Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή


«Οι άγγελοι, γυρίζανε στα στενοσόκακα, άλλοι με μισοφαγωμένα όνειρα/ άλλοι με χαραγμένες φλέβες, άλλοι μπερδεμένοι με το μέλλον τους/ άλλοι ξεχασμένοι από θεό και ανθρώπους, να μετράνε τις ώρες μέχρι το ξημέρωμα, σε μάρμαρα, χαρτόνια/ μόνη προσευχή τους, να ξεχαστούν τα αδιέξοδα σε κάποια ιστορία, προαγορασμένη.» Γιάννης Βέλλης

«Μεγαλώσαμε, ακούμε ακόμα, τις φωνές των ξεχασμένων αστεριών, στις νύχτες μας/ πονάμε στα γκρίζα σύννεφα, όσο στέκουν παγιδευμένα στον ορίζοντα, κρατώντας τη σιωπή/ αγαπάμε πολύ, ακόμα κι αν επιμένουν καθημερινά, να σκοτώνουν τις καρδιές μας/ γέρνουμε νοσταλγικά, σε σκέψεις, παγιδευμένες, ανίκανες να γεννήσουν, να γεννηθούν/ μεγαλώσαμε κι ακόμα μέσα μας τρέχουν παιδιά, που δεν γνωρίσαν γη, ουρανό.» Γιάννης Βέλλης

«Στάθηκες σε λίγες λέξεις, από αυτές που συχνά διαβαίναν την πόρτα της σκέψης σου και δένονταν σφικτά/ δεν έφταναν όμως, έψαξες βαθύτερα την αλήθεια, εκεί που το μυαλό σου χάνονταν στις καταιγίδες/ κι όμως αλήθεια δεν υπήρχε, ίσως γιατί πετούσες πάντα τα λάθη σου, βιαστικά, επιπόλαια/ τα άφησες όλα, σε ένα βιβλίο στολισμένο με ποιήματα, συμπληρώθηκες και συμπλήρωσες.» Γιάννης Βέλλης

«Πάντα θα υπάρχει ένας τόπος, να γυρίζεις, για να θυμάσαι, πως σε ξέχασε.» Γιάννης Βέλλης

«Περιστρέφονται οι ζωές μεταξύ χαράς, τιμωρίας, αδιαφορίας, έτσι απλά, μένουν οι στιγμές που δεν ανακυκλώνονται σε βάθος χρόνου/ όσο εσύ λες φοβάμαι, τέτοια φθορά πως θα τη διορθώσω, θα σώσω τίποτα ή απλά θα χαθώ, συνεχίζουν/ οι απαντήσεις τόσες, όσες οι άνθρωποι, έρχονται σε μηδενίζουν για λίγο και πάλι απ’ την αρχή, αδιέξοδο.» Γιάννης Βέλλης

«Είπανε, πως είδανε τον ουρανό να τρέχει στα υπόγεια, ανάμεσα στις σκουριές και τα αδιέξοδα.» Γιάννης Βέλλης

«Θα έρθω να σπάσω το τζάμι και την πόρτα σου, για να ξυπνήσεις, να βγεις στο δρόμο, να δεις τη ζωή σου, που πέρασε στην απουσία σου.» Γιάννης Βέλλης

«Όσο ο φόβος τρελαίνει τους ανθρώπους, τόσο μαθαίνουν να αντιστέκονται σωστά/ στη ζωή, το θάνατο, που επιμένει να τους σκοτώνει καθημερινά/ τις συνήθειες που τους ρημάζουν, τους αναγκαίους συμβιβασμούς, το άδικο/ αν όχι, τότε κάτι παραμένει λάθος, ίσως είναι νεκροί, μα δεν το ξέρουν/ όσο ο φόβος τρελαίνει τους ανθρώπους.» Γιάννης Βέλλης

Σχολιάστε

Ετικετοσύννεφο