Για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας και δημιουργώντας ένα παράδοξο προηγούμενο, επικεφαλής και κύριος συντονιστής των δράσεων για την αντιμετώπιση μιας επιζωοτίας αναλαμβάνει … ο στρατός. Τροπολογία που ψηφίστηκε την Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου σε νομοσχέδιο του Υπουργείου Κλιματικής Αλλαγής και Πολιτικής Προστασίας, ορίζει ενιαία γραμμή διοίκησης σε αξιωματικό των Ενόπλων Δυνάμεων στις Περιφέρειες που πλήττονται από εξωτικά νοσήματα όπως στην Λέσβο με τον Αφθώδη Πυρετό.
Ο στρατός δεν θα περιορίζεται πλέον μόνο στη διάθεση Στρατιωτικό Κτηνιάτρων στις αποσαθρωμένες Κτηνιατρικές Υπηρεσίες (όπως κατά κόρον έγινε σε ολόκληρη τη χώρα με την Ευλογιά των προβάτων), αλλά αναλαμβάνει εξ΄ ολοκλήρου τον επιχειρησιακό συντονισμό όλων των δημόσιων υπηρεσιών και φορέων της Λέσβου, με σκοπό την αντιμετώπιση της επιζωοτίας, κατά παρέκκλιση κάθε γενικής ή ειδικής διάταξης.
Κτηνιατρικές Υπηρεσίες της Περιφέρεις, υπάλληλοι των εποπτευόμενων φορέων του ΥΑΑ&Τ και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, λιμενικές και τελωνειακές αρχές και λοιποί αρμόδιοι φορείς του δημόσιου τομέα, υποχρεούνται σε συνεργασία με το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και πρέπει να συμμορφώνονται με τις επιχειρησιακές οδηγίες των εντεταλμένων του. Προφανώς γιατί οι μέχρι τώρα δράσεις τους δεν έχουν περιορίσει την εξάπλωση μιας νόσου που αποδεκατίζει την οικονομία της Λέσβου και απειλεί με επέκταση στην υπόλοιπη χώρα. Μέχρι τώρα οι επέκταση των επιζωοτιών οφείλονταν στους ασυνείδητους κτηνοτρόφους που δεν τηρούν τα μέτρα. Τώρα προστίθονται και οι δημόσιοι κτηνίατροι (οι ελάχιστοι που έχουν απομείνει), που έχουν υπερβάλλει πολλαπλώς τα ανθρωπίνως δυνατά για την αντιμετώπιση των νόσων και την προστασία των κτηνοτρόφων. Οι μόνοι που δεν φταίνε είναι τα υψηλόβαθμα κυβερνητικά κλιμάκια που χαράζουν τις πολιτικές εδώ και χρόνια και αντιμετωπίζουν τον αγροτικό κόσμο σαν πελατειακό δίκτυο που θα τους κρατά στην εξουσία. Βλέπε ΟΠΕΚΕΠΕ !
Κατακρημνίζεται με έντονο κρότο το «επιτελικό κράτος», που φαίνεται ικανό μόνο να αποδιαρθρώνει κάθε δημόσιο φορέα υπεύθυνο για την κοινωνική σταθερότητα και ανάπτυξη, ενώ όταν δεν μπορεί να τον παραδώσει στην ιδιωτική κερδοφορία, ενεργοποιεί το ύστατο μέσο, τον άκαμπτο στρατιωτικό μηχανισμό !Στο μέσον της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα και σχεδόν μισό αιώνα στην Ευρωπαϊκή «οικογένεια»,το κράτος έχει απεμπολήσει το κοινωνικό του προσωπείο και αποκαλύπτεται σαν καθαρός αυταρχικός μηχανισμός, στην υπηρεσία συμφερόντων διαφορετικών από αυτά των παραγωγών του εθνικού πλούτου.
Η κοινωνική αντίδραση που εκδηλώθηκε όχι μόνο από τον κτηνοτροφικό κόσμο αλλά από το σύνολο της κοινωνίας της Λέσβου, η οποία γνωρίζει ολόκληρη τις βαρύτατες οικονομικές επιπτώσεις, ανάγκασε την Περιφέρεια Β. Αιγαίου στην απόφαση να δηλώσει ανυπακοή στο πρωτόκολλο αντιμετώπισης της νόσου. Αυτή η πρωτοφανή «ανταρσία» ξάφνιασε το κεντρικό κράτος που – συνυπολογίζοντας ότι κάτι τέτοιο μπορεί πυροδοτήσει ανάλογες συμπεριφορές και σε άλλα μέρη της χώρας,που δοκιμάζονται από την Ευλογιά των προβάτων εδώ και δυο χρόνια – έφερε τη στρατιωτική «λύση».
Η ομολογημένη αποτυχία της διαχείρισης της νόσουστη Λέσβο ή της Ευλογιά σε όλη τη χώρα, οδηγεί όχι σε αλλαγή τακτικής αλλά σε αλλαγή… διοικητή.Στα κυβερνητικά επιτελεία δεν περνάει καθόλου από το μυαλό η αναγκαιότητα ουσιαστικής ενδυνάμωσης των φορέων υλοποίησης αυτών των απαιτητικών πρωτόκολλων (που δεν είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας), όπως και η συστηματικής περιφρούρησης της υγείας του ζωικού κεφαλαίου. Αυτό και μόνο αποκαλύπτει την άκρατη κρατική αδιαφορία για αυτόν τον παραγωγικό κλάδο. Αντίθετα οι καταστροφικοί αυτοί νοσογόνοι παράγοντες, απολύτως ελεγχόμενοι καιαντιμετωπίσιμοιστα προμνημονιακά χρόνια, φαίνεται ότι τώρα αποτελούν σύμμαχο σε μια αναδιάρθρωση της κτηνοτροφικής παραγωγής στα καπιταλιστικά πρότυπα της εντατικοποιημένης, βιομηχανικής κτηνοτροφίας. Το όχι και τόσο «αόρατο χέρι της αγοράς» δείχνει το δρόμο και αυτό αποτελεί ευαγγέλιο για τους κυβερνόντες.
Αντί λοιπόν η χώρα, να προασπίζει τα ιστορικά συγκριτικά πλεονεκτήματα που εδώ και χιλιετίες κατέχει, και τα οποία της χαρίζουν ποιητικότατατρόφιμα, θυσιάζει αυτή την παραγωγή στο βωμό μιας άλλης κτηνοτροφίας,συγκεντωποιημένης σε λίγα χέρια. Μπορεί να φαίνεται σαν πρώτο θύμα αυτής της πορείας ο κτηνοτροφικός κόσμος, αλλά το τίμημα είναι μεγάλο για ολόκληρη την ύπαιθρο χώρα που αποψιλώνεται συστηματικά από κάθε παραγωγική δραστηριότητα – με ιλιγγιώδεις ρυθμούς στα μεταμνημονιακά χρόνια – αλλά και ολόκληρος ο εργαζόμενος λαός της χώρας που θα καλείται να πληρώνει όλο και πιο ακριβά ένα όλο και πιο υποβαθμισμένο τρόφιμο.Εξάλλου το«τρόφιμο δύο ταχυτήτων», των πολλών και των λίγων που μπορούν να το πληρώνουν, είναι ήδη μια πραγματικότητα του «ανεπτυγμένου» κόσμου η οποία διευρύνεται συστηματικά.
Το μεγάλο ερώτημα λοιπόν είναι : πόσο θα κρατήσει και που θα οδηγήσει αυτή η τεράστια καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας, ποιος θα αντισταθεί σ΄ αυτή την πορεία και με ποια μέσα.
Το πρώτο λόγο έχει ο κτηνοτροφικός κόσμος που λεηλατείται και πρέπει να οργανωθεί τόσο σε παραγωγικό όσο και σε συνδικαλιστικό επίπεδο, αλλά καιο δημοκρατικός επιστημονικός κόσμος που στηρίζει αυτή την παραγωγή. Το παράδειγμα της Λέσβου δηλώνει ότι μεγάλη σημασία έχει η ενεργοποίηση όλων των κοινωνικών συλλογικοτήτων, γιατί τα αιτήματα του κτηνοτροφικού και γενικότερα του αγροτικού κόσμου, είναι φωνές στήριξη της τοπικής οικονομίας, φωνές διατήρησης της τοπικής παραγωγής που διώκεται, φωνές διατήρησης της εύθραυστης πλέον περιβαλλοντικής ισορροπίας. Ότι δηλαδή αντιστρατεύονται οι κρατικές πολικές που έχουν ταχθεί ξεκάθαρα με τους «έχοντες και κατέχοντες».
Χόβολος Θεόδωρος Παραμυθιά 0/9/2026
Κτηνίατρος
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 
Σχολιάστε