ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

https://www.capital.gr/diethni/4013212/iran-to-polemiko-nautiko-ton-frouron-dilonei-oti-exei-pliri-elegxo-ton-stenon-tou-ormouz

ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ 25-34 ΥΓΡΑΣΙΑ 45% ΑΝΕΜΟΙ 4BF ΝΟΤΙΟΙ

Με φανερή την μείωση των επισκεπτών,

αν και κάποιοι ευτυχώς επιμένουν και μαζί μας μένουν.

Εδώ, πιστός στο πόστο του παζαριού κάπου κάπου

υπάρχουν και φίλοι που απαθανατίζουν

αυτές τις όμορφες στιγμές.

Η Ελευθερία Μπουζιουρη ο Ηλίας και κόρη τους επιστρέφουν στην Γερμανία.

Ο Θανάσης ήρθε από την Αγγλία κι έσμιξε με τον Χρήστο.

Ήρθε κι ο άλλος ο Θανάσης- Σιδερίτης από τη Θεσσαλονίκη και στο βάθος ο Μιχάλης ο Νάστος που τιμά τακτικά το παζάρι…

Εδω και τα παιδιά απ’ το Σμέρτο!

Κάτοψη Ειδήσεις από Θεσπρωτία-Ήπειρο

Είναι πραγματικά συγκλονιστική η άγνωστη ιστορία δύο Θεσπρωτών, που τους κρέμασαν οι Γερμανοί στην Κατοχή, γιατί έτυχε να περνούν τη λάθος ώρα από συγκεκριμένο σημείο, και σήμερα κανείς δεν τους θυμάται!

Το 1943, στο χωριό Πολύδροσο, στα όρια ακριβώς των νομών Ιωαννίνων και Θεσπρωτίας, ομάδα ντόπιων ανταρτών έκανε σαμποτάζ σε Γερμανικές δυνάμεις.

Λίγο μετά, έτυχε να παιρνούν με τα μουλάρια τους από την περιοχή δύο αγωγιάτες, ο Νικόλαος Γκίκας από την Πόβλα Φιλιατών και ο Κων/νος Σούφλας από τους Άγιους Πάντες Φιλιατών.

Θεωρώντας οι Γερμανοί ότι συμμετείχαν στο σαμποτάζ, χωρίς να τους αφήσουν να δώσουν εξηγήσεις, τους κρέμασαν σ’ ένα δένδρο επί τόπου.

Στα μέσα περίπου της δεκαετίας του 1980 ο αείμνηστος Πολυδροσίτης Χρυσόστομος Λαμπρίδης, έστησε ένα μνημείο στο χώρο του απαγχονισμού τους.

Δύο ακόμη άνθρωποι θυσιάστηκαν τότε στο βωμό για μια ελεύθερη πατρίδα.

Τι σημαίνει ελεύθερη πατρίδα;

Για να το καταλάβουμε, ας υπολογίσουμε, αν μπορούμε, τους στεναγμούς, τα δάκρυα, τον πόνο του αιματωμένου τόπου μας. Ας ρίξουμε μια ματιά στους πεσόντες και στα χίλια άλλα βάσανα των Ελλήνων, που δεν χωρούν εδώ, για να πάρουμε μια ιδέα.

π. Ηλίας Μάκος

Την Κυριακή 30/8/26 στον Ι.Ν. Ευαγγελίστριας Ηγουμενίτσας

Δημοσίευση του χρήστη Κάτοψη Ειδήσεις από Θεσπρωτία-Ήπειρο

ΦΙΛΙΑΤΕΣ: ΑΝΗΛΙΚΟΣ ΑΡΠΑΞΕ ΜΕ ΜΠΟΥΝΙΔΙ ΑΠΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ 2.500 ΕΥΡΩ

Συνελήφθη στις 14-08-2026, το απόγευμα, στους Φιλιάτες από αστυνομικούς του Αστυνομικού Τμήματος Φιλιατών ανήλικος αλλοδαπός, που κατηγορείται για ληστεία.

Ειδικότερα, όπως προέκυψε από την αστυνομική έρευνα, νωρίτερα ο ανήλικος εισήλθε σε κατάστημα στους Φιλιάτες και αφαίρεσε χρηματικό ποσό 2.500 ευρώ που βρισκόταν δίπλα στο ταμείο, ενώ στην προσπάθειά του να διαφύγει χτύπησε στο πρόσωπο και απώθησε τον ιδιοκτήτη.

Οι αστυνομικοί εντόπισαν άμεσα και προσήγαγαν τον ανήλικο, ο οποίος υπέδειξε σημείο όπου είχε αποκρύψει χρηματικό ποσό 400 ευρώ, το οποίο κατασχέθηκε και αποδόθηκε στον ιδιοκτήτη της επιχείρησης.

Αγαπάμε Καμίτσιανη Τσαμαντά

Τα χρόνια της δεκαετίας του ’50 ήταν δύσκολα στον ακριτικό Τσαμαντά και στα γύρω χωριά της Μουργκάνας. Η γη ήταν φτωχή, οι πόρτες κλειστές και δύσκολα συντηρούσες την οικογένειά σου. Πολλοί άντρες του Τσαμαντά πήραν τη μεγάλη απόφαση. Στράφηκαν σε μια τέχνη δύσκολη και πλανόδια.Έγιναν γανωτζήδες ή αλλιώς καλαντζήδες,συνδέοντας για πάντα το όνομα του Τσαμαντά με τη μυρωδιά του λιωμένου κασσίτερου και του καθαρού χαλκού.Με τα σύνεργα φορτωμένα στην πλάτη και την ελπίδα στην καρδιά, ξεκινούσαν με τα πόδια.Διέσχιζαν βουνά και λαγκάδια με ήλιο και βροχή, φτάνοντας μέχρι τα Γιάννενα, κι από εκεί σε άλλες πολιτείες, ακόμη και ως την Πελοπόννησο. Δεν κουβαλούσαν μαζί τους μόνο τα εργαλεία τους.Κουβαλούσαν τη μαστοριά τους, την εμπειρία αλλά πάνω απ’ όλα ένα ζωντανό κομμάτι του τόπου τους.

Κάθε φορά που ένας Τσαμαντιώτης άναβε το καμίνι του σε μια ξένη αυλή, ήταν σαν να μετέφερε την ανάσα της Μουργκάνας σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Τα χέρια τους μαυρισμένα από την κάπνα, είχαν μια σπάνια επιδεξιότητα. Έτριβαν, καθάριζαν και «άλειφαν» τα μπακίρια με τέτοιο μεράκι, που τα παλιά, θαμπά σκεύη των νοικοκυριών ξαναγεννιόνταν. Στα Γιάννενα, ο δρόμος τους έβγαζε πάντα στο ίδιο μέρος. Στο Γυαλί Καφενέ.Εκεί ήταν το δικό τους καταφύγιο, το στέκι των πλανόδιων μαστόρων. Ύστερα από την κοπιαστική περιπλάνηση έπιναν έναν βαρύ γλυκό καφέ για να σβήσουν την κούραση, έκλειναν τις επόμενες δουλειές και αντάλλασσαν τα νέα της ξενιτειάς και της πατρίδας.Οι Γιαννιώτες τους αγαπούσαν και τους περίμεναν. Γιατί οι γανωτζήδες του Τσαμαντά είχαν τη φήμη ανθρώπων έντιμων, ντόμπρων, αλλά και εύθυμων, που ήξεραν να ξορκίζουν το ζόρι της βιοπάλης με ένα πείραγμα κι ένα χαμόγελο.Κι όταν γύρω τους υπήρχαν αυτιά ξένα και δεν έπρεπε να τους καταλάβουν, οι καλαντζήδες της Μουργκάνας επιστράτευαν τη δική τους, μυστική γλώσσα.Τα Αλειφιάτικα. Λένε ότι πήρε το όνομά της από το «άλειμμα» δηλαδή το γάνωμα του χαλκού. Ήταν ο κώδικας τους, ένας τρόπος να προστατεύονται και να μένουν ενωμένοι στους δρόμους της ξενιτιάς.Στη μνήμη εκείνων των παλιών καλαντζήδων που περπάτησαν τον κόσμο και κράτησαν ζωντανά τα σπίτια τους, ας ψιθυρίσουμε λίγες λέξεις από τα Αλειφιάτικα …όπως …γκότης ο άνδρας,γκόταινα η γυναίκα,τσαχτάι το ψωμί,βοζιώνω καταλαβαίνω,ζάφτω τρώω λαίμαργα,ματσαλάω μασάω άτσαλα,προυτζώνω θυμώνω-κατσουφιάζω,Σιοντόρω η κακοντυμένη γυναίκα,σηντιλεύω ζητιανεύω-διακονεύω,κούρτιαρης ο πρωτομάστορας…….

Και για το τέλος ένα κείμενο που το παίρνω αυτούσιο από τους φίλους στο alifiatika.blogspot.com

Σε τσουφρίζω στις σταφίδες και το γκοτόπουλο και τη λιανοματίνα μας την Τσιέπω.Μου λάγκεψε η φουρτούλω μου του καψερού, να βόζιωνα τόσογιά την μπάνικη την πάτια και το κουργιάρικο το κονάκι με τα τσαγκαδερά και τα βουκέλια μας τα δυο.

που σήμαινε…

Σε φιλώ στα μάτια και το παιδί (μας) το Νάκο και την κόρη μας την Τσιέπω.Μου πόνεσε του δόλιου, η καρδούλα μου, να έβλεπα λιγάκι το καινούριο (μας) το σπίτι και το παλιό καλύβι με τα ζωντανά μας και τα δυο βόδια μας