
Christos Kaplanis
Ουδεμία αλήθεια είναι ασφαλεστέρα της εξής: άμα τη εμφανίσει του θέρους, η ελληνική επαρχία μεταβάλλεται εις απέραντον Ακαδημίαν Καλών Τεχνών. , όπου ο «πολιτισμός» εξουσιάζει τα πλήθη με την ίδιαν βιαιότητα που ο καύσων εκδιώκει τον ύπνον.
Υπό την υψηλήν προστασίαν των τοπικών αρχόντων, οι οποίοι ανακαλύπτουν την ύπαρξιν των Μουσών μόνον όταν πλησιάζει η ώρα της κάλπης , διοργανώνονται αι περίφημοι «πολιτιστικαί βραδιαί». Εκεί, το σεμνόν πνεύμα των προγόνων μας συγχέεται ανεπανόρθωτα με την τσίκναν της χοιρινής πλευράς και τον εκκωφαντικόν θόρυβον της ηχητικής εγκαταστάσεως, η οποία εκπέμπει ήχους, ενώπιον των οποίων και αι καμπάναι της Δευτέρας Παρουσίας θα εφαίνοντο υπόδειγμα διακριτικότητος.
Το φιλοθέαμον κοινόν, εγκατεστημένον επί ασταθών πλαστικών καθισμάτων–τα οποία αποτελούν την μεγαλυτέραν συνεισφοράν της χημικής βιομηχανίας εις τας τέχνας– παρακολουθεί μετ’ ευλαβείας την κακοποίησιν της παραδόσεως. Είτε πρόκειται περί αρχαίου δράματος, όπου οι υποκριτές κραυγάζουν εν μέσω κουνουπιών, είτε περί συναυλίας αοιδού τελευταίας διαλογής, ο σκοπός είναι εις και μόνος: η λήθη.
Ουδείς βεβαίως εξέρχεται των πανηγύρεων τούτων σοφότερος· πάντες όμως αποχωρούσι χορτάτοι και ευαρεστημένοι, έχοντες την ακλόνητον πεποίθησιν ότι επετέλεσαν το πολιτιστικόν αυτών καθήκον. Διότι εις την νεοελληνικήν ταύτην πραγματικότητα, η κουλτούρα δεν μετράται διά του πνεύματος, αλλά διά του βάρους της καταναλωθείσης προβατίνας και του αριθμού των κενών φιαλών ζύθου.
Η επιτυχία της εκδηλώσεως δεν εξαρτάται εκ του αν ελέχθη ή εδημιουργήθη τι άξιον μνήμης, αλλ’ εκ του αν εξηντλήθησαν εγκαίρως τα σουβλάκια και αν ο πρόεδρος του συλλόγου εχειροκροτήθη επαρκώς κατά τον σύντομον λόγον του.
Ούτω δε ο πολιτισμός, απαλλαγείς πάσης ενοχλητικής σχέσεως προς τα γράμματα και τας τέχνας, μεταβάλλεται εις διοικητικήν υποχρέωσιν μετά συνοδείας ορχήστρας και ψησταριάς· και η λέξις «πολιτισμός», κακοποιουμένη κατ’ έτος μετά αξιοθαυμάστου επιμελείας, εξακολουθεί να κοσμεί τας αφίσας προς δόξαν των διοργανωτών και εις αιώνιον διασυρμόν της ιδίας αυτής σημασίας.
























