Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή



αναρτησε: ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΑΡΔΙΚΙΟΥ ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Το φθινόπωρο ξεκινάει από εκεί που έμεινε ο περσινός χειμώνας… Με το που έφυγαν και οι τελευταίοι εκδρομείς και τελείωσαν οι εκδηλώσεις, οι γνωστοί άγνωστοι ξαναχτύπησαν σβήνοντας (και πάλι) το όνομα της Λέκουφας Γαρδικίου από τις δημόσιες ταμπέλες.

Αυτή τη φορά είχαμε αποφασίσει να μην το κάνουμε θέμα και έγιναν ενέργειες (κοστοβόρες και με προσωπικό χρόνο ανθρώπων που δουλεύουν για όλα, τώρα που τα χέρια στα χωριά λιγόστεψαν) ώστε να αποκατασταθούν οι ζημιές. Είπαμε ότι κάποια μυαλά δεν αλλάζουν, ας μην σπέρνουμε άλλο τη διχόνοια. Κι όμως!

Το όνομα είναι και πάλι σβησμένο από τις ταμπέλες. Μαζί με αυτό τυπώθηκαν και κολλήθηκαν (!) στους κάδους, όπως μπορείτε να δείτε, φύλλα χαρτιού που γράφουν «Θάνατος στη Λέκουφα».

Αφού ενοχλεί τόσο πολύ ένα επίσημο τοπωνύμιο, ας βγουν επώνυμα και υπεύθυνα οι δημιουργοί αυτής της κατάστασης και να μας αναφέρουν γιατί η φθορά δημόσιας περιουσίας είναι τόσο απαραίτητη. Γιατί πρέπει να φτάνουμε σε αυτή την κωμικοτραγική κατάσταση που κάνει τους λογικούς να γελάνε και να θλίβονται; Ας μας εξηγήσουν τελικά, τι ακριβώς θέλουν ή αν συντάσσονται με αυτό που γράφει το χαρτί.

Γνωστοποιούμε ότι πλέον έχει γίνει επίσημη καταγγελία κατά παντός υπευθύνου στην αστυνομία.

Επίσης όπως είχαμε γράψει και σε παλιότερη ανάρτηση, το χωριό μας, λόγω της γεωγραφικής του θέσης, χωρίζεται σε τρεις οικισμούς αρκετά απομακρυσμένους μεταξύ τους. Έχει λοιπόν απόλυτο νόημα, ερχόμενος κάποιος είτε από τη Ραβενή, είτε από τη Λίστα να μπορεί να μάθει τη χιλιομετρική απόσταση από τον πρώτο και τελευταίο συνοικισμό που συναντάει. Για αυτό άλλωστε τον λόγο δεν υπάρχει πουθενά πληροφορία για τον μεσαίο συνοικισμό του χωριού.

Λυπόμαστε πολύ που κάποιοι δεν μπορούν να καταλάβουν τα αυτονόητα. Επίσης αυτονόητο είναι φυσικά ότι όταν κάποιος εύχεται θάνατο στους κατοίκους ενός συνοικισμού (ο οποίος είναι και ο μοναδικός που έχει ζωή ολόκληρο τον χρόνο και όχι μόνο το καλοκαίρι) είναι επικίνδυνος για όλους. Και φυσικά ένας(😉 τέτοιος άνθρωπος προφανώς δεν επιζητεί ούτε διάλογο, ούτε πολιτισμένους τρόπους.

Εμείς αυτό που θα πούμε είναι ότι ντρεπόμαστε για λογαριασμό τους. Κάποιος πρέπει να ντραπεί επιτελούς…



αφού κι ο ίδιος ο Τσότρας επισκέφθηκε το Φιλιάτι, το 1931- όπως γράφει ο αείμνηστος Γ. Βουγίδης στην εφημερίδα του ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ! (πρέπει να είχε κι άλλες σχέσεις ο Τσότρας με το Φιλιάτι, υπήρχε οικογένεια Τσότρα μέχρι και το 1975; το παρατσούλι του άνδρα ήταν Μπασέκος- η σύζυγός του ήταν Κερκυραία είχαν κι έναν γιό τον Δημήτρη νομίζω- συμμαθητή του αδελφού μου Δημήτρη Κώτση)

7-%cf%86%ce%b9%ce%bb%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%b9%cf%89%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b5%cf%83-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%bc%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%83
1931_087-tsotras
%cf%81%ce%bf%cf%85%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%b1%cf%83-%ce%ba%ce%b1%ce%b9


Από τον Παύλο Λ. Αλεξίου, Πολιτικό Μηχανικό

1. Το Δρέπανο, χρόνο με το χρόνο, γίνεται η πιομαζικά επισκέψιμη λαϊκή παραλία, κυριολεκτικά καταφύγιο και ανάσα ζωής για τους δημότες μας -και όχι μόνον- δεδομένου ότι οι άλλες παραλίες Συβότων, Πέρδικας (κυρίως), λόγω προβλημάτωνπρόσβασης, στάθμευσης, κόστους χρήσης ομπρελλοκαθισμάτων, παρεμβάσεων κλπ., έχουν καταστεί δυσπρόσιτες.

2. Είναι κατ΄ αρχήν θετικό το γεγονός της ανάθεσης από τον Δήμο Ηγουμενίτσας εκπόνησης μελέτης για την προστασία του Δρεπάνου. Έγινε μάλιστα μια πρώτη παρουσίαση των αποτελεσμάτων της, στην οποία παραβρεθήκαμε και καταθέσαμε κάποιες απόψεις.

Διαγενομένου του θέρους, που απολαύσαμε όλοι μας την παραλία αυτή και χωρίς να θέλουμε να αμφισβητήσουμε και να υποκαταστήσουμε μελετητές και Υπηρεσία, καταθέτουμε αναλυτικότερα και γραπτά κάποιες απόψεις μας, που εννοείται ότι τίθενται υπόψη και του Δήμου Ηγουμενίτσας, της Τεχνικής Υπηρεσίας του και της Μελετητικής Ομάδας.

3. Τέσσερα είναι τα βασικά αίτια των προβλημάτων διάβρωσης, όπως προσδιορίστηκαν από την μελέτη:

  • Παράκτιες ανθρωπογενείς παρεμβάσεις
  • Κυματισμοί από τις κινήσεις και τις ταχύτητες μεγάλων πλοίων
  • Μετατόπιση της κοίτης και των εκβολών του ποταμού Καλαμά βορειότερα σε νέα θέση,που έγινε το 1964και στέρησε από τις παραλίες την απόθεση φερτών υλικών και
  • Μεγάλοι κυματισμοί από τους νότιους-νοτιοδυτικούς ανέμους.

Κατά την παρουσίαση οι μελετητές ανέφεραν ότι είναι αυτονόητο ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα για την αντιμετώπιση των δυο πρώτων αιτίων που μπορούν άμεσα να ελεγχθούν, την αποκατάσταση της παράκτιας βλάστησης και τον έλεγχο της κίνησης των πλοίων.

Δεν ξέρουμε πόσο έχει επηρεάσει την κατάσταση το τρίτο αίτιο,δεδομένου ότι η σχετική εκτροπή της κοίτης του Καλαμά έγινε πριν από 60 χρόνια και το πρόβλημα έχει προκύψει τα τελευταία χρόνια και πως αυτό μπορεί να αντιμετωπιστεί.Σχετικά πάντως με την λύση της αναπλήρωσης της ακτής με άμμο (θα απαιτηθούν σημαντικές ποσότητες), υπάρχουν σοβαρά οικολογικά ζητήματα από που θα γίνεται η αμμοληψία για την αναπλήρωση. Δεν θεωρείται πάντως«πράσινη» ή «οικολογική λύση».

Τέλος όσον αφορά το τέταρτο -και πιο σημαντικό κατά την μελέτη-αίτιο προτείνεται κατ΄ αρχήν,η κατασκευή ίσαλων, τμηματικά διακεκομμένων κυματοθραυστών, σε μεγάλο μήκος της παραλίας (Δρέπανο &Μακρυγιάλι), παράλληλων προς την ακτή και σε μικρή σχετικά απόσταση από αυτήν (100-130μ), δεδομένης της παρουσίας,πέραν της απόστασης αυτής, των προστατευόμενων υποθαλάσσιων λιβαδιών της Ποσειδωνίας, βρεφοκομείων θαλασσίων οργανισμών και ζωτικών πνευμόνων του θαλάσσιου οικοσυστήματος

4. Την τελευταία 40ετία, κατά την οποία υπήρξαμε «πολίτες του Δρεπάνου», η πλούσια βλάστηση της παράκτιας ζώνης, (αμμόφιλη, αλόφιλη, θαμνώδης, δενδρώδης, ευκάλυπτοι, αρμυρίκια κλπ.),έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, είτε από τον καιρό, είτε από την έλλειψη στοιχειώδους περιποίησης, είτε από τον «καθαρισμό» και την εκθάμνωση για την εξασφάλιση θέσεων στάθμευσης, δίπλα ακριβώς από το κύμα και στους πολλούς χώρους ανάπτυξης ομπρελλοκαθισμάτων.Θεωρούμε λοιπόνότι η κατάσταση αυτή έχει συμβάλλει σημαντικά στην εμφάνιση των προβλημάτων διάβρωσης της ακτής. (Τα τελευταία δέντρα έχουν φυτευτεί στα μέσα της δεκαετίας του 1980 και είναι ενδεικτικό ότι σε δυο σημεία, στους χώρους «Κάμπινγκ» και «Κεντρικόν» που υπάρχει μια σχετική φροντίδα η κατάσταση ακτής- βλάστησης – δένδρων είναι σε καλύτερη κατάσταση).

5. Τα σημεία της παραλίας που έχουν πληγεί περισσότερα είναι αυτά που βρίσκονται στο βόρειο τμήμα του Δρεπάνου, ακριβώς δίπλα στον δρόμο, στο στενότερο τμήμα της χερσονήσου, εκεί που μεταξύ θάλασσας και οδού δεν υπάρχει χώρος -ή αυτός είναι ελάχιστος-και που έχει κατασκευαστεί από το Δήμο σαν άμεσο μέτρο η προστατευτική τοιχοποιία από λιθοδομή, που πρέπει μέσα από την χρόνια παρατήρηση να αξιολογηθεί η λειτουργία της. (Σημειώνουμε ότι ανάλογα έργα έχουν κατασκευαστεί και λειτουργούν εδώ και χρόνια στην «Αρίλλα» Πέρδικας, στο «Καλάμι» και  σε άλλες παραλίες).

6. Το Δρέπανο είναι το σήμα κατατεθέν της πόλης μας -και μαζί με το δάσοςτης- πνεύμονας ζωής, που πρέπει με κάθε τρόπο να προστατευθεί, χωρίς να χάνει όμως την ταυτότητά του. Θεωρούμε λοιπόν ότι πρέπει να αποφευχθούν,όσο αυτό είναι δυνατόν, μεγάλα έργα που θα παραβιάζουν την εικόνα και την λειτουργία του και να αναζητηθούν έργα ήπιας παρέμβασης.

7. Η πρόσφατη εμπειρία με το Μακρυγιάλι θα πρέπει να γίνει οδηγός δράσης. Εκεί λοιπόν απετράπησαν οι επιχειρηθείσες ανθρωπογενείς επεμβάσεις «καθαρισμού» και ισοπεδώσεων για την εξυπηρέτηση των επιχειρήσεων ομπρελλοκαθισμάτων και έτσι επαναδημιουργήθηκαν σε ένα βαθμό οι προστατευτικές παράλιες αμμοθίνες.

8.Το τελευταίο διάστημα στο χώρο της επιστημονικής κοινότητας, από Ελληνικά και ξένα Πανεπιστήμια, από πληθώρα ερευνητικών-επιστημονικών φορέων και από άλλους φορείς που λειτουργούν υποστηρικτικά και παρέχουν «εργαλεία» για υποστήριξη των υπηρεσιών και φορέων στη διαχείριση της παράκτιας ζώνης, υλοποιούνται έρευνες και κατατίθενται «λύσεις που βασίζονται στη φύση», οικοσυστημικής προσέγγισης και αντιδιαβρωτικής διαχείρισης των ακτών, με «ήπιες» τεχνικές (τεχνητή αναπλήρωση με ενίσχυση αμμοθινών και φύτευση αλοφυτικών ειδών, δημιουργία φυτοφραχτών ή φραχτών, γεωκλωστοϋφαντουργικών μεθόδωνμε την χρήση μεγάλων σάκων με άμμο μέσα σε ανθεκτικά γεωϋφάσματα-geotextile bags, που τοποθετούνται κάτω από το έδαφος για προστασία από τη διάβρωση χωρίς σκληρό οπλισμό,με την κατασκευή μικρών, χαμηλών αραιών διακεκομμένων τοίχων από λιθοδομή-πεζουλιώνκλπ.),έναντι «σκληρών» μεθόδων (πρόβολοι και κυματοθραύστες). Βλ.ενδεικτική φωτογραφία από εφαρμογή στη Γαλλίακαι τεχνητό προφίλ.

Υπάρχουν μάλιστα και σχετικά προγράμματα και σχετικά έργα με την παράκτια κλιματική τρωτότητα και προσαρμογή (Πρόγραμμα «Ορίζοντας Ευρώπη» 2021-2027 – Horizon Europe, έργο LIFE-IP AdaptInGR για την ενίσχυση της προσαρμογής της Ελλάδας στην κλιματική αλλαγή και του Εθνικού Κόμβου για την Προσαρμογή στην Κλιματική Αλλαγή).

9. Είναι προφανές ότι οι λύσεις των κυματοθραυστών συνιστούν λιμενικά έργα πιο αποτελεσματικά για την αντιμετώπιση ανάλογων φαινομένων, έργα όμως με κατασκευαστικές δυσκολίες, με υψηλές χρηματοδοτικές απαιτήσεις, με πολύ αυστηρές και πιθανόν δύσκολες ή αξεπέραστες περιβαλλοντικές προϋποθέσεις,λόγω γειτνίασης με ένα σπουδαίο βιότοπο, που θα έχουν και κάποιες επιπτώσεις, στην εικόνα, στην αισθητική και στην οπτική όχληση της παραλίας (βλ. εικόνα ανατολικά της  Λεμεσού Κύπρου),στην κολύμβηση και την άσκηση θαλασσίων και άλλων δραστηριοτήτων αναψυχής.Γι΄ αυτό τον λόγο θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν, αφού εξαντληθούν και δεν θα έχουν αποτελέσματα όλες οι άλλες δυνατότητες ή να εφαρμοστούν πιλοτικά σε μικρότερο μήκος στις περιοχές που εμφανίζονται τα εντονότερα προβλήματα.

10. Κατόπιν όλων αυτών θεωρούμε ότι στα πλαίσια της μελέτης να εξετασθούνενδελεχέστερα σε πρώτη φάση «λύσεις βασισμένες στη φύση», οι οποίες θα έχουν μικρότερο κόστος, θα είναι συμβατέςμε το απαιτητικό περιβαλλοντικό προφίλ της περιοχής, θα το βελτιώνουν, θα συνιστούν μέτρο άμεσης αποκατάστασης των ζημιών και θα είναι,εξ όλων αυτών των λόγων, πιο εύκολο να διεκδικηθούν από τον Δήμο, να αδειοδοτηθούν περιβαλλοντικά, να χρηματοδοτηθούν και να εφαρμοστούν πιο σύντομα, προκειμένου σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα να αξιολογηθούν τα αποτελέσματά τους και να εκτιμηθεί αν θα πρέπει να πάμε και πως σε επόμενα βήματα και σε ποια μεγέθη.

Για το σκοπό αυτό,αν στο αντικείμενο της μελέτης προβλέπεται να συνταχθούν Προϋπολογισμοί, Τεύχη Δημοπράτησηςκαι άλλες μελέτες (ΜΠΕ), θεωρούμε ότι θα ήταν καλό αυτά να συνταχθούν ξεχωριστά για τα έργα μιας 1ης και μιας2ης φάσης, προκειμένου να μπορέσουν να προχωρήσουν άμεσα αυτά της 1ης φάσης.

11. Βραχυπρόθεσμα όμως και στην κατεύθυνση υποβοήθησης της αναγέννησης της παράκτιας βλάστησης,πέραν των προτάσεων της μελέτης, ο Δήμος που διαθέτει Τμήμα Πρασίνου και ένα καλό Τμήμα Μελετών στην Τεχνική του Υπηρεσία, θα πρέπει να εξετάσει άμεσα το ζήτημα αυτό (κλάδεμα, φύτευση, περιποίηση δένδρων, διαμόρφωση χώρου κλπ.) καθώς και τον περιορισμό της στάθμευσης οχημάτων αριστερά της οδού, πάνω στην άμμο, κυριολεκτικά δίπλα στο κύμα και να ορίσει κύριο χώρο στάθμευσης δεξιά της οδού, πουείναι επαρκής, ιδιαίτερα στο πρώτο τμήμα της παραλίας του Δρεπάνου.

12. Τέλος θα πρέπει να επανεξετασθεί, ο αριθμός των χώρων ανάπτυξης ομπρελλοκαθισμάτων και  η έκτασή των, δεδομένου ότι πολλές θέσεις τους δεν καλύπτονται ακόμη και κατά το διάστημα του Δεκαπενταύγουστου.

Ίσαλοι Κυματοθράστες


Ενεργοί πολίτες Ηγουμενίτσας  Ηγουμενίτσα 10/10/2026

 ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ ΔΙΟΔΙΑ ΧΩΡΙΣ ΔΡΟΜΟ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΣ ΤΩΝ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

  Οι πολίτες της Ηγουμενίτσας και της Θεσπρωτίας δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως αυτονόητοι χρήστες ενός δρόμου με αυτονόητες υποχρεώσεις, αλλά χωρίς αυτονόητες παροχές.

  Από τις 31 Δεκεμβρίου 2025 η διαχείριση της Εγνατίας Οδού έχει μεταβιβαστεί, μέσω σύμβασης παραχώρησης, στη «Νέα Εγνατία Οδός Παραχώρηση Α.Ε.». Η παραχώρηση αφορά τη λειτουργία, συντήρηση και διαχείριση του αυτοκινητοδρόμου.

  Εδώ ακριβώς βρίσκεται το ερώτημα που τίθεται πλέον επιτακτικά από τους πολίτες της Ηγουμενίτσας. Πώς είναι δυνατόν ένας αυτοκινητόδρομος να παραχωρείται για λειτουργία και εκμετάλλευση, να εισπράττονται κανονικά διόδια από τους χρήστες του και ταυτόχρονα σημαντικά τμήματά του να λειτουργούν επί μήνες με σοβαρούς περιορισμούς στην κυκλοφορία;

  Στην περιοχή μας το πρόβλημα δεν είναι θεωρητικό. Στο τμήμα της Εγνατίας από την Ηγουμενίτσα προς την Παναγιά, περίπου 35 από τα 124 χιλιόμετρα επηρεάζονται από περιορισμούς στις σήραγγες, με την κυκλοφορία σε αρκετά σημεία να διεξάγεται σε μία μόνο λωρίδα.

  Οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις έχουν παραταθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026, καθώς συνδέονται με τη διαδικασία πιστοποίησης των σηράγγων.

  Δεν αμφισβητούμε την ανάγκη λήψης μέτρων όταν υπάρχει ζήτημα ασφάλειας. Αμφισβητούμε όμως το αυτονόητο ερώτημα. Γιατί οι πολίτες καλούνται να πληρώνουν το ίδιο τίμημα για έναν δρόμο του οποίου η λειτουργικότητα και η κυκλοφοριακή ικανότητα έχουν περιοριστεί τόσο σημαντικά;

  Και ακόμη περισσότερο. Πότε ακριβώς γνώριζαν οι αρμόδιοι ότι υπήρχαν αυτές οι εκκρεμότητες στις σήραγγες;

  Η διαδικασία της παραχώρησης δεν ξεκίνησε χθες. Ήδη από το 2021 το Ελληνικό Δημόσιο είχε ανακοινώσει την επιλογή του σχήματος ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ – EGIS για την 35ετή παραχώρηση, ενώ στο πλαίσιο της προετοιμασίας της παραχώρησης υπήρχαν αναφορές ήδη από τα προηγούμενα χρόνια στην ανάγκη ενεργειών για την αδειοδότηση των σηράγγων.

  Επομένως, οι πολίτες δικαιούνται καθαρές απαντήσεις:

– Ποια ακριβώς προβλήματα των σηράγγων ήταν γνωστά πριν από την έναρξη της παραχώρησης;

– Ποιος είχε την ευθύνη να τα αντιμετωπίσει;

– Ποιες εργασίες και πιστοποιήσεις εκκρεμούσαν κατά την παράδοση του αυτοκινητοδρόμου;

– Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής τους;

– Πόσο θα διαρκέσουν ακόμη οι περιορισμοί στην περιοχή της Θεσπρωτίας;

– Ποια μέτρα λαμβάνονται ώστε οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις να μην δημιουργούν πρόσθετους κινδύνους;

– Και, κυρίως, ποια είναι τα δικαιώματα των χρηστών όταν η παρεχόμενη υποδομή λειτουργεί επί μακρόν με σημαντικούς περιορισμούς;

  Και δεν είναι μόνο οι σήραγγες.

  Οι πολίτες που χρησιμοποιούν καθημερινά την Εγνατία Οδό διαπιστώνουν προβλήματα στο οδόστρωμα, στην περίφραξη, φθορές και ανάγκη παρεμβάσεων σε διάφορα σημεία του άξονα.

  Η ίδια η «Νέα Εγνατία Οδός» αναφέρει ότι στο αντικείμενο της παραχώρησης περιλαμβάνονται πλήθος εργασιών συντήρησης, μεταξύ άλλων τεχνικές, γεωτεχνικές και ασφαλτικές εργασίες, με στόχο την ασφάλεια του αυτοκινητοδρόμου.

  Μάλιστα, μέσα στο 2026 η εταιρεία έχει ανακοινώσει σειρά εργασιών ασφαλτόστρωσης, αντικατάστασης στηθαίων ασφαλείας και άλλων τεχνικών επεμβάσεων.

  Ακριβώς γι’ αυτό ζητάμε να γνωρίζουμε τι έχει προγραμματιστεί ειδικά για το τμήμα Ηγουμενίτσα–Παναγιά.

  Δεν αρκεί να βλέπουμε συνεχώς κώνους, αποκλεισμούς λωρίδων και περιορισμούς. Οι εργασίες συντήρησης πρέπει να οδηγούν σε καλύτερο και ασφαλέστερο δρόμο, όχι σε μια μόνιμη κατάσταση προσωρινών ρυθμίσεων.

  Η Ηγουμενίτσα δεν μπορεί να είναι ο «τελευταίος σταθμός» της Εγνατίας. Για την Ηγουμενίτσα η Εγνατία Οδός δεν είναι ένας απλός δρόμος. Είναι η βασική οδική σύνδεση της πόλης και ολόκληρης της Θεσπρωτίας με την υπόλοιπη Ελλάδα. Είναι ο δρόμος που χρησιμοποιούν καθημερινά εργαζόμενοι, επαγγελματίες, μαθητές και φοιτητές, οικογένειες, επισκέπτες και χιλιάδες άνθρωποι που μετακινούνται προς και από το λιμάνι της Ηγουμενίτσας.

  Κάθε επιπλέον καθυστέρηση, κάθε χιλιόμετρο σε μία λωρίδα, κάθε εργοτάξιο χωρίς επαρκή και έγκαιρο σχεδιασμό και κάθε προβληματικό τμήμα του οδοστρώματος έχει άμεσο οικονομικό και κοινωνικό κόστος για την τοπική κοινωνία.

  Το καλοκαίρι, όταν η κυκλοφορία πολλαπλασιάζεται, οι συνέπειες γίνονται ακόμη μεγαλύτερες. Οι πολίτες δεν ζητούν έναν δρόμο χωρίς εργασίες. Ζητούν έναν δρόμο όπου οι εργασίες θα γίνονται με σχέδιο, ταχύτητα, ασφάλεια και αποτελεσματικότητα. Δεν ζητούν να μην υπάρχει συντήρηση. Ζητούν να γίνεται η συντήρηση που απαιτείται, ώστε ο δρόμος να βελτιώνεται πραγματικά. Και ασφαλώς δεν ζητούν να τεθεί σε κίνδυνο η ασφάλεια των οδηγών για να εξυπηρετηθεί η κυκλοφορία. Ζητούν όμως να γνωρίζουν για πόσο ακόμη θα πληρώνουν διόδια για έναν αυτοκινητόδρομο που σε σημαντικά τμήματά του δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν με τις συνθήκες που εύλογα αναμένουν από έναν σύγχρονο αυτοκινητόδρομο.

  Ζητάμε διαφάνεια και λογοδοσία

 Οι «Ενεργοί Πολίτες Ηγουμενίτσας» ζητούμε:

1. Δημόσια και αναλυτική ενημέρωση για όλες τις εκκρεμότητες πιστοποίησης των σηράγγων στο τμήμα Ηγουμενίτσα–Παναγιά.

2. Συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση των απαιτούμενων εργασιών και την άρση των περιορισμών.

3. Αναλυτικό πρόγραμμα συντήρησης και αποκατάστασης του οδοστρώματος στην περιοχή της Θεσπρωτίας.

4. Ενημέρωση για το συνολικό κόστος των εργασιών και για το ποιος έχει τη συμβατική και οικονομική ευθύνη για κάθε κατηγορία παρέμβασης.

5. Διαφάνεια σχετικά με τα διόδια, το ύψος τους και τον τρόπο με τον οποίο οι μακροχρόνιοι περιορισμοί στην κυκλοφορία λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο της σύμβασης παραχώρησης.

6. Μέτρα για την προστασία της τοπικής κοινωνίας, ιδιαίτερα κατά τους μήνες αυξημένης τουριστικής και εμπορικής κίνησης.

7. Ενιαίο και έγκαιρο σχεδιασμό των εργασιών, ώστε να αποφεύγεται η ταυτόχρονη συσσώρευση πολλών περιορισμών σε ένα ήδη επιβαρυμένο οδικό δίκτυο.

  Η Εγνατία Οδός κατασκευάστηκε για να ενώσει τη Βόρεια Ελλάδα και να αποτελέσει έναν σύγχρονο και ασφαλή αυτοκινητόδρομο.

  Η Ηγουμενίτσα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο ως το σημείο από όπου ξεκινά η είσπραξη των διοδίων.

  Είναι η πόλη στην οποία καταλήγει η Εγνατία. Είναι η πύλη της Ελλάδας προς την Αδριατική και οι πολίτες της δικαιούνται έναν δρόμο ασφαλή, λειτουργικό και σωστά συντηρημένο.

  Τα διόδια πρέπει να συνοδεύονται από αντίστοιχη ποιότητα υπηρεσίας, ασφάλεια και σεβασμό στον χρήστη.

  Αυτό δεν είναι υπερβολική απαίτηση. Είναι το αυτονόητο.

                                 Με εκτίμηση 

           ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ





Ετικετοσύννεφο