μου έστειλαν φίλοι 3 παλιές φωτογραφίες, δείτε τες και πέστε κι εσείς…
Στην 1η είναι ο Τάκης ο αείμνηστος Σπύρο Τσώνης κλπ. Στην 2η δεξιά είναι ο Τάκη Βρακάς- δικές του είναι οι 2 φωτογραφίες, τους άλλους 2 βρείτε τους.
Στην 3η φωτογραφία που μου έστειλε ο Μάντζας Απο αριστέρα Παύλο Λούμπας, Νικος Γεωργόπουλος, Βαγγέλη Νέτης, ο Πήλιο Τσάγκος σε χορευτική στάση, ο Μπαρμπέρης και ο Θωμά Κολιοτάσης (είπα του Μάντζα οτι ο δευτερος και τρίτος δεν μοιαζουν γι αυτούς που λες αλλά επιμένει)…
ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΝ ΦΤΙΑΞΑΜΕ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ Γ1 ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΦΙΛΙΑΤΩΝ. ΠΗΡΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΤΟΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ »ΕΝΑΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ» 2015
ΑΝΑΡΤΗΣΕ: ΗΛΙΑΣ ΤΣΙΤΟΣ-Τελικά πήγαμε στον Άγιο Μάρκο.. Όλα καλά.. Σκέφτηκα να βγάλω κάποιες αναμνήσεις.Χρόνια μας πολλά..
Σαν τέλειωσε το ταφικό έθιμο- ή μνήμη στους νεκρούς, πήραν σειρά οι ζωντανοί. Το γλέντι μεταφέρθηκε στα σπίτια που γιόρταζαν στο χωριό- αφού πρώτα στήθηκε ένας χορός στο κιόσκι έξω από το νεκροταφείο.
Η ζωή συνεχίζεται, από τη λύπη στη χαρά- κι από την κατηφόρα του κοιμητηρίου στην ανηφόρα του Γηρομερίου…
Πολλά τα πένθη στο χωριό και δεν ¨βάρεσαν¨ τα βιολιά- τα σπίτια όμως ήταν ανοιχτά και οι μεζέδες και τα πιοτά σε αφθονία για όλο τον κόσμο- όπως στο σπίτι του Γιώρη Πάντου με την οικοδέσποινα, την κυρα Φρόσω να υποδέχεται τον κόσμο και τα παιδιά και τις νυφάδες να μοιράζουν μεζέδες, πιοτά και το περήφημο σκοτομπρίαμο της…
Στου Τσόγκα ¨βάρεσαν¨ τα βιολιά και η κυρα Άλκιστης χόρεψε μαζί με τα παιδιά και τα εγγόνια κι όλους όσους τίμησαν τη μέρα της.
Τη χορευτική παράσταση κέρδισε ο μικρός Ηλίας…
Οι μεζέδες και τα πιόματα στα σπίτια των Μήτση και Βαγγέλη Τρίγγου έκλεισαν την όμορφη μέρα…
Η νεολαία όμως ήθελε το ¨πιπέρι¨ και πρώτος και καλύτερος ο τραγουδιστής Λευτέρης Κωνσταντίνου… το έκανε πράξη!
Συγχαρητήρια στον αφανή ήρωα των εκδηλώσεων, πρόεδρο του χωριού Γρηγόρη Λέλε. Χρόνια Πολλά και του χρόνου!
Ολυμπιονίκη μας Αλεξάνδρας Τσιάβου, η οποία μετά από δέκα χρόνια
επανήλθε στους αγωνιστικούς στίβους και κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο
στο διπλό σκιφ γυναικών μαζί με τη νεαρή πρωταθλήτρια Εριλία Ντάνη.
Σύλλογος Ανεγέρσεως & Πρόνοιας Γηροκομείου Φιλιατών “Η Γαλήνη”
Αγαπητοί μας φίλες και φίλοι,
μέσα από την σελίδα μας στο Facebook θέλουμε να σας ενημερώνουμε για τις δραστηριότητες του συλλόγου μας.
Ο Σύλλογος μας ιδρύθηκε το 1980 από τον τότε Δήμαρχο Φιλιατών αείμνηστο Δημήτριο Λέντζαρη και μία ομάδα Φιλιαταίων γυναικών οι οποίες με πείσμα και διεκδικήσεις κατόρθωσαν να γίνει το Γηροκομείο και να λειτουργήσει το 2000.
Πρωτοπόρος η Ιφιγένεια Σκέντου μαζί με την Παρασκευή Οικονόμου που μας δώρησε το οικόπεδο 4 στρέμματα και μαζί με άλλες 50-60 Φιλιαταίες γυναίκες δημιούργησαν Σύλογγο, με πρόεδρο τον Δημήτριο Λέντζαρη, ο οποίος στο βιβλίο που εγραψε με τίτλο ΤO ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ ΦΙΛΙΑΤΩΝ «Η ΓΑΛΗΝΗ», αναφέρεται λεπτομερώς σε όλους όσους βοήθησαν για την ανέγερση του Γηροκομείου.
Σήμερα ο Σύλλογος μας είναι δίπλα στην διοίκηση και βοηθά για την καλύτερη λειτουργία του. Σκοπός μας εδώ και αρκετά χρόνια ήταν η επέκταση του Γηροκομείου την οποία μάλλον έχουμε πετύχει και θα σας ανακοινώσουμε σύντομα, όταν θα υπάρχουν νεότερα.
Με τις δικές σας δωρεές και το ενδιαφέρον σας για τον τόπο μας και το Γηροκομείο μπορούμε και βοηθάμε άτομα που έχουν ανάγκη από αγάπη και συμπαράσταση.
Σας ευχαριστούμε θερμά, μπορείτε να στέλνετε τις δωρεές σας στον λογαριασμό του συλλόγου στην Εθνική Τράπεζα (459/296006-04, IBAN=GR6801104590000045929600604, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΝΕΓΕΡΣΕΩΣ ΚΑΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟΥ ΦΙΛΙΑΤΩΝ «Η ΓΑΛΗΝΗ»), αλλά θερμή παράκληση να μας ενημερώνετε τηλεφωνικά γιατί πλέον στο Φιλιάτι δεν εξυπηρετεί η Εθνική τράπεζα.
Τηλέφωνα επικοινωνίας:
6944546994 Αμαλία Λέντζαρη, Πρόεδρος
6974501784 Ηλίας Τσίτος, Tαμίας
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου μετά τις εκλογές στις 18/6/2025:
Πρόεδρος: Αμαλία Λέντζαρη
Αντιπρόεδρος: Ευάγγελος Γκαρώνης
Γραμματέας: Αφροδίτη Βρυσέλλα
Ταμίας: Ηλίας Τσίτος
Μέλος: Δημήτριος Τσότσης
Οι Αρμένιοι δεν έμειναν με τα χέρια δεμένα, σ΄ότι αφορά στη Γενοκτονία. Δεν περίμεναν τη διεθνή κοινότητα για να τιμωρήσει τους σχεδιαστές της. Τους τιμώρησαν με τα ίδια τους τα χέρια,σε μια επιχείρηση που θυμίζει το τρόπο που έδρασαν οι ισραηλινοί μετά από τα γεγονότα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου.Γεγονότα που τα είδαμε στην ταινία ΜΟΝΑΧΟ.
Η ομάδα των αρμένιων τιμωρών δεν ξεπερνούσε τα δέκα άτομα και έδρασε στα πλαίσια μιας μακράς προετοιμασίας.
ΒΕΡΟΛΙΝΟ- Η ΠΡΩΤΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ- ΜΕ ΜΙΑ ΣΦΑΙΡΑ ΑΡΜΕΝΙΟΥ ΗΡΘΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΤΑΛΑΤ ΠΑΣΑ
Η πρώτη εκτέλεση τούρκου αξιωματούχου πραγματοποιείται στο Βερολίνο και εντάσσεται στα πλαίσια μιας επιχείρησης που πήρε το όνομα της θεάς της εκδίκησης, Νέμεσις, από την ελληνική μυθολογία. Συγκεκριμένα, γύρω στις 11 το πρωί της Τρίτης 15 Μαρτίου 1921, στη συνοικία Σαρλότεμπουργκ, ο Σογομών Τεχλιριάν, μετά από συστηματική παρακολούθηση δέκα ημερών, κρίνει κατάλληλη τη στιγμή να εκτελέσει το σχέδιό του. Στην οδό Χάρντεμπεργκ κάνει ανύποπτος το συνηθισμένο περίπατο, ντυμένος ευρωπαϊκά και ακολουθούμενος σε απόσταση μερικών μέτρων, σύμφωνα με τα μουσουλμανικά έθιμα, από τη σύζυγό του, ο οργανωτής του μεγάλου εγκλήματος, πρώην υπουργός Εσωτερικών και μέλος της τριανδρίας των Νεότουρκων που κυβέρνησε ουσιαστικά την Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια του πολέμου, Ταλάτ Πασά.
Ο Τεχλιριάν ξεκινά από το απέναντι πεζοδρόμιο, διασταυρώνεται με τον Τούρκο, τον προσπερνά και επιβραδύνει το βήμα του. Κατόπιν γυρίζει πίσω. Ο Ταλάτ φαίνεται σαν κάτι να διαισθάνεται, θέλει να λοξοδρομήσει και ν’ αποφύγει τον άγνωστο διαβάτη. Αλλά δεν προλαβαίνει. Ο Τεχλιριάν βγάζει το περίστροφο από την τσέπη του και με μια αστραπιαία κίνηση τον πυροβολεί στο ύψος του κεφαλιού. Μια σφαίρα είναι αρκετή. Ο γιγαντόσωμος Ταλάτ βρίσκεται ξαπλωμένος καταγής. Ο Τεχλιριάν τρέχει να εξαφανιστεί αλλά κάποιος που έρχεται από την αντίθετη κατεύθυνση καταφέρνει να τον συλλάβει.
Στη δίκη που συγκεντρώνει το παγκόσμιο ενδιαφέρον, ο Τεχλιριάν θα υποστηρίξει ότι ενήργησε μόνος του χωρίς προμελέτη, οδηγούμενος από μια ακαταλόγιστη επιθυμία εκδίκησης των συγγενών του στη θέα του υπ’ αριθμόν 1 δήμιου των Αρμενίων που αναγνώρισε τυχαία σ’ ένα δρόμο του Βερολίνου. Είναι μια μεμονωμένη πράξη που διέπραξε ένας επιζήσας της γενοκτονίας ο οποίος έγινε επιληπτικός και ανίκανος ν’ αντέξει την ιδέα ότι ένας εγκληματίας όπως ο Ταλαάτ μπορεί να ζει ατιμώρητος μετά από τέτοιες φρικαλεότητες υποστηρίζουν οι δικηγόροι του. Πρέπει να δικαιολογήσει την πράξη του ως ένα απερίσκεπτο χτύπημα, επακόλουθο των βασάνων του, για να μπορέσει να υποστηρίξει την αθωότητά του και η δίκη του να γίνει αυτή του θύματός του, αυτού που υπήρξε ο δήμιος των συγγενών του. Επικαλείται τις ταλαιπωρίες από την εκτόπισή του, τις τρεις πληγές του, τις κρίσεις επιληψίας κάθε φορά που θυμόταν τη μητέρα του, τον αδελφό του, τις σφαγμένες μπροστά στα μάτια του αδελφές του. Πρέπει να διαβεβαιώσει ότι δεν γνώριζε καν την παρουσία του Ταλάτ στο Βερολίνο όταν ήλθε να συνεχίσει τις σπουδές του στη Γερμανία: μια μέρα, τον είχε συναντήσει τυχαία στο δρόμο, τον είχε ακολουθήσει από απλή περιέργεια, χωρίς κακό σκοπό. Όμως, δυο εβδομάδες πριν την εκτέλεση, μετακομίζοντας απέναντι από το σπίτι του είχε ξαναδεί στον ύπνο του τους σωρούς των πτωμάτων ανάμεσα στα οποία είχε αναγνωρίσει τα κορμιά των βασανισμένων γονιών του.
ΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ ΑΘΩΩΣΕ ΤΟΝ ΑΡΜΕΝΙΟ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗ
Τρεις μήνες μετά την εκτέλεση, οι ένορκοι του κακουργιοδικείου του Βερολίνου αθωώνουν τον κατηγορούμενο για το έγκλημα εκ προμελέτης. Η αθώωσή του γίνεται δεκτή με ενθουσιώδη χειροκροτήματα από ένα πλήθος συμπατριωτών και συμπαθούντων που είχαν κατακλύσει το δικαστήριο και θεωρείται σαν η τρανή απόδειξη για τα συναισθήματα της πολιτισμένης ανθρωπότητας απέναντι στο τερατώδες έγκλημα της Γενοκτονίας των Αρμενίων.
ΚΩΝ/ΠΟΛΗ -ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ- ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΟΥ ΑΖΕΡΜΠΑΪΤΖΑΝ
Την ίδια τακτική θα ακολουθήσει κι ένας άλλος Αρμένιος τιμωρός, ο Μισάκ Τορλακιάν που θα σκοτώσει στην Κωνσταντινούπολη, τον υπουργό Εσωτερικών του Αζερμπαϊτζάν, Μπεχούντ Χαν Τζιβανσίρ, υπεύθυνο της σφαγής 20.000 Αρμενίων κατά την είσοδο των Τούρκων στο Μπακού το Σεπτέμβρη του 1918. Στις 18 Ιουλίου 1921, λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, ο αζέρος αξιωματούχος επιστρέφει στο ξενοδοχείο Πέρα Παλάς, συνοδευόμενος από τον αδελφό του και άλλα τέσσερα άτομα μετά από μια οινοποσία σ’ ένα γειτονικό δημόσιο πάρκο.
Ένας μικρόσωμος άνδρας εμφανίζεται ξαφνικά στην είσοδο του ξενοδοχείου πυροβολώντας μια φορά στα πλευρά του Τζιβανσίρ που τον περνούσε ένα κεφάλι. Ο υπουργός γυρίζει λίγο το σώμα του και καταφέρνει να πιάσει το μπράτσο του θύτη του. Αυτός όμως προλαβαίνει και του φυτεύει δυο σφαίρες στο στήθος. Κι ενώ ο τραυματίας σωριάζεται καταγής, οι συνοδοί του πανικόβλητοι το βάζουν στα πόδια και κρύβονται πίσω από τα αυτοκίνητα. Οι δυο τούρκοι αστυνομικοί της φρουράς που βρίσκονται μπροστά στο ξενοδοχείο εξαφανίζονται. Ο Τορλακιάν στρίβει στη γωνία του δρόμου, αλλά ξαναεμφανίζεται ακούγοντας τις εκκλήσεις του θύματος για βοήθεια. Οι τριάντα περίπου αποσβολωμένοι μάρτυρες δεν τολμούν να επέμβουν, βλέπουν έντρομοι τον εκτελεστή να πλησιάζει και να δίνει τη χαριστική βολή στον τραυματισμένο που θα υποκύψει λίγο αργότερα κατά τη μεταφορά του στο ξενοδοχείο. Ο Τορλακιάν πυροβολεί μια φορά στον αέρα για ν’ απομακρύνει τους αστυνομικούς που έχουν σπεύσει εν τω μεταξύ για να τον αφοπλίσουν και προσπαθούν να τον συλλάβουν. Στη συνέχεια όταν καταφθάνουν οι γάλλοι στρατιωτικοί που ανήκαν στις δυνάμεις κατοχής, ο Τορλακιάν βάζει το όπλο του στη σκεπή ενός αυτοκινήτου και παραδίδεται. Οι στρατιώτες τον συνοδεύουν μέχρι το αστυνομικό τμήμα, ενώ το πλήθος τον ξυλοκοπεΊ μέχρι που λιποθυμάει. Στους Γάλλους και κατόπιν στους Άγγλους αξιωματικούς που τον ανακρίνουν, απαντά ότι η οικογένειά του εξοντώθηκε με διαταγή του Τζιβανσίρ στο Μπακού και δείχνει τις τρεις ουλές που φέρει στο σώμα του ενώ μια σφαίρα είναι σφηνωμένη στο μηρό του απ’ αυτή τη σφαγή.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ Ο ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΣ ΑΛΛΑ ΑΠΛΑ ΑΠΕΛΑΘΗΚΕ
Η δίκη του Τορλακιάν αρχίζει στα τέλη Αυγούστου, ενώπιον του βρετανικού στρατιωτικού δικαστηρίου στο κτίριο της παλιάς οθωμανικής σχολής πολέμου. Διαρκεί δυο μήνες και ο συνήγορος υπεράσπισης στηριζόμενος στο πόρισμα του γιατρού-πραγματογνώμονα, υποστηρίζει ότι ο πελάτης του αφού καταλήφθηκε από επιληψία – όπως ο Τεχλιριάν – είχε αντιδράσει όντας σε κατάσταση κρίσης στην ανάμνηση των σφαγών των συγγενών του στο Μπακού, όταν πληροφορείται για την παρουσία του Τζιβανσίρ στην Κωνσταντινούπολη. Στις 20 Οκτωβρίου, ο Τορλακιάν κρίνεται ένοχος χωρίς να του επιβληθεί ποινή λόγω ψυχικής διαταραχής τη στιγμή των γεγονότων. Έτσι αφού θεωρείται ανεύθυνος για τις πράξεις του, απελαύνεται στην Ελλάδα από τις δυνάμεις κατοχής.
Ο θάνατος του Τζιβανσίρ, όπως και του Ταλαάτ εγγράφεται σε μια σειρά προμελετημένων και επιμελώς προετοιμασμένων πράξεων από ένα κρυφό δίκτυο που σχηματίστηκε στους κόλπους του κόμματος της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας – Τασνακτσουτιούν με σκοπό να καταδιώξει αυτούς τους εγκληματίες πολέμου μέχρι τα πιο μυστικά κρησφύγετά τους και να τους εκτελέσει. Παράλληλα, άλλες ομάδες εκδικητών βρίσκονται στην Ευρώπη και περιμένουν τις κατάλληλες οδηγίες. Το σχέδιο είναι να χτυπήσουν τα επόμενα άτομα της λίστας με τη ρητή εντολή αυτή τη φορά να μην πιαστεί κανένας – δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναγίνουν παρόμοιες δίκες – αποφεύγοντας όσο το δυνατόν, τους άσκοπους θανάτους και τα χτυπήματα αθώων.
ΡΩΜΗ- Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΩΝ ΝΕΩΤΟΥΡΚΩΝ ΣΑΙΤ ΧΑΛΙΜ ΠΑΣΑ
Στις 5 Δεκεμβρίου 1921 ο Αρσαβίρ Σιρακιάν θα εκτελέσει στη Ρώμη κατά τρόπο μυθιστορηματικό – κρεμασμένος στο μαρσπιέ της άμαξας που μετέφερε το θύμα – με μια σφαίρα στο κεφάλι, τον πρώην αρχηγό της κυβέρνησης των Νεότουρκων Σαΐντ Χαλίμ μετά από συστηματική παρακολούθηση πέντε μηνών.
ΒΕΡΟΛΙΝΟ- ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΠΑΧΑΝΤΙΝ ΣΑΚΙΡ ΚΑΙ ΤΖΕΜΑΛ ΑΖΜΙ.
Ο Σιρακιάν μαζί με τον Αράμ Γεργκανιάν θα ξαναχτυπήσουν στο Βερολίνο στις 17 Απριλίου 1922 ταυτόχρονα τον δρ. Μπεχαεντίν Σακίρ, έναν από τους κυριότερους υπεύθυνους της γενοκτονίας και τον πρώην διοικητή της Τραπεζούντας, Τζεμάλ Αζμί.
ΤΙΦΛΙΔΑ – Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΤΖΕΜΑΛ ΠΑΣΑ
Η καταδίωξη του πρώην υπουργού Ναυτικών, Τζεμάλ Πασά, μέλους της τριανδρίας των Νεότουρκων, που έγινε σύμβουλος των Σοβιετικών στις καυκασιανές υποθέσεις, θα οδηγήσει τους αποφασισμένους κομάντος Στεπάν Τζαγικιάν, Μπεντρός Τερ Μπογοσιάν και Αρντασέζ Κεβορκιάν να τον εκτελέσουν στις 25 Ιουλίου 1922, μπροστά στο στρατηγείο της Τσέκα, (πολιτικής αστυνομίας των μπολσεβίκων) στην Τιφλίδα.
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΝΒΕΡ ΠΑΣΑ
Ο Ενβέρ Πασάς, το τρίτο μέλος της τριανδρίας των Νεότουρκων, πρώην υπουργός Πολέμου, που είχε στραφεί προς την κομμουνιστική κυβέρνηση της Μόσχας, θα σκοτωθεί στις 4 Αυγούστου 1922 από μια διμοιρία αρμενίων μπολσεβίκων κοντά στη Σαμαρκάνδη, στα σύνορα του Αφγανιστάν, όντας επικεφαλής μιας ομάδας επαναστατημένων μουσουλμάνων του εμιράτου της Μπουχάρας και
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΡ. ΝΑΖΙΜ
Ο δρ. Ναζίμ, ο τελευταίος που απέμεινε από τη λίστα των εκδικητών, θα εκτελεστεί δι’ απαγχονισμού στην Άγκυρα στις 26 Αυγούστου 1926. Διότι συνωμότησε εναντίον του κεμαλικού καθεστώτος. Η θεία δίκη.
Έτσι λίγα χρόνια μετά το 1915 δεν έμεινε ούτε ένας επικεφαλής της οργάνωσης της γενοκτονίας των Αρμενίων. Οι ίδιοι οι Αρμένιοι δίκασαν και εκτέλεσαν με το ίδιο νόμισμα. Η επιχείρηση Νεμεσις μόλις είχε ολοκληρωθεί.
Αυτό που ζητούν τώρα οι Αρμένιοι είναι η αναγνώριση της γενοκτονίας απο την ίδια την Τουρκία.
Αντιγραφη απο ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 
