Το παράπονο της Πηνελόπης.
Σε γνώρισα πριν κάποιον καιρό.
Μου πούλησες αγάπη.
Μα ήταν όλα ψέματα
για να με ξελογιάσεις.
Έφυγα σαν κατάλαβα.
Δεν ταίριαζα μαζί σου,
μα εσύ δεν το ανέχτηκες,
θαρρούσες πως σου ανήκα.
Σε ξένο τόπο ήμουνα
ζήτησες να βρεθούμε,
να λύσουμε διαφορές,
να δώσουμε εξηγήσεις.
Μα αντί σαν άντρας να φανείς
με νου και ψυχραιμία,
μ’ ένα μαχαίρι φονικό
μου πήρες τη ζωή μου.
Δεν στη χρωστούσα τη ζωή,
δεν μου την είχες χαρίσει.
‘Ηρθες μια νύχτα σκοτεινή
κι ύπουλα μου την πήρες.
Έτσι «ορφανεύουν» οι γονείς
που κόρες ανασταίνουν,
σαν έρχονται κάποιοι άθλιοι
και τη ζωή τους παίρνουν…
22 – 9 – 2026
Ελένη Κύρκου-Σαφάκα
Σχολιάστε