμανη) απέχουν από το Φιλιάτι μόλις 3 χιλιόμετρα!!!

Απαντώντας στο ερώτημα φίλων και αναγνωστών ¨που βρήκες τόσα στοιχεία¨ για τα βιβλία μου¨Κάτι για το Φιλιάτι¨ και ¨Φιλιάτες Ιστορικά και Λαογραφικά Στοιχεία¨ αναγράφω οτι μελέτησα- μεταξύ των άλλων πηγών- και τα παρακάτω βιβλία, από τα οποία σταχυολόγησα διάφορα ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία. Η ιστορία πρέπει να έχει τεκμηρίωση και όπως θα διαπιστώσατε όλα όσα παραθέτω στα βιβλία βασίζονται σε τεκμήρια- παράδειγμα το πότε ιδρύθηκε η Φιλαρμονική Φιλιατών και η ποδοσφαιρική ομάδα ΑΡΗΣ Φιλιατών, το αποδεικνύουν τα επίσημα έγγραφο ίδρυσης τους και όχι ¨κάπου το είχα δει γραμμένο.¨ Την σταχυολόγηση θα την δημοσιοποιήσω σε συνέχειες στην ιστοσελίδα- ίσως φανεί χρήσιμη σε κάποιον μελετητή.

Η εκκλησία εν βορείω Ηπείρω

Φωκίων Γ. Οικονόμου, θεολόγου

Επισκοπίου Βουθρωτού 458-ΙΕ αιώνα, μεταφέρθηκε η έδρα στην Παραμυθιά. Μάρτυρες Θερινός και Δονάτος επι διωγμώ Βεκκίου, 250 μ.Χ.

Γότθοι του Τωτίλα, 552, καταστροφή Φοινίκης, Φωτικής.

1795, οι μπέηδες Δελβίνου γκρέμισαν εκκλησίες.

1929, καταστροφή Νικόπολης υπό Βουλγάρων.

1804, διορίστηκε δάσκαλος σχολείου Δελβίνου Θεοδόσιος Κότσης

1813-1821, Θεοδόσιος Κότσης Δελβινιώτης, αρχιερατικός επίτροπος Δελβίνου.

Άνθιμος Τσάτσος σπούδασε στα Γιάννενα και στη Θεολογική σχολή Χάλκης , υπηρέτησε σαν ιεροκήρυκας στα Γιάννενα, Εποίμανε στις μητροπόλεις Παραμυθίας 1865-1877, Ένου 1887-88, Κορυτσάς 1893-94, Λέρου και Καλύμνου 1899. Πατριάρχης 1895-97. Εξέδωσε το 1835 στην Αθήνα δύο βιβλία. Ένα απολογητικό κατά Ρενάν και ένα οδηγό ευσέβειας. Πέθανε 5-12-13 στο Σισλί.

Κοσμάς ο Θεσπρωτός ;

Σωρεία, η πόλη βόρεια του Βουθρωτού και Σορωνεία όπου ο Άγιος Δονάτος επίσκοπος Ευρείας εφόνευσε δράκοντα.

Ιερά μονή Ιωάννου Θεολόγου, ιδρύθηκε το ΙΑ΄ αιώνα, πυρπολήθηκε το 1871, ανακαινίσθηκε το 1478. Το 1552 ο Πατριάρχης Ιερεμίας ο Α΄ προσήρτησε τη μονή στη μονή Γηρομερίου. Υπήρξε εξαρχεία, καταστράφηκε το 1878 με την επανάσταση του Λυκουρσίου.

Ζώτος (Βασίλειος) Μολοττός, 1937-1912, Λόγιος και ιστορικός από Δρόβιανη.

Πετρίδης Αθανάσιος, 1830-1911, ιστορικός εκ Δρόβιανης.

Μυστακίδης Νικόλαος, 1863-1930, ιστορικός εκ Δρόβιανης.

Μπαράς Βασίλειος, εξ άνω Λεσινίτσας, 1887-1964, δάσκαλος και ιστορικός.

Σεραφείμ Β΄ 1757-1861, Πατριάρχης εξ Δελβίνου.

Το 1635 μετά τον τουρκοπερσικό πόλεμο 12.000 σπαχήδες εξισλαμίστηκαν.

1768,  ρωσοτουρκικός πόλεμος. Πολλές αλλαξοπιστίες.

Μέχρι το 1745 είχαν εξισλαμιστεί και τα 30 χωριά της Χειμάρας που αποτελούσαν την αυτόνομη συμπολιτεία των Κεραυνείων.

1735-1740, η περιοχή Δελβίνου εξισλαμίστηκε.

1914, οι εκκλησίες της Β. Ηπείρου ήταν 527.

Το 1750 ο Αβδουλάχ πασάς εξόντωσε 1.500 οικογένειες Δελβινιωτών.

Το 1735 Λιάπηδες υπό του Αμπεντίν Μπέη και Γκιώνη Λέκα κατέστρεψαν 64 χωριά περιοχής Δελβίνου.

Το 1769 κατέστρεψαν οι Αλβανοί τη Μοσχόπολη.

Η αξιοποίηση μπορεί να είναι θετική. Δεν μπορεί όμως να κλείσει τη συζήτηση για την απώλεια της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη Θεσπρωτία..

Οι τελευταίες εξελίξεις για το Ξενία Ηγουμενίτσας αλλάζουν οριστικά το τοπίο.

Σύμφωνα με τα νεότερα δημοσιεύματα, η ΕΤΑΔ έδωσε στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων προθεσμία ενός μήνα για να εκκενώσει το Ξενία και να παραδώσει το κτίριο, ανοίγοντας τον δρόμο για παραχώρηση σε ιδιώτες και επαναλειτουργία του ως ξενοδοχειακή μονάδα.

Να είμαστε καθαροί.

Καμία σοβαρή φωνή δεν μπορεί να είναι αντίθετη στην αξιοποίηση ενός δημόσιου ακινήτου που παραμένει υποαξιοποιημένο.

Η ανάπτυξη είναι αναγκαία.
Οι επενδύσεις είναι αναγκαίες.
Η τουριστική αναβάθμιση της Ηγουμενίτσας είναι αναγκαία.

Όμως το ερώτημα είναι απλό:

Αν το Ξενία επιστρέφει στον τουρισμό, ποια είναι η απάντηση για το Πανεπιστήμιο;

Γιατί η Ηγουμενίτσα δεν χάνει απλώς ένα κτίριο.

Χάνει το βασικό πανεπιστημιακό της έρεισμα.

Και αυτό δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως πλήρης επιτυχία χωρίς αντίβαρο, χωρίς σχέδιο, χωρίς καθαρή δέσμευση για την τριτοβάθμια εκπαίδευση στη Θεσπρωτία.

Η πόλη έχει ήδη χάσει πολλά.

Έχασε την τριτοβάθμια παρουσία της.
Έμεινε εκτός ακαδημαϊκού χάρτη.
Είδε τις πανεπιστημιακές της υποδομές να μπαίνουν σε άλλη τροχιά.

Και τώρα καλείται να αποδεχθεί άλλη μία απώλεια ως φυσιολογική εξέλιξη.

Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα.

Όχι η αξιοποίηση.

Η αξιοποίηση μπορεί να έχει λογική.

Το πρόβλημα είναι να χάνει η πόλη την πανεπιστημιακή της προοπτική και να μην υπάρχει καμία σοβαρή απάντηση για την επόμενη μέρα.

Γιατί η ανάπτυξη δεν μπορεί να είναι μόνο κλίνες, τραπέζια και εποχική κατανάλωση.

Αν η πόλη χάνει φοιτητές, πρέπει να κερδίσει κάτι ισάξιο σε γνώση, νεανική παρουσία και ακαδημαϊκή προοπτική.

Το 2021 κατέθεσα δημόσια την πρόταση για ίδρυση Πανεπιστημιακού Τμήματος Ναυτιλιακών Σπουδών στην Ηγουμενίτσα.

Όχι ως ευχή.
Όχι ως σύνθημα.
Αλλά ως στρατηγική πρόταση.

Η Ηγουμενίτσα έχει λιμάνι.
Έχει θέση στην Αδριατική.
Έχει σύνδεση με την Εγνατία.
Έχει φυσική σχέση με τη ναυτιλία, τις μεταφορές, τη διαχείριση λιμένων, τα logistics και τη γαλάζια οικονομία.

Αν μια τέτοια πόλη δεν μπορεί να διεκδικήσει ένα τέτοιο τμήμα, τότε ποια μπορεί;

Η πρόταση δεν έμεινε στο χαρτί.

Λίγες ημέρες μετά, στις 5 Απριλίου 2021, έφτασε στον κοινοβουλευτικό έλεγχο μέσω της Ελληνικής Λύσης, με ερώτηση προς την τότε Υπουργό Παιδείας και αριθμό πρωτοκόλλου 5656/05-04-2021.

Το 2022 επανήλθε από το Κοινό των Θεσπρωτών προς το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.

Το 2024 επανήλθα με ολοκληρωμένη πρόταση για το Ξενία και τις πανεπιστημιακές υποδομές της Ηγουμενίτσας.

Και έναν χρόνο μετά, η ίδια βασική κατεύθυνση υιοθετήθηκε ουσιαστικά και από τη νέα δημοτική αρχή, με πρόταση για Τμήμα Ναυτιλιακών Σπουδών και Διαχείρισης Λιμένων.

Άρα η πορεία είναι καθαρή.

Η ιδέα υπήρχε.
Κατατέθηκε δημόσια.
Έφτασε στη Βουλή.
Υιοθετήθηκε από φορείς.
Επανήλθε από τον Δήμο.

Αυτό που έλειψε ήταν ο μηχανισμός νίκης.

Δεν υπήρξε σοβαρός φάκελος.
Δεν υπήρξε σταθερό μέτωπο διεκδίκησης.
Δεν υπήρξε πολιτική πίεση με διάρκεια.
Δεν υπήρξε καθαρή δέσμευση.

Και έτσι φτάσαμε εδώ.

Το Ξενία να φεύγει από την πανεπιστημιακή προοπτική.

Και την πόλη να καλείται να το δεχθεί ως απλή αξιοποίηση ακινήτου.

Όμως η Ηγουμενίτσα δεν χρειάζεται μόνο κλίνες.

Χρειάζεται φοιτητές.
Χρειάζεται γνώση.
Χρειάζεται ακαδημαϊκή ζωή.

Η ανάπτυξη δεν μπορεί να είναι μονοδιάστατη.

Ναι στην τουριστική αξιοποίηση.
Ναι στις επενδύσεις.
Ναι στην αναβάθμιση της περιοχής.

Αλλά όχι χωρίς απάντηση για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Όχι χωρίς αντιστάθμισμα.
Όχι χωρίς φάκελο.
Όχι χωρίς σχέδιο.
Όχι χωρίς δέσμευση.

Το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων μίλησε για πολυδύναμο εκπαιδευτικό και πολιτιστικό κέντρο, θερινά σχολεία, εργαστήρια, συνέδρια, Erasmus και άλλες δράσεις.

Χρήσιμα όλα αυτά.

Αλλά δεν είναι κανονικό πανεπιστημιακό τμήμα.

Δεν είναι φοιτητές στην πόλη όλο τον χρόνο.
Δεν είναι πρόγραμμα σπουδών.
Δεν είναι μόνιμη ακαδημαϊκή καθημερινότητα.
Δεν είναι επιστροφή της Ηγουμενίτσας στον χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Αυτό πρέπει να ειπωθεί καθαρά.

Η πόλη δεν μπορεί να παρηγορηθεί με υποκατάστατα.

Αν κάποιοι θεωρούν ότι το Πανεπιστήμιο στην Ηγουμενίτσα είναι τελειωμένη υπόθεση, ας το πουν δημόσια.

Να πουν ότι δεν θα υπάρξει τμήμα.
Ότι δεν θα υπάρξουν φοιτητές.
Ότι δεν θα υπάρξει ακαδημαϊκή ζωή.
Ότι η Ηγουμενίτσα δεν θα επιστρέψει στον πανεπιστημιακό χάρτη.

Αν δεν το λένε, τότε οφείλουν να δουλέψουν σοβαρά για το αντίθετο.

Με μελέτη σκοπιμότητας.
Με τεκμηρίωση γνωστικού αντικειμένου.
Με συνεργασία με το λιμάνι.
Με σύνδεση με ναυτιλία, logistics, διαχείριση λιμένων και γαλάζια οικονομία.
Με Δήμο, Περιφέρεια, ΟΛΗΓ, Επιμελητήριο, Πανεπιστήμιο και φορείς σε ένα κοινό μέτωπο.

Η Θεσπρωτία δεν αντέχει άλλες ήττες χωρίς τέλος.

Δεν αντέχει να χάνει πρώτα τα τμήματα και μετά τις υποδομές.

Δεν αντέχει να της ζητούν να αποδεχθεί κάθε απώλεια ως φυσιολογική εξέλιξη.

Χωρίς νέα γενιά, μια πόλη δεν πεθαίνει απότομα.

Πεθαίνει σιγά σιγά.

Με λιγότερη κίνηση.
Λιγότερη δημιουργία.
Λιγότερη φαντασία.
Λιγότερη πίστη στο μέλλον.

Το Ξενία μπορεί να αξιοποιηθεί.

Η Ηγουμενίτσα όμως πρέπει να πάρει απάντηση για το Πανεπιστήμιο.

Γιατί αυτή τη φορά δεν μιλάμε για έναν μελλοντικό κίνδυνο.

Μιλάμε για μια εξέλιξη που βρίσκεται ήδη σε κίνηση.

Και αν χαθεί οριστικά η υπόθεση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ηγουμενίτσα, δεν θα μιλάμε απλώς για άλλο ένα χαμένο έργο.

Θα μιλάμε για μια πόλη που είδε το μέλλον της να απομακρύνεται και δεν ζήτησε το αναγκαίο αντιστάθμισμα.

Για μια πόλη που αποδέχθηκε να γεράσει πριν την ώρα της.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η έκθεση έργων τέχνης με τίτλο «Τόπος και τοπίο: αυτόχθονη τέχνη της Αυστραλίας και η πρόσληψή της από σύγχρονους Έλληνες εικαστικούς», που φιλοξενήθηκε στο Αμφιθέατρο “Δημήτριος Γλάρος” του ΔΙΚΕΠΠΕΕ «Σταύρος Νιάρχος», ολοκληρώνει τον κύκλο της την Πέμπτη 28 Μαΐου 2026.

Η έκθεση διοργανώθηκε από τηΣχολή Καλών Τεχνών και το Τμήμα Εικαστικών Τεχνών και Επιστημών της Τέχνης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, σε συνεργασία με την Unity In Philia, καιπραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Πρεσβείας της Αυστραλίας στην Ελλάδα και της WentworthGalleries.

Επίσης,στο πλαίσιο της έκθεσης υλοποιήθηκανκαι άλλες δράσεις όπως:

• Στρογγυλή Τράπεζα, με αξιόλογους ομιλητές/τριες  που εστίασαν στην αυτόχθονη τέχνη της Αυστραλίας και την πρόσληψή της μέσα από διαφορετικές προσεγγίσεις, καθώς και στις συγκλίσεις της αβορίγινης καλλιτεχνικής παραγωγής στην Αυστραλία με τη λαϊκή τέχνη σε ευρωπαϊκό συγκείμενο.
• Βιωματικό Εκπαιδευτικό Εργαστήριο με τίτλο:Η τέχνη των Αβορίγινων μας εμπνέει!, που οργάνωσεη Σχολή Καλών Τεχνών και το Τμήμα Εικαστικών Τεχνών και Επιστημών της Τέχνης με την αρωγή μελών της, καθώς και μελών τουΠαιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών, καθώςκαι της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Στο Βιωματικό Εργαστήριο συμμετείχαν ως εισηγήτριες ηΔρ Αναστασία Ζωή Σουλιώτου, Εικαστικός, Θεατρολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια στο Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης του ΑΠΘ και η κα  Ευαγγελία Χατζηνικολάκη
  Μουσικολόγος, Καθηγήτρια Μουσικής στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση
  Υποψήφια Διδάκτωρ, στο Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, ΑΠΘ.

Στο Βιωματικό Εργαστήριο συμμετείχαν μαθητές/τριες των Εκπαιδευτηρίων Όλγας Ντότη-Οικονόμου, του  1^ου Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου Ιωαννίνων, καθώς καιτου 7^ου Γυμνασίου Ιωαννίνων.

Οι μαθητές και οι μαθήτριες είχαν την ευκαιρία να περιηγηθούν σε ένα δημιουργικό ταξίδι γνωριμίας με τον πολιτισμό και την τέχνη των Αβορίγινων της Αυστραλίας μέσα από εικαστικές, μουσικές και διαθεματικές δραστηριότητες και να ανακαλύψουν τα πολύχρωμα έργα Αβορίγινων καλλιτεχνών. Οι συμμετέχοντες/ουσες δημιούργησαν ζωγραφικά έργα, κατασκεύασαν μουσικά όργανα εμπνευσμένα από την παράδοση των Αβορίγινων, τα οποίαεκτίθενται καιπλαισιώνουν τα έργα της έκθεσης.

Την Τετάρτη 27 Μαΐου και ώρα 19:00στοΑμφιθέατρο “Δημήτριος Γλάρος” του ΔΙΚΕΠΠΕΕ «Σταύρος Νιάρχος», σε μια εορταστική τελετή λήξης, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να ξεναγηθεί στα έργα της έκθεσηςκαι να συνομιλήσει από κοντά με τον Δρ. Βασίλη Αδραχτά, Θρησκειολόγο, Υπεύθυνο του Προγράμματος Ελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας της Αυστραλίας, έναν από τους βασικούς συντελεστές του πρωτοπόρου αυτού εγχειρήματος.

Τελετή Αναγόρευσης του Καθηγητή κ. Ulrich Marzolph σε Επίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος Ιστορίας & Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Την Πέμπτη 28 Μαΐου 2026 και ώρα 18.30, στην Αίθουσα Τελετών «Γεώργιος Μυλωνάς» του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, θα πραγματοποιηθεί η Τελετή Αναγόρευσης του κ. Ulrich Marzolph, Καθηγητή Αραβικών και Ισλαμικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Göttingen της Γερμανίας, σε Επίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος Ιστορίας & Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

---

Ακολουθεί το πρόγραμμα της Τελετής:

• Προσφώνηση από την Πρύτανη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Καθηγήτρια κυρία Άννα Κ. Μπατιστάτου.
• Έπαινος του Τιμωμένου από την Καθηγήτρια του Τμήματος Ιστορίας & Αρχαιολογίας κυρία Μαριλένα Μ. Παπαχριστοφόρου.
• Ανάγνωση του κειμένου του Ψηφίσματος του Τμήματος, της Αναγόρευσης και του Διδακτορικού Διπλώματος από την Πρόεδρο του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας, Καθηγήτρια κυρία Άννα Θ. Μαχαιρά.
• Περιένδυση του Τιμωμένου με την τήβεννο του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων από τον Αναπληρωτή Κοσμήτορα της Φιλοσοφικής Σχολής, Αναπληρωτή Καθηγητή κ. Δημήτριο Σ. Γεωργακόπουλο.
• Επίδοση των τίτλων Αναγόρευσης από την Πρύτανη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Καθηγήτρια κυρία Άννα Κ. Μπατιστάτου.
• Ομιλία του Τιμωμένου με θέμα: «East of Greece: The Fable in the Muslim World».
• Υπογραφή του Βιβλίου Επίτιμων Καθηγητών από τον Τιμώμενο και την Εισηγήτρια.
• Μουσικό Πρόγραμμα με την επιμέλεια του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Προσέλευση έως τις 18.15΄.

---

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την τελετή σε πραγματικό χρόνο μέσω του Διαδικτύου στον ακόλουθο σύνδεσμο: https://new.diavlos.grnet.gr/el/event/8196.

Η τελετή θα έχει φωτογραφική κάλυψη και βιντεοσκόπηση. Με τη συμμετοχή σας στην εκδήλωση, συναινείτε στη χρήση του φωτογραφικού και οπτικοακουστικού υλικού για την προβολή της εκδήλωσης, όπως: δελτία τύπου, έντυπο υλικό, διαδίκτυο, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κ.ά.

Η εκδήλωση είναι ανοιχτή στο κοινό.

Ακολουθεί βιογραφικό σημείωμα του Τιμωμένου:

Ο Ulrich Marzolph είναι καθηγητής Ισλαμικών Σπουδών. Αντλεί την ακαδημαϊκή

εξειδίκευσή του από τα πεδία του αφηγηματικού πολιτισμού του μουσουλμανικού κόσμου, με

ιδιαίτερη έμφαση στη λαϊκή περσική και αραβική λογοτεχνία.

Σπούδασε Αραβική και Περσική λογοτεχνία και πολιτισμό, κινεζική φιλολογία και ρωμανικές

σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας (Γερμανία), στο Ινστιτούτο Ανατολικών Σπουδών

(σήμερα Τμήμα Μεσανατολικών Σπουδών και Σπουδών Νοτιοανατολικής Ασίας). Το 1981

υπέβαλε τη διδακτορική του διατριβή, μια τυπολογία του περσικού λαϊκού παραμυθιού,

αποκτώντας τον τίτλο του διδάκτορα φιλοσοφίας (Dr. Ρhil.). Στη συνέχεια εργάστηκε ως

ερευνητής στο Γερμανικό Ανατολικό Ινστιτούτο της Βηρυτού και στο Ανατολικό Σεμινάριο

της Κολωνίας, πριν ενταχθεί το 1986 στο επιστημονικό προσωπικό της Enzyklopädie des

Märchens, ενός ερευνητικού και εκδοτικού οργανισμού συγκριτικών λαογραφικών

αφηγηματικών σπουδών που συνδέεται με την Ακαδημία Επιστημών και Ανθρωπιστικών

Σπουδών του Γκέτινγκεν. Το 1992 του απονεμήθηκε ο ανώτατος ακαδημαϊκός τίτλος της

υφηγεσίας (Habilitation) στις Ισλαμικές Σπουδές για την πρωτότυπη μονογραφία του που

αφορούσε τις ευτράπελες διηγήσεις και τα ανέκδοτα στην κλασική αραβική λογοτεχνία της

προμογγολικής περιόδου (8 ος -13 ος αι.). Στη συνέχεια δίδαξε στο Ινστιτούτο Αραβικών και

Ισλαμικών Σπουδών καθώς και στο Ινστιτούτο Περσικών Σπουδών από τη θέση του

συνεργαζόμενου Καθηγητή. Όταν ολοκληρώθηκε η έκδοση της Enzyklopädie des Märchens

στα τέλη του 2015, συνέχισε το έργο του ως κύριος ερευνητής του ερευνητικού

προγράμματος «Η Ανατολή μέσα μας: Αφηγήσεις από τον μουσουλμανικό κόσμο στη δυτική

προφορική παράδοση», το οποίο χρηματοδοτήθηκε από το Γερμανικό Ίδρυμα Ερευνών

(Deutsche Forschungsgemeinschaft/DFG). Συνταξιοδοτήθηκε από το Πανεπιστήμιο Georg-

August του Γκέτινγκεν (Γερμανία) στα τέλη του 2018.

Ο καθηγητής Ulrich Marzolph έχει δημοσιεύσει περί τα 40 βιβλία σε ένα σύνολο

περισσότερων από 400 δημοσιεύσεων, όπου συμπεριλαμβάνονται άρθρα σε επιστημονικά

περιοδικά με κριτές και κεφάλαια σε συλλογικούς τόμους, ακαδημαϊκά εγκυκλοπαιδικά

λήμματα και βιβλιοκρισίες. Στις πιο πρόσφατες σημαντικές δημοσιεύσεις του

περιλαμβάνονται ο τόμος The Arabic Fable (2025) και ο συλλογικός τόμος, σε συνεργασία με

τον James Weaver, Hanna Diyab and His Tales (2026).

Ο καθηγητής Ulrich Marzolph έχει τιμηθεί με το βραβείο του Premio Pitrè-Salomone Marino

(1992), το Κρατικό Βραβείο του Ιράν (2001, 2023), το Farabi International Award (2017) και

το Βραβείο Συνολικής Προσφοράς της Association for Iranian Studies (2024). Είναι επίτιμο

μέλος της International Society for Folk Narrative Research, της American Folklore Society

και της Ακαδημίας Περσικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας της Τεχεράνης.

                                           Ιωάννινα, 25 Μαΐου 2026 Από τη Διεύθυνση Διεθνών & Δημοσίων Σχέσεω

https://www.epiruspost.gr/teloneio-mayromatioy-yposcheseis-gia

https://www.epiruspost.gr/ti-zitise-o-dimarchos-igoymenitsas-apo