ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

(μια δημοσίευση στην εφημερίδα ΝΕΑ ΤΩΝ ΦΙΛΙΑΤΩΝ, πριν πολλά χρόνια αλλά επίκαιρη)

Μια φορά κι έναν καιρό σε μια μικρή πόλη, εκεί κοντά στα σύνορα, ζούσαν αρκετοί άνθρωποι.

Πρόθυμοι, ευγενικοί, φιλήσυχοι, εργατικοί, χαρούμενοι, ελάχιστα απαιτητικοί, πολύ υπομονετικοί, με χιούμορ, θυμόσοφοι σκεπτόμενοι και άλλα πολλά χαρίσματα.

   Όμορφη πόλη, χτισμένη σε τρεις λόφους και γύρω- γύρω όμορφα χωριά. Η καθημερινότητα της ζωής των κατοίκων της ελκυστική. Ρυθμοί χαλαροί, οι άνθρωποι της μπορούν να συναντηθούν όλοι σε λίγες ώρες μόνο, αν το θέλουν, γνωστοί μεταξύ τους με τα μικρά τους ονόματα. Δηλαδή, ένα ιδανικό περιβάλλον ανθρώπινης συνύπαρξης. 

   Η μικρή αυτή πόλη έχει τέσσερα φαρμακεία, έξι κρεοπωλεία, πέντε φούρνους, οκτώ καταστήματα τροφίμων και ένα σούπερ μάρκετ της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών. Δυο γαλακτοπωλεία, τρία ζαχαροπλαστεία αμιγή και τέσσερα άλλα μεικτά. Εμπορικά καταστήματα ρουχισμού δέκα, παπουτσιών δυο και γενικού εμπορίου έξι. Καφενεία ή καφετερίες δεκαπέντε. Ταβέρνες ή χώροι εστίασης δώδεκα και κουρεία- κομμωτήρια έξι. Ξυλουργεία τέσσερα. Αλουμινοσιδεράδικα πέντε. Δυο βιβλιοπωλεία, δυο ραφτάδικα. Τέσσερα ξενόγλωσσα ινστιτούτα και άλλα τέσσερα οργανωμένα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης. Βενζινάδικα τρία, μαρμαράδικα δυο και τέσσερα περίπτερα.

  Αυτά μαζί με την σχετική γεωργία την κτηνοτροφία στη γύρω περιοχή, την οικοδομική δραστηριότητα και το παζάρι της Πέμπτης, αποτελούν τον βασικό εμπορικό και οικονομικό ιστό της όμορφης πόλης. Έχει ακόμα δυο Δημοτικά Σχολεία, τρία Νηπιαγωγεία, δυο Παιδικούς Σταθμούς, Γυμνάσιο, Γενικό και Επαγγελματικό Λύκειο. Οικοτροφείο, Μαθητική Εστία. Δυο Τράπεζες, Ταχυδρομείο, ΙΚΑ, Εφορεία, τσόντα από ΟΤΕ, τρεις Συμβολαιογράφους, τρεις δικηγόρους, Ειρηνοδικείο, Υποθηκοφυλακείο, Γηροκομείο, ΚΑΠΗ και Νοσοκομείο. Δημαρχείο, Δασαρχείο, Στρατιωτική μονάδα, Συνοριοφύλακες και Πυροσβεστική. Συνοπτικά δηλαδή μια συγκροτημένη αγορά και μια κοινωνία ευκολοδιαχείριστη, όσον αφορά την  κρατική φροντίδα και την αυτοδιοικητική λειτουργία. Εφόσον βέβαια υπάρχει έντιμη διαχείριση και καλή συνεργασία μεταξύ Πολιτείας και Τοπικής αυτοδιοίκησης.

  Για τους παραπάνω λόγους θεωρώ και εύκολο τον ρόλο ενός Δημάρχου, ο οποίος αν κινηθεί στα αυτονόητα πλαίσια της λογικής, σεβόμενος τα καθήκοντα του και τους πολίτες, θα είναι δύσκολο να αποτύχει. Και να πως φαντάζομαι κάποιες κινήσεις που πρέπει να ακολουθεί:

   Κάθε πρωί λοιπόν θα σηκώνονταν νωρίς, θα έπινε τον καφέ του, θα φόραγε- αν ήθελε- την γραβάτα του και- ήθελε δεν ήθελε- το πλατύ χαμόγελο του και θα διέσχιζε τη πόλη. Έναν κεντρικό δρόμο έχει βλέπετε η πόλη και ορισμένα παρακλάδια.

   «Καλημέρα κυρ- Παναγιώτη¨, ¨Καλημέρα Δήμαρχε¨. ¨Τι κάνεις, πως πάνε οι δουλειές;¨. ¨Δεν βαριέσαι ας λέμε καλά, θα τα καταφέρουμε¨. Έτσι ή κάπως έτσι, σε δυο πρωινά θα περιδιάβαινε σχεδόν όλη την πόλη, θα συνομιλούσε με καταστηματάρχες, υπαλλήλους, εργάτες, πολίτες, επισκέπτες από τα χωριά, περαστικούς και θα μάθαινε από πρώτο χέρι για τα προβλήματα της πόλης του και τις απόψεις των πολιτών της. Θα πήγαινε στη συνέχεια στο γραφείο του έχοντας προσωπική άποψη για πολλά θέματα. Η διαδρομή με τα πόδια φυσικά, για να δει από πρώτο χέρι που υπάρχουν λακκούβες και χαλασμένος δρόμος. Στο γραφείο του θα συναντούσε τους άλλους Δημοτικούς άρχοντες, αντιδημάρχους κλπ τεχνικά και διοικητικά στελέχη του Δήμου. Με τον ¨πρωινό καφέ¨ θα ξεκινούσε τη συζήτηση- ενημέρωση. Θα τους ρωτούσε για τα τρέχοντα θέματα, θα έδινε κατευθύνσεις και λύσεις και γενικά θα έβαζε μπροστά τη μηχανή του Δήμου. Ανακουφισμένος που έβαλε μπροστά τη μηχανή θα έμπαινε τότε και στα βαθιά. Θα περνούσε από τα γραφεία του προσωπικού, θα επικοινωνούσε με τους εργαζόμενους, για να έχει άμεση επαφή με την εξέλιξη των θεμάτων που διαχειρίζονταν ο καθένας, αλλά και για τα δικά τους προβλήματα, προσωπικά και υπηρεσιακά και θα δρομολογούσε λύσεις.

Μέσα στο μήνα θα πραγματοποιούσε εξόδους προγραμματισμένες και επισκέψεις. Θα επισκέπτονταν τον Εμπορικό Σύλλογο της πόλης, για ενημέρωση στα προβλήματα της αγοράς, την κίνηση την εμπορική. Θα πούμε ότι είχε εξασφαλίσει την καλή σχέση με όλους ανεξαιρέτως τους εμπόρους, αφού οι προμήθειες του Δήμου γινόταν εκ περιτροπής, χωρίς κομματικά ή ψηφοθηρικά κριτήρια. Επίσης κάθε μήνα ο Δήμαρχος θα περνούσε από το Νοσοκομείο της πόλης.  Τον οικονομικό πνεύμονα της περιοχής και της ζωής των κατοίκων το στήριγμα. Θα ενδιαφέρονταν για την λειτουργία του, για τις υπηρεσίες του, αν το προσωπικό ιατρικό και νοσηλευτικό είναι επαρκές, θα συνεργάζονταν με τον διοικητή και φεύγοντας, κοιτώντας τους στα μάτια, θα τους έλεγε. Αν πειράξει κανείς το Νοσοκομείο, αν το υποβαθμίσει κλπ ¨Εγώ είμαι εδώ¨. Μπροστά εγώ και πίσω εσείς, θα βγούμε στους δρόμους, στην Νομαρχία, στα Υπουργεία θα κάνουμε καταλήψεις, απεργίες, συγκεντρώσεις, πορείες, παραστάσεις. Δεν θα αφήσω κανέναν σε χλωρό κλαρί. Φίδι που την έφαγε την εξουσία¨. Μια φορά το μήνα ο Δήμαρχος θα περνούσε από τα σχολεία, (μικρός ο αριθμός βλέπεις). Θα συνεργάζονταν με τους Δ/ντες, το προσωπικό, θα συζητούσε με μαθητές και γονείς και θα προσπαθούσε την επίλυση των προβλημάτων τους.

   Θα επισκέπτονταν συχνά ο Δήμαρχος αυτός και τα χωριά της δικαιοδοσίας του. Όχι βέβαια μόνο στα πανηγύρια και τους χορούς. Έτσι ξαφνικά. Θα έβρισκε το πρόεδρο και τα μέλη των τοπικών συμβουλίων, θα συνεργαζόταν μαζί τους, θα συζητούσε με τους κατοίκους. Θα μπορούσε ο Δήμαρχος αυτός να κάνει και μια πρωτοτυπία. Στην αρχή κάθε έτους να καλεί όλους τους εργολάβους (δεκαπέντε περίπου νομίζω ότι είναι) στο Γραφείο του. Μπλε, πράσινους, κόκκινους, ψηλούς, κοντούς, ξανθούς κλπ. Θα τους καλωσόριζε, θα τους μιλούσε για λίγο και θα τους έδινε στο χέρι από μια φωτοτυπία με τα έργα που προγραμμάτισε ο Δήμος για το τρέχον έτος. Εκτός απ’ αυτά που χρειάζονται δημοπρασία και τα έκτακτα και θα τους έλεγε: ¨Πάρτε τα, διαβάστε τα, δείτε τι μπορεί, ο καθένας να αναλάβει, αλλά να το κάνει σωστά και στην ώρα του. Θέλω καλές κατασκευές και θα γίνεται η παραλαβή και η πληρωμή μετά από σωστό έλεγχο¨. Έτσι λοιπόν δεν θα έχει κανείς παράπονα, τα έργα θα είναι μοιρασμένα, και δεν θα είχαμε καμιά διαπλοκή, κανέναν συμβιβασμό.

     Μια άλλη φροντίδα και καθήκον του Δημάρχου θα ήταν να είναι πάνω από το κεφάλι, όσων έχουν την ευθύνη της οικονομικής διαχείρισης του Δήμου. Καμιά παρατυπία δεν θα συγχωρούσε, κανένα παραστατικό δεν θα έλειπε, κανένα τιμολόγιο με μολύβι, για να μην επιβληθεί κανένα πρόστιμο και καμία τιμωρία, για να μη φορτωθεί κανένα αρχείο για έλεγχο.

Θα τοποθετούσε ¨κυτία παραπόνων¨ σε όλες τις υπηρεσίες του Δήμου και θα τα άνοιγε κάθε μέρα. 

Μια άλλη ενέργεια ενός καλού Δήμαρχου θα ήταν η καλή συνεργασία του με την αντιπολίτευση. Θα ζητούσε τη γνώμη της, θα άκουγε τις προτάσεις της, τις ιδέες της και τους προβληματισμούς της. Στις επιτροπές πρόσληψης θα υπήρχε αντιπρόσωπος της σαν εγγύηση για την διαφάνεια και την αμεροληψία. Εννοείτε, ότι, θα παραχωρούσε πλήρη ελευθερία στους Δημοτικούς Σύμβουλους της πλειοψηφίας του, να σκέφτονται δηλαδή ελεύθερα να ψηφίζουν ελεύθερα και κατά συνείδηση.

   Θα μπορούσα να προσθέσω πολλά ακόμη, απ’ όσα μπορεί να κάνει ένας Δήμαρχος που σέβεται το ρόλο και τους δημότες του. Πράγματα εύκολα και απλά που δυστυχώς καθιερώθηκε να τα βλέπομε σαν παραμύθια. Κάποιος άλλος ίσως έχει να προσθέσει περισσότερα. Εγώ θα ήθελα κάποιον να τα πιστεύει όλα αυτά και να μπορεί να κάνει τα ¨παραμύθια¨ πράξη. 

  Τότε τα βήματα ίσως να είναι τρία μπρος και δυο πίσω.

                                                                 Με αγάπη

                                                           Νίκος Τσέκας

                                                   Δημοτικός Σύμβουλος Φιλιατών