Archive for the ‘Uncategorized’ Category
Φιλιάτες δεκαετία ΄60!
Γιώργος Στασιάς, Σταύρος Λιανός, Τέλης Σιάτας- προσωπικό των ΤΕΑ που τότε στεγάζονταν στο πίσω κτίριο- αρχοντικό του Μουσά Ντέμη, όπου σήμερα το νηπιαγωγείο- απέναντι απο τον Αγιο Δημήτρη!
τα ¨ΝΕΑ των Φιλιατών¨ θυμούνται…
απο το φύλλου αρ, 4 του Σεπτέμβρη 1999…
στα…πεταχτά
*Παράκληση στους φίλους που θέλουν την εφημερίδα μας, αλλά «δεν τους έρχεται» να μας πάρουν ένα τηλέφωνο. Επίσης, όσοι στέλνουν κείμενα, λίγα λόγια να αγαπιόμαστε.
*Δημοπρατήθηκε η αποκατάσταση δρόμου Μπράνια – Λεπτοκαρυά και το προστατευτικό τοιχίο στο Χλωμό.
*Τα λεφτά – 1.300.000 δρχ.- που ήταν για 10 κολώνες ηλεκτροφωτισμού του χωριού τους, ψάχνουν κάποιοι Κοκκινιώτες. Μην τα είδατε; Γιατί οι κολώνες θα φαίνονταν.
*Ξεχωριστά μας κολάκευσαν τα καλά λόγια κι οι θερμές ευχές των «ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΩΝ ΑΝΤΙΛΑΛΩΝ». Ευχαριστούμε τον συμπατριώτη –δωθεκαλαμιώτη – ιδρυτή τους κ. Σπύρου Τσώνη.
*Πάνω από 850 σπίτια έχουν τα χωριά της Σκάλας και το σημαντικότερο, ανοιχτά τα περισσότερα.
*Για 1800 μέτρο άσφαλτο προς την Νεράιδα φωνάζει ο Αητός; Αύριο ταχειά.
*Παράπονα μας έκανε η Σια του Βαγγέλη Στρουγγάρη, για φουσκωμένους λογαριασμούς στο νερό.
*Να μια ευκαιρία για οικολόγους – φυσιολάτρεις κλπ. Να δείξουν έμπρακτα την αγάπη τους για την φύση, μουντζουρώνοντας ή καταστρέφοντας τις διαφημιστικές πινακίδες που κάποιοι ασυνείδητοι καρφώνουν στα δέντρα.
*Πραγματικό στολίδι το γήπεδο μπάσκετ της Κεραμίτσας. Εύγε στον δωρητή και σε αυτούς που υλοποίησαν την δωρεά.
*Το νεολιθικό σπήλαιο του Αητού, όπως και όλος ο αρχαιολογικός μας πλούτος, παραμένει ανεκμετάλλευτος.
*Παράπονα από το Τρικόρυφο που στήνουν μόνοι τους και αβοήθητοι «Πολιτιστικό Κέντρο». Τι ζητούν; Επισκευή στο ταβάνι του κτιρίου που τους στεγάζει.
*Με 2500 τίτλους βιβλίων, προσφορά του αείμνηστου Γιώργο Ρέγγα, είναι εξοπλισμένη η βιβλιοθήκη Ασπροκκλησίου. Το σημαντικότερο είναι ότι λειτουργεί.
*Ξεχασμένο το παραγωγικό – κτηνοτροφικό χωριό της Κώτσικας, αφού ο εργολάβος που ανέλαβε τον δρόμο από το 1997 δεν έχει κάνει τίποτε.
*Έγινε ο διαγωνισμός έργου «κατασκευής οδικού άξονα Σαγιάδας – Άγιοι Θεόδωροι – Μεθοριακός Σταθμός». Τον πήρε η «Δομική Άρτας» με 980 εκατ. Δρχ.
*Πανέμορφο έγινε το Α’ Δημοτικό Σχολείο Φιλιατών. Στέγη – χρωματισμός – πόρτες – φωτισμός. Εύγε.
*Κέντρο επείγουσας ιατρικής Ηγουμενίτσας. Προθάλαμος κατάργησης νοσοκομείου Φιλιατών;
*Προβλήματα στην καθαριότητα, ύδρευση, απολύμανση μας αναφέρουν από την Φανερωμένη.
*27000 ρίζες ελιές έχει το Παλαιοχώρι και μεγάλο δίκτυο αγροτικών δρόμων που χρειάζεται φροντίδα, γιατί θα μείνουν οι ελιές στα κλαριά να τις φάνε οι γκαϊλες.
*Βουλιάζει ο κεντρικός εσωτερικός δρόμος του χωριού Βρυσέλα (προς Ρούση) και οι διαμαρτυρίες των χωριανών δεν εισακούγονται. Η κολώνα που έγινε πρόσφατα για να στηρίξει την πόρτα του σχολείου έπεσε, μόνη της, χωρίς ευτυχώς να πλακώσει κανέναν. Αν και κάποιοι Βρυσελιώτες εύχονταν να ήταν το αυτοκίνητο του επιβλέποντα από κάτω…
*Συγκινηθήκαμε που είδαμε τα παιδιά του Μάρκο Ζαφείρη στο Φιλιάτι, τον Κοσμά, τον Γρηγόρη και τον Ηλία. Μιας οικογένειας ξεριζωμένης από το Φιλιάτι, όπως και τόσες άλλες. Ο Κοσμάς μας, διαπρέπει στην δημοσιογραφία, ενώ πρόσφατα πήρε διεθνή έπαινο στην σκιτσογραφία. Τους ευχαριστούμε για τις ευχές.
ΞΕΡΕΙ Η ΚΑΚΩ (απο το το ίδιο φύλλο)…
Μο φούλη! Πώς το σκέφτηκες; Από Νομάρχης Δήμαρχος; Μπρούσια να σου πάει. Μονάχα μην αστοχάς την Κάκω, γιατί όλα τα βοζιώνει.
Όλες οι φημερίδες καλά λόγια γράψανε! Όλος ο κόσμος μπράβο μας λέει! Να τρώγονταν τα μπράβο θάχαμαν πιο πολύ μεζέ κι από του Παύλο Στασιά.
Ένα καφάσι φραγκόσυκα του πήραν του Λιμούδα, όξω από την πόρτα, ο Πίτσης με τον Ζαϊρα. Τούπαν τ’ απόγεμα θα σε πλερώσουμε. Ποιό απόγεμα δεν τούπαν. Τώρα κυνηγάει τον Ντόντο πούταν ο εγγυητής.
Μο Λάκη μου! Ποιά είν’ εκείνη η βρώμα που βγαίνει και λέει «περίμενε να συνδέσω», άμα σε πέρω στο κουνητό; Κοίτα το σπίτι σου παιδάκι μου.
Είδες πουχε δίκιο ο Ρίγανης μο Γιάννη; «Πρότυπο Νομό Βιολογικής Καλλιέργειας» θέλουν να κάνουν τη Θεσπρωτία.
αδιάβαστος, μο Δήμαρχε;
Αν την κάτω πλατεία την ελέγχει ο Μούργος, την πάνω την ελέγχει μια γάτα. Του Φώτο Καραμπίνα. Αλλο σόι γάτα.
Κάλλιο τον «Κουκουμαϊτσι»» παρά τις ………
Αν με βλέπεις ιδρωμένη και πολύ σεκλετισμένη είναι που ‘μπλεξα με Βλάχο και το ποίημα του αντιγράφω Διαβάστε τo: Δυο πλατείες στο Φιλιάτι
η επάνω είναι γεμάτη κατοικούν οι Φοινικιώτες και στην κάτω οι Φιλιατιώτες.
Συναυλίες, παραστάσεις δεν ντράπηκατε λιγάκι που χωρίσαν το Φιλιάτι και οι κάτω οι καημένοι είναι παραπονεμένοι. Η εξέδρα περιμένει μα είναι στο Δάλλα
νοικιασμένη και χρωστάει η καημένη με τις τόσες δεξιώσεις ποιος τολμάει για να τους διώξει αν τα χρέη δεν πληρώσει.
Δεν τα βλέπεις βρε Γιωργάκη σαν δεν είσαι από το Φιλιάτι; Αχ ξεχνώ, είσαι από κοντινό χωριό δεν θυμάσαι τα παλιά άσπροι-μαύροι αγκαλιά. Τώρα είσαι εξουσία και τα βάζεις στην γωνία και δικαίως απορεί η κοινωνία. Είναι έτσι βρε Γιωργάκη που διευθύνεις το Φιλιάτι. Έχω ακόμα πιο πολλά, τακτοποίησε πρώτα αυτά, βαλτά μόνο στη σειρά. Δεν προσφέρονται οι πλατείες ούτε και οι συναυλίες. Μας θυμίζουν όλα αυτά Ιωάννη Μεταξά. Κοίτα άλλα πιο καυτά και ας τα αφήσουμε αυτά. Με αυτά τα κομματάκια που μας κάνανε κομμάτια
και μας βγάλανε τα μάτια για να είναι αυτοί εξουσία. Ζήτω η Δημοκρατία. Δεν σου φαίνεται αστεία. Έτσι βλέπω, έτσι γράφω και με λένε όλοι… Βλάχο.
Π.Γ.
Με το πίσω πόδι σηκωμένο…
του αείμνηστου Σπύρου Καλογήρου
Η κενωνία, μόρτη μου, είναι αχάριστη. Κάνε εσύ ό,τι σου ζητήξει να πούμε και κανένας δεν θα σου πει φχαριστώ.
Στα λέω αυτά τώρα, δικέ μου, γιατί πήρε το μάτι μου το Μούργο. Αυτός να πούμε είναι καινούριος στην πιάτσα, γιαυτό τόνε βλέπεις αδύνατο. Ήτανε τώρα, να πούμε, διορισμένος φύλακας κανονικά και τον πλέρωνε ο αφεντικός και είχε και δικό του σπίτι ο μάγκας και δεν άφηνε κανένανε να περάσει από την πόρτα, γιατί του είχανε κάνει εξήγα, έτσι και μπει μέσα ξένος την έβαψες. Ο αφεντικός, τώρα, κάθε βράδυ την κοπάναγε από το σπίτι και πήγαινε στον καφενέ και πλακωνότανε στα ούζα και γύριζε τα μεσάνυχτα και πορπάταγε και έκανε οχτάρια, διότι είχε ανέβει το οινόπλεμα στο καύκαλο, και τον περίμενε ο Μούργος, ευγενής, παιδί, και του πάταγε και δυο γαυγίσματα και όλα ήτανε στον πόντο. Η κεριά του τώρα, να πούμε, την έκανε τη δουλειά και μόλις έφευγε ο μόρτης για τον καφενέ, έμπαζε το βλάμη από την πίσω πόρτα και ξηγιότανε έτσι σκουλικιάρικα στο δικό της και του το σφυρίξανε μια μέρα οι άλλοι, διότι ο κερασί το μαθαίνει τελευταίος, και πιάνει ο δικός σου σκέδιο να τους κάνει τσακωτούς και λέει «θα αργήξω απόψε» και φεύγει τάχα για τον καφενέ και μόλις τρύπωσε ο γκόμενος στο σπίτι άνοιξε την οξώπορτα και μπουκάρει. Κυαλάρει τώρα ο Μούργος άνθρωπο στην αυλή που πορπάταγαι κανονικά, νύχτα ήτουνε, που να του περάσει από τη γκλάβα ότι είναι ο αφεντικός και του ξηγιέται δαγκωνιά τούρμπο και γίνεται φασαρία και προλαβαίνει ο βλάμης και την κοπανάει από την πίσω πόρτα και την άλλη μέρα να πούμε, τον απολύσανε το Μούργο από την υπερεσία. Γι’ αυτό σου λέω ότι η κενωνία είναι αχάριστη, γιατί, να πούμε, το παιδί έπεσε θύμα του καθήκον. Εμείς, οι αδέσποτοι, μεγάλε, είμαστε φιλοσοφημένα άτομα και είπαμε να πούμε μεγάλες κουβέντες και μαγκιόρες, που τις πήρατε εσείς οι άνθρωποι και λέτε ότι είναι δικές σας. Ο προπάππος μου, είχε πει μια πολύ σοφή κουβέντα: «χέρι που δεν μπορείς να το δαγκώσεις, γλύψτο». Πάρε τώρα για παράδειγμα στο Δήμο. Επειδή να πούμε η αντιπολίτεψη είναι έτοιμη για γκρίνιες και δεν αφήνουμε το μεγάλο να κάνει τη φτιάξη όπως θέλει, δεν τους χαλάει χατήρι. Αυτοί τώρα, την έχουνε ανθιστεί τη δουλειά και όλο ζητάνε, δώσε μου και μένα μπάρμπα, θέλουμε κι εκείνο για να σου βγει «ομόφωνα», να κάτι εκατομμύρια στο ντόκτορα, εκατόν πενήντα περικαλώ, δια τας ανάγκας της πατρίς, να κάτι εκατομμύρια στον πολιτιστικό του Ξεχώρου, για να φτιάξουνε παιδική χαρά για τις γριές, να κάτι εκατομμύρια στο χασάπη για λαγούς, να κάτι άλλα που θα στα πω αργότερα και κάθονται τώρα οι δικοί του και αρωτάνε «ετούτος με ποιόν είναι, ρε μόρτη, με μας ή με τους άλλους;». Αλλά, δεν μιλάνε μάγκα, γιατί είναι μουλωχτοί. Γιατί τους δούλεψε ο μεγάλος «οι αντιδήμαρχοι για ένα χρόνο» και περιμένουνε να έρθει η σειρά τους να τα τσεπώσουν. Αντε ρε κοροϊδάρες. Θα σας έχει στο περίμενε, άσε που μπορεί να δείτε αντιδήμαρχο από την άλλη μεριά. Αφού το παιγνίδι, να πούμε, είναι στημένο και τα ζημάκωσε κι ο διαιτητής. Αυτές τις μέρες, αδελφάκι, κοντέψαμε να σαλτάρουμε από τη βαβούρα. Πλακώσανε να πούμε κάτι κοτσιδάτοι και ανακατιώσανε τις εκδηλώσεις του Δήμου και στο τέλος φάνηκε ότι ήτανε φεστιβάλ της ΚΝΕ και έμεινε ο Δήμος να κοιτάει και λένε ότι ήτανε στη μέση και χοντρό χρήμα, αλλά δεν ξέρουνε ποιος το μάσηξε. Πάντως, οι αλβανοί που ουρλιάξανε όλοι μαζί στην πλατεία, κοντέψανε να τους δείρουνε επειδή, λέει, δεν είχανε παράδες να τους πλερώσουν, και τους αφήσανε και νηστικούς. Αλλά εκεί, αδελφάκι, που δώσανε ρέστα είναι η Φιλαρμονική. Πηγαίνανε, να πούμε, οι πιτσιρικάδες να παρακολουθήξουνε μαθήματα μουζικής, αλλά ο δάσκαλος ήτανε στον καφενέ του, «μεζέ για δυο περικαλώ» και θύμωξε ο μεγάλος και του είπε να μην ξαναπατήσει στο Δημαρχείο και θα του στέλνουμε το μιστό στο σπίτι. Τέτοια σκληρότης δηλαδή. Και κάθεται και ρωτάει ο κάθε πικραμένος. Γιατί δηλαδή, ρε μόρτη, φέρνεις τη φιλαρμονική της Γουμενίτσας; Ούτε μια φιλαρμονική δεν μπορείς να κουμαντάρεις; Και άμα εσύ δεν προλαβαίνεις τι τους έχεις τους άλλους εκεί μέσα, με τις καινούργιες τις γραφιάρες, τα τηλέφωνα και τα φάξια; Μείναμε, να πούμε, στα πανηγύρια. Όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη. Για συνέλθετε ρε μάγκες, γιατί το μόνο που κάνατε οχτώ μήνες τώρα, είναι που βάλατε αλυσίδες στην πλατεία για να μη περνάνε τα οχήματα. Και προσέξτε, τώρα με τις προσλήψεις μη κάνετε καμιά πατάτα, γιατί είναι έτοιμοι να σας μουντάρουν. Γκέγκε;
Ο Αδέσποτος
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 
Written
on 04/03/2026