Ήταν ημέρα Κυριακή 5 Ιουλίου, όταν πληροφορήθηκα ότι ο Κολιός «έφυγε». Ο Κολιός απ’ το Φιλιάτι, ο σύγχρονος «Διογένης ο Κυνικός» εγκατέλειψε για πάντα τη ζωή. Δε θέλησα να το πιστέψω. Ήταν όμως αλήθεια. Ταράχτηκα και δάκρυσα. Απ’το μυαλό μου πέρασαν «χίλιες αναμνήσεις». Στις παιδικές κατασκηνώσεις Πλαταριάς μέναμε στην ίδια σκηνή, μαζί και με άλλα παιδιά απ’ το Φιλιάτι. Περνούσαμε με χαρά. Ο Κολιός όλη την ημέρα έλεγε και έκανε αστεία. Το βράδυ μάς «νανούριζε» με το δικης του έμπνευσης: «Βρήκα ένα δεκάρικο και πούντο και πούντο και νά το και νά το και ζούπα το και πάρτο». Κατά τη διάρκεια της ζωής του συνήθιζε να λέει: «Άγιος ο Θεός, πέθανε ο Κολιός, πήγαν να τον θάψουν, βγήκε ζωντανός. Όλα είναι ψέματα. Δε σε θέλει κανένας. Τσακώνεσαι. Η Αγία Τριαδούλα έχει πολύ λάδι». Πίστευε ότι σε «παίρνει» ο παπα – Γιάννης. Και γι’ αυτό έλεγε: «Άμα θέλει ο παπα-Γιαννούλης, σου ρίχνει ένα τρισάγιο και σε στέλνει στα σκ…». Αρκετές φορές πήγαινα και τον συναντούσα. Τον έβρισκα στην περιφραγμένη αυλή του σπιτιού του. Αυτός από μέσα, εγώ απ’ έξω απ’ την περίφραξη, συζητούσαμε. Με υποδεχόταν με τη λέξη «παλιοκοινωνία» και με αποχαιρετούσε και πάλι με το δικής του έμπνευσης: «Βγήκα στο σεργιάνι με τον παπα-Γιάννη, στην Αγια-Τριάδα και ανάψαμε λαμπάδα. Βρήκαμε τον Νίνο, του δώσαμε κινίνο και είπε δεν το πίνω». Νίκο, εμείς οι παλιοί Φιλιακιώτες, όσο θα ζούμε, θα σε θυμόμαστε και θα συζητάμε για εσένα. Ήσουν φτωχός αλλά τίμιος. Ήσουν πάμφτωχος αλλά αξιοπρεπής… Δε θα σε ξεχάσουμε. Ο Φιλιακιώτης Θανάσης Τσάτσης
Σχολιάστε