ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Τις τελευταίες ημέρες η Ηγουμενίτσα βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας λόγω της μεγάλης συγκέντρωσης μοτοσικλετιστών στο Δρέπανο.

Άλλοι βλέπουν μια σημαντική τουριστική προβολή για τον τόπο. Άλλοι εκφράζουν επιφυλάξεις για το είδος της διοργάνωσης και για την αρνητική δημοσιότητα που τη συνόδευσε σε πανελλαδικό επίπεδο.

Χωρίς να είμαστε αντίθετοι στη συγκεκριμένη διοργάνωση, θεωρούμε ότι δεν μπορεί αυτός να είναι ο στόχος που θέλουμε για τη Θεσπρωτία. Χρειαζόμαστε ένα αναπτυξιακό και τουριστικό πρότυπο που να αξιοποιεί τα μοναδικά φυσικά της πλεονεκτήματα, να αναδεικνύει το περιβάλλον, τον πολιτισμό και την ταυτότητα του τόπου και να δημιουργεί διατηρήσιμη προστιθέμενη αξία για την τοπική κοινωνία.

Η συζήτηση όμως δεν πρέπει να εξαντληθεί εκεί…

Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα είναι ότι, για πρώτη φορά μετά τη μεταβίβαση της διαχείρισης της αποχαρακτηρισμένης χερσαίας ζώνης στον Δήμο Ηγουμενίτσας με τον ν. 5048/2023, η Δημοτική Αρχή παραχώρησε δωρεάν έναν από τους σημαντικότερους δημοτικούς, πλέον, χώρους σε μια διοργάνωση με έντονα εμπορικά χαρακτηριστικά, χωρίς να εξασφαλίσει κανένα άμεσο οικονομικό αντάλλαγμα για τους δημότες.

Το αίτημα δεν υποβλήθηκε από κάποιον πολιτιστικό ή κοινωνικό φορέα της περιοχής. Υποβλήθηκε από την εταιρεία «Ελληνικό Φεστιβάλ Φίλων Αμερικανικής Μοτοσικλέτας», που συστάθηκε μόλις τον Ιανουάριο του 2026 με μετοχικό κεφάλαιο 1.000 ευρώ και εμφανίζεται να δημιουργήθηκε με κύριο σκοπό τη συγκεκριμένη διοργάνωση.

Η εταιρεία αυτή έλαβε δωρεάν τη χρήση και τη διαχείριση του χώρου από τον Δήμο.

Την ίδια στιγμή, φαίνεται ότι εισπράττει έσοδα από τις εισόδους στον χώρο και από την παραχώρηση ή υπομίσθωση επιμέρους δραστηριοτήτων του Φεστιβάλ σε τρίτους.

Και εδώ προκύπτει το εύλογο ερώτημα:

️Πώς είναι δυνατόν μια ιδιωτική εταιρεία να αποκτά οικονομικό όφελος από τη χρήση κοινόχρηστης δημοτικής περιουσίας και ο Δήμος να παραχωρεί δωρεάν χωρίς οικονομικούς όρους και χωρίς επαρκείς εγγυήσεις;

Στους περισσότερους τους Δήμους της χώρας, σε αντίστοιχες διοργανώσεις προβλέπεται, είτε τέλος χρήσης κοινόχρηστου χώρου ανά τ.μ., είτε λογικό μίσθωμα – όταν υπάρχει ταυτόχρονα σημαντική προβολή και μεγάλη επισκεψιμότητα, είτε κάποιο σαφές ανταποδοτικό όφελος όπως ποσοστό επί των εσόδων.

Παράλληλα, οι διοργανωτές αναλαμβάνουν ουσιαστικές υποχρεώσεις για την κάλυψη των δαπανών καθαριότητας, τις υποδομές και την αποκατάσταση του χώρου. Στην περίπτωση του Δρεπάνου, η μοναδική οικονομική εξασφάλιση του Δήμου ήταν μια εγγυητική επιστολή ύψους 2.000 ευρώ!

Αλήθεια, πιστεύει κανείς ότι επαρκεί αυτό το ποσό για να καλύψει πιθανές φθορές, ζημιές, καθαρισμούς ή αποκαταστάσεις σε μια διοργάνωση χιλιάδων συμμετεχόντων που αναπτύσσεται σε μια τόσο μεγάλη έκταση;

Και στο κάτω- κάτω, δεν είναι μόνο το όφελος για την τοπική οικονομία. Πρέπει να υπάρχει και το όφελος από την αξιοποίηση της δημοτικής περιουσίας που καταλήγει πάλι στον δημότη μέσα από τη βελτίωση των παρεχόμενων δημοτικών υπηρεσιών.

Αυτοί ήταν οι λόγοι που η παράταξη μας «Μαζί για την Ηγουμενίτσα» ήταν η μοναδική δημοτική παράταξη που καταψήφισε τη δωρεάν παραχώρηση του χώρου στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Επιπλέον, τίθεται και ένα γενικότερο ακόμη ζήτημα. Το Δρέπανο και το Μακρυγιάλι δεν είναι ένας οποιοσδήποτε χώρος. Είναι μια περιοχή μοναδικής φυσικής ομορφιάς, ενταγμένη στο δίκτυο Natura που παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια έντονα προβλήματα οικολογικής ισορροπίας.

Οι πολίτες δικαιούμαστε να γνωρίζουμε με ποιο ακριβώς τρόπο προσεγγίζει και επιτρέπει ο αρμόδιος φορέας προστασίας των προστατευόμενων περιοχών, ο ΟΦΥΠΕΚΑ, τη διεξαγωγή τόσο μεγάλων διοργανώσεων αλλά και τη λειτουργία επιχειρήσεων μεγάλου μεγέθους σε αυτή την ευαίσθητη περιβαλλοντικά περιοχή.