Και μια απ’ τις σημαντικότερες ήταν η επιστροφή, έστω και για λίγες μέρες, κάποιων ξενιτεμένων. Αν κι αυτή μειώνετε χρόνο με το χρόνο- αφού φεύγουν οι γονείς αδειάζει το χωριό, χάνει την ομορφιά του και το τοπίο! Ας τιμήσουμε μια από τις πιο δραστήριες και συγκινητικές φετινές παρουσίες ξενιτεμένων- αυτής της Ήβης Ντρίκο Μαντέλου που ήρθε από την Νέα Υόρκη και δεν άφησε κανέναν παραπονεμένο. Συγγενείς και φίλους, μοναστήρια και πανηγύρια, χαρές και λύπες- να είσαι καλά Ήβη μας, να έρχεσαι να μας μεταδίδεις την αστείρευτη αγάπη σου, για την ζωή, τον άνθρωπο και τα πατρογονικά χώματα!
Σχολιάστε