ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Του Πέτρου Μίντζα

Αφορμή να καταπιαστώ για πολλοστή φορά με το μείζον πρόβλημα της ερημοποίησης της πρ. Επαρχίας Φιλιατών, στάθηκε η ένταξη του Δήμου Φιλιατών στο πρόγραμμα “δημογραφικής ανάπτυξης και μετεγκατάστασης” που προσφέρει οικονομική ενίσχυση 10.000 ευρώ σε πολίτες και νοικοκυριά που θα μεταφέρουν τη μόνιμη κύρια κατοικία τους σε ορεινές και πληθυσμιακά συρρικνούμενες περιοχές της Περιφέρειας. Οι πολιτικοί ιθύνοντες να πάψουν επιτέλους να μας υποτιμούν τη νοημοσύνη. Δεν είμαστε αφελείς, ούτε ιθαγενείς είμαστε να μας μοιράζουν καθρεφτάκια. Ας αφήσουν τα επικοινωνιακά τεχνάσματα και ας ασχοληθούν σοβαρά με την ουσία του καυτού προβλήματος της ερημοποίησης της πρ. Επαρχίας Φιλιατών. Το φλέγον ζήτημα της πληθυσμιακής συρρίκνωσης, δεν αντιμετωπίζεται με πρόσκαιρα βοηθήματα. Κατά κοινή παραδοχή, η επιδότηση των 10.000 ευρώ δίνεται για έναν και μόνο σκοπό, την προσέλκυση ψηφοφόρων και την εξασφάλιση ψήφων στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.
Αν θέλουν πράγματι οι πολιτικοί ιθύνοντες να αποκτήσουν ξανά ζωή και βιωσιμότητα το Φιλιάτι και τα χωριά του, να εκπονήσουν και να εφαρμόσουν ένα συγκροτημένο, μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχέδιο αναγέννησης.
Συγκεκριμένα, η πολιτεία πρέπει να στηρίξει τον πρωτογενή τομέα και να θεσπίσει γενναία οικονομικά – φορολογικά κίνητρα. Όπως, μειωμένοι φορολογικοί συντελεστές και χαμηλότερος ΕΝΦΙΑ για όσους μεταφέρουν την έδρα της επιχείρησής τους και επιδοτήσεις μέσω αναπτυξιακών νόμων ή προγραμμάτων για να δημιουργηθούν νέες παραγωγικές επενδύσεις, κυρίως στον πρωτογενή τομέα που αποτελεί τον βασικό πυλώνα ανάπτυξης της οικονομίας της Θεσπρωτίας, προκειμένου να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας για να μην αναγκάζονται οι νέοι να αναζητήσουν την τύχη τους στα μεγάλα αστικά κέντρα ή το εξωτερικό και να βρίσκουν δουλειά όσοι θέλουν να επιστρέψουν στον τόπο καταγωγής τους. Μην τρέφουμε αυταπάτες, αν δεν εκπληρωθούν από την πολιτεία οι αναγκαίες προϋποθέσεις, πρωτίστως δημιουργία θέσεων εργασίας και ταυτόχρονα βελτίωση των κοινωνικών και τεχνικών υποδομών, δεν θα μετεγκατασταθούν και δεν θα επιστρέψουν στην άγονη και ακριτική περιοχή μας άνθρωποι σε παραγωγική ηλικία.
Η κατάσταση σχεδόν σε όλα τα χωριά του Δήμου Φιλιατών είναι αποκαρδιωτική.

Οι εικόνες που αντικρίζει κανείς περιδιαβαίνοντας τα χωριά των Φιλατών είναι: Κλειστά εξώφυλλα, απεριποίητες αυλές, κήποι που θυμίζουν δάσος από τα άκοπα χόρτα, σοκάκια άδεια, πλατείες και καφενεία, όπου υπάρχουν, με ελάχιστο κόσμο, κυρίως ηλικιωμένους. Σπίτια όμορφα σχεδόν όλα κλειστά, σπίτια έρημα, που για να χτιστούν κάποιοι φάγανε τα χρόνια τους, δουλεύοντας στις φάμπρικες της Γερμανίας και του Βελγίου τις στοές.
Αυτές οι ζοφερές εικόνες που μας γεμίζουν θλίψη και απογοήτευση, είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας της διαχρονικής αδιαφορίας και εγκατάλειψης από την πολιτεία ολόκληρης της περιοχής, από τον Καλαμά μέχρι τα ελληνοαλβανικά σύνορα.
Ναι συντοπίτες, δεν είναι υπερβολή, τα χωριά μας ψυχορραγούν και κανείς αρμόδιος δεν συγκινείται. Κάνεις μια βόλτα στα όμορφα και ιστορικά χωριά πέρα από τον ΒΟΘΡΟΠΟΙΗΜΕΝΟ Καλαμά και παθαίνεις κατάθλιψη, σε πιάνει απελπισία. Σκέφτεσαι ότι αυτά τα χωριά δεν έχουν και πολλά χρόνια ζωής, αφού βλέπεις μόνο λιγοστούς ηλικιωμένους ανθρώπους. Κάθε φορά που κάποιος ηλικιωμένος φεύγει από τη ζωή, η ερημιά απλώνει το ποδάρι της λίγο παραπάνω. Μερικά χωριά έχουν ήδη τελειώσει, δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος. Σε λίγα χρόνια το ίδιο θα συμβεί και στα υπόλοιπα σε ολόκληρη την παραμεθόριο περιοχή. Οι πολιτικοί ιθύνοντες του τόπου μας αδιαφορούν. Η πολιτεία εγκαταλείπει όλο και περισσότερο την ακριτική περιοχή μας και δυστυχώς ελάχιστοι είναι οι Δημότες που δίνουν σημασία και αντιδρούν για να μην αφανιστούν τα χωριά μας και γίνουν φαντάσματα. Αλήθεια, έχει αναλογιστεί κάποιος αρμόδιος ότι μετά από μια δεκαετία που θα έχουν φύγει και τα τελευταία γερόντια, μόνο λύκοι και αγριογούρουνα θα κόβουν βόλτες στα σοκάκια των χωριών μας;

Ο νέος που θέλει να μείνει στο χωριό δεν βρίσκει δουλειά. Ο αγροτοκτηνοτρόφος δεν μπορεί να πουλήσει σε δίκαιη τιμή τα προϊόντα του. Ο μικρός επιχειρηματίας, αυτός που κρατούσε το καφενείο ή το παντοπωλείο, πνίγεται σε φόρους, χαρτούρα και μηδενική στήριξη. Αντί να δοθούν κίνητρα για να ξαναζήσουν τα χωριά, βλέπουμε την πολιτεία να τα αντιμετωπίζει σαν «κόστος». Ένα κόστος που δεν αποδίδει ψήφους.
Μα, πώς φτάσαμε μέχρι εδώ, να διασχίζεις τα χωριά από τον Καλαμά μέχρι τα ελληνοαλβανικά σύνορα και να μην συναντάς ούτε έναν άνθρωπο να πεις μια καλημέρα;
ΓΙΑΤΙ; Που είναι οι νέοι άνθρωποι; Γιατί δεν νοιάστηκε και δεν νοιάζεται κανένας για τον τόπο μας;
Κάποιος φταίει γι’ αυτό, αλλά σίγουρα δεν φταίνε οι άνθρωποι που φεύγουν από τον τόπο τους αφού δεν έχουν μέλλον.
Η Κυβέρνηση και όλες οι προηγούμενες φέρουν τεράστια ευθύνη. Για δεκαετίες μιλούν για «ανάπτυξη της Περιφέρειας», αλλά στην πράξη,η περιοχή μας εγκαταλείφθηκε.
Κάντε λοιπόν κάτι εσείς που κρατάτε τις τύχες του τόπου μας στα χέρια σας, πριν μετατραπεί η περιοχή σε απέραντο νεκροταφείο!

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία