ΑΝΑΡΤΗΣΕ: Fotis Papageorgiou
Ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΚΡΕΜΛΙΝΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ Και μαζί του κλονίζεται η αντιουκρανική δημαγωγία της παγκόσμιας ψευτοαριστεράς
Έφτασε η στιγμή που οι νεοχιτλερικοί του Κρεμλίνου μπόρεσαν να δώσουν το πιο μεγάλο χτύπημα τους στην καταματωμένη ηρωική Ουκρανία, αλλά και στην Ευρώπη με τον προβοκάτορα που κατάφεραν να εγκαταστήσουν στην προεδρία των ΗΠΑ χάρη στην ιστορικά άφθαστη εισοδιστική τεχνογνωσία τους.
Εκτιμάμε ότι, παρόλες τις αντιστάσεις που έχουν εκδηλωθεί και από το ρεπουμπλικανικό κόμμα, μπόρεσαν να δώσουν αυτό το χτύπημα τώρα για τους εξής λόγους: Πρώτον, γιατί τώρα είναι νεκρός ο αρχηγός της φιλο-ουκρανικής φράξιας των ρεπουμπλικάνων του ΜΑΓΚΑ, ο Λίντσεϊ Γκράχαμ, που μπορούσε ως χθες σε συμμαχία με τη φιλοδυτική ηγεσία των δημοκρατικών να ανακόψει πολύ εύκολα την ανερχόμενη μέσα στο ΜΑΓΚΑ ρωσόφιλη αντιουκρανική αλλά και αντισημιτική κλίκα με ηγέτες τους Βανς και Κάρλσον. Δεύτερον, γιατί τώρα είναι αρκετά εξουδετερωμένος πολιτικά ο εκπρόσωπος της ίδιας φράξιας στο Υπουργείο Εξωτερικών και στο Λευκό Οίκο Ρούμπιο καθώς του παραδόθηκε από τη Ρωσία, σαν κίνητρο για την εγκατάλειψη της Ουκρανίας το πετρέλαιο της Βενεζουέλας και η οικονομική ασφυξία της Κούβας. Τρίτον, γιατί τώρα είναι στα ύψη οι τιμές του ντίζελ, που κάνουν πανάκριβες τις κυρίως οδικές αμερικάνικες μεταφορές εμπορευμάτων και βέβαια την αγροτική παραγωγή. Αυτό οφείλεται στο μισοαποκλεισμό του Ορμούζ και του Μπαμπ Ελ Μαντέμπ που τον πέτυχε ο προβοκάτορας πρόεδρος πρώτα βομβαρδίζοντας το Ιράν, παρόλο που είχε ξεκινήσει διαπραγματεύσεις μαζί του για το πυρηνικό πρόγραμμα, και μετά εγκαταλείποντας στην εκδίκησή του τις χώρες του Κόλπου που έχουν αμερικάνικες βάσεις και τάχθηκαν στο πλευρό των ΗΠΑ. Τέταρτον, γιατί τώρα είμαστε λίγο πριν τις κρίσιμες βουλευτικές εκλογές στις ΗΠΑ όπου αρκετοί βουλευτές άσκησαν μεγάλη πίεση στον Τραμπ να μειωθεί η εξαγωγή υδρογονανθράκων από τις ΗΠΑ στο εξωτερικό οπότε και στην Ευρώπη προκειμένου να αυξηθεί η προσφορά και να πέσουν οι τιμές τους στις ΗΠΑ. Ο Τραμπ πάτησε σε αυτή την πίεση για να σπάσει τις 5χρονες ζωτικές για την ουκρανική άμυνα δυτικές κυρώσεις στη Ρωσία τάχα για να πάρει λίγο ντίζελ από αυτήν. Αυτή την προδοσία των ΗΠΑ την κατήγγειλε το δημοκρατικό κόμμα αν και όχι ακόμα η φιλοπουτινική κλίκα Σάντερς- Κορτέζ- Μαμντάνι μέσα σε αυτό.
Η πισώπλατη αυτή μαχαιριά στην Ουκρανία, αν δεν εμποδιστεί ουσιαστικά από το Κογκρέσο, θα σηματοδοτήσει την ανοιχτή στρατηγική στροφή των ΗΠΑ υπέρ της Ρωσίας. Αυτό θα σημαίνει ότι νέες πολύ μεγαλύτερες δυσκολίες θα έρθουν για την περικυκλωμένη πλέον Ευρώπη αφού θα χτυπιέται και από τα δυτικά, ενώ ήδη δέχεται δύο πολύ μεγάλα χτυπήματα από την Ανατολή και ένα από το Νότο. Από την Ανατολή εκτός από το κεντρικό και στρατιωτικό χτύπημα που δέχεται από τη Ρωσία, δέχεται ένα ισχυρό βιομηχανικό από την Κίνα, ενώ από το Νότο δέχεται το ενεργειακό από το Ιράν.
Όμως το αμερικάνικο πλήγμα κάνει ήδη ένα μεγάλο πολιτικό καλό στην Ευρώπη και στον πλανήτη στο βαθμό που αποκαλύπτει τις σημερινές ΗΠΑ σαν έναν κατ αρχήν τακτικό σύμμαχο του νεοχιτλερικού ρωσοκινεζικού Αξονα. Από χθες δηλαδή μπαίνει σε καίρια αμφισβήτηση το βασικότερο πολιτικό επιχείρημα της Ρωσίας με το οποίο η κατακτητική κτηνωδία της εξασφάλιζε την ανοχή της μεγάλης πλειοψηφίας της βάσης της παγκόσμιας αριστεράς, δηλαδή ακριβώς του ιδεολογικού χώρου από τον οποίο ερχόταν ιστορικά η πιο μεγάλη αντίσταση στο φασισμό. Αυτό οφείλεται στο εξής γεγονός: Ότι αυτή η αριστερά, ιδιαίτερα η πιο ριζοσπαστική, μετά την άλωση της ρωσικής και της κινέζικης σοσιαλιστικής εξουσίας καθοδηγείται σε επίπεδο βάσης από τους πιο παλιούς, πιο αφοσιωμένους και πιο δόλιους πολιτικούς εγκάθετους της Ρωσίας, σε όλο σχεδόν τον κόσμο. Αυτοί εμφανίζονται με τις πιο φανατικές αντικαπιταλιστικές σημαίες θεωρώντας όμως σαν κεντρικό εχθρικό ιμπεριαλισμό τον δυτικό, κυρίως αυτόν των ΗΠΑ οπότε προωθούν την εξής πιο πλατιά και πιο ύπουλη γραμμή υπεράσπισης του ρωσικού ιμπεριαλισμού : “Είμαστε κατά της ρώσικης εισβολής στην Ουκρανία αλλά είμαστε και κατά της Ουκρανίας. Και τούτο επειδή είναι τάχα οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ που προκάλεσαν τον πόλεμο επειδή θέλουν να περικυκλώσουν τη Ρωσία. Έτσι υποστηρίζουν ότι ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας δεν είναι εθνικός απελευθερωτικός αλλά πόλεμος που δίνουν οι ΗΠΑ εναντίον της Ρωσίας “δι αντιπροσώπου».
Οι δήθεν αριστεροί και ψευτοκομμουνιστές ηγέτες που σερβίρουν αυτές τις θεωρίες στη βάση τους είναι σκληροί φασίστες, καθώς έτσι υπερασπίζουν στην πράξη μια Ρωσία η οποία όχι μόνο δεν κάνει πόλεμο εναντίον μιας άλλης χώρας για να φυλαχτεί από τις ΗΠΑ, αλλά κάνει πόλεμο για να προσαρτήσει αυτήν τη χώρα, και ήδη έχει προσαρτήσει κομμάτια της, επειδή ισχυρίζεται ανοιχτά και επανειλημμένα ότι δεν υπάρχει ουκρανικό έθνος αλλά μόνο ρωσικό. Μόνο ένας χιτλερικού τύπου ιμπεριαλισμός θα ισχυριζόταν ότι απειλείται από μια χώρα που ο ίδιος θέλει να εξαφανίσει ή που θέλει να εξανδραποδίσει εθνικά τον πληθυσμό της. Και είναι γι αυτό το λόγο που αυτός ο πληθυσμός αμύνεται ηρωικά επί 5 χρόνια στα τέρατα που ανελέητα σκοτώνουν το βράδυ στον ύπνο τους τα παιδιά του.
Αυτοί λοιπόν οι ψευτοκομμουνιστές και ψευτοαριστεροί μπορεί να έχουν καταφέρει μέχρι τώρα να κρύψουν από τους οπαδούς τους ότι η Ρωσία δεν αμύνεται αλλά θέλει η ίδια να εξαφανίσει εθνικά και να εξανδραποδίσει ένα λαό πολύ λιγότερο πολυπληθή. Όμως από προχθές θα δυσκολεύονται απείρως περισσότερο να αποδείξουν ότι η Ουκρανία συνεχίζει να πεθαίνει επί 5 χρόνια για λογαριασμό των ΗΠΑ. Θα πρέπει δηλαδή να μας πουν και να πουν και στα μέλη τους: Για ποια Αμερική πολεμάει η Ουκρανία ; Γι αυτή την Αμερική που με το στόμα του προέδρου της δήλωσε ότι η Ρωσία θα ήθελε να κλείσει μια συμφωνία, αλλά ότι ο πρόεδρος της Ουκρανίας δεν θέλει, και γι αυτό επιτέθηκε στα ρωσικά εργοστάσια παραγωγής καυσίμων, οπότε θα πρέπει να φύγει ; Ή πλέον πολεμάει η Ουκρανία τάχα για την τάση που αντιστέκεται στον Τραμπ μέσα στο Κογκρέσο, δηλαδή μέσα στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό ; Κι αν πουν ότι πολεμάει για τη δεύτερη, τότε οι ψευτοαριστεροί πρέπει επιτέλους να δηλώσουν ανοιχτά ότι είναι με την πρώτη δηλαδή με τον “καλό” φασίστα Τραμπ και με τον “καλό” Πούτιν ενάντια στο “ναζί” Ζελένσκι. Ότι και αν αποφασίσουν αυτοί οι ξεσκολισμένοι προδότες της αριστεράς θα βρίσκονται από δω και μπρος σε πολύ δύσκολη θέση όσο η Ουκρανία θα συνεχίζει την αντίσταση.
Έτσι προχωράει η γνώση και η ιστορία, έτσι προχωράνε οι δημοκρατικές και επαναστατικές πρωτοπορίες, έτσι προχωράνε τελικά οι μάζες. Το αρνητικό, ή σε ηθικό επίπεδο το κακό είναι η κινητήρια δύναμη της παγκόσμιας ιστορίας έλεγε ο Χέγκελ. Αυτή είναι μια μεγάλη αλήθεια όπως είναι αλήθεια ότι ο πόνος και η αρρώστια και όχι η υγεία είναι που αυτά που γεννάνε την ιατρική, ή ότι οι φυσικές καταστροφές και τα δυστυχήματα γεννάνε την ασφάλεια των κατασκευών και των μεταφορικών μέσων και όχι οι γλυκές ηλιόλουστες μέρες και τα ευτυχισμένα ταξίδια. Ετσι οι μεγάλοι δάσκαλοι του μαρξισμού, οι μαθητές του Χέγκελ που αντέστρεψαν και διόρθωσαν τον δάσκαλό τους, ήταν εκείνοι που ανακάλυψαν ότι πρώτα οι εκμεταλλεύτριες τάξεις συγκροτούνται ιστορικά και αποκτούν συνείδηση του εαυτού τους και μετά συγκροτείται το αντίθετο τους δημιούργημα, οι εκμεταλλευόμενες τάξεις και ακολουθεί η δικιά τους πολιτική συνείδηση και οι δικές τους επαναστάσεις ενάντια στις τάξεις που τις δημιούργησαν. Έτσι συμβαίνει σήμερα. Είναι ο φασισμός, ιδιαίτερα αυτός με τη μορφή της “αριστεράς”, δηλαδή η αντεπανάσταση που εμφανίζεται σαν επανάσταση αυτή που θα γεννήσει μαζικά και πολύ ορμητικά το νεκροθάφτη της, δηλαδή τον πραγματικό, τον πιο δημοκρατικό αντιφασισμό και βαθύτερα τα νέα αληθινά εργατικά επαναστατικά κόμματα. Έτσι θα έρθει η ήττα των νεοχιτλερικών [που σκλάβωσαν ως τώρα και χρησιμοποιούν για τους δικούς τους τερατώδεις εκμεταλλευτικούς σκοπούς τους ένα μεγάλο κομμάτι από τις εκμεταλλευόμενες τάξεις. Αυτή δηλαδή η νέα μορφή της φασιστικής αντεπανάστασης αναγκαστικά θα γεννήσει το αντίθετο της. Δηλαδή μαζί με το νέο δημοκρατικό αντιφασισμό θα γεννήσει και θα αναπτύξει το πολύ πιο βαθύ, πολύ πιο ώριμο και γι αυτό πολύ πιο δημοκρατικό νέο παγκόσμιο κύμα των επαναστάσεων της τελευταίας εκμεταλλευόμενης τάξης της ιστορίας, του μισθωτού προλεταριάτου.
Σχολιάστε