ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

ΑΝΑΡΤΗΣΕ:ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΖΩΗΣ

ΣΤΟ ΤΡΙΚΟΡΥΦΟ Φιλιατών πωλείται οικία 100ΤΜ σε οικόπεδο 1.800τμ Πληροφορίες κ. Βάσω τηλ. 6976895270

   Μια συνήθεια να μιλώ με παλιούς φιλιαταίους για τον πόλεμο, την κατοχή και ότι άλλο και να τα σημειώνω, μου βγήκε χρήσιμη, με έμαθε πολλά και κάποιες από αυτές τις μνήμες τις παραθέτω παρακάτω:

ΛΑΖΑΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΓΙΑΝΝΗΣ

Μια μαρτυρία των ημερών από τον Λάζαρο Νικολογιάννη:

«Δυο τρεις μέρες πριν του Σταυρού, είδα τον βαθμοφόρο ΕΔΕΣίτη Αχιλλέα Μά- τσακα να φωνάζει και να ρωτάει, από τη ράχη προς το σπίτι του Γιώρη Σιούτη: ¨ω Γιώρη, είναι ακόμα εκεί¨; Σε κάποια σπίτια του Γιώρη Σιούτη έμεναν Γερμανοί:

¨ναι εδώ είναι¨, του απάντησε ο Γιώρη Σιούτης. Θυμάμαι στις 14 Σεπτέμβρη του Σταυρού, εγγλέζικα αεροπλάνα πέρασαν και βομβάρδισαν το Φιλιάτι, για να διώξουν τους Γερμανούς. Πολύς κόσμος τότε είχε πάει στη γράβα, απέναντι από τη στρατώνα,

να προφυλαχτε. Εκεί πήγα κι εγώ με την οικογένειά μου Σ’ εκείνο το βομβαρδισμό τραυματίσθηκε ο Ηλίας, ο αδερφός της δασκάλας της Φανώς. Στις 16 Σεπτέμβρη, μέρα μάλλον Σάββατο, η μάννα μου η Βαρβάρα Νικολογιάννη- Ευθυμιάδου, είχε φύγει από τη γράβα και πήγε σπίτι να φτιάξει ψωμί- το περίμεναν πώς και πώς ο πατέρας μου Βαγγέλης και τα παιδιά του, Ηλίας, Κλεοπάτρα, Λάζαρος, Αριστοτέλης, Θεόδωρος, Αλέκος και Σπύρος. Εκεί που γύρναγε η μάννα και μας έφερνε το ψωμί την πυροβόλησαν και τη σκότωσαν οι Γερμανοί- νόμιζαν ότι πηγαίνει εφόδια στους αντάρτες, στην Κόντριζα. Όταν μάθαμε το κακό βγήκε ο κόσμος απ’ τη γράβα. Οι Γερμανοί κατάλαβαν το λάθος τους, μας ζήτησαν συγνώμη, μετέφεραν τη νεκρή μάνα μου στο σπίτι και τις έκαμαν τιμές».

«Σκοτείνιαζε πάλι ο ουρανός, γκριζάριζε απότομα κι όμως εδώ και καιρό έπρεπε να είχε φύγει το φθινόπωρο, ο χειμώνας/ όλα αυτά που μας φοβίζανε, μας παγώνανε, κρατώντας τις σκέψεις σε ετοιμότητα, ήταν ακόμα εδώ/ τι άλλαξε τελικά; γιατί το καλοκαίρι δεν τρέχει εφέτος χαρούμενο στους κάμπους, στις ρεματιές, στις πολιτείες μας;/ τι άλλαξε; κι οι άνθρωποι μπερδεμένοι δεν άφησαν τα χειμωνιάτικα να τρέξουν, με χαμόγελο, στον ήλιο και τη θάλασσα.» Γιάννης Βέλλης

«Τι έμεινε; Αγάλματα, μιας ξεχασμένης ιστορίας, σκοτωμένα θαύματα, θυσίες και υποζύγια.» Γιάννης Βέλλης

«Αυτό το μπέρδεμα με τις αποστάσεις, ξέρεις, εσύ εκεί εγώ εδώ/ μετρήσιμη λες η απόσταση, λάθος, ποτέ κανείς δεν ξέρει την απόσταση/ κάποτε φτάνει η καρδιά ποιο γρήγορα από τη σκέψη, άλλοτε, τις περισσότερες φορές, χάνεται στις σημειώσεις/ είναι κι η αγάπη μια παγίδα, αλλοιώνει ζωές και αποστάσεις, τάζοντας την ξεχασμένη ουτοπία/ κι όμως γεμίζει πληγές, αλλά και χαμόγελα τον κόσμο μας, όσο δεν συμμαζεύεται/ αλλά το θέμα μας είναι οι αποστάσεις, πάλι μετρώ ένα χιλιόμετρο, τακτικά κατανεμημένο/ με διάφορα μέτρα, δικά μου, ξένα, αλληλένδετα, όπως και να το δεις αλλού καταλήγει/ ίσως φτάσουμε κάποτε αυτόν τον παράδεισο, χωρίς χιλιόμετρα ή ενοχές, σαν τερματισμός/ θέμα απόστασης θα πούνε και τιμής, μα τι με νοιάζει όταν χαθώ παντοτινά, εκεί κοντά στο άγγιγμα σου.» Γιάννης Βέλλης

«Πάλι φυτεύαμε λουλούδια, σπέρναμε τους κήπους μας, δίναμε τα χαμόγελα, τι κι αν ο πόλεμος δεν τέλειωνε ποτέ.» Γιάννης Βέλλης

«Δένανε οι ιστορίες, σφικτά, η πόλη μεγάλωνε τις πληγές της, τα σκοτωμένα όνειρα, τις παρατημένες εποχές/ μόνη φωνή που ξεχώριζε, του τρελού, του άστεγου, του χαμένου στις εξελίξεις/ κάπου βαθιά, ξεψυχούσε μια αγωνία για καλύτερο κόσμο, εκεί φώτιζε κι ο ουρανός, άτυχα χρόνια.» Γιάννης Βέλλης

«Πολεμάνε τη φτώχεια; που είναι αυτοί οι πολεμιστές, να σταθούνε με θάρρος, στα άδεια τραπέζια του μεσημεριού;» Γιάννης Βέλλης

«Ανάμεσα σε σιωπές, μοιράζεσαι, όσο το φως, επιμένει να αναλώνεται μέσα σε σκόνες/ μαζί κι οι υγρασίες, χειρότερες απ’ τα ανήλιαγα υπόγεια, τόσο βαθιά κρύφτηκε ο ουρανός/ κι εσύ ψάχνεις, ψάχνεις, ρωτάς, δίνεσαι σε ατέλειωτες απαντήσεις/ χωρίς απάντηση αληθινή, σε κανένα ερώτημα, σε καμία ιστορία, τόσο λάθος.» Γιάννης Βέλλης

«Πολλά τα αδιέξοδα των ανθρώπων, έρχονται, δένονται μαζί τους, γιγαντώνονται, λες και γεννήθηκαν μόνο γι’ αυτό/ ακατανόητο πως πλησιάζουν, αγνώριστα κάθε φορά, μετά τρώνε τη σάρκα των ονείρων για καλύτερο αύριο, στο τέλος κάθονται/ με τέτοια ηρεμία, άλλωστε τέλειωσαν το έργο τους επιτυχώς, όσο η αγωνία χαράζει τα πρόσωπα, διαλύει τις ψυχές, μαραζώνει τα λουλούδια, ό,τι καλό υπάρχει ελεύθερο/ και τι μένει; κάποιο παράθυρο ανοιχτό, ξεχασμένο, για λίγο ήλιο, ή ένα πέρασμα του ανέμου σαν χτύπημα, να θυμίζει ότι κάτι κινείται, αισιόδοξο; ίσως, μπορεί και παντελώς αδιάφορο για τη συνέχεια.» Γιάννης Βέλλης

Θεσπρωτικός Παλμός

του Γιάννη Στάθη

Το «Νερό του Καματερού» υπενθυμίζει ότι η δύναμη ενός ψέματος δεν βρίσκεται στο μέγεθός του, αλλά στην ελπίδα την οποία προσφέρει σε όσους θέλουν να το πιστέψουν.

Στην ελληνική κοινωνία υπάρχουν ορισμένα γεγονότα τα οποία ξεπερνούν τα όρια μιας απλής είδησης και μετατρέπονται σε κοινωνικά φαινόμενα. Ένα από αυτά ήταν η υπόθεση του «Νερού του Καματερού», η οποία συγκλόνισε την κοινή γνώμη τη δεκαετία του 1970 και παραμένει μέχρι σήμερα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η ελπίδα μπορεί να μετατραπεί σε εύκολη αποδοχή θαυματουργών λύσεων.

Τι ήταν το «Νερό του Καματερού»;

Τον Φεβρουάριο του 1976 το όνομα Γιώργος Καματερός κάνει για πρώτη φορά την εμφάνισή του στα μέσα ενημέρωσης της εποχής. Ενας 36χρονος δικηγόρος είχε ήδη αρχίσει να φτιάχνει τον «μύθο» του, ισχυριζόμενος ότι ανακάλυψε στο νησί του ένα πέτρωμα, το οποίο στη συνέχεια διέλυε σε νερό, δημιουργώντας το Ήλιον, το θαυματουργό νερό κατά του καρκίνου. Με «όπλο» του την απελπισία των πασχόντων από καρκίνο και των οικογενειών τους έστησε μια από τις πιο γνωστές απάτες, που έμεινε γνωστή στην ιστορία ως η απάτη του «νερού του Καματερού».

Η φήμη εξαπλώθηκε με εντυπωσιακή ταχύτητα, κυρίως από στόμα σε στόμα, σε μια εποχή όπου η πρόσβαση στην επιστημονική πληροφόρηση ήταν περιορισμένη και η τότε τηλεόραση δεν είχε ακόμη τη σημερινή επίδραση και επιρροή.

Χιλιάδες άνθρωποι από όλη την Ελλάδα , συνέρρεαν για να προμηθευτούν το υποτιθέμενο θαυματουργό νερό. Δημιουργούνταν ουρές, μεταφέρονταν δοχεία και μπουκάλια, ενώ πολλοί ασθενείς και οι οικογένειές τους έβλεπαν σε αυτό μια τελευταία ελπίδα απέναντι σε ασθένειες που η ιατρική αδυνατούσε να θεραπεύσει πλήρως.

Ποια ήταν η απάτη;

Οι επιστημονικές αναλύσεις ο οποίες πραγματοποιήθηκαν, έδειξαν ότι το νερό δεν διέφερε ουσιαστικά από το συνηθισμένο πόσιμο νερό. Δεν υπήρχε καμία αποδεδειγμένη θεραπευτική ιδιότητα και καμία επιστημονική βάση για τους ισχυρισμούς που είχαν διαδοθεί.

Η «θαυματουργή» του φήμη στηρίχθηκε σε ανεκδοτολογικές μαρτυρίες, φήμες και προσωπικές αφηγήσεις ανθρώπων που πίστευαν ότι είχαν δει βελτίωση στην υγεία τους. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι υποτιθέμενες θεραπείες μπορούσαν να εξηγηθούν από το φαινόμενο placebo ( όταν η ισχυρή πίστη ενός ανθρώπου σε μια θεραπεία τον κάνει να νιώθει καλύτερα, χωρίς η ίδια η θεραπεία να διαθέτει πραγματική ιατρική δράση).

Έτσι, το «Νερό του Καματερού» εξελίχθηκε σε μια από τις πιο γνωστές περιπτώσεις μαζικής αυταπάτης στη νεότερη ελληνική ιστορία. Και δεν είναι ή μόνη…

Γιατί έγινε τόσο πιστευτό;

Η επιτυχία της υπόθεσης δεν μπορεί να εξηγηθεί με μόνη παράμετρο την παραπληροφόρηση. Βασίστηκε σε βαθύτερους ψυχολογικούς και κοινωνικούς μηχανισμούς.

Πρώτον, οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα συχνά αναζητούν εναγωνίως ελπίδα. Όταν οι συμβατικές λύσεις φαίνονται ανεπαρκείς ή αργές, μια υποτιθέμενη θαυματουργή λύση αποκτά τεράστια γοητεία.

Δεύτερον, η προσωπική μαρτυρία είναι συχνά πιο πειστική από τα επιστημονικά δεδομένα. Όταν κάποιος ακούει ότι «ο γείτονας θεραπεύτηκε» ή ότι «ένας κουμπάρος είδε βελτίωση», τείνει να δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα σε αυτές τις ιστορίες παρά στις ψυχρές αναλύσεις των ειδικών επιστημόνων.

Τρίτον, η μαζική συμμετοχή ενισχύει την αξιοπιστία ενός ισχυρισμού. Όταν χιλιάδες άνθρωποι πιστεύουν κάτι, πολλοί συμπεραίνουν λανθασμένα ότι δεν μπορεί να είναι εντελώς ψευδές. Η κοινωνική επιβεβαίωση* λειτουργεί ως υποκατάστατο της απόδειξης.

Το «Νερό του Καματερού» ανήκει σε μια ευρύτερη κατηγορία φαινομένων: υποσχέσεις για εύκολες, θεαματικές λύσεις σε προβλήματα που στην πραγματικότητα είναι πολύπλοκα και δύσκολα. Παρόμοια παραδείγματα έχουν εμφανιστεί στην ιατρική, την οικονομία, την πολιτική και την κοινωνική ζωή στην πρόσφατη ιστορία της χώρας μας.

Η υπόθεση του «Νερού του Καματερού» προσφέρει ένα χρήσιμο παράδειγμα για την κατανόηση ενός φαινομένου που εμφανίζεται συχνά στην πολιτική και την οικονομία. Αυτό των ανεκπλήρωτων και φαντασιακών υποσχέσεων για εύκολες και ανέξοδες λύσεις σε δύσκολα και σύνθετα προβλήματα.

Όπως το θαυματουργό νερό υποσχόταν θεραπεία χωρίς κόπο, χρόνο ή επιστημονική τεκμηρίωση, έτσι και ορισμένες πολιτικές αφηγήσεις υπόσχονται ότι σύνθετα οικονομικά, κοινωνικά ή εθνικά ζητήματα μπορούν να λυθούν γρήγορα και ανώδυνα.

Η οικονομική ανάπτυξη, η ανεργία, η φορολογία, το ασφαλιστικό σύστημα ή οι διεθνείς σχέσεις αποτελούν σύνθετα προβλήματα που συνήθως απαιτούν δύσκολες αποφάσεις, συμβιβασμούς και μακροχρόνιο σχεδιασμό. Ωστόσο, κατά καιρούς εμφανίζονται πολιτικοί που υπόσχονται άμεσες λύσεις χωρίς κόστος, χωρίς θυσίες και χωρίς παρενέργειες και συνέπειες.

Η ομοιότητα με το «Νερό του Καματερού» βρίσκεται ακριβώς στον μηχανισμό της πίστης. Όταν οι πολίτες βρίσκονται σε κατάσταση ανασφάλειας ή κρίσης, είναι πιο πιθανό να πιστέψουν ότι υπάρχει κάποια απλή, σχεδόν μαγική διέξοδος. Η ανάγκη για ελπίδα μπορεί να υπερισχύσει της κριτικής σκέψης.

Το διαχρονικό δίδαγμα.

Η ιστορία του «Νερού του Καματερού» δεν αφορά μόνο την ανάλυση μιας παλιάς περίπτωσης απάτης . Αποτελεί υπενθύμιση ότι οι κοινωνίες είναι ευάλωτες σε κάθε είδους «θαυματουργές λύσεις», είτε αυτές αφορούν την υγεία, είτε την οικονομία, είτε την πολιτική.

Το βασικό δίδαγμα είναι ότι όσο πιο περίπλοκο είναι ένα πρόβλημα, τόσο πιο επιφυλακτικοί πρέπει να είμαστε απέναντι σε όσους υπόσχονται εύκολες , άμεσες και αποτελεσματικές λύσεις. Η κριτική σκέψη, η επιστημονική τεκμηρίωση και ο έλεγχος των ισχυρισμών αποτελούν τα σημαντικότερα αντίβαρα απέναντι στην εξαπάτηση.

Το «Νερό του Καματερού» υπενθυμίζει ότι η ελπίδα είναι αναγκαία, αλλά όταν αποσυνδέεται από τα γεγονότα και την πραγματικότητα μπορεί να μετατραπεί σε εργαλείο χειραγώγησης. Και αυτό το μάθημα παραμένει εξίσου επίκαιρο σήμερα, τόσο στην κοινωνική ζωή όσο και στην πολιτική και την οικονομική πραγματικλοτητα.

Αυτό ακριβώς αποτελεί και το πιο διδακτικό στοιχείο της ιστορίας. Οι μεγάλες συλλογικές αυταπάτες συνήθως δεν τελειώνουν με μια θεαματική αποκάλυψη, αλλά με τη σταδιακή σύγκρουση των υποσχέσεων με την πραγματικότητα. Όταν τα αποτελέσματα που είχαν υποσχεθεί δεν εμφανίζονται, η πίστη αρχίζει να υποχωρεί και ο μύθος καταρρέει.

Γιάννγς Στάθης

Ιούνιος 2026

*Κοινωνική επιβεβαίωση. Ο Dobelli περιγράφει την κοινωνική επιβεβαίωση (social proof) ως ένα από τα βασικά γνωστικά σφάλματα. Οι άνθρωποι τείνουν να πιστεύουν ότι κάτι είναι σωστό επειδή το πιστεύουν πολλοί άλλοι.

Για όποιον ενδιαφέρεται για περισσότερες λεπτομέρειες υπάρχουν εκτενείς αναφορές και στο διαδίκτυο:

-Το “θαυματουργό νερό του Καματερού”. Το βυτιοφόρο που μοίραζε ελπίδα και ψεύτικα όνειρα. Ο δικηγόρος έγινε αντικείμενο λατρείας, αλλά συνελήφθη ως απατεώνας…

Η μηχανή του χρόνου.

-Το «θαυματουργό» νερό του Καματερού. Sansimera.gr

–Το «θαυματουργό νερό» κατά του καρκίνου και το εμπόριο ελπίδας του Καματερού,ethnos.gr

https://www.epiruspost.gr/mpachalo-stin-panipeirotiki-ekloges-t

https://www.epiruspost.gr/mayri-trypa-i-ipeiros-gia-tin-galazi

Θετική γνωμοδότηση του Περιφερειακού Συμβουλίου για το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας

Θετικά με επιπλέον όρους και κατά πλειοψηφία, γνωμοδότησε το Περιφερειακό Συμβούλιο Ηπείρου στη συνεδρίαση της Τρίτης 16 Ιουνίου 2026  για το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο  για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και τη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων αυτού.

Ένα από τα καίρια χαρακτηριστικά του,  είναι η εισαγωγή περιορισμών εγκατάστασης αιολικών σταθμών σε περιοχές υψηλού υψομέτρου (άνω των 1.200 m) που  συνιστά σημαντική θετική εξέλιξη, ιδίως για ορεινές Περιφέρειες όπως η Ήπειρος, κάτι που αποτελούσε και  θέση του Περιφερειακού Συμβουλίου Ηπείρου.  «Εμείς κατά καιρούς λέγαμε σε όλους και στον  Πρωθυπουργό, ότι τα 1200 είναι υψόμετρο που από εκεί και πάνω δεν πρέπει να γίνει τίποτα», υπογράμμισε στην παρέμβασή του ο Περιφερειάρχης κ. Αλέξανδρος Καχριμάνης, ο οποίος έθεσε και το θέμα των ανταποδοτικών τελών προς τις τοπικές κοινωνίες όπου αναπτύσσονται οι ΑΠΕ.

 Ο  Αντιπεριφερειάρχης, αρμόδιος για θέματα Περιβάλλοντος κ. Βασίλης Γοργόλης, εισηγούμενος το θέμα και αναπτύσσοντας την υπηρεσιακή εισήγηση, μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής:

«Οι ορεινοί όγκοι της Πίνδου, των Τζουμέρκων, του Σμόλικα, του Γράμμου και λοιπών περιοχών της Ηπείρου αποτελούν περιοχές εξαιρετικά υψηλής περιβαλλοντικής και τοπιακής αξίας, φιλοξενούν κρίσιμα ενδιαιτήματα ειδών προστασίας και διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της οικολογικής συνδεσιμότητας.

Η πρόβλεψη αυτή κινείται προς θετική κατεύθυνση, αν και, όπως αναλύεται παρακάτω, η Περιφέρεια Ηπείρου θεωρεί ότι το απλό υψομετρικό όριο δεν επαρκεί από μόνο του για την ουσιαστική προστασία των ορεινών οικοσυστημάτων», υπογραμμίστηκε στη διάρκεια της συνεδρίασης.

 Η  Περιφέρεια Ηπείρου υποστηρίζει σταθερά την ενεργειακή μετάβαση της χώρας και αναγνωρίζει τον στρατηγικό ρόλο των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στην επίτευξη των Εθνικών και Ευρωπαϊκών στόχων για το κλίμα και την ενέργεια.

Ταυτόχρονα, θεωρεί ότι η ανάπτυξη των ΑΠΕ δεν μπορεί να πραγματοποιείται αποκομμένα από τις αρχές της χωρικής δικαιοσύνης, της περιβαλλοντικής φέρουσας ικανότητας, της επιστημονικής τεκμηρίωσης και της κοινωνικής συναίνεσης.

Η Ήπειρος, ως Περιφέρεια ιδιαίτερης ορεινότητας, υψηλής οικολογικής αξίας, εκτεταμένων προστατευόμενων περιοχών και ισχυρής εξάρτησης από το φυσικό τοπίο, απαιτεί ειδική και περισσότερο προσεκτική χωρική προσέγγιση.

Η ίδια η πρόσφατη επιστημονική τεκμηρίωση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας μέσω των Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών (ΕΠΜ 11Α/11Β) αναδεικνύει αυξημένες οικολογικές ευαισθησίες, πιέσεις και ανάγκη διαφοροποιημένης προστασίας σε σημαντικό μέρος της Περιφέρειας.»

Κατά συνέπεια, η Περιφέρεια Ηπείρου θεωρεί ότι:

Η ανάπτυξη έργων ΑΠΕ στην Ήπειρο πρέπει να πραγματοποιείται με αυξημένες ασφαλιστικές δικλείδες, ουσιαστική περιβαλλοντική τεκμηρίωση, πραγματική αξιολόγηση του αιολικού δυναμικού, συνεκτίμηση των πορισμάτων των ΕΠΜ και αυστηρή προστασία των ορεινών οικοσυστημάτων και του τοπίου».

Σε άλλο σημείο της εισήγησης τονίστηκαν τα εξής:

«Παράλληλα, απαιτείται η διασφάλιση της γεωργικής γης υψηλής παραγωγικότητας και των βοσκήσιμων γαιών, ώστε η ενεργειακή μετάβαση να μην πραγματοποιηθεί σε βάρος της πρωτογενούς παραγωγής και της κτηνοτροφικής δραστηριότητας της Περιφέρειας.

Η ενεργειακή μετάβαση αποτελεί κοινό Εθνικό στόχο.

Ο στόχος αυτός όμως οφείλει να επιτευχθεί με κανόνες, επιστημονική τεκμηρίωση, χωρική ισορροπία και ουσιαστική προστασία του φυσικού κεφαλαίου της χώρας, ώστε η πράσινη μετάβαση να είναι πραγματικά βιώσιμη, κοινωνικά αποδεκτή και περιβαλλοντικά συνεπής.

Η Περιφέρεια Ηπείρου θεωρεί ότι το προτεινόμενο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας θα πρέπει να ενισχύσει περαιτέρω τις προβλέψεις του σχετικά με τη χωροθέτηση φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων σε γεωργικές γαίες υψηλής παραγωγικότητας και σε εκτάσεις που χρησιμοποιούνται για βόσκηση.

Η γεωργική γη υψηλής παραγωγικότητας αποτελεί φυσικό πόρο στρατηγικής σημασίας για τη διασφάλιση της επισιτιστικής επάρκειας, τη διατήρηση της πρωτογενούς παραγωγής και την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των τοπικών οικονομιών. Παράλληλα, οι βοσκήσιμες γαίες αποτελούν βασική παραγωγική υποδομή για την ανάπτυξη της εκτατικής και ημιεκτατικής κτηνοτροφίας, η οποία συνιστά θεμελιώδη οικονομική δραστηριότητα της Περιφέρειας Ηπείρου και στηρίζει την παραγωγή προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας και προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης.

Η αυξανόμενη ζήτηση γης για την εγκατάσταση μεγάλων φωτοβολταϊκών σταθμών δημιουργεί πιέσεις στις διαθέσιμες παραγωγικές εκτάσεις και ενδέχεται να οδηγήσει σε σταδιακή συρρίκνωση του γεωργικού και κτηνοτροφικού χώρου, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου η πρωτογενής παραγωγή αποτελεί βασικό πυλώνα της τοπικής οικονομίας.

Για τον λόγο αυτό προτείνεται:

• να δοθεί προτεραιότητα στη χωροθέτηση φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων σε υποβαθμισμένες, εγκαταλελειμμένες ή ανθρωπογενώς αλλοιωμένες εκτάσεις,
• να περιοριστεί κατά το δυνατόν η ανάπτυξη εκτεταμένων φωτοβολταϊκών πάρκων σε γαίες υψηλής παραγωγικότητας,
• να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη συνέχιση της κτηνοτροφικής δραστηριότητας σε θεσμοθετημένους ή λειτουργικά χρησιμοποιούμενους βοσκότοπους,
• να ενισχυθεί η εφαρμογή αγροβολταϊκών συστημάτων (agrivoltaics), όπου τεκμηριώνεται η παράλληλη συνέχιση της γεωργικής ή κτηνοτροφικής δραστηριότητας,
• να εξετάζεται ειδικά, κατά την περιβαλλοντική αδειοδότηση, η σωρευτική απώλεια γεωργικών και βοσκήσιμων εκτάσεων σε επίπεδο Περιφερειακής Ενότητας.

Ιδιαίτερα για την Περιφέρεια Ηπείρου, όπου η αιγοπροβατοτροφία και η παραγωγή προϊόντων ΠΟΠ αποτελούν βασικούς αναπτυξιακούς πυλώνες, κρίνεται αναγκαία η θέσπιση πρόσθετων δικλείδων προστασίας για τις βοσκήσιμες γαίες, ώστε η ενεργειακή μετάβαση να μην πραγματοποιηθεί σε βάρος της βιωσιμότητας του πρωτογενούς τομέα και της κοινωνικοοικονομικής συνοχής των ορεινών και μειονεκτικών περιοχών.

Toτοπίο της Ηπείρου

Η Περιφέρεια Ηπείρου θεωρεί ότι το τοπίο της περιοχής συνιστά στρατηγικό φυσικό και αναπτυξιακό κεφάλαιο, το οποίο δεν δύναται να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως αισθητικό χαρακτηριστικό.

Οι ορεινοί όγκοι της Πίνδου, τα Τζουμέρκα, το Ζαγόρι, ο Σμόλικας, ο Λάκμος και οι λοιπές ορεινές ενότητες αποτελούν στοιχεία της ταυτότητας της Περιφέρειας και βασικούς πόλους ανάπτυξης δραστηριοτήτων:

• φυσιολατρικού τουρισμού,
• ορειβατικού και περιπατητικού τουρισμού,
• πολιτιστικού και γαστρονομικού τουρισμού,
• τοπικής επιχειρηματικότητας μικρής κλίμακας.

Η αλλοίωση του ορεινού τοπίου, ιδίως μέσω εκτεταμένων παρεμβάσεων επί κορυφογραμμών, ενδέχεται να προκαλέσει δυσανάλογες επιπτώσεις τόσο στη φυσική φυσιογνωμία της περιοχής όσο και στην αναπτυξιακή της προοπτική.

Η Περιφέρεια Ηπείρου θεωρεί αναγκαία:

Την υποχρεωτική εκπόνηση ειδικών μελετών οπτικής επίδρασης και σωρευτικής οπτικής επίδρασης (viewshedanalysis και cumulativevisualimpactassessment)

για έργα που χωροθετούνται:

• σε ορεινές κορυφογραμμές,
• πλησίον περιοχών Natura 2000,
• πλησίον προστατευόμενων οικισμών,
• σε περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους ή υψηλής τουριστικής αξίας.

Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίδεται σε περιοχές όπως:

• Ζαγόρι,
• Τζουμέρκα,
• Κεντρική Πίνδος,
• περιοχές γειτνίασης με εθνικά πάρκα.

Η Περιφέρεια θεωρεί ότι η προστασία του τοπίου συνιστά αναπόσπαστο στοιχείο βιώσιμης ανάπτυξης και όχι δευτερεύουσα παράμετρο χωροθέτησης».

Συζήτηση για το δημογραφικό πρόβλημα

(και) της Ηπείρου στο Περιφερειακό Συμβούλιο

Εκτενής συζήτηση για το Δημογραφικό πρόβλημα έγινε στη   συνεδρίαση  THWΤρίτης 16 Ιουνίου 2026, του Περιφερειακού Συμβουλίου Ηπείρου. Στη συζήτηση συμμετείχαν μέσω τηλεδιάσκεψης, ο Διευθυντής του Ινστιτούτο Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών (ΙΔΕΜ) καθηγητής κ. Βύρων Κοτζαμάνης και ο καθηγητής Περιφερειακής Οικονομικής Ανάπτυξης του Πάντειου Πανεπιστημίου και Αντιπρόεδρος Ι.Τ.Α. της Κ.Ε.Δ.Ε. κ. Ιωάννης Ψυχάρης. Επίσης έδωσαν το παρών τους εκπρόσωποι από Συλλόγους Πολυτέκνων- Τριτέκνων της Ηπείρου. 

Στην εισήγησή του ο Θεματικός Αντιπεριφερειάρχης Εθελοντισμού & Αλληλεγγύης κ. Κωνσταντίνος Κίτσιος, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι στη διάρκεια της δεκαετίας 2011-2021  ο πληθυσμός στην Ήπειρο μειώθηκε κατά 17.000 άτομα. «Το 2024 στην Ήπειρο – υπογράμμισε- καταγράφηκαν περίπου 1.790 γεννήσεις, έναντι 4.192 θανάτων, ήτοι μέσα σε ένα μόνο χρόνο η Περιφέρεια Ηπείρου έχασε πάνω από 2.400 κατοίκους, όσο μια ολόκληρη κωμόπολη. Σε αυτά προστίθεται η γήρανση του πληθυσμού, η μείωση του μαθητικού πληθυσμού με συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων και η φυγή νέων – εσωτερική και εξωτερική – με απώλεια ανθρώπινου δυναμικού υψηλής παραγωγικότητας».

«Το ισοζύγιο-συνέχισε σε άλλο σημείο της εισήγησής του –  είναι αρνητικό σε όλες τις Περιφερειακές Ενότητες, με αύξηση του ποσοστού των ατόμων άνω των 65 ατόμων, αποδυνάμωση των ορεινών και απομακρυσμένων κοινοτήτων με άμεσες επιπτώσεις στην τοπική οικονομία και στις κοινωνικές υπηρεσίες. Αυτές οι τάσεις δεν είναι απλώς κοινωνικές. Έχουν οικονομικές, αναπτυξιακές και λειτουργικές συνέπειες. Στην αγορά εργασίας, την επιχειρηματικότητα, στην αγροτική παραγωγή, στη λειτουργία των υπηρεσιών υγείας και εκπαίδευσης».

Στα θετικά – κατέληξε ο Αντιπεριφερειάρχης – είναι το προσδόκιμο ζωής, το οποίο- σύμφωνα με τη Eurostat- είναι ένα από τα υψηλότερα στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, το οποίο αγγίζει κατά μέσο όρο τα 83,7 έτη.

Οι προοπτικές για τα επόμενα χρόνια είναι δυσοίωνες καθώς όπως ανέφερεο καθηγητής κ. Βύρων Κοτζαμάνης,«το  2060 θα είμαστε λιγότεροι, συγκεντρωμένοι σε ένα ακόμη μικρότερο τμήμα της χώρας, θα ζούμε λίγα περισσότερα χρόνια, θα έχουμε περισσότερους ηλικιωμένους και υπερήλικες και λιγότερους νέους κάτω των 20 ετών, καθώς και λιγότερα άτομα σε παραγωγική ηλικία». 

Η μείωση του πληθυσμού της Ηπείρου βάσει απογραφών από το 1991 έως το 2021 ήτα της τάξης του 2,2%, ενώ από το 2011 μέχρι το 2021 η μείωση ήταν ανά Π.Ε. από 4 έως 6,5%.   Καταλήγοντας ο Καθηγητής πρότεινε, να μην είναι οριζόντια τα όποια μέτρα ληφθούν, αλλά να λαμβάνουν υπόψη τις διαφοροποιήσεις σε περιφερειακό και ενδοπεριφερειακό επίπεδο.

Ο Καθηγητής κ. Ιωάννης Ψυχάρης, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι το δημογραφικό είναι ένα πρόβλημα που απασχολεί τον αναπτυγμένο κόσμο, αλλά είναι πιο έντονο στην Ελλάδα, υπενθυμίζοντας ότι,  εκτός των άλλων, η χώρα μας έχασε τα τελευταία χρόνια 400.000 άτομα παραγωγικής ηλικίας.Για την Ήπειρο, είπε ότι το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο στους μικρούς και παραμεθόριους δήμους, προτείνοντας ως λύση για να βελτιωθεί η σημερινή κατάσταση την επανακατοίκηση της υπαίθρου με αξιοπρεπή διαβίωση και αξιοποίηση των τοπικών πλεονεκτημάτων.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Κυκλοφοριακές ρυθμίσεις στη σήραγγα

Κουκλεσίου την Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026

Κυκλοφοριακές ρυθμίσεις θα ισχύσουν την Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026  στην περιοχή του Κουκλεσίου προκειμένου να εκτελεστούν εργασίες  ασφαλτόστρωσης  εντός της σήραγγας της Ε.Ο. Ιωαννίνων- Άρτας.

Στο διάστημα αυτό θα διακοπεί πλήρως η κυκλοφορία εντός της σήραγγας και στις δύο κατευθύνσεις κυκλοφορίας. Η κυκλοφορία των επιβατικών οχημάτων θα εκτρέπεται μέσω της παρακαμπτήριου οδού κατά μήκος του ποταμού Λούρου. Για   μέγιστη ασφάλεια και ομαλή διεξαγωγή της κυκλοφορίας οι διερχόμενοι οδηγοί θα πρέπει να έχουν αυξημένη προσοχή και να τηρούν τις οδηγίες της Τροχαίας.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δρομολογείται η κατασκευή «Κτιρίου υποδοχής επισκεπτών αρχαιολογικού χώρου Νικόπολης»

Στο Πρόγραμμα «Ήπειρος 2021-2027» εντάσσεται το έργο κατασκευής κτιρίου υποδοχής επισκεπτών του Αρχαιολογικού Χώρου Νικόπολης, μετά την υπογραφή της απόφασης από τον Περιφερειάρχη κ. Αλ. Καχριμάνη.

Με συγχρηματοδοτούμενη δημόσια δαπάνη 2.561.000 ευρώ, το έργο περιλαμβάνει ένα συγκρότημα κτιριακών όγκων – οικίσκων, εμβαδού περίπου 350,00τμ τα οποία ενοποιούνται χωρικά ως σύνολο μέσω του ημιυπαίθριου χώρου υποδοχής των επισκεπτών – “στέγαστρο”- με το οποίο ολοκληρώνεται το κτιριακό συγκρότημα.

Οι οικίσκοι περιλαμβάνουν: α) χώρους εξυπηρέτησης επισκεπτών (γραφείο πληροφοριών και εκδοτήριο εισιτηρίων, πωλητήριο, χώρους υγιεινής, αίθουσα πολλαπλών χρήσεων για εκπαιδευτικά προγράμματα, εκθέσεις, “σημείο” ενημέρωσης των επισκεπτών), β) χώρους υποδομών λειτουργίας (γραφείο, ιατρείο, κουζίνα εξυπηρέτησης των εργαζομένων, χώρος διανυκτέρευσης φύλακα, αποθήκες υλικών, χώρους ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων και υπόγεια υδατοδεξαμενή).

Με τις προβλεπόμενες παρεμβάσεις επιτυγχάνεται η δημιουργία ενός πλήρως προσβάσιμου σε ΑμεΑ και ενεργειακά αποδοτικού κτιριακού συγκροτήματος που θα λειτουργεί ως η κεντρική είσοδος της πρόσβασης και σημείο πληροφόρησης των επισκεπτών του εκτενούς αρχαιολογικού χώρου της Νικόπολης με τα διάσπαρτα μνημεία, το οποίο εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό ανάδειξής του.

* Ο Αρχαιολογικός χώρος της Νικόπολης αποτελεί ένα μοναδικό δείγμα οικιστικού συνόλου στον ελλαδικό χώρο και τον πλέον εκτεταμένο αρχαιολογικό χώρο με πολλούς και ανεξάρτητους μεταξύ τους πυρήνες. Mέσω των παρεμβάσεων της Στρατηγικής ΟΧΕ «Πολιτιστική Διαδρομή των Αρχαίων Θεάτρων της Ηπείρου» επιχειρείται η ενοποίηση των μνημειακών πυρήνων, όπως προτείνεται στο ολιστικό σχέδιο διαχείρισης, που αποσκοπεί στη δημιουργία ενός αρχαιολογικού πάρκου. Η υλοποίηση των κάτωθι παρεμβάσεων θα διασφαλίσει την ένταξή του Αρχαιολογικού Χώρου στον μόνιμο κατάλογο μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO, στον προσωρινό κατάλογο της οποίας είναι ήδη εγγεγραμμένος.

Αφορά 5 παρεμβάσεις, οι οποίες έχουν ενταχθεί  στο Πρόγραμμα «Ήπειρος 2021-2027», ειδικότερα:

• Παράκαμψη Νικόπολης

• Κατασκευή νέου κτιρίου Υποδοχής

• Αποκατάσταση Αρχαίου Σταδίου Νικόπολης

• Αποκατάσταση Ρωμαϊκού Θεάτρου Νικόπολης – Β’ Φάση

• Δημιουργία διαδρομών εντός αρχαιολογικού χώρου

Ο συνολικός προϋπολογισμός των παρεμβάσεων για τον αρχαιολογικό χώρο της Νικόπολης ανέρχεται σε 21,8 εκατ. ευρώ.