Φιλιάτες 30/10/26, ο καιρός
ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ 11-18 ΥΓΡΑΣΙΑ 65% ΑΝΕΜΟΙ 2BF ΝΑΝΑΤΟΛΙΚΟΙ
ΝΩΡΙΣ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ
και το έκοψαν όταν άρχισε να φωνάζει η Κάκω: ¨ζήτω και του μουνίμου¨…

Με την δέουσα ευλάβεια στην ημέρα τελέσθηκαν τα καθιερωμένα, με την παρουσία πλήθους κόσμου και επισήμων- με την βοήθεια του καλού καιρού.
Σημαία και Εθνικός Ύμνος στο κτίριο που… κατέχουν τα ΤΕΑ
Κατάθεση στεφάνων στο ΗΡΩΟ


Παρέλαση ΤΕΑ……;
ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΕΡΗΜΙΑ

Μέρα πανηγυρική σήμερα για το έπος του 40.Και σ’αυτο της ιστορίας το διασελο συμμετείχαν δυο μπαρμπαδες μου.Ο ένας ο Χρήστος Σορογκας υπηρετώντας στο τοπικό Τάγμα των Φιλιατών έφθασε μαχομενος ως το Τεπελενι, απωθωντας βαθιά τους μακαρονάδες από την πατρωα γη.Διαβαινοντας τα βουνά και καταραχια, λαγκάδια και ρεματιες.Με κόπο ξεκολλωντας το ποδαρι από τη λάσπη, όπου,φορές,εκατοβουλιαζε ίσαμε το γόνατο.Νυχτα σε νύχτα, πριχου ξημερώσει και μας βάλουνε στόχο τ’αερπλανα, κατά τον ποητη μαχητή Ελύτη.Εξι μήνες, από τις 28 Οκτωβρίου έως τον Απρίλιο του 1941,έναν σκληρό χειμώνα,με χιόνια,παγωνιες και βοριάδες,τα παιδιά της Ελλάδας μαχονταν στα βορειοηπειρωτικα βουνά.Κι η ψείρα να’ναι πρόσθετος εχθρός!Σε κάποια ώρα σχολης του εκεί στο Τεπελενι,στη σκηνή ή στη σπηλιά του,χάραξε στην καραβάνα του με την ξιφολογχη του η καποιο θραύσμα ολμου τα εξης: Ενθυμιον Τεπελενιου τη 15 Απριλίου 1941. Χ.Β. Εστιαζωστην ημερομηνια:στις 6 Απριλίου μπήκαν οι Γερμ το ανοί πια στην Ελλάδα.Κι όμως τούτοις πολεμούσαν όρθιοι τον εχθρό καινοτομία και κρατούσαν το Τεπελενι! Τη Τ . . . ……. Την καραβανα την ανακαλυψα στο πατρικο μας σπιτι στην Κωσ τανα πριν χρονια.Δεν ειχε προσεξει κανεις την επιγραφη.Η μανα μου την χρησιμοποιουσε για να πινουν νερο οι κοτες.Την παρέδωσα για ιερο κειμήλιο στα παιδιά του

Αγαπούσα και σεβόμουν πολύ τον μπάρμπα μου.Θυμαμαι να του μαυρίζουν το χειμώνα με τα κρύα η μύτη,τ’αυτια και τα δάχτυλα από τα παλιά κρυοπαγηματα που είχε περάσει στα χιονισμένα βουνά του Τεπελενιου. Αυτά,ως ένα μνημόσυνο της προσφοράς του στην πατρίδα.

«Η ελευθερία έφτασε στις κλειδωμένες πόρτες, στα σκοτεινά παράθυρα, στις σκουριασμένες σκάλες με τα γαρύφαλλα. Όλοι βγήκανε στους δρόμους, μια αγκαλιά, χίλια χαμόγελα, ατελείωτες φωνές. Γαλάζιος σήμερα ο ουρανός, μα ο εχθρός, είναι ακόμα εδώ, μαζί μας, στη ζωή μας. Ελευθερία, μη φέρνεις αποσπάσματα ξανά, ελευθερία, μη παίρνεις την χαρά.» Γιάννης Βέλλης
«Οι εντυπώσεις χάθηκαν, δεν σχηματίστηκαν ποτέ, σε πραγματικότητα, η αναστάτωση, σταμάτησε σ’ ένα ατύχημα, τόσα γίνονται στις μέρες μας/ οι άνθρωποι αλλάζουν, παρασύρονται, ξεχνάνε, μοιράζονται σε καλούς, κακούς, προσεύχονται και βλαστημούν ταυτόχρονα/ όλοι έχουν απ’ τους δεύτερους, τους κακούς, δεν χωράνε σε μια πλευρά, ατέλειωτοι είναι και προστατευμένοι/ εκτεθειμένοι καθημερινά, σε αξιώματα, καταδικάζουν το μέλλον μας, ίσως και να το σκοτώνουν, πριν φτάσει κοντά μας, ελεύθερο.» Γιάννης Βέλλης
«Έρχονται στιγμές που λέω, θα ξανάρθει η άνοιξη, τι κι αν το φθινόπωρο χώνεται όλο και βαθύτερα μέσα στην αγριάδα του χειμώνα, με τον χρόνο ξεχασμένο στα λάθη μας/ θα ξανανθίσει το χαμόγελο, όσο η παρέα θα μιλάει για τις αγάπες της, τον πολιτισμό, ένα ποίημα, απ’ αυτά που δεν γράφτηκαν ακόμα, μια φωτογραφία, με απόψεις για το πως θα γινόταν καλύτερη και τόσα όμορφα/ μετά συγχρονίζομαι πάλι στους ρυθμούς της πόλης, σιωπώ, κρατώ τα σύννεφα, όσα περνάνε, το κρύο, κάποιες σημειώσεις για την επόμενη μέρα, πράγματα αδιάφορα.» Γιάννης Βέλλης
«Η ιστορία, χάθηκε στα πρόσημα κι εσύ συνεχίζεις, να στολίζεις ενοχές.» Γιάννης Βέλλης
«…….όσοι αγάπησαν τη φύση τους, τις ιδέες τους, τη ζωή τους, βασανίστηκαν, τιμωρήθηκαν, κάηκαν/ τα ίχνη των χαμένων, γυρίζουν τις ψυχές τους, ψάχνουν, τι έφταιξε και χάθηκαν άνθρωποι/ ζητάνε απαντήσεις, μα γύρω τους ουρλιάζουν τέρατα, στολισμένα εξουσίες……» Γιάννης Βέλλης
«Συνεχίζεις, με ό,τι έχασες, ό,τι βρήκες, σκέφτεσαι, χάνεσαι, επανέρχεσαι, ο δρόμος αυτός αταίριαστη ιστορία/ θέλεις να την φωνάξεις, μα ο λαιμός στεγνός, άλλωστε, ποτέ δεν ήσουν καλός στις λεπτομέρειες/ να οι πληγές θέλουν κλείσιμο, οι δρόμοι ατέλειωτοι, η στασιμότητα αναγκαία, για περισυλλογή/ ο κόσμος αλλάζει, οι συνήθειες αλλάζουν, τα χρόνια μαζεύονται, αναγκαίος ο προορισμός.» Γιάννης Βέλλης
«Απροετοίμαστοι, να μοιραστούμε το όνειρο, χαθήκαμε.» Γιάννης Βέλλης
«…..το σάπιο ποδήλατο τρίζει στην ανηφοριά, μετά χάνεται στις σκέψεις μου, δεν ξέρω τι χάθηκε και τι έμεινε, σε αυτόν τον κόσμο, για το αύριο….» Γιάννης Βέλλης
«Η ιστορία σου, μια ατέρμονη συνδιαλλαγή με το χρόνο, τις συγκυρίες, την καρδιά σου, τα ατυχήματα – υπάρχουν κι αυτά.» Γιάννης Βέλλης
«Όλα στην παράλληλο, σωστά στοιχισμένα, καμιά συνάντηση, αγωνία και μίσος μοιρασμένα, αδιάφορα περνάνε οι ημέρες/ πρόστυχος ο χρόνος, μετράει τις ώρες του, με εκείνο το χαμόγελο που δεν βγαίνει, αλλά αφήνεται να τρέχει μόνο του/ θέλω να σου πω, ότι ο ουρανός δεν είναι πάλι γαλανός, η κατάσταση δεν φέρνει τίποτα κι ο ταχυδρόμος περιορίζεται βιαστικά να αφήσει τους λογαριασμούς, χωρίς καλημέρα.» Γιάννης Βέλλης