ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Δεν είναι μόνον κάποιοι Νεοδημοκράτες που αναζητούν εναγωνίως τη χαμένη ψυχή της παράταξής τους. Μας προέκυψαν και οι ακραιφνείς εκπρόσωποι του MAGA, οι οποίοι εγκαλούν τον ηγέτη τους ότι συμβιβάστηκε και πρόδωσε τις δικές του αρχές. Ετσι ερμηνεύουν τη συντριβή των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές. Μάλιστα, όπως διαβάζω, σκέφτονται να συγκροτήσουν μια κίνηση, κάτι σαν την κίνηση Βόλβης (για τους πολύ παλαιοτέρους), η οποία θα επανασυνδέσει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα με το αυθεντικό, αλλά προδομένο κίνημα MAGA. Γενικά μιλώντας, διαπιστώνω ότι το κυνήγι των χαμένων ψυχών είναι πολύ της μόδας, καθώς δίνει την ευκαιρία σε προσωπικότητες του παρασκηνίου να έρθουν στο προσκήνιο, σε πολιτικούς που φέρουν το σύνδρομο της παραγνωρισμένης προσωπικότητας να επιζητήσουν τη δικαίωσή τους και σε βετεράνους να ξαναγίνουν μάχιμοι. Ψάχνω να βρω ένα εύηχο αρκτικόλεξο του σαλπίσματος «να κάνουμε τη Νέα Δημοκρατία μεγάλη ξανά», αλλά δεν μου βγαίνει.

Φαίνεται πως ο Αμερικανός πρόεδρος δεν θα αντιμετωπίσει προβλήματα μόνον με τους Δημοκρατικούς, αλλά και με τους δικούς του. Με δεδομένο ότι δεν δικαιούται τρίτη προεδρική θητεία, ήδη ο αγώνας για τη διαδοχή του έχει ξεκινήσει με τον ίδιο αποδυναμωμένο πλέον. Διότι άλλο ήττα και άλλο τσουνάμι ήττας. Το πρώτο υποφέρεται. Το δεύτερο όχι. Με ενδιαφέρον θα δούμε πώς θα κυβερνήσει στο υπόλοιπο της θητείας του με τους υποψήφιους διαδόχους του να κτίζουν τη δική τους ατζέντα και τη νέα πλειοψηφία όχι μόνον να τον περιμένει στη γωνία, αλλά και να διερευνά «περίεργες» υποθέσεις του. Ο Τζέι Ντι Βανς ήδη προσήλθε στην αφετηρία της κούρσας διαδοχής και ήδη γνώρισε τα πρώτα φίλια πυρά. Ο άλλοτε εκπρόσωπος της κυβέρνησης του Τζορτζ Μπους του νεότερου, Αρι Φλέισερ, αποδόμησε τη θέση του πως για την ήττα των Ρεπουμπλικανών έφταιξε ο πόλεμος με το Ιράν. Του είπε αυτό που λένε πολλοί μέσα στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, και όχι μόνον, πως «το πρόβλημα δεν ήταν ο πόλεμος, αλλά η καλούμενη εκεχειρία». Με απλά λόγια, δεν φταίτε που τον ξεκινήσατε, φταίτε που δεν τον ολοκληρώσατε.
Και στους θριαμβευτές, όμως, η διαχείριση του θριάμβου τους θα δείξει και την ωριμότητά τους. Οπως παρατηρεί ο Μαρκ Μέντις, στενός συνεργάτης του Μπιλ Κλίντον, στη συνέντευξή του στον Απόστολο Μαγγηριάδη, «εάν οι Δημοκρατικοί μετατρέψουν αυτή τη συγκυρία σε εσωτερικό εμφύλιο πόλεμο, θα οδηγηθούν μόνοι τους στην ήττα. Αν, αντιθέτως, βρουν έναν ηγέτη που θα μπορέσει να ενώσει το κόμμα σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα του, τότε θα έχουν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να κερδίσουν». Δηλαδή, το ότι σάρωσαν στις ενδιάμεσες εκλογές δεν προδικάζει και το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών του 2028. Το ερώτημα είναι πώς το πρόγραμμα των «Δημοκρατικών Σοσιαλιστών για την Αμερική» (DSA) μπορεί να μπολιαστεί με τις παραδοσιακές αντιλήψεις του Δημοκρατικού Κόμματος.