«Η ελευθερία έφτασε στις κλειδωμένες πόρτες, στα σκοτεινά παράθυρα, στις σκουριασμένες σκάλες με τα γαρύφαλλα. Όλοι βγήκανε στους δρόμους, μια αγκαλιά, χίλια χαμόγελα, ατελείωτες φωνές. Γαλάζιος σήμερα ο ουρανός, μα ο εχθρός, είναι ακόμα εδώ, μαζί μας, στη ζωή μας. Ελευθερία, μη φέρνεις αποσπάσματα ξανά, ελευθερία, μη παίρνεις την χαρά.» Γιάννης Βέλλης
«Οι εντυπώσεις χάθηκαν, δεν σχηματίστηκαν ποτέ, σε πραγματικότητα, η αναστάτωση, σταμάτησε σ’ ένα ατύχημα, τόσα γίνονται στις μέρες μας/ οι άνθρωποι αλλάζουν, παρασύρονται, ξεχνάνε, μοιράζονται σε καλούς, κακούς, προσεύχονται και βλαστημούν ταυτόχρονα/ όλοι έχουν απ’ τους δεύτερους, τους κακούς, δεν χωράνε σε μια πλευρά, ατέλειωτοι είναι και προστατευμένοι/ εκτεθειμένοι καθημερινά, σε αξιώματα, καταδικάζουν το μέλλον μας, ίσως και να το σκοτώνουν, πριν φτάσει κοντά μας, ελεύθερο.» Γιάννης Βέλλης
«Έρχονται στιγμές που λέω, θα ξανάρθει η άνοιξη, τι κι αν το φθινόπωρο χώνεται όλο και βαθύτερα μέσα στην αγριάδα του χειμώνα, με τον χρόνο ξεχασμένο στα λάθη μας/ θα ξανανθίσει το χαμόγελο, όσο η παρέα θα μιλάει για τις αγάπες της, τον πολιτισμό, ένα ποίημα, απ’ αυτά που δεν γράφτηκαν ακόμα, μια φωτογραφία, με απόψεις για το πως θα γινόταν καλύτερη και τόσα όμορφα/ μετά συγχρονίζομαι πάλι στους ρυθμούς της πόλης, σιωπώ, κρατώ τα σύννεφα, όσα περνάνε, το κρύο, κάποιες σημειώσεις για την επόμενη μέρα, πράγματα αδιάφορα.» Γιάννης Βέλλης
«Η ιστορία, χάθηκε στα πρόσημα κι εσύ συνεχίζεις, να στολίζεις ενοχές.» Γιάννης Βέλλης
«…….όσοι αγάπησαν τη φύση τους, τις ιδέες τους, τη ζωή τους, βασανίστηκαν, τιμωρήθηκαν, κάηκαν/ τα ίχνη των χαμένων, γυρίζουν τις ψυχές τους, ψάχνουν, τι έφταιξε και χάθηκαν άνθρωποι/ ζητάνε απαντήσεις, μα γύρω τους ουρλιάζουν τέρατα, στολισμένα εξουσίες……» Γιάννης Βέλλης
«Συνεχίζεις, με ό,τι έχασες, ό,τι βρήκες, σκέφτεσαι, χάνεσαι, επανέρχεσαι, ο δρόμος αυτός αταίριαστη ιστορία/ θέλεις να την φωνάξεις, μα ο λαιμός στεγνός, άλλωστε, ποτέ δεν ήσουν καλός στις λεπτομέρειες/ να οι πληγές θέλουν κλείσιμο, οι δρόμοι ατέλειωτοι, η στασιμότητα αναγκαία, για περισυλλογή/ ο κόσμος αλλάζει, οι συνήθειες αλλάζουν, τα χρόνια μαζεύονται, αναγκαίος ο προορισμός.» Γιάννης Βέλλης
«Απροετοίμαστοι, να μοιραστούμε το όνειρο, χαθήκαμε.» Γιάννης Βέλλης
«…..το σάπιο ποδήλατο τρίζει στην ανηφοριά, μετά χάνεται στις σκέψεις μου, δεν ξέρω τι χάθηκε και τι έμεινε, σε αυτόν τον κόσμο, για το αύριο….» Γιάννης Βέλλης
«Η ιστορία σου, μια ατέρμονη συνδιαλλαγή με το χρόνο, τις συγκυρίες, την καρδιά σου, τα ατυχήματα – υπάρχουν κι αυτά.» Γιάννης Βέλλης
«Όλα στην παράλληλο, σωστά στοιχισμένα, καμιά συνάντηση, αγωνία και μίσος μοιρασμένα, αδιάφορα περνάνε οι ημέρες/ πρόστυχος ο χρόνος, μετράει τις ώρες του, με εκείνο το χαμόγελο που δεν βγαίνει, αλλά αφήνεται να τρέχει μόνο του/ θέλω να σου πω, ότι ο ουρανός δεν είναι πάλι γαλανός, η κατάσταση δεν φέρνει τίποτα κι ο ταχυδρόμος περιορίζεται βιαστικά να αφήσει τους λογαριασμούς, χωρίς καλημέρα.» Γιάννης Βέλλης
Σχολιάστε