απο το αρχείο Πίπη Καραμπίνα (ο κ. με τα γυαλιά είναι ο τότε βουλευτής Αθανασίου), επίσης στην άκρη δεξιά είναι ο Φιλιατιώτης Βαγγέλη Νάσης- βιολιστής σπουδαίος!

απο το αρχείο Πίπη Καραμπίνα (ο κ. με τα γυαλιά είναι ο τότε βουλευτής Αθανασίου), επίσης στην άκρη δεξιά είναι ο Φιλιατιώτης Βαγγέλη Νάσης- βιολιστής σπουδαίος!


Νέα έργα για οδικές, αθλητικές και αγροτικές υποδομές κ.α.
με σημερινές αποφάσεις της Περιφερειακής Επιτροπής
Έργα αποκατάστασης ζημιών, βελτίωσης τμημάτων του οδικού δικτύου, αναβάθμισης αθλητικώνεγκαταστάσεων, συντήρησης αγροτικών υποδομών, στερέωσης θρησκευτικών μνημείων, προωθούνται προς υλοποίηση με σημερινές αποφάσεις της Περιφερειακής Επιτροπής, η οποία συνεδρίασε με την Προεδρία του Περιφερειάρχη κ. Αλέξανδρου Καχριμάνη. Με την έναρξη της συνεδρίασηςτης Π.Ε., εκλέχτηκε ως Αντιπρόεδρός της ο Περιφερειακός Σύμβουλος κ. Ιωάννης Στέφος.
Ειδικότερα οι αποφάσεις που ελήφθησαν κατά Περιφερειακή Ενότητα είναι οι εξής:
Π.Ε. ΑΡΤΑΣ
Αναδείχτηκαν προσωρινοί ανάδοχοι για τα έργα:
Εγκρίθηκαν οι διαδικασίες για την υλοποίηση των έργων:
Π.Ε.ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Κατακυρώθηκαν οι διαγωνισμοί των έργων:
Αναδείχτηκαν προσωρινοί ανάδοχοι για τα έργα:
Π.Ε. ΠΡΕΒΕΖΑΣ:
Π.Ε.ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ
Κατακυρώθηκε το αποτέλεσμα του διαγωνισμού:«Κατασκευή προστατευτικών αναχωμάτων στον κάμπο Βρυσέλλας και Ελαίας Φιλιατών», προϋπολογισμού 40.000,00 €. Οριστικόςανάδοχος: Αλεξ. Λάμπρου.
Μελέτη για τη σύνδεση Μονολίθι- Γέφυρα Πλάκας
Το επόμενο έργο, που ολοκληρώνει την οδική σύνδεση Κόμβος Τερόβου Ιόνιας Οδού- Γέφυρα Πλάκας προγραμματίζει η Περιφέρεια Ηπείρου. Για τη βελτίωση του τμήματος από Μονολίθι μέχρι Γέφυρα Πλάκας, θα εκπονηθεί μελέτη, με το συνολικό προϋπολογισμό να ανέρχεται στις € 82.000.Η μελέτη θα εκπονηθεί μέσω προγραμματικής σύμβασης που θα συνάψει η Περιφέρεια Ηπείρου με την Αναπτυξιακή Ηπείρου Α.Ε.
Η αφετηρία του υπό μελέτη έργου αφορά οδικό τμήμα μήκους 4,3 χλμ, και ορίζεται από το τέλος του υπό κατασκευή έργου Πηγάδια – Πλάκα και τερματίζει στην πρόσφατα κατασκευασμένη γέφυρα Πλάκας. Προβλέπεται ανακατασκευή της υφιστάμενης επαρχιακής οδού με εφαρμογή ενιαίας τυπικής διατομής, κατασκευή νέου οδοστρώματος, κατασκευή τεχνικών αντιστήριξης της οδού και έργα αποστράγγισης.
Τη σύναψη της Προγραμματικής Σύμβασης, προκειμένου να προχωρήσει η εκπόνηση της μελέτης, ενέκρινε στη σημερινή της συνεδρίαση η Περιφερειακή Επιτροπή.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ
Από την Π.Ε. εγκρίθηκε η σύναψη και των παρακάτω προγραμματικών συμβάσεων για τα εξής έργα:

Διερεύνηση περιστατικού μέθης ανήλικης στα Ιωάννινα
Συνελήφθη για την υπόθεση ημεδαπή, που κατηγορείται για έκθεση
Στο πλαίσιο διερεύνησης περιστατικού μέθης ανήλικης, συνελήφθη χθες (13-07-2026) το βράδυ στα Ιωάννινα από την Υποδιεύθυνση Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ιωαννίνων ημεδαπή, σε βάρος της οποίας σχηματίστηκε δικογραφία για έκθεση.
Ειδικότερα, ύστερα από ενημέρωση της παραπάνω υπηρεσίας ότι το προηγούμενο βράδυ (12-7-2026) είχε μεταφερθεί σε νοσοκομείο των Ιωαννίνων ανήλικη ημεδαπή σε κατάσταση μέθης, προέκυψε από την αστυνομική έρευνα που ακολούθησε ότι η ανήλικη είχε καταναλώσει προηγουμένως ποσότητα αλκοόλ, βρισκόμενη σε σπίτι συγγενικού της προσώπου, όπου λάμβανε χώρα εορταστική συγκέντρωση.
Η συγγενής τής ανήλικης παρουσιάστηκε αυτοβούλως στην παραπάνω υπηρεσία και συνελήφθη, ενώ η σχηματισθείσα δικογραφία θα υποβληθεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ιωαννίνων.
Νέος Κ.Ο.Κ.: Πάνω από -2.500- παραβάσεις βεβαιώθηκαν την 54η εβδομάδα της εκστρατείας «Μηδενική ανοχή στη μη χρήση κράνους»
Συνεχίζονται οι έλεγχοι και οι ενημερωτικές δράσεις της Ελληνικής Αστυνομίας στο πλαίσιο της εκστρατείας «Μηδενική ανοχή στη μη χρήση κράνους», με σκοπό την καθολική συμμόρφωση των οδηγών και επιβατών δίκυκλων, καθώς και των χρηστών Ε.Π.Η.Ο. (Ελαφρών Προσωπικών Ηλεκτρικών Οχημάτων).
Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με το Κατευθυντήριο Επιχειρησιακό Σχέδιο Τροχαίας, αστυνομικοί από όλες τις Υπηρεσίες Τροχαίας, Αστυνομικών Τμημάτων και Ο.Ε.Π.Τ.Α. σε ολόκληρη τη χώρα, προχωρούν σε αυστηρούς ελέγχους σε δίκυκλα, καθώς και σε επιχειρήσεις ενοικίασης δίκυκλων, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στους επαγγελματίες διανομείς και τους εργοδότες τους.
Ειδικότερα, το διάστημα από 6 έως 12 Ιουλίου 2026 πραγματοποιήθηκαν -22.417- έλεγχοι, στο πλαίσιο των οποίων βεβαιώθηκαν -2.273- παραβάσεις σε οδηγούς (από τις οποίες -86- σε εργαζόμενους σε υπηρεσίες διανομής), καθώς και -253- παραβάσεις σε επιβάτες.
Ενδεικτικά, μεταξύ των παραβάσεων, οι -1.497- αφορούσαν οδηγούς δίκυκλων (από τους οποίους -81- διανομείς), -206- επιβάτες δίκυκλων, -720- οδηγούς Ε.Π.Η.Ο., καθώς και -56- οδηγούς οχημάτων ATV.
Πιο αναλυτικά, ανά περιφέρεια, βεβαιώθηκαν οι παρακάτω παραβάσεις:
Επισημαίνεται ότι, με τη θέσπιση του νέου Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (Ν. 5209/2025), η Πολιτεία δίνει σαφές μήνυμα μηδενικής ανοχής απέναντι στη μη χρήση κράνους, μέσω της αυστηροποίησης των ποινών, ως εξής:
Υπενθυμίζεται ότι, στις περιπτώσεις υποτροπής, οι ποινές αυξάνονται σημαντικά.
Η εκστρατεία δεν αποσκοπεί στην επιβολή κυρώσεων, αλλά στην αλλαγή της αντίληψης των οδηγών και επιβατών σχετικά με την υποχρεωτική χρήση πιστοποιημένου κράνους, ως στοιχειώδους μέτρου προστασίας της ζωής.
Η Ελληνική Αστυνομία θα συνεχίσει να βρίσκεται καθημερινά στους δρόμους, με ισχυρή παρουσία και συνέπεια, προκειμένου να διασφαλίσει την καθολική εφαρμογή της υποχρεωτικής χρήσης κράνους και να εδραιωθεί μια πιο υπεύθυνη οδηγική συμπεριφορά.
Το κράνος δεν είναι απλώς αξεσουάρ – είναι ευθύνη που σώζει ζωές.
του Γιώργου Μαστορίδη

Ταξική Επανάσταση για την κοινωνική ανατροπή: «Στα φτερά
του οράματος» για τη Δικτατορία του Προλεταριάτου (1943-1949)
Η δεκαετία του 1940 αποτελεί την πιο δραματική και καθοριστική περίοδο της σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας. Η παραδοσιακή ιστοριογραφία περιγράφει τα γεγονότα της περιόδου 1943–1949 με τον όρο «εμφύλιος πόλεμος». Ωστόσο, η σύγχρονη επίσημη ανάλυση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΚΚΕ), καθώς και ένα σημαντικό ρεύμα της ιστορικής επιστήμης, αναδεικνύουν μια βαθύτερη πραγματικότητα.
Το «κινούν αίτιον», η πρωτογενής αιτία, των εμφύλιων συγκρούσεων δεν ήταν μια τυφλή αδελφοκτόνος διαμάχη, αλλά μια συνειδητή, οργανωμένη και ένοπλη Ταξική Επανάσταση. Με οδηγό τη μαρξιστική-λενινιστική ιδεολογία, η ηγεσία και η βάση του ΚΚΕ κινήθηκαν «Στα φτερά του οράματος» για την κοινωνική ανατροπή και την εγκαθίδρυση της Δικτατορίας του Προλεταριάτου. Αξίζει να σημειωθεί ότι η φράση «Στα φτερά του οράματος» είναι ο τίτλος του βιβλίου που έγραψε ο καπετάνιος του ΕΛΑΣ Αλέξης Ρόσιος, ο κυριότερος υπεύθυνος για τον εμπρησμό δύο κτιρίων και τη δολοφονία 13 δημοσίων υπαλλήλων στο Λιτόχωρο Πιερίας ανήμερα των Εκλογών, 31 Μαρτίου 1946, καθώς και για την εκτέλεση των 120 αιχμαλώτων στρατιωτών στον Τσαμαντά Θεσπρωτίας, 5 Μαρτίου 1947.
Πρωτογενές Αίτιο: Το Όραμα της Κοινωνικής Ανατροπής (1943-1944)
Για την ηγεσία του κόμματος, ο αντιφασιστικός αγώνας δεν ήταν αποκομμένος από τον κοινωνικό μετασχηματισμό. Το πρωτογενές αίτιο της εμφύλιας σύγκρουσης εντοπίζεται στην απόφαση του ΚΚΕ να μην επιτρέψει την παλινόρθωση του παλαιού πολιτικού καθεστώτος και της μοναρχίας. Ήδη από το 1943, οι επιθέσεις του ΕΛΑΣ εναντίον άλλων αντιστασιακών οργανώσεων, όπως ο ΕΔΕΣ και η ΕΚΚΑ, καθώς και η ένοπλη δράση της ΟΠΛΑ στις πόλεις, δεν αποτελούσαν τυχαία περιστατικά «κόκκινης» βίας και τρομοκρατίας. Ήταν η στρατηγική επιδίωξη για το μονοπώλιο της ένοπλης ισχύος, απαραίτητη προϋπόθεση για τη μελλοντική επαναστατική κατάληψη της εξουσίας.
Η Άρνηση της Δημοκρατικής Νομιμότητας (1944-1946)
Η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, η οποία σχηματίστηκε τον Μάιο του 1944 στο Συνέδριο του Λιβάνου και τον Σεπτέμβριο στη Συμφωνία της Καζέρτας με Πρωθυπουργό τον Γεώργιο Παπανδρέου και Υπουργούς από όλα τα Πολιτικά Κόμματα, και του ΚΚΕ, είχε βασικούς στόχους τον αφοπλισμό όλων των αντάρτικων ομάδων, την αναδιοργάνωση του Εθνικού Στρατού και κυρίως την αποτροπή βίαιης κατάληψης εξουσίας.
Μετά την απελευθέρωση και την ένοπλη εξέγερση τον Δεκέμβριο του 1944, η Συμφωνία της Βάρκιζας (1945) υποχρέωσε σε αφοπλισμό όλες τις Αντιστασιακές Οργανώσεις, και τον ΕΛΑΣ (Ελληνικό Απελευθερωτικό Στρατό). Στην ιστορική πραγματικότητα, ωστόσο, η κομμουνιστική ηγεσία δεν αποδέχθηκε ποτέ τη δημοκρατική αστική νομιμότητα. Η παράδοση των όπλων ήταν μερική· ένας τεράστιος όγκος σύγχρονου πολεμικού υλικού αποκρύφτηκε σκόπιμα σε σπηλιές και κρύπτες της υπαίθρου, καθώς και σε γειτονικές κομμουνιστικές χώρες με χαρακτηριστικό παράδειγμα το Μπούλκες της Γιουγκοσλαβίας, ως εφεδρεία για την επόμενη φάση της ταξικής αναμέτρησης.
Κατά την περίοδο που ακολούθησε τη Βάρκιζα το ΚΚΕ αποκήρυσσε την ένοπλη βία Ελασιτών, όπως του Θανάση Κλάρα (Άρη Βελουχιώτη), ταυτόχρονα όμως χρησιμοποίησε την κυβερνητική επιβολή του Νόμου και της Τάξης ως το ιδανικό πολιτικό και ηθικό άλλοθι «λευκής τρομοκρατίας», για να δικαιολογήσει στη βάση του την άρνηση ενσωμάτωσης στο κοινοβουλευτικό σύστημα και να νομιμοποιήσει την επιστροφή στα όπλα. Παράλληλα, η εμφάνιση ορισμένων παρακρατικών ένοπλων ομάδων στην ύπαιθρο δεν ήταν μια αναίτια επιθετική ενέργεια εναντίον των κομμουνιστών, αλλά μια πράξη νόμιμης αυτοάμυνας και ενστίκτου αυτοσυντήρησης της συντριπτικής πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας. Μετά την τραυματική εμπειρία της Κατοχής και ειδικά μετά τις μαζικές ομηρίες και τις εκτελέσεις αμάχων από την ΟΠΛΑ τον Δεκέμβριο 1944- Ιανουάριο 1945 οι δημοκρατικοί πολίτες (δεξιοί, αριστεροί και κεντρώοι) δεν ήταν διατεθειμένοι να μείνουν απροστάτευτοι. Οι τοπικές κοινωνίες οργανώθηκαν, για να υπερασπιστούν τις ζωές, τις περιουσίες και τις οικογένειές τους απέναντι στους κρυμμένους ένοπλους πυρήνες της Αριστεράς, οι οποίοι προετοίμαζαν τον επόμενο γύρο.
Η εφαρμογή της «δίπολης πολιτικής» από τον Νίκο Ζαχαριάδη —η ταυτόχρονη συμμετοχή στη νόμιμη πολιτική ζωή και η προετοιμασία του παράνομου μηχανισμού— κορυφώθηκε με την Αποχή από τις Βουλευτικές Εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946 με Απλή Αναλογική και Διεθνή Εποπτεία. Η επίθεση ομάδας Ελασιτών ανταρτών στο Λιτόχωρο, ανήμερα των Εκλογών τα χαράματα, αποτέλεσε τη συνειδητή επιλογή της ρήξης με το αστικό κράτος και το κομματικό μήνυμα για την Πολιτική Ανυπακοή και την έναρξη νέας ένοπλης ταξικής εξέγερσης. Η σημερινή ηγεσία του Κουτσούμπα γιόρτασε, μάλιστα, επετειακά τα ογδόντα (80) χρόνια από την «αφετηρία της τρίχρονης εποποιίας του ΔΣΕ».
Ο ΔΣΕ και η Κορυφαία Στιγμή της Ένοπλης Ταξικής Πάλης (1946-1949)
Η μετονομασία του ΕΛΑΣ σε Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (ΔΣΕ) στις 27 Δεκεμβρίου 1946 μετέτρεψε την πολιτική αντιπαράθεση σε ολοκληρωτικό πόλεμο με τον Εθνικό Κυβερνητικό Στρατό για την ίδρυση «Λαϊκής Δημοκρατίας» είτε σε ολόκληρη τη χώρα είτε σε αυτόνομο τμήμα της. Αξίζει να σημειωθεί ότι και στα κείμενα και τις ομιλίες των σημερινών στελεχών του ΚΚΕ, η περίοδος αυτή δεν αναφέρεται ως «εμφύλιος», καθώς ο όρος αυτός θεωρείται ότι «απομειώνει το ταξικό περιεχόμενο του αγώνα». Για το κόμμα, ο ΔΣΕ ήταν ένας λαϊκός, επαναστατικός, στρατός που μαχόταν για την ανατροπή της κυριαρχίας της αστικής τάξης.
Στα βουνά της Δυτικής Μακεδονίας και της Ηπείρου, το όραμα της Δικτατορίας του Προλεταριάτου πήρε σάρκα και οστά μέσω της δημιουργίας της «Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης». Στις ελεγχόμενες περιοχές από τον ΔΣΕ, τον κομματικό στρατό του ΚΚΕ, εφαρμόστηκαν κομματικοί και καταπιεστικοί θεσμοί λαϊκής διοίκησης και δικαιοσύνης για την «πλέρια ισότητα», οι οποίοι αντικατόπτριζαν το σοβιετικό πρότυπο, με πλήρη απαξίωση της ανθρώπινης ζωής, των ατομικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Παρόμοια γεγονότα συνέβαιναν την ίδια περίοδο και στις γειτονικές «λαϊκές δημοκρατίες» των Βαλκανίων (Γιουγκοσλαβία, Αλβανία, Βουλγαρία). Η στρατιωτική σύγκρουση πλέον είχε ξεκάθαρο ιδεολογικό πρόσημο: ήταν η επιλογή ανάμεσα στην ενσωμάτωση στο δυτικό καπιταλιστικό στρατόπεδο ή την ένταξη στο ανατολικό σοβιετικό σύστημα εξουσίας (ΕΣΣΔ), το οποίο κατέρρευσε το 1989 σαν «χάρτινος πύργος» ηθικά, οικονομικά και πολιτικά.
Συμπερασματικά, η ήττα του ΔΣΕ στο Γράμμο και το Βίτσι τον Αύγουστο του 1949 σήμανε το τέλος της ένοπλης προσπάθειας του ΚΚΕ, η οποία συνεχίστηκε με πολιτικά μέσα και το «όπλο παρά πόδα». Εξετάζοντας αυτά τα γεγονότα με όρους ιστορικής αιτιότητας, η δεκαετία του ’40 στην Ελλάδα δεν ήταν μια τυχαία παρέκκλιση της Ιστορίας. Το «κινούν αίτιον» ήταν η ίδια η φύση της ταξικής ιδεολογίας του κομμουνιστικού κινήματος, η οποία έβλεπε τη σύγκρουση με το αστικό κράτος ως νομοτελειακή και αναπόφευκτη. Το ΚΚΕ λειτούργησε με βάση τις αρχές της προλεταριακής επανάστασης, αρνούμενο να συμβιβαστεί με τη μεταπολεμική αστική δημοκρατία, όπως στις άλλες δυτικοευρωπαϊκές χώρες· οδηγήθηκε σε μια συνειδητή αναμέτρηση για τη ριζική κοινωνική ανατροπή με τις γνωστές εμφύλιες συνέπειες.


Η επιχείρηση του μπαμπά του έχει τζίρο 2 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Αυτός όμως ο μπουχέσας, τότε ημιπιτσιρικάς, έριξε μολότοφ στη ΜΑΡΦΙΝ κι έκαψε 4 ψυχές ζωντανές. Γιατί δεν τις έριξε στα γραφεία του μπαμπά του; Να υποθέσω ότι εκείνη την ημέρα απεργούσαν όλοι οι υπάλληλοι; Φυσικά το πρόσωπο θολώνει γιατί προστατεύονται τα προσωπικά δεδομένα των εγκληματιών, όταν ανήκουν σε συγκεκριμένη πλευρά. Αν ανήκαν σε άλλη, θα ξέραμε μέχρι αν ήταν ο Ερμής ανάδρομος όταν γεννηθήκαν και πώς λένε τον μπατζανάκη του κουνιάδου.
Ανήκε στην «Αναρχική Δράση» η δολοφόνος που συνελήφθη στα Χανιά. Και έψαξα να βρω τι είναι αυτό. Έπεσα λοιπόν σ΄αυτόν τον αχταρμά επικολυρικών ηλιθιοτήτων ενός ανθρώπινου ναυάγιου με κατεστραμμένα όλα τα εγκεφαλικά κύτταρα, από τις φυλακές Κορυδαλλού. Υποθέτω ότι κάποια στιγμή αποφυλακίσθηκε. Πιστεύει κανένας ότι άλλαξε απόψεις για το «διηνεκές του επαναστατικού γίγνεσθαι»; Παρακολουθεί κανένας τι κάνουν όλοι αυτοί; Πώς βιοπορίζονται; Πού βρίσκουν λεφτά και τυπώνουν τις χιλιάδες αφίσες που γεμίζουν τους τοίχους όλης της χώρας με μεγαλόπνοες παπαριές με τις οποίες προσπαθούν να δικαιολογήσουν την τεμπελιά και τη μιζέρια τους; (Διατήρησα, προφανώς την ορθογραφία του πρωτοτύπου.)
Θάνος Χατζηαγγέλου – Για την αδιάλλακτη οργάνωση της Αναρχικής Δράσης
Κάθε 10 του Μάρτη, ο χρόνος καρφώνει τους λεπτοδείκτες στο σημείο μηδέν. Δεν υπάρχουν ώρες, μόνο στιγμές περισυλλογής για το φορτίο της ευθύνης που κουβαλάει ο καθένας και η καθεμία μας στο διηνεκές του επαναστατικού γίγνεσθαι. Για το ηθικό, πολιτικό και στρατιωτικό καθήκον στον επαναστατικό πόλεμο. Ένας κρότος σαν ιαχή εχθροπραξίας, μέσα σε μία νύχτα όπου ο θάνατος νίκησε το φόβο. Ο φυσικός θάνατος τον οποίο τόσο θρηνούμε -στον κόσμο του θανάτου- είναι λιγότερο ολέθριος από το θάνατο που διακινείται ως ζωή.
12 Μάρτηδες πριν, ο σύντροφος και μέλος του Επαναστατικού Αγώνα Λάμπρος Φούντας, εκτελείται σε συμπλοκή στη Δάφνη, από ένα πλήρωμα ένστολων τρομοκρατών κατά τη διάρκεια προπαρασκευαστικής ενέργειας της οργάνωσης. Ο Λάμπρος έζησε όλη του τη ζωή στην πρώτη γραμμή της αντιεξουσιαστικής σύγκρουσης – με το χαρτί, με την σημαία, με το πιστόλι στο χέρι. Έτσι άφησε και την τελευταία του πνοή στην ύστατη μάχη, στην πρώτη γραμμή. Στη ζωή κεραυνός και στο θάνατο λύκος. Ο Λάμπρος είναι η θρυαλλίδα της επαναστατικής αδιαλλαξίας και θα ζει μέσα από τις φλόγες της επαναστατικής βίας. Από τις φωτιές των αστικών μητροπολιτικών πεδίων, μέχρι τις ριπές των ανταρτών στα βουνά της Μέσης Ανατολής και της Λατινικής Αμερικής.
Ο σύντροφος Λάμπρος Φούντας αποτελεί σημαία του αγώνα για την ανατροπή και την επανάσταση. Μία σημαία που κυμματίζει περήφανα όσο ο μητροπολιτικός ιστός παραδίδεται στις φλόγες της επαναστατικής βίας. Το αίμα είναι το μελάνι της ιστορίας. Και σε πείσμα όσων θωρρούν πως η ιστορία γράφεται από τους νικητές, θα είμαστε εδώ για να θυμίζουμε πως όσοι νιώθουν νικητές κουβαλάνε στα κουφάρια τους τις πιο συντριπτικές ήττες. Ήττα δεν είναι ο χαμός, ο θάνατος. Ήττα είναι η αποδοχή. Είναι η λησμονιά των νεκρών του ταξικού πολέμου. Είναι η αναίμακτη παράδοση της συλλογικής ιστορίας, στο χρονοντούλαπο της λήθης. Ήττα είναι η ανάθεση και ο μεσσιανισμός. Η παράταση της μάχης, η ανακωχή και ο συμβιβασμός σε μια ζωή κατώτερη των ταξικών αναγκαιοτήτων και περιστάσεων των καιρών. Ήττα δεν είναι να δίνεις τη ζωή και την ελευθερία σου για τον αγώνα, αλλά να ζεις απονεκρωμένος από την έλλειψη κοινωνικής αλληλεγγύης και ταξικής συνείδησης. Να κοιτάς να σώσεις το τομάρι σου, όταν ο άλλος δίπλα σου χάνει τα βήματά του, μένει πίσω, πεθαίνει. Μπροστά σε αυτήν την σκοτεινή περίοδο είναι επαναστατικό καθήκον να φωτίζουμε το δρόμο με την ελπίδα της ανατροπής.
«Όποιος δεν οπλίζεται πεθαίνει…και όποιος δεν πεθαίνει είναι θαμμένος ζωντανός: στις φυλακές, στα αναμορφωτήρια, στα προάστια-δορυφόρους, στις -αγορασμένες επί πιστώσει- πλήρως εξοπλισμένες μοντέρνες κουζίνες και στις κρεβατοκάμαρες παλάτια.»
Ulrike Meinhoff – RAF
Το πρώτο βήμα στον πόλεμο είναι το ερέθισμα, έπειτα η αποφασιστικότητα και μετά το άλμα παραπέρα. Το άλμα σε μία νέα, παράνομα ανυπότακτη, ζωή. Κουβαλάω στις πλάτες μου μία διαδρομή γεμάτη φωτιά. Εκεί όπου οι ανάσες, οι λιγοστές ανάσες κρύβουν την απόλυτη ελευθερία. Μια ζωή δοσμένη στον αγώνα για κάτι καλύτερο, κάτι διαφορετικό. Και αν η αγέλη τρομοκρατών του Μητσοτάκη και του Θεοδωρικάκου επενδύει στην ατομική και συλλογική ήττα, στην παραίτηση και την υποταγή, σε ένα φαντασμαγορικό τέλος της ριζοσπαστικής αντίστασης μέσα από την αιχμαλωσία μου, εγώ θα πω πως τόσα χρόνια πίστης, προσήλωσης και συνέπειας στη σύγκρουση οδηγούν στην πιο περήφανη στιγμή αυτού του πολέμου.
12 Μάρτηδες μετά, τιμώντας στην πράξη την απολυτότητα του επαναστατικού ήθους και της συνέπειας και της συνέπειας που αντιπροσωπεύει ο σύντροφος Λάμπρος Φούντας, αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή μου στην Οργάνωση Αναρχική Δράση. Είμαι περήφανος που ένα κομμάτι της ζωής μου ταυτίζεται με ένα μαχόμενο σχήμα, σάρκα από τη σάρκα της αναρχικής ιστορίας, που στάθηκε με τις μικρές του δυνάμεις, με ήθος και συνέπεια στα επίδικα και τα καθήκοντα της αντιεξουσιαστικής σύγκρουσης. Είμαι περήφανος για τους συντρόφους, πλάι στους οποίους, η Αναρχία ήταν μία λέξη γεμάτη πάθος και ειλικρίνεια. Είμαι αμετανόητα περήφανος γιατί η στράτευσή μου, ήταν μια συνειδητή πράξη βασισμένη στην κοινωνική, πολιτική και στρατιωτική αναγκαιότητα της αναρχικής δράσης, σαν αναλυτικό εργαλείο θεώρησης, σαν ανάχωμα δικαιοπραξίας, σαν απόλυτη στάση ζωής.
Η Αναρχική Δράση είναι ένας μαχόμενος σχηματισμός σύγκρουσης και υπεράσπισης της προπαγάνδας μέσα από την πράξη. Είναι μια Οργάνωση που έβαλε στο αντιεξουσιαστικό σκόπευτρο το σύνολο του εξουσιαστικού οικοδομήματος και των σχέσεων εκμετάλλευσης, μετατρέποντας τη λέξη αλληλεγγύη σε ανυποχώρητη συνθήκη ύπαρξης. Στάθηκε εχθρικά και με ψηλά το κεφάλι μέχρι και σήμερα απέναντι στο κράτος και το μισθοφορικό στρατό κατοχής της Δημοκρατίας, στο μιλιταριστικό ιστό, στο δόγμα της ιερής μαφίας, στην πατριαρχική δυσωδία και τον εθνικό κορμό, στους ναούς και τα πρόσωπα της καπιταλιστικής αλλοτρίωσης, στα διπλωματικά συμφέροντα και τα συμβόλαια ισχύος μιας χώρας βουτηγμένης μέσα στο αίμα.
Απέναντι σε ανθρώπους δίχως πρόσωπα, δίχως ήθοι, αξίες και αρχές, που καταδυναστεύουν τις ζωές της προλεταριακής βάσης, στέκομαι σήμερα αλύγιστος, αμετανόητος, αδιάλλακτος με την ίδια στοχοπροσήλωση στην επαναστατική υπόθεση. Δεν συμβιβάζομαι με τα ασυμβίβαστα, δεν σιωπώ μπροστά στην αδικία γιατί στη ζωή μου έμαθα να υπερασπίζομαι μέχρι θανάτου το δίκαιο και το αναγκαίο. Χαράζοντας μια πορεία γεμάτη δυσκολίες και χτυπήματα, συλλήψεις και καταδίκες, ξυλοδαρμούς και βασανισμούς σε τμήματα, δηλώνω πως τίποτα δεν στάθηκε ικανό να μου δημιουργήσει δεύτερες σκέψεις, να με οδηγήσει σε ένα φτηνό ξεπούλημα της ατομικής και συλλογικής διαδρομής για λίγες πεθαμένες ανάσες «ελευθερίας». Όλα δεν ήταν τίποτε άλλο παρά φτηνά και αδιέξοδα χτυπήματα σε ένα σώμα που για χρόνια κουβαλάει μέσα του μία αλώβητη καρδιά. Μια καρδιά με παλμούς σαν κρότους επαναστατικής εχθροπραξίας. Μια καρδιά που χτυπάει για την Αναρχία.
Αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή στην Αναρχική Δράση, γιατί κάθε μου βήμα μέσα σε αυτήν τη διαδρομή ήταν και ένα βήμα βαθιάς δέσμευσης στα καθήκοντα του αναρχικού ανταρτοπόλεμου. Με σεμνότητα και ταπεινότητα, βαθιά εκτίμηση και θαυμασμό για όσους και όσες γράψαν μια ξεχωριστή σελίδα στην ιστορία της ριζοσπαστικής ανατροπής. Με την ελπίδα και τη βεβαιότητα πως τίποτα δεν τελειώνει, πως η εξεγερτική φλόγα της δικαιοπραξίας δεν σβήνει.
Ταγμένος ψυχή και σώμα στη φλέβα της φωτιάς, παραμένω αμετανόητος αναρχικός, υπερασπίζοντας το δρόμο της ρήξης και της σύγκρουσης με κάθε μορφή εξουσίας. Οι ιδέες δεν εξαγοράζονται, το πάθος για την ελευθερία δεν πειθαρχείται, η επαναστατική αξιοπρέπεια δεν απολογείται στα εδώλια των τρομοδικείων. Θα υπερασπιστώ την περήφανη αιχμαλωσία μου μέχρι τέλους, ακόμα και αν χρειαστεί ο ήλιος να ανατείλει από την δύση, θυμίζοντας μια συλλογική υπόσχεση: ο χρόνος μετράει πάντα αντίστροφα για όλους. Αναμονή, αναμονή, επίθεση.
Περήφανα στρατευμένος στην Αναρχική Δράση. Περήφανα προσηλωμένος στον αναρχικό ανταρτοπόλεμο. Η Επανάσταση πρώτα και πάντα.
Θάνος Χατζηαγγέλου
Δ’ Πτέρυγα, φυλακές Κορυδαλλού
10/3/2022