Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή



https://www.iefimerida.gr/kosmos/gaza-exi-nekroi-israilina-pligmata-traymatistike-gios-hamas?utm_source=rss


https://www.iefimerida.gr/kosmos/aisiodoxos-tramp-symfonia-iran-mia-ebdomada-trust-me-bro-teherani?utm_source=rss


ΑΡΚΕΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ

ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ 15-23 ΥΓΡΑΣΙΑ 45% ΑΝΕΜΟΙ 3BF ΝΔΥΤΙΚΟΙ




Στο όμορφο χωριό τους στο υπέροχο καστρόσπιτό τους, βρέθηκαν τούτες της μέρες η Ζωή  κι ο Χρήστος Ντρούκας- ο Αραχωβολάτρης!

Στη μαρμάρινη επιγραφή την ενσωματωμένη στον τοίχο του οβορού τους, οι στίχοι του Ελύτη τα λένε όλα για την αγάπη για τον τόπου τους!

Κι αφού έκαναν το τάμα τους, λειτούργησαν και το εκκλησάκι τ’ Άη Θανάση, ετοιμάζονται σιγά σιγά για την επιστροφή στην Ραφήνα, στα παιδιά και στα εγγόνια. Κάπου εκεί το σχέδιο της Ζωής-τέως προέδρου της Ομοσπονδίας- περιλάμβανε και επαφή με παλιούς φίλους και συνεργάτες. Έτσι βρεθήκαμε κι εμείς στο όμορφο χωριό κι απολαύσαμε μια όμορφη εμπειρία και μια αδελφική υποδοχή, με γνήσια τσίπουρα κι απίθανους μεζέδες! Να είστε καλά και… θα ξανάρθουμε!


απο την εφημερίδα ΝΕΑ των Φιλιατών Απρίλης 2015- στην έδρα η τότε πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ζωή Ντρούκα


ΑΝΑΡΤΗΣΕ: ΖΩΗ ΝΤΡΟΥΚΑ

Με πολύ κρύο αλλά με μια υπέροχη λιακάδα αξιωθήκαμε να γιορτάσουμε και φέτος την Ανακομιδή των Λειψάνων του Αγίου Αθανασίου στο μικρό ξωκλήσι του χωριού μας.

Ιδιαίτερη τιμή ήταν, η παρουσία του Δημάρχου μας, κ. Παρασκευά Βλάχου, του Aντιδημάρχου Πολιτικής Προστασίας και γαμπρού της Αράχωβας, κ.Φώτη Μέγγουλη.

Η παρουσία της Αδελφότητας της Ιεράς Μονής Γηρομερίου μας έδωσε ιδιαίτερη ευλογία καθώς και του π. Αποστόλη εφημέριου του χωριού μας. Ο π.Τρύφωνας που για δεκαετίες υπηρέτησε το χωριό μας, συνταξιούχος πλέον δεν έχει σταματήσει να προσφέρει ευλαβικά την παρουσία του, παρά τις μεγάλες αποστάσεις.

Δόξα σοι ο Θεός μπορέσαμε και φέτος να βρεθούμε στο αγαπημένο μας χωριό και να «γευτούμε» από κοντά την ανοιξιάτικη φύση αλλά και την κατάνυξη της σεμνής Θείας Λειτουργίας.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ο Γιάννης και η Κωνσταντίνα Ζέρβα που γύρισαν μόνιμα στο χωριό μας από την Γερμανία, μας φιλοξένησαν στο χώρο τους προσφέροντας καφέ και σπιτικά ηπειρώτικα εδέσματα. Ευχόμαστε από καρδιάς να εκπληρωθούν όλες οι προσδοκίες τους.

Ο Άγιος Αθανάσιος να μας προστατεύει όλους και να ακολουθούμε και εμείς «ορθά» την πίστη μας όπως Εκείνος μας δίδαξε με το παράδειγμά Του.

Και του χρόνου!


«Ήθελες να γράψεις τόσα για αυτή την Άνοιξη, μα εκείνη έλειπε, ίσως να μην υπήρξε και ποτέ/ μα πως πίστευες ότι μπορεί να περιμένει; Ότι θα απλώνονταν σαν επανάσταση και θα σε αγκάλιαζε;» Γιάννης Βέλλης

«Δεν ξεχωρίζουν οι δρόμοι, οι εποχές τα συναισθήματα, το αύριο, αδιέξοδο.» Γιάννης Βέλλης

«Μιλάμε για ανθρώπους, πόσο παρεξηγημένη η έννοια, ταλαιπωρημένη, όσο πιστεύεις πως διακρίνεις κάποιους, ένας ένας χάνονται από μπροστά σου/ αφήνοντας τη γεύση του σάπιου, ή τη μυρωδιά του θειαφιού, το χρώμα του ανύπαρκτου, απουσία συναισθημάτων, εκμετάλλευση, αδιαφορία, βαναυσότητα, τόσα άλλα, στήνουν αγάλματα/ θέλεις να φωνάξεις, ζω με ανθρώπους, όχι αυτές τις φιγούρες που στέκονται σαν τα ομοιώματα στις βιτρίνες, τους άλλους ψάχνεις, τους ζωντανούς, που με αλήθεια σε επεξεργάζονται και την αλήθεια σου λένε/ χαμένος στο πλήθος, σε διαρκή αναζήτηση, γυρεύεις παρουσία, γιατί τα πράγματα πρέπει να είναι ξεκάθαρα. Μιλάμε για ανθρώπους.» Γιάννης Βέλλης

«Τα τυχαία είναι που κουβαλάμε χρόνια και μας πληγώνουν.» Γιάννης Βέλλης

«Αυτός ο φωτεινός Μάιος διέφερε, ξεχώριζε, μα ταυτόχρονα κρύβονταν στις σκέψεις του/ ο κόσμος, άλλαζε γρήγορα πια και τώρα ήθελε έκφραση, μια αλλαγή στα δεδομένα/ δεν υπήρχε διάθεση για βία, ούτε για σιωπή, κάτι άλλο χρειάζονταν διαφορετικό/ νέο στις αντιδράσεις, να ζωντανέψει, ό,τι χανόταν τόσα χρόνια στα αποσπάσματα.» Γιάννης Βέλλης

«Ο χρόνος τρόμος, οι προσπάθειες ατέλειωτες, οι συγκυρίες μπερδεμένες, θέλεις πολλά/ αλλά τα θέλω σου, παγιδευμένα σε αδιέξοδα, που στολίζονται για να φαίνονται μονόδρομος/ το χαμόγελο μαζεύεται, διχασμένο, περιμένοντας να σβήσει η σιωπή/ μουρμουρίζει ο άνεμος στα σεντόνια, όσο ξεδιπλώνεται διστακτικά, η μέρα σου.» Γιάννης Βέλλης

Ετικετοσύννεφο