
Σαν Μνημόσυνο στον αδερφό μου
Τάκη Κύρκο.
Ήταν 12 του Ιούλη που «έφυγες»
μικρέ μου αδερφέ Τάκη.

Έφυγες από τούτο τον κόσμο πρόωρα
κι άφησες πίσω σου πίκρα και πόνο.
Πρώτα στη μάνα μας που έζησε
πέντε χρόνια με τον καημό σου,
στον γιο σου τον Σπύρο που σε
λάτρευε, σε μας τ’ αδέρφια σου
που σε είχαμε χαϊδεμένο
γιατί ήσουν ο μικρός μας,
αλλά και σε όλους τους συγγενείς
και φίλους που σ’ αγαπούσαν.
Και ήταν πολλοί.Ήσουν αγαπητός
και δοτικός, πάντα με το χαμόγελο
και το ανεξάντλητο χιούμορ σου.
Ποιος σε γνώρισε και δεν σ’ αγάπησε!
Ποιον δε βοήθησες όταν είχε ανάγκη!
Και έφυγες Τάκη μου μ’ ένα χαμόγελο
σαν να μας έλεγες: φεύγω από αυτόν
τον κόσμο τον άδικο. Είμαι λεύτερος!
Δεκατέσσερα χρόνια τώρα!
Πότε πέρασαν;
Μας λείπεις,
αλλά δεν σε ξεχνάμε ούτε στιγμή.
Είσαι παρών στη σκέψη
και στην καρδιά μας καθημερινά.
Εσύ αναπαύσου ελεύθερος!
Εμείς το καντηλάκι της καρδιάς μας
θα τό χουμε αναμμένο, μέχρι να έρθει
η ώρα ν’ ανταμώσουμε, αγαπημένε,
μικρέ κι ακριβέ αδερφέ μου Τάκη!
12 Ιουλίου 2026
Η αδερφή σου Ελένη Κύρκου-Σαφάκα
Σχολιάστε