«Έγινες κυβερνητικός», μου γράφουν κάποιοι. Οι βασικές αρχές και κατευθύνσεις μου παραμένουν ίδιες. Την προηγούμενη δεκαετία ζήσαμε μια χρεοκοπία, δηλαδή έναν μηδενισμό του κοντέρ και μια ευκαιρία να ξανασχεδιάσουμε τη χώρα. Ήταν φυσικό κάποια αιτήματα να ακούγονται τότε με μεγαλύτερη ένταση. Αρκετοί δεχόμασταν και απειλές. Ήταν λογικό να ανεβάζουμε την ένταση…
Μετά το 2020 η κατάσταση εξομαλύνθηκε. Το χρέος έπεσε από το 209% του ΑΕΠ το 2020 στο 146% το 2025, η μεγαλύτερη μείωση στην ευρωζώνη. Η χώρα ανέκτησε την επενδυτική βαθμίδα μετά από 13 χρόνια. Αυξήθηκαν το ΑΕΠ και οι εξαγωγές και ψηφιοποιήθηκε το κράτος. Όλα αυτά δεν έγιναν με τους ρυθμούς που θα μπορούσαν ή που θα θέλαμε, αλλά δεν πρέπει να τα παραβλέπουμε. Στο σημερινό πολιτικό σκηνικό, όλες οι εναλλακτικές προτάσεις είναι χειρότερες. Για κάποιον με φιλελεύθερες αλλά ρεαλιστικές απόψεις, είναι λογικό να προσαρμόσει το ύφος και τη θεματολογία του στην πραγματικότητα.
Αντιλαμβάνομαι ότι σε κάποιους αρέσει να γκρινιάζουν για όλα και για όλους. Εγώ δεν θέλω να είναι τέτοιος. Δεν πιστεύω ότι όλα πάνε καλά. Η δικαιοσύνη παραμένει αργή, η στέγαση έχει γίνει ασφυκτική για τους νέους και η παραγωγικότητα υστερεί. Κατά βάθος, η Ελλάδα άλλαξε λίγο και αλλάζει αργά. Αυτό έχει βαθύτερα πολιτισμικά αίτια.
Είμαι όμως πεπεισμένος ότι την κρίση που περάσαμε θα την περάσουν αργά ή γρήγορα και οι άλλες δυτικές δημοκρατίες. Θα την περάσουν μάλιστα με μεγαλύτερη ένταση, γιατί δεν θα υπάρχει κανείς να απλώσει δίχτυ ασφαλείας, όπως απλώθηκε για εμάς.
Η διεθνής κρίση θα πλήξει και τη χώρα μας. Γι’ αυτό έχει σημασία να βρεθούμε σε καλύτερη θέση για να την αντιμετωπίσουμε. Η μείωση του χρέους, η αναβάθμιση της χώρας και ο έξυπνος αμυντικός εξοπλισμός μάς θωρακίζουν για όσα έρχονται.
Ο κόσμος ξαναμοιράζεται. Αν παίξουμε σωστά τα χαρτιά μας, μπορούμε να ανέβουμε στη διεθνή κατάταξη. Θεωρώ ότι τα τελευταία χρόνια τα παίζουμε καλά. Το είδε το Economist, που ανέδειξε την Ελλάδα «χώρα της χρονιάς» το 2023, το βλέπουν οι αγορές, οι οίκοι αξιολόγησης και οι επενδυτές. Το βλέπει ο Ερντογαν που βρίσκεται σε παράκρουση. Εδώ μέσα δυσκολευόμαστε να το δούμε.
Με τους σημερινούς συσχετισμούς, οι κυβερνήσεις Μητσοτάκη είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να έχει η χώρα. Η ανατροπή τους δεν θα έφερνε περισσότερες μεταρρυθμίσεις αλλά λιγότερες.
Πέρα από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, που εγγυήθηκε τη μετάβαση στη Δημοκρατία και έβαλε τη χώρα στην ΕΟΚ, θεωρώ πιο επιτυχημένες τις κυβερνήσεις Σημίτη και Κυριάκου Μητσοτάκη. Αυτό υποστήριζα, αυτό συνεχίζω να υποστηρίζω. Δεν έκρυψα ποτέ ούτε τις απόψεις ούτε τις προθέσεις μου. Το έχω γράψει πολλές φορές και στο capital και το liberal.
Έχω αρνηθεί θέσεις σε κρατικά μέσα και στο Δημόσιο, για να μη χρειαστεί ποτέ να απολογηθώ σε κανέναν. Έχω αρνηθεί και πολύ καλύτερες οικονομικά προτάσεις από αντιπολιτευόμενα μέσα, που με ήθελαν για «μαϊντανό» της αξιοπιστίας τους.
Δεν συμβιβάστηκα ούτε τη δεκαετία της χρεοκοπίας, όταν σπούδαζα δύο παιδιά με μειωμένες απολαβές. Σήμερα τα παιδιά έχουν ανεξαρτητοποιηθεί και εγώ έχω συνταξιοδοτηθεί.
Αν γράφω, γράφω επειδή το πιστεύω.
Σχολιάστε