Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή


Απαντώντας στο ερώτημα φίλων και αναγνωστών ¨που βρήκες τόσα στοιχεία¨ για τα βιβλία μου¨Κάτι για το Φιλιάτι¨ και ¨Φιλιάτες Ιστορικά και Λαογραφικά Στοιχεία¨ αναγράφω οτι μελέτησα- μεταξύ των άλλων πηγών- και τα παρακάτω βιβλία, από τα οποία σταχυολόγησα διάφορα ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία. Η ιστορία πρέπει να έχει τεκμηρίωση και όπως θα διαπιστώσατε όλα όσα παραθέτω στα βιβλία βασίζονται σε τεκμήρια- παράδειγμα το πότε ιδρύθηκε η Φιλαρμονική Φιλιατών και η ποδοσφαιρική ομάδα ΑΡΗΣ Φιλιατών, το αποδεικνύουν τα επίσημα έγγραφο ίδρυσης τους και όχι ¨κάπου το είχα δει γραμμένο.¨ Την σταχυολόγηση θα την δημοσιοποιήσω σε συνέχειες στην ιστοσελίδα- ίσως φανεί χρήσιμη σε κάποιον μελετητή.

     ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ

Από του Σωτήριου έτους     μέχρι του 1854                     του Π. Αραβαντινού

Α.Τόμος

– Κουβαράς: Συλλογή ανέκδοτων έργων για την Ηπειρο, που καταστράφηκε το 1820.

-Ιστορία Δεσποτών χρηματισάντων στα Γιάννενα, υπο Γρ. Μπαλανίδη- 1804-  παράφραση γραπτών του Κουβαρά.

-Χρονικό «Μετά τον Νέπωτα», στοιχεία παρμένα από τον Κουβαρά.

-Στην εισαγωγή αναφέρει σαν πρώτους κατοίκους της Ηπείρου τους εκ Θεσσαλίας Πελασγούς, που από τους ηγεμόνες τους πήραν και τα ονόματα οι χώρες: Χάονας, Θεσπρωτός, κλπ.

-Μετά την εκπόρθηση της Τροίας ο γιός του Αχίλλέα Πύρρος ο Νεοπτόλεμος κατέσχε την χώρα η οποία πήρε το όνομα του γιού του Πύρρου Μολοσσία- Μολοσσός.

-Από τότε αρχίζει και η Ελληνική ιστορία της. Μετά τον Μολοσσό βασίλευσαν 16 Βασιλείς έως το 430 που βασίλευσε ο Θαρύπας (το 470 ήταν ο ο Άδμητος παπούς του Θαρύπα).

-Το 430 ο Θουκυδίδης λέει τους Χάονες και Θεσπρωτούς δημοκρατούμενους και αβασίλευτους.

-Το 168 π.χ. ο Αιμίλιος Παύλος κατέστρεψε 70 Ηπειρωτικές πόλεις και εξανδραπόδησε 150.000 Ηπειρώτες(Ποσείδειον. Βουθροτι, Ελαία, Τορώνη, Κίχυρος, Εφύρα, Κυτάς, Βουλωρός, Μήλια, Βούνειμα, Τράμπυα, Βριάνιον,. Παναός, Κεστρίνη, Αλμίνη, Βουχαίτειο, Ελάτεια, Πανδοσία, Ομφάλιο, Εύροια, Βατίαι, Άσσος

-Μετά την καταστροφή οι Ρωμαίοι εγκατέστησαν τύρανο τον Χάροπα.

-Το 30 ιδρύθηκε η Νικόπολη

-Το Μαντείο της Δωδώνης υπήρξε εως το στ αιώνα και η ειδολολατρία εξέλιπε πλήρως το 867 υπο Βασιλείου του Μακεδόνος.

-Επιδρομές: 447 Ούνοι του Αττίλα, 460 Οστρογότθοι του Μαρκελίνου, 473 Γότθοι του Θεοδόριχου, 487 Βούλγαροι, 548 Σλαβίνοι, 551 Γότθοι του Τοτύλα- που κατέστρεψαν και τα Σύβοτα.567 Χαζάροι του Χαγάνου, 1080 Νορμανδοί- ΡοβέρτοΒοϊμούνδο, 1204 Λατινοκρατία. Στο Βυζάντιο.

-1204 Μιχαήλ Άγγελος Κομνηνός Δούκας της Ηπείρου.

–Αλβανικά στίφοι- Πέτρο Λιώσας, Ιωάννης Σπάθας εκ Φοινίκης.

-1350 Αναφέρεται θέμα Βαγενετάς.

-1380 Εμφανίζονται τα πρώτα Οθωμανικά φύλλα.

-1401 Οι Ενετοί κατάσχουν τα παράλια Ηπείρου, Σαγιάδα, Πάργα κλπ

-1404 Γιώργος Καστριώτης Σκεντέρμπεης

-1472 Στροβίλι το κατέλαβαν οι Τούρκοι, από τους Ενετούς, επίσης Βάστια και Σαγιάδα.

-1572 Καταστροφή Μαργαριτίου από Ενετούς.

-Το 1611 Επανάσταση Διονυσίου Τρίκης, του Σκυλοσόφου κατά την οποία έχουμε πολλές αλαξοπιστίες.. Ο Ιταλός περιηγητής Μοντεάνο αναφέρει πως σε 10 χρόνια δεν θα υπάρχουν Χριστιανοί στην περιοχή Ηπείρου.

– Το 1635 καταργήθηκε το προνόμιο των Χριστιανών Σπαχήδων να μαζεύουν την δεκάτη και πολλοί αλαξοπίστησαν. Ο Μουσουλμανικός  πληθυσμός της Ηπείρου τότε μόλις ήταν 1/5.

-1685 Τοπαρχία Χαονίας και Θεσπρωτίας με πρωτεύουσα το Δέλβινο.

-Το 1695  εις Σαγιάδα ο προξενικός πράκτορ  Κ. Γαρνιέρ, το 1705 μεταφέρθηκε στην Αρτα.

-Το1716 διορθώθηκε ο δρόμος από Πίνδο έως Σαγιάδα- Βουθρωτό.

-Το 1732 οι Ενετοί υποστηρίζουν αυτονομιστικές διαθέσεις Τσάμηδων, Φυλιατινών κλπ.Τότε οι Ιωαννίται Μουσουλμάνοι κατέστρεψαν το Μαργαρίτι και πολλά χωριά αλλαξοπίστησαν: Ζουλιάται, Προγονάται, Γκολέμι, Πιστάρι, Παντελεήμων, Αβαρίτσα, Δραγουμί, Νικολίτσι, Νικολίτσι, Γκρίκα, Νιοχώρι, Μενίνα, Πετροβίτσα. Εκ των Φιλιατών: Μαρκάτες, Νινάτες, Γιάννιαρη, Πηγαδούλια, Βέρβα, Κότσικα.

-Το 1758 Παρουσιάσθηκε ως ληστής ο Αλή Τεπελενλής.

-ΤΟ 1777- 79 Κοσμάς ο Αιτωλός

-Το 1801 συμμάχησαν οι Σουλιώτες με του ς Τσάμηδες, μεταξύ αυτών: Μελίκ Γράβας εκ Γουμενίτζας, Αμπτουραχμάν Ζυγούρης εκ Βάρφανης, Μουχαμέτ Νταλιάνης εκ Κονίσπολης, και οι αρχηγοί των Ντεμάτων και Σεικάτων εκ Φιλιατών.

-Μετά την κατάληψη του Σουλίου οι Αγάδες που συμμάχησαν εναντίο του Αλή κατέφυγαν στην Πάργα και μετά Κέρκυρα, αναφέρεται Ισούφ Ντέμος.

-Το 1812 οι επαρχίες Φιλιατών, Παραμυθιάς και Μαργαριτίου υπάγονταν στα Γιάνενα, αντί του Δελβίνου που ήταν ως τότε.

-Το 1829 ο Χατζή Ντέμος από Φιλιάτες κατέλαβε και φορολόγησε το Ζαγόρι, αλλά τελικά αποκεφαλίσθηκε στα Γιάννενα σαν εγκληματίας.

-Το 1831 επαναστάτησαν οι Τσάμηδες αλλά κατατροπωθηκαν και πολλές οικογένειες κατέφυγαν στη Σόφια- Τσαπαραίοι Μαργαριτίου κλπ.

-Το 1832 αρχηγός των Οδοφυλάκων είναι ο Τζέλιο Πίτσαρης εκ Δελβίνου.

-Το 1847 Απέιθια στην Πύλη των Τσάμηδων. Αρχηγός τους ο Χαλίμ Τσάπαρης που συμμάχησε με τον Γκιώνη Λέκκα. Η Πύλη απέσβησε το αντάρτικο, εκ Φιλιατών συνελήφθησαν οι Αληζότ και Αχμέτ Ντίνος και εξορίστηκαν.

Αητός: Χ’ωρα παράλια της Ηπείρου ιδιοκτησία το 1330 του Ευγενούς Ηπειρωτη Ιωάννου Καββάσιλα, όστις παρα του Φιλίππου του Ταραντινού προσηγορεύετο κόμης του Αητού.

-Βαγενετία η Παλιοβενετιά επαρχία της Ηπείρου φαίνεται στο χρυσόβουλο του Δεσπότου Συμεών το 1361.

-ΒΑΣΤΙΑ θέση παράλιως όπου η νυν Σαγιάδα, επίνειο της Κεστρίνης και φρούριο άλλοτε.

-Βόλια, κώμη νέας επικοίσεως πλησίον λιμένα Συβότων.

-Βουλωρός, ίσως νυν η πλησίον Γλούστας.

-Βούνειμα, πόλη ίσως εις Ζαγοριανή.

-Βουχαίτιο: Πόλι ίσως Μαργαρίτι κατά Πουκεβίλ, ίσως Ρηνιάσα.

-Βρυάνιον ίσως Μπράνια Φιλιατών.

-Γουμενίτζα, λιμήν και φρούριο αξιόλογο επι πολέμων Τουρκοενετικών, υπάρχει πριν το 1350.

-Δέλβινο ίδρυμα των Αλέξιου και Γκιώνη η Γκίνου αλλά χάρη στη διχογνωμία τους κατέλαβαν τη χώρα οι Οθωμανοί και το 1730 περίπου ο Αβδουλάχ πασάς κατέστρεψε 1.500 από τις 5.000 οικογένειές του.. Σήμερα έχει 450 οικογένειες εκ των οποίων το 1/3 Χριστιανικές.

-Δραγουμή: Φρούριο στα Κούρεντα, των Δεσποτών Ηπείρου.

-Ελίκρανως: Πόλη της Χαονίας ίσως στη Σμάλτσανη.

-Δελβίνα, ανατολικά του Μοναστηρίου Θεολόγου.

-Ευροία ίσως πλησίον Παραμυθιάς.

-Ευρυμεναί ίσως Βρερνίκο.

-Ζουλιάται: Κώμη της Χαονίας αρχαίο λείψανο της Ζωϊλης, προσφάτος ετούρκεψε.

-Θεόδωρος Άγγελος Κομνηνός Δεσπότης 1213, Νικηφόρος 1358

-Γηρομέρι, όταν επολιορκείτο ο Αλή Πασάς η Μεγάλη εκκλησία ενέκρινε και διόρισε Επισκοπή το Γηρομέρι με επίσκοπο τον Βυζάντιο- τον οποίο αποκεφάλισε ο Ισμαήλ Πασάς Ιωαννίνων, από πιθανές διαβολές του ηγούμενου που θα έχανε προνόμια.

-Καταητός, παράλια θέση αντίκρυ στην Κέρκυρα, δυτικά αυτής ο Αητός.

–Κεστρίνη, πόλη τα ερείπια της οποίας φαίνονται μεταξύ Κονίσπολης Μουρσίου, λεγόταν Τροία και Ίλιον.

-Κόκκινο Λιθάρι, Μεθόριο χωριό Ενετικής κυριαρχίας κάποτε.

-Κονίσπολη, οι κάτοικοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία.

-Μαζαράκι (α) Ο ταμβάκος της ο περιφημότερος της Τουρκίας. Σις αρχές της Τουρκοκρατίας η Θεσπρωτία καλείται «Μαζαράκι Καζασί» γιατί το Μαζαράκι, στα υπομνήματα περί Πάργας το 1400 αναφέρεται ως έδρα διοικητική (πιθανόν μετα την καταστροφή της Βαγενετίας).

-Μαργαρίτι: Κωμόπολη 400 Τουρκαλβανών και 50 Χριστιανών. Μετά το Μαζαράκι κατέστη αυτό διοικητική έδρα της Τσαμουργιάς και καλείται Νταγι.. Πρίν το 1815 είχε 8.500 κατοίκους αλλά τους αφάνισε ο λοιμός.

-ΝΤΕΜΑΤΕΣ: Ονομα φατρίας Φιλιαταίων. Ντέμος και Σέικος αδελφοί ήλθαν σε έριδες και η στιγμιαία διαίρεση μεταβλήθηκε σε μίσος που μεταδόθηκε σε όλους τους συγενείς και φίλους που χωρίσθηκαν σε δυο αντίπαλες φατρίες σε όλη την Τσαμουριά και Χαον’ία και χύθηκε και αίμα. Υπάρχουν ακόμη (1854) αλλά χωρίς αίμα.

-Πασσαρών: Κατά Πλούταρχο χωρίο Μολλοσικό με Ιερό του Αρειου Διός, όπου συνήρχοντο οι Βασιλείς Ηπείρου με πληρεξούσιους Ηπειρωτικών Εθνών. Πιθανά ερείπια Δραμεσιούς.

-Ραβενή ερείπια Ευρυμενών.

-Σαγιάδα: Επι των Δεσποτών ήταν αξιόλογη με φρούριο κλπ Το 1402 την πήραν οι Ενετοί.

-Σαρωνία, χώρα ερειπιώδης στον κόλπο Βουθρωτού όπου το Ίλιον.

-Σωρεία, ερείπια πόλης εις περιοχή Βουθρωτού- Σαρωνείας

– Στροβίλη, Φρούριο ακμάζον επι Βυζαντίου.

-Σύβοτα, δυο λιμενώδη νησιά ακατοικητα ενώ στις αρχές Τουρκοκρατίας είχε και φρούριο. εκλείθει Μούρτος από Μούρτου τινός κατοίκου, πλησίον το χωριό Βώλια.

-Τσάμηδες, οι κάτοικοι της Θεσπρωτίας.. Οι κάτοικοι δυτικά του Καλαμά ξέρουν και μιλούν μετρίως την Ελληνική ενώ οι Μαργαριτιώτες, Παραμυθιώτες ολίγο δύνανται να εκφρασθώσι. Των Τσάμηδων ο φανατισμός για το Ισλάμ υπάρχει βαθύτατος, ο χαρακτήρας τους είναι γλίσχρός και ψευδής. Τα σπίτια τους ήταν άσυλο για κάθε καταδιωκόμενο και διετέλουν σε ημιανεξαρτησία. Είχαν όρκο το ΣΑΡΤΙ που σπάνια παράίβεναν.

-Φοινίκη, αξιόλογη αρχαία πόλη που ήκμασε. Επί Βυζαντίου ήταν πόλισμα.

-Φυλάκη, πόλι παρα την Θεσπρωτία εικάζομεν ότι εκείτο βόρεια Σαγιάδας στη θέση Κασνέτσι.

-Φυλλάται και Φυλιάταις Κώμη νέας ιδρύσεως φερονύμου διοικήσεως υπο το τμήμα Δελβίνου, ιδρυτής Τριάντάφυλλος η Φούλης.

-Χαονία χώρα παλαιάς Ηπείρου από ακροκεραύνιου ακρωτηρίου μέχρι Βουθρωτού, ανατολικά Λιαπουριά και Βορεια Τεπελένι.


Greek Military History (Ελληνική Στρατιωτική Ιστορία)

Κρινιώ Καλογερίδου ·2 ημ. ·

ΚΥΠ 1956: Οι 220 ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ – ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΙ Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΟΥ ΕΜΒΕΡ ΧΟΤΖΑ (1908 – 1985) ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΑΛΒΑΝΙΑΣ (πηγή: Epiruspost ) — ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΤΥΧΗ ΤΟΥΣ, ΟΤΑΝ ΕΠΕΣΤΡΕΨΑΝ; (πηγή: news247, α’ αναρτ: .himara.gr)

CYP 1956: The 220 GREEK CAPTIVES IN ALBANIA – THE DARK GAME AND THE PROPAGANDA OF EMBER HOTZA (1908 – 1985) IN THE GREEK MINORITY OF ALBANIA (source: Epiruspost) — WHAT WAS THEIR FATE WHEN THEY RETURNED? (source: news247, first article: .himara.gr)

Το 1956 δεν ήταν απλώς μια χρονιά του Ψυχρού Πολέμου· για την Ήπειρο ήταν η χρονιά που η ελπίδα για την επιστροφή των «ξεχασμένων» αιχμαλώτων συγκρούστηκε με τη σκληρή πραγματικότητα της κομμουνιστικής διπλωματίας. (Κάτοικοι Ανατολικής Ευρώπης

Η «αριθμητική» του πόνου: Οι 220 και το Παραπέτασμα

Το πιο συγκλονιστικό στοιχείο που κατέγραψαν οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες τον Μάρτιο του 1956 αφορά την τύχη των Ελλήνων που κρατούνταν στην Αλβανία από την εποχή του Εμφυλίου.

Η πρώτη επίσημη κίνηση (Μάρτιος 1956)

«Δι’ ἀνακοινώσεως τοῦ ᾿Αλβανικοῦ Πρακτορείου Εἰδήσεων, ἡ Κυβέρνησις τῶν Τιράνων ἐδήλωσεν ὅτι ἐπιθυμεῖ νὰ συζητήσῃ τὸν ἐπαναπατρισμὸν τῶν ἐν ᾿Αλβανίᾳ Ἑλλήνων στρατιωτικῶν, οἵτινες συνελήφθησαν ἢ κατέφυγον εἰς τὸ ᾿Αλβανικὸν ἔδαφος κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ συμμοριτοπολέμου 1947-1949.»

– Παρατήρηση ΚΥΠ: «Ἡ ἐνέργεια αὕτη τῆς ᾿Αλβανικῆς Κυβερνήσεως θεωρεῖται ὡς ἀπόρροια τῆς γενικῆς πολιτικῆς κατευθύνσεως τῶν Σοβιὲτ πρὸς ὕφεσιν καὶ δημιουργίαν ἐντυπώσεων εἰρηνικῆς συνυπάρξεως.»Τοπικά προϊόντα

Τον Απρίλιο του 1956, η ΚΥΠ αποκαλύπτει το κυνικό παζάρι των Τιράνων. Ενώ η Αλβανία πρότεινε τον επαναπατρισμό Ελλήνων, η έρευνα έδειξε ότι:

Στο αλβανικό έδαφος είχαν απομείνει μόλις 220 άτομα.

Η κατάστασή τους ήταν τραγική: χαρακτηρίζονταν ως «βαρέως τραυματισμένοι και ανίκανοι προς εργασία».

Οι υπόλοιποι αιχμάλωτοι είχαν ήδη «διοχετευθεί» από το 1954 σε χώρες του Παραπετάσματος (Πολωνία, Τσεχοσλοβακία, Ρουμανία) για να χρησιμοποιηθούν ως εργατικό δυναμικό.

Η αποκάλυψη για τους «220 ανίκανους» (Απρίλιος 1956)

«Βάσει πληροφοριῶν, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐν ᾿Αλβανίᾳ κρατουμένων Ἑλλήνων εἶναι ἐλάχιστος, δεδομένου ὅτι τὸ μεγαλύτερον μέρος τούτων ἔχει διοχετευθῆ ἀπὸ τοῦ 1954 εἰς τὰς λοιπὰς χώρας τοῦ Παραπετάσματος. Εἰς ᾿Αλβανίαν φαίνεται ὅτι παρέμειναν περίπου 220 ἄτομα, οἵτινες τυγχάνουν βαρέως τραυματισμένοι καὶ ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν.»

Το δράμα των «απαχθέντων» παιδιών

Το έγγραφο κάνει ειδική μνεία στην τύχη των Ελληνοπαίδων που είχαν μεταφερθεί στην Αλβανία. Σημειώνεται ότι για το ζήτημα αυτό διεξάγονταν διαπραγματεύσεις μέσω του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού, υπογραμμίζοντας τη διεθνή διάσταση του θέματος.

«Σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῶν Ἑλληνοπαίδων, διεξάγονται διαπραγματεύσεις μέσω τοῦ Διεθνοῦς Ἐρυθροῦ Σταυροῦ. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐπανέλαβε τὰς ἐνεργείας της διὰ τῆς Γενικῆς Γραμματείας τοῦ Ο.Η.Ε., τονίζουσα ὅτι ἡ εἰλικρίνεια τῶν ἀλβανικῶν προθέσεων θὰ κριθῇ ἐκ τῆς ἐκβάσεως τοῦ ζητήματος τῶν κρατουμένων.»Πολιτική

Η «επίθεση φιλίας» στο Αργυρόκαστρο

Τον Ιούλιο του 1956, ο Ενβέρ Χότζα πραγματοποίησε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού. Επισκέφθηκε το Αργυρόκαστρο και μίλησε απευθείας στην ελληνική μειονότητα. Σύμφωνα με τα δελτία της ΚΥΠ, ο Χότζα επιχείρησε να εμφανιστεί ως διαλλακτικός ηγέτης, υποσχόμενος «καλή γειτονία» και «ισονομία» για τους ομογενείς.

Ωστόσο, η ανάλυση της ΚΥΠ ήταν καυστική: Η ομιλία δεν ήταν παρά ένα «προπέτασμα καπνού». Ο Χότζα χρησιμοποιούσε τη μειονότητα ως μοχλό πίεσης για να αναγκάσει την Αθήνα σε διπλωματική αναγνώριση, ακολουθώντας τις εντολές της Μόσχας για «ειρηνική συνύπαρξη».

Η ομιλία του Χότζα στο Αργυρόκαστρο (Ιούλιος 1956)

«Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Κόμματος, Ἐνβὲρ Χότζα, κατὰ τὴν διάρκειαν ὁμιλίας του πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Μειονότητα εἰς ᾿Αργυρόκαστρον, ὑπεγράμμισε τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ᾿Αλβανίας διὰ τὴν ἀποκατάστασιν φιλικῶν δεσμῶν καὶ στενῆς συνεργασίας μετὰ τῆς Ἑλλάδος, καλῶν τὴν τελευταίαν νὰ ἐπιδείξῃ “καλὴν πρόθεσιν”.»Κάτοικοι Ανατολικής Ευρώπης

Εσωτερική σήψη πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα

Παρά τις διπλωματικές εξορμήσεις, η Αλβανία του 1956 κατέρρεε εσωτερικά. Τα έγγραφα της ΚΥΠ από τον Αύγουστο έως τον Δεκέμβριο περιγράφουν:

Οικονομική εξαθλίωση: Τεράστιες ελλείψεις σε κρέας, ζάχαρη και οικοδομικά υλικά.

Ιδεολογικό τρόμο: Το καθεστώς τρεμόταν τη «δυτική μόλυνση» και τις εξεγέρσεις (όπως της Ουγγαρίας), εντείνοντας τις εκκαθαρίσεις στο εσωτερικό του κόμματος.

Ο διορισμός-μυστήριο: Τον Οκτώβριο, ο διορισμός του Στρατηγού Παναγιώτη Πλάκου ως «υπουργού άνευ χαρτοφυλακίου» σήμανε την περαιτέρω στρατιωτικοποίηση του κράτους.

Το Epiruspost συνεχίζει την έρευνα στα αποχαρακτηρισμένα αρχεία της ΚΥΠ και θα παρουσιάσει τα σημαντικότερα σημεία για τα έτη 1957,1958 και 1959.

news247

Μία από τις πιο άγνωστες και μαύρες ιστορίες του εμφυλίου είναι το κεφάλαιο που έκλεισε ακριβώς επτά χρόνια μετά την ολοκλήρωση του. Αφορά τις συνθήκες σκλαβιάς που έζησαν οι όμηροι που πήραν μαζί τους κατά την άτακτη υποχώρηση τους στην Αλβανία μετά την ήττα στον Γράμμο οι δυνάμεις του ΔΣΕ. Ένα μείγμα από αιχμαλώτους του τακτικού στρατού, ανδρών και γυναικών από γύρω χωριά αλλά και ανθρώπων που ακολούθησαν τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ και πίστεψαν ότι στην γειτονική χώρα θα ζήσουν την ζωή που ονειρεύτηκαν σε μία σοσιαλιστική χώρα και τελικά αναγκάστηκαν να δουλεύουν κάτω από άθλιες συνθήκες σχεδόν σαν αιχμάλωτοι πολέμου.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή: Πριν μπει το καλοκαίρι του 1949 και γείρει οριστικά η πλάστιγγα υπέρ του τακτικού στρατού ο Δημοκρατικός Στρατός (ΔΣ) είχε καταφέρει καίρια πλήγματα κυρίως στην 75η ταξιαρχία όπου πέρα από τις ανθρώπινες απώλειες που προκάλεσε κατάφερε να αιχμαλωτίσει τόσο αξιωματικούς όσο και οπλίτες του Ελληνικού Στρατού. Προσπάθησε να τους εντάξει στις δυνάμεις του ΔΣΕ – ανεπιτυχώς, καθώς οι τελευταίοι γνώριζαν ότι ουσιαστικά ο πόλεμος είχε κριθεί – παρέμεναν όμως αιχμάλωτοι και ακολουθούσαν τις κινήσεις του ΔΣ στα βουνά της Δυτικής Μακεδονίας και την Ηπείρου.

Η Αγία Τριάδα της Πέπελης και ο ηγούμενός της που μαρτύρησε στο καθεστώς

Μετά την κατάρρευση του ΔΣΕ τον Αύγουστο του 1949, οι αντάρτες περνούσαν στην Αλβανία και εκεί κατέθεταν τον οπλισμό τους στους Αλβανούς. Στην σύγχυση της υποχώρησης όσοι από τους αιχμαλώτους μπόρεσαν κατέφυγαν στον ΕΣ πολλοί όμως ακολούθησαν τους αντάρτες στην γειτονική χώρα και εγκλωβίστηκαν εκεί.

Οι μαχητές του ΔΣΕ στις επόμενες εβδομάδες που ακολούθησαν μοιράστηκαν στα κράτη του Ανατολικού μπλοκ, κανένα όμως ανατολικό κράτος δεν ήθελε να πάρει τους αιχμαλώτους που πέρασαν στην Αλβανία για να μη δημιουργηθούν διπλωματικές προστριβές με την Ελλάδα, έτσι οι αιχμάλωτοι αυτοί έμειναν στην Αλβανία, αιχμάλωτοι ενός στρατού (του ΔΣΕ) που πλέον δεν υπήρχε.

Οι μαρτυρίες

Ανάμεσα στους αιχμαλώτους ήταν και ο νεαρός τότε γιατρός – και μετέπειτα γνωστός χειρούργος στην Αθήνα – Νικήτας Αγαπητίδης ο οποίος κατέγραψε ψύχραιμα δεκαετίες αργότερα την εμπειρία του στο βιβλίο «Το Χρονικό της Αιχμαλωσίας (1949 – 1956). Εθελοντής οπλίτης από τα Δωδεκάνησα θα πιαστεί αιχμάλωτος από τους αντάρτες έξω από την Πυρσόγιαννη, την ώρα που χειρουργούσε.

Θα τους ακολουθήσει έως τα τέλη Αυγούστου και θα περάσει «μέσα», όπως αποκαλούνταν η Αλβανία, μετά την τελική εκκαθάριση. Εκεί, αρχικά θα φιλοξενηθεί αρχικά σε ένα νοσοκομείο ανταρτών στην Κορυτσά και στην συνέχεια πιστεύοντας η τύχη τους θα περάσει στα χέρια των Αλβανών.

Όπως αφηγείται αρχικά θεωρούσαν την συγκεκριμένη εξέλιξη θετική καθώς πίστευαν ότι πλέον είχαν να κάνουν με ένα κράτος μέλος του ΟΗΕ το οποίο μέσα από τις τυπικές διαδικασίες θα φρόντιζε για τον επαναπατρισμό τόσο τον δικό του όσο και των εκατοντάδων άλλων που βρέθηκαν στην ίδια δυσχερή θέση.

Στο βιβλίο αναφέρονται οι άθλιες συνθήκες κράτησης τους σε στρατόπεδα συγκεντρώσεων χωρίς τις ελάχιστες συνθήκες υγιεινής και τις μηδαμινές μερίδες φαγητού καθώς και την εξοντωτική εργασία από την ανατολή έως την δύση του ήλιου που οδήγησε αρκετούς συμπατριώτες μας στον θάνατο.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά υπήρχαν περιπτώσεις όπου «τους κρατούμενους, εκτός από τις τιμωρίες, τους στέλνουν να κάνουν και βαριές δουλειές , πολλές φορές άσκοπες. Τους βάζουν να μπουν σε βάλτους για να κόψουν βούρλα, άλλα οι βάλτοι είναι γεμάτοι βδέλλες και σε λίγο από τα πόδια τους αρχίζουν να τρέχουν από πολλά σημεία αιματα. Το αίμα δεν σταματάει και οι κρατούμενοι σοφίζονται τους κόσμου τους τρόπους για να το σταματήσουν».

Γίνονται αναφορές για προσπάθειες απόδρασης, οι οποίες μεταφράστηκαν σε αρκετά χρόνια φυλάκισης, για σαδιστές επικεφαλής οι οποίοι τους αντιμετώπιζαν ως «σαμποτέρ στο όραμα του σοσιαλισμού» και άλλες κωμικοτραγικές ιστορίες. Και όλα αυτά με τα χρόνια να περνούν να αλλάζουν στρατόπεδα και εργασίες (γεωργικές, διάνοιξη δρόμων, αποστραγγιστικά, οικοδομικά κ.α.) χωρίς να υπάρχει φως στον ορίζοντα.

Η ελληνική πλευρά δεν επιθυμούσε να ανοίξει διάλογο με την Αλβανία – με την οποία να μην ξεχνάμε ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση και αμφισβητούσε την εδαφική της υπόσταση – αλλά ταυτόχρονα φοβόταν να αγγίξει το θέμα άμεσα αν δεν ξεκαθάριζε την «εθνικοφροσύνη» των συμπολιτών μας που επέστρεφαν.

Το 1956 βρέθηκε τελικά μία φόρμουλα επαναπατρισμού με το σόφιμα ότι εισήλθαν παράνομα στο έδαφος της Αλβανίας και ως τέτοιους οι Αλβανοί τους απέλασαν.

Η επιστροφή

Τον Αύγουστο του 1956 η Ελλάδα θα στείλει στο λιμάνι του Δυρραχίου το πλοίο «Αλιάκμων» να παραλάβει 217 αιχμαλώτους από ένα σύνολο που ξεπερνούσε τους 500. Πρόκειται ουσιαστικά για την πρώτη φουρνιά που είχαν «λευκό μητρώο πολιτικών φρονημάτων» και οι οποίοι μεταφέρθηκαν στον Πειραιά στις 24 Αυγούστου 1956 από όπου και η κεντρική φωτογραφία με τους απελευθερωθέντες αιχμάλωτους να φιλούν το ελληνικό έδαφος με το που έδεσε το «Αλιάκμων».

Το επόμενο διάστημα υπήρξε απελευθέρωση και άλλων μικρότερων ομάδων. Τι έγιναν όλοι αυτοί οι άνθρωποι μετά; Οργανώθηκαν σε ένα σύλλογο επαναπατρισθέντων, “Η Ανάσταση” με σκοπό να τύχουν μίας χαμηλή αποζημίωση ώστε να ξεκινήσουν ξανά την ζωή τους.

Η μόνη βοήθεια που έτυχαν ήταν 300 δραχμές από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό και μία …κουβέρτα από το Κράτος. Αντίστοιχα οι στρατιώτες που είχαν αιχμαλωτισθεί απόζημίωθηκαν με 20 δραχμές και οι αξιωματικοί με 1.200.

“Ούτε μία ηθική επβράβευση για ορισμένους που δεινοπάθησαν, δεν κατορθώθηκε… Η Πατρίδα φάνηκε πολύ φειδωλή. Έδωσε μόνο το δικαίωμα σε όλους όσουν ήσαν άρρωστοι ή ανάπηροι να παρουσιαστούν σε Επιτροπές για να νοσηλευτούν ή να συνταξιοδοτηθούν. Πράγμα βέβαια που έγινε. Στους ‘υγιείς’, για τα τόσα χρόνια, μόνο ο μισθός των δεκαπέντε ημερών από τον επαναπατρισμό μέχρι την απόλυση. Τίποτ’ άλλο“.

Κωστής Χριστοδούλου / news247


https://www.epiruspost.gr/35-ekat-eyro-gia-nees-epicheiriseis-stin


https://www.epiruspost.gr/i-ellada-epispeydei-tin-entaxi-ton-dyt


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

  Στις αρχές του 2026 κατετέθη αίτημα στο γραφείο μου από γονείς και κηδεμόνες μαθητών των Ε.Π.Α.Λ με μαθησιακές δυσκολίες.

Το αίτημά τους ήταν να μπορούν και αυτοί να εξετάζονται προφορικά (όπως και ο νόμος ορίζει) σε εξεταστικό κέντρο στα Ιωάννινα όπως και οι αντίστοιχοι μαθητές του Γενικού Λυκείου και όχι στην Πάτρα, όπως ήταν η σχετική απόφαση του Υπουργείου.

    Άμεσα ενημέρωσα το Υπουργείο Παιδείας και ειδικότερα την Υπουργό κυρία Ζαχαράκη Σοφία, στην συνάντηση που είχαμε στο προσυνέδριο της Νέας Δημοκρατίας στα Ιωάννινα.

Το αίτημά εισακούστηκε, υλοποιήθηκε και δημιουργήθηκε εξεταστικό κέντρο στα Ιωάννινα .

Την ευχαριστώ δημόσια, και γιατί εκτός των άλλων, έδειξε και την πραγματική της ευαισθησία για το χρονίζον πρόβλημα που απέτρεπε τους μαθητές των ΕΠΑΛ  των περιοχών Άρτας, Πρέβεζας, Κέρκυρας και Θεσπρωτίας να συμμετέχουν στις πανελλήνιες εξετάσεις, λόγω υπερβολικής οικονομικής επιβάρυνσης διότι  διενεργούνταν επί τριήμερο στην Πάτρα .

                                                                                    Ο Αντιπεριφερειάρχης

                                                                                             Π.Ε Θεσπρωτίας


Η «Νέα Ευκαιρία στην Ήπειρο» για την στήριξη της έναρξης  επαγγελματικής δραστηριότητας ανέργων και μισθωτών μερικής απασχόλησης δημοσιεύθηκε από την Ειδική Υπηρεσία Διαχείρισης Προγράμματος «Ήπειρος».

Οι υποβολές θα ξεκινήσουν την Τρίτη 2 Ιουνίου και η πρόσκληση θα παραμείνει ανοικτή μέχρι την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2026.

Η πρόσκληση αφορά στην υποστήριξη ανέργων και μισθωτών σε οικονομική και εργασιακή επισφάλεια, ηλικίας έως 60 ετών, για την έναρξη επαγγελματικής δραστηριότητας, ενώ πριμοδοτείται η νεανική και η γυναικεία επιχειρηματικότητα, η συνάφεια της ειδικότητας του ωφελούμενου με την δραστηριότητα της νέας επιχείρησης και η συμμετοχή περισσότερων του ενός ωφελούμενων, ανέργων ή/και μισθωτών με μερική απασχόληση στη δημιουργία της νέας επιχείρησης.

Η υποβολή των προτάσεων αφορά δύο υποδράσεις:

  • Υποδράση 1 με προϋπολογισμό 500.000 ευρώ: Δημιουργία νέων επιχειρήσεων στο πλαίσιο υλοποίησης της Στρατηγικής ΟΧΕ «Διαδρομή στα Αρχαία Θέατρα, στη Φύση και στον Πολιτισμό στην Ήπειρο» και αφορά αποκλειστικά τις περιοχές Βόρεια Πίνδος: Δήμος Κόνιτσα, –   Νότια Πίνδος: Δήμοι Βόρειων Τζουμέρκων και Κεντρικών Τζουμέρκων, Περιοχή Σουλίου – Αχέροντα: Δημοτικές Ενότητες Σουλίου και Αχέροντα του Δήμου Σουλίου
  • Υποδράση 2 με προϋπολογισμό 3.000.000 ευρώ: Δημιουργία νέων επιχειρήσεων στο πλαίσιο της περιφερειακής διάστασης της ΕΣΕΕ

Οι κατηγορίες δαπανών που καλύπτονται είναι οι εξής:

  • Δαπάνες προσωπικού
  • Δαπάνες Εξοπλισμού, Μεταφορικών Μέσων & Οργάνων
  • Δαπάνες για Κτήρια, Γήπεδα, Εγκαταστάσεις & Περιβάλλοντα Χώρο
  • Δαπάνες για Παροχή Υπηρεσιών
  • Λειτουργικές Δαπάνες
  • Δαπάνες Λογισμικού
  • Δαπάνες Προβολής, Προώθησης & Δικτύωσης
  • Έμμεσες Δαπάνες

Η χρονική διάρκεια υλοποίησης των έργων είναι έως 18 μήνες, ενώ η  χρηματοδότηση των θέσεων εργασίας, ενοικίων επαγγελματικού χώρου, χρηματοδοτικής μίσθωσης οχημάτων αφορά διάστημα έως 12 μήνες.

Αναλυτικά η πρόσκληση είναι αναρτημένη στις ιστοσελίδες της Ε.Υ.Δ. Προγράμματος Ήπειρος http://www.espa-epirus.gr, του ΕΣΠΑ http://www.espa.gr, και της Διαχειριστικής Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων Δυτικής Ελλάδος, Πελοποννήσου, Ηπείρου & Ιονίων Νήσων, η οποία είναι Περιφερειακή Μονάδα του ΕΦΕΠΑΕ, www.diaxeiristiki.gr.

Τυχόν ερωτήματα θα διατυπώνονται εγγράφως και θα αποστέλλονται με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στην διεύθυνση pep@diaxeiristiki.gr


Συνελήφθη άμεσα αλλοδαπόςστη Θεσπρωτία για κλοπή μεγάλου χρηματικού ποσού

Βρέθηκε στην κατοχή του το χρηματικό ποσό των -146.600- ευρώ που είχε αφαιρέσει

Συνελήφθη χθες (11-05-2026) το μεσημέρι στη Θεσπρωτία από αστυνομικούς τηςΥποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ηγουμενίτσας αλλοδαπός, σε βάρος του οποίου σχηματίστηκε κακουργηματικού χαρακτήρα δικογραφία για διακεκριμένη κλοπή.

Ειδικότερα, όπως προέκυψε από την αστυνομική έρευνα, κατά το Σαββατοκύριακο 9-10/5/2026, ο αλλοδαπός παραβίασε παράθυρο αποθήκης της επιχείρησης στην οποία εργάζεται, από όπου αφαίρεσε μεγάλο χρηματικό ποσό που είχε αποκρύψει σε συγκεκριμένο σημείο ο ιδιοκτήτης αυτής.

Στο πλαίσιο των ερευνών και αφού ο αλλοδαπός ταυτοποιήθηκε και συνελήφθη για την εμπλοκή του στην υπόθεση, παρέδωσε στη συνέχεια στους αστυνομικούς το χρηματικό ποσό των -146.600- ευρώ που είχε αφαιρέσει και φύλασσε στο σπίτι του, το οποίο αποδόθηκε στον ιδιοκτήτη.

Ο συλληφθείς θα οδηγηθεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσπρωτίας.

Συνελήφθη ανήλικος στα Ιωάννινα για πλαστογραφία

Κατελήφθη να επιχειρεί να αγοράσει καπνικό προϊόν, επιδεικνύοντας παραποιημένα τα στοιχεία ταυτότητάς του μέσω ηλεκτρονικής εφαρμογής

Συνελήφθη χθες (11-05-2026) το βράδυ στα Ιωάννινα από αστυνομικούς του Γραφείου Προστασίας Ανηλίκων της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ιωαννίνων ανήλικος ημεδαπός, που κατηγορείται για πλαστογραφία.

Για την ίδια υπόθεση συνελήφθη στη συνέχει και ο πατέρας του, για παραμέληση της εποπτείας του.

Ειδικότερα, στο πλαίσιο ελέγχων για την προστασία των ανηλίκων, οι αστυνομικοί, που διενεργούσαν έλεγχο σε περίπτερο, αντιλήφθηκαν τον ανήλικο να επιχειρεί να αγοράσει καπνικό προϊόν, επιδεικνύοντας στον υπάλληλο του περιπτέρου τα στοιχεία της ταυτότητάς του μέσω ηλεκτρονικής εφαρμογής, αφού προηγουμένως είχε αλλάξει το έτος γέννησής του, με σκοπό να τον παραπλανήσει ως προς την ενηλικότητά του.

Η σχηματισθείσα δικογραφία θα υποβληθεί στηνΕισαγγελία Πρωτοδικών Ιωαννίνων. 

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Συνελήφθη ημεδαπός για παραβάσεις περί όπλωνΣυνελήφθη χθες (11-05-2026) το βράδυ στην Κόνιτσα από αστυνομικούς της Ο.Π.Κ.Ε. της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ιωαννίνων ημεδαπός, που κατηγορείται για οπλοκατοχή και οπλοφορία. Ειδικότερα, κατά τον αστυνομικό έλεγχο που διενεργήθηκε βρέθηκε στην κατοχή του και κατασχέθηκε αναδιπλούμενος σουγιάς μήκους -23- εκατοστών. Προανάκριση ενεργήθηκε από το Αστυνομικό Τμήμα Ιωαννίνων. 
Σύλληψη δύο ημεδαπών και τριών αλλοδαπών που εργάζονταν παράνομα ως αποκλειστικές νοσοκόμεςΣτο πλαίσιο διερεύνησης καταγγελίας, συνελήφθησαν  σήμερα (12-05-2026) πρώτες πρωινές ώρες από αστυνομικούς του Τμήματος Άμεσης Δράσης Ιωαννίνων δύο ημεδαπές και τρεις αλλοδαπές,  διότι όπως διαπιστώθηκε, εργάζονταν ως αποκλειστικές νοσοκόμες σε νοσοκομείο των  Ιωαννίνων, χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις. Η δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος τους από το Αστυνομικό Τμήμα Ιωαννίνων για παραβάσεις της νομοθεσίας περί διπλωματούχων αδελφών νοσοκόμων και επισκεπτριών θα υποβληθεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ιωαννίνων. 

Thanos Tzimeros 

Να το καταλάβουμε καλύτερα. Δεν είναι ενοικιαστές ή ιδιοκτήτες. Είναι καταληψίες, από… 27 χώρες. Λεχρίτες όλων των χωρών ενωθείτε. Κάνουν, εδώ και χρόνια, κάτι καταφανώς παράνομο, δέκα βήματα μακριά από τον Άρειο Πάγο και τη διεύθυνση της Αστυνομίας. Και, μάλιστα, τα πανό που αναρτούν (γραμμένα και στα τούρκικα) με απειλές για ένοπλη επαναστατική δράση, είναι άλλο ένα αδίκημα. Τι θα έπρεπε να είχε συμβεί, αν στην Ελλάδα είχαμε σοβαρή κυβέρνηση; Τη Δευτέρα των εκλογών, πρωί πρωί, περικύκλωση του χώρου, σύλληψη των πάντων, δίκη, καταδίκη, έκτιση της ποινής και απέλαση των διεθνών λεχριτών χωρίς δικαίωμα επανεισόδου στην χώρα, εφ’ όρου ζωής. (Πάω στοίχημα ότι ανάμεσά τους είναι και πράκτορες της ΜΙΤ.) Εμείς αυτό θα κάναμε, αν ο σοφός λαός μας είχε δώσει την εντολή να μετατρέψουμε το ελληνικό χαμαιτυπείο σε κανονικό κράτος. Όμως, επί 7 χρόνια διακυβέρνησης των αρίστων, ο Εισαγγελέας του ΑΠ που κάθε πρωί περνάει από κει δεν διαπίστωσε να τελείται κάποιο αδίκημα, ούτε ο Υπουργός Προστασίας του Λεχρίτη, ούτε οι στρατηγοί που πηγαίνουν στη ΓΑΔΑ για να συσκεφθούν για τα… επιτελικά τους σχέδια. Ούτε, φυσικά, ο Κυριάκος που εξελέγη με το slogan «ανομία τέλος». Και τώρα που ο Χαρδαλιάς θέλει να τελειώσει μ’ αυτό το αίσχος και να αναμορφώσει τον χώρο, συνεχίζουν να τους καμαρώνουν. Και τους αφήνουν να κάνουν και διαδηλώσεις και να κλείνουν τους δρόμους διεκδικώντας το… δικαίωμα στην παρανομία! Ζούμε σε ένα σύμπαν αντεστραμμένων αξιών.

Υ.Γ. Ίσως δίνουν την ευκαιρία να μελετήσει η επιστήμη έναν από δαύτους, «απεργό πείνας έως θανάτου» που έχει σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ επιβίωσης: έχει καταφέρει να ζει μετά από 90 μέρες και να έχει πάρει και 5 κιλά (ο Μπόμπι Σαντς πέθανε μετά από 66 μέρες).

Γκρέτα Χριστοφιλοπούλου

27 Απριλίου στις 10:14 π.μ. ·

Όταν η νομιμότητα σταματά στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας

Η εικόνα που επικρατεί εδώ και χρόνια στα ιστορικά Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας είναι αποκαλυπτική για το κράτος της μεταπολίτευσης. Ένα ολόκληρο συγκρότημα πολυκατοικιών, δημόσιας ιδιοκτησίας, παραμένει κατειλημμένο και σε άθλια κατάσταση επί δεκαπενταετία. Το παράδοξο είναι ότι βρίσκεται ανάμεσα στον Άρειο Πάγο και τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής.

Επομένως, μιλάμε για μια κατάφωρη καταπάτηση δημόσιας περιουσίας, που συντελείται επί χρόνια κάτω από τα μάτια της Δικαιοσύνης και της Αστυνομίας, χωρίς ουσιαστική παρέμβαση για την αποκατάσταση της νομιμότητας. Η αντίφαση είναι τόσο κραυγαλέα, που ακυρώνει στην πράξη κάθε έννοια κράτους δικαίου.

Κι όμως, τα Προσφυγικά δεν είναι ένας τυχαίος χώρος. Χτίστηκαν στον Μεσοπόλεμο για να στεγάσουν Έλληνες πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής, κυρίως χήρες με παιδιά. Σήμερα, η πλειονότητα των διαμερισμάτων ανήκει στο Δημόσιο, ενώ υπάρχει συγκεκριμένο σχέδιο ανάπλασης: κοινωνικές κατοικίες για ευάλωτους συμπολίτες, ξενώνες για το αντικαρκινικό νοσοκομείο «Άγιος Σάββας» και δημιουργία Μουσείου Μικρασιατικής Μνήμης. Ένα σχέδιο με σαφή κοινωνικό και ιστορικό αποτύπωμα, που παραμένει ανενεργό.

Αντί αυτού, ο χώρος τελεί υπό κατάληψη από συλλογικότητα που μιλά για «εναλλακτικό τρόπο ζωής». Σύμφωνα με δικά της στοιχεία, εκεί διαμένουν περίπου 400 άτομα από 27 εθνικότητες. Το ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι ιδεολογικό αλλά απολύτως πρακτικό: ποιος πληρώνει τον λογαριασμό;

Διότι το ρεύμα, το νερό και οι φορολογικές επιβαρύνσεις δεν καλύπτονται από τους καταληψίες, αλλά από τους φορολογούμενους. Με άλλα λόγια, μια αυθαίρετη κατάσταση συντηρείται με δημόσιους πόρους, την ώρα που η αξιοποίηση ενός ιστορικού συγκροτήματος προς όφελος της κοινωνίας παραμένει παγωμένη.

Η παρατεταμένη αυτή ανοχή δεν μπορεί να θεωρηθεί ουδέτερη. Δημιουργεί εύλογα ερωτήματα όχι μόνο για την ανεπάρκεια του κράτους, αλλά και για το τι πραγματικά συντηρεί και προστατεύει αυτή τη γκρίζα ζώνη στο κέντρο της πόλης.

Κάποια στιγμή, η συζήτηση οφείλει να ξεφύγει από τα συνθήματα και να περάσει στην ευθύνη, θεσμική και πολιτική. Γιατί όταν η παρανομία εγκαθίσταται μόνιμα δίπλα στους θεσμούς, δεν πρόκειται για αδυναμία. Πρόκειται για επιλογή.



Ετικετοσύννεφο