Καινούργια μέρα ξανά προβάλλει
κι εγώ προσμένω
να ναι καλύτερη από χθες.
Χτυπά η καρδιά μου
σαν μεθυσμένη
κι η καρδιά μου φωνάζει,
τώρα τι λες;
Αφού το είδες και το γνωρίζεις,
πως κάθε μέρα
κατρακυλάμε σ’ ένα κενό.
Ελπίδες φρούδες μόνο γυρίζουν
και μας κοιμίζουν,
για να μη νιώθουμε τον πανικό.
Ποιος θα νοιαστεί,
ποιος θα βοηθήσει
να πάμε μπροστά;
Όσοι μας θέλουν
μικρά ρομποτάκια
χωρίς καν γνώμη
και δίχως μιλιά;
Μα δεν το αντέχω,
δεν το θέλει η ψυχή μου
κι αγανακτώ.
Ας ξυπνήσουμε αδέρφια,
να συνεργαστούμε
για έναν κόσμο
πιο χαλαρό.
Ας ξαναθυμηθούμε
αξίες προαιώνιες,
την αγάπη και τον σεβασμό.
Ας δουλέψουμε όλοι
για να λάμψει η ζωή μας
στον κόσμο αυτόν!
27 – 8 – 2026
Ελένη Κύρκου-Σαφάκα
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 
Σχολιάστε