ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

ΑΝΑΡΤΗΣΕ: Αγαπάμε Καμίτσιανη Τσαμαντά

Ο άνθρωπος στον οποίο χρωστάμε πολλά. Τι θα γινόταν αν……

Υπάρχουν άνθρωποι που,ακόμη κι αν έχουν φύγει από τη ζωή,εξακολουθούν να καθορίζουν το παρόν μας.Ένας από αυτούς είναι ο ηγούμενος Διαμανός Πέσχος από τον Τσαμαντά,γεννημένος το 1840.Ως ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου στην Καμίτσιανη, οδήγησε το μοναστήρι σε χρόνια μεγάλης ακμής και ευημερίας.Όμως, η μεγαλύτερη προσφορά του δεν ήταν ο πλούτος της μονής, αλλά όσα –σύμφωνα με την τοπική παράδοση– πέτυχε για τον τόπο του.

Το 1923,όταν η Διεθνής Επιτροπή χάραζε τα ελληνοαλβανικά σύνορα, τα χωριά της περιοχής ζούσαν με την αγωνία για το μέλλον τους.Τα μέλη της επιτροπής φιλοξενήθηκαν στη μονή από τον ηγούμενο. Ανάμεσά τους βρισκόταν και ένας Γερμανός, ο οποίος ήταν αρχαιολόγος.Κατά τη φιλοξενία του γοητεύτηκε από μια περίτεχνη ασημένια καντήλα μεγάλης αξίας που κοσμούσε το μοναστήρι.Ο διορατικός ηγούμενος αντιλήφθηκε τον θαυμασμό του. Σύμφωνα με την παράδοση,πρότεινε μια συμφωνία: η πολύτιμη καντήλα να δοθεί στον Γερμανό και, σε αντάλλαγμα, τα χωριά Τσαμαντάς, Πόβλα, Μπαμπούρι, Λιάς και Λίστα να παραμείνουν εντός των ελληνικών συνόρων.

Είτε ως ιστορικό γεγονός είτε ως ζωντανή τοπική παράδοση, η αφήγηση αυτή εκφράζει την ευγνωμοσύνη των κατοίκων προς τον ηγούμενο Διαμανό Πέσχο.Γιατί αν τα σύνορα είχαν χαραχθεί διαφορετικά, ίσως και οι ζωές των ανθρώπων να είχαν πάρει άλλη πορεία.Αναλογίσου για μια στιγμή: αν τα χωριά αυτά είχαν βρεθεί στην άλλη πλευρά των συνόρων, πώς θα ήταν σήμερα η ζωή σου; Ίσως να είχες μεγαλώσει σε άλλη χώρα, με διαφορετικές εμπειρίες και διαφορετική καθημερινότητα. Ίσως ο Τσαμαντιώτης πατέρας σου να μην είχε γνωρίσει ποτέ την μητέρα σου από το Φιλιάτι,γιατί ανάμεσά τους θα υψωνόταν ένα σύνορο.Και τότε, ίσως, εσύ να μην είχες γεννηθεί ποτέ.

Η ιστορία δεν είναι μόνο ημερομηνίες και χάρτες.Είναι οι άνθρωποι που συναντήθηκαν, οι οικογένειες που δημιουργήθηκαν και οι ζωές που γράφτηκαν χάρη στις αποφάσεις κάποιων γενναίων όπως του ηγούμενου Διαμιανού Πέσχου.