
Ήλιε μου, κρύψου απ’ τη γη
κι εσύ λαμπρό φεγγάρι,
για να μη βλέπετε κι εσείς
τ’ άσχημα που συμβαίνουν.
Λόγια δεν βρίσκω να σας πω,
σφραγίστηκαν τα χείλη,
δίδυμος ήρθε σπαραγμός,
δίδυμος εφιάλτης.
Παραφυλούσε ο χάροντας
μες στη χαρά επάνω
και πήρε νιάτα και ψυχές,
ορφάνεψε ο κόσμος.
Μείναν γονείς χωρίς παιδιά,
παιδάκια δίχως μάνες.
Όποιος τ’ ακούει θλίβεται,
στήνει το μοιρολόι.
Θρηνούν όλοι κι οδύρονται
για την οσμή θανάτου,
ραγίζουν όλες οι καρδιές
και τα μυαλά σαλεύουν.
Λάθη ανθρώπων σοβαρά
και ατυχείς συμπτώσεις,
διάλεξαν δώδεκα ψυχές
και πώς να τις γλυτώσεις;
Χριστέ μου, πάρε τις ψυχές
σε κήπους Παραδείσου,
πάρε κι όλους τους συγγενείς
στη σκέπη τη δική ΣΟΥ.
Να τους γιατρέψεις τις πληγές,
να μαλακώσει ο πόνος
και τα παιδάκια τα ορφανά,
να παρηγορηθούν κοντά ΣΟΥ!
29 – 1 – 2026
Ελένη Κύρκου-Σαφάκα
Σχολιάστε