Archive for Ιουνίου, 2026
Φιλιάτες 1986, όταν μνημονευεις κάποιον δεν φεύγει ποτέ από κοντά σου.!
στη μνημη τους με αφορμή τον πρόσφατο θανατο του Σπύρο Μάστορα- φημισμένου κλαρινίστα στην Αλβανία και οχι μόνο
Απο την εκδήλωση που έγινε στο στάδιο Φιλιατών τις 22/7/1986 απο τον Δήμο Φιλιατών και τον Πολιτιστικό Σύλλογο. Δήμαρχος Δημ. Λέντζαρης, πρόεδρος Συλλόγου Γιώργος Κώτσης, και ο Στεφαν Αρσένης υπεύθυνος κουλτούρας περιοχής Αργυρικάστρου. Στην εκδήλωση ήταν και ο Αλβανός Πρέσβης Ξενοφων Νούση και άλλοι επίσημοι. Επίσης η συμμετοχή ήταν πρωτοφανής-χιλιάδες κόσμου απο όλη τη Θεσπρωτία είχαν έρθει να δουν και να ακούσουν το Αλβανικό φολκορικό γκρούπ Çerçiz Topulli που όντως ήταν υπέροχο. Απο τους μουσικούς θυμάμαι, τον Τζελάλ Αγκόνι και Πετρίτ Λιούλιο στο τραγούδι, Γιώργο Ρόζε και Σπύρο Μάστορα στο κλαρίνο, Μαξιμ Κονόμι στο ακορδεόν, Ξενοφών στο ντέφι, Σπύρο Ζούλα στο βιολί, Αντέμ Ντάτση στο λαούτο κλπ.
στη μνημη τους με αφορμή τον πρόσφατο θανατο του Σπύρο Μάστορα- φημισμένου κλαρινίστα στην Αλβανία και οχι μόνο
Ποιητικά δοκίμια του Γιάννη Βέλλη!
«Αγαπούσα τη θάλασσα, μέχρι που ήρθες και μας χώρισες, τόσο γαλάζιο στα μάτια σου, τόσο φως.» Γιάννης Βέλλης
«Με περισσή ευχέρεια, δημιουργούσαμε είδωλα, για προσκύνημα και τα πιστεύαμε πρώτοι, αδιέξοδο.» Γιάννης Βέλλης
«Είχα μάθει, να πληγώνομαι, όποιος δεν πληγώθηκε, δεν ξέρει/ κι όμως μια πληγή, στάζει ακόμα, κάποιες ανάγκες ευτυχίας/ όσες χάθηκαν, σε μαχαιριά, από εκείνες, που μένουν βαθιά/ και απλώνονται, χωρίς να σκοτώνουν, χωρίς να δίνουν λύσεις/ μα δεν επουλώνονται ποτέ, κρατάνε το χρώμα της αρρώστιας/ και μας παιδεύουν, σε κάθε χειμώνα/ όταν έρχεται βιαστικά, μαζί με μια παρέα σύννεφα/ και κάποιες υγρασίες, αναγκαίες να ξυπνάνε μέσα μας/ μια ανάμνηση, πονεμένη, μια πόρτα, τραβηγμένη, ένα σφραγισμένο παράθυρο/ ένα χαμόγελο, σβησμένο πια, σε μαυροπίνακα/ όλοι κρατάμε ένα μαυροπίνακα και πάντα καθαρίζουμε/ είναι αρχή, η συνέχεια, όπως και τα μαθήματα.» Γιάννης Βέλλης
«Έτρεχε ξανά η θάλασσα, χτυπούσε την άμμο κι ο άνεμος συνεργός, σκόρπιζε τα πάντα/ το γκρίζο, βαρύ έφτανε τα πρώτα κύματα, σφύριζε μέσα τους προκλητικά/ μια βάρκα χάθηκε στο πέλαγος, μόνο θάλασσα έβλεπε και σκοτεινιά/ θα περάσει, λέγανε δυο περαστικοί, πάλι γύρισε χειμώνας/ έτσι γίνονταν στο νησί, η θάλασσα έτρεχε, ο αέρας σκόρπιζε, το γκρίζο κάθονταν και οι βάρκες χάνονταν/ ακόμα κι οι περαστικοί έρχονταν πάντα εκεί, σαν πειστική μαρτυρία, για τη συνέχεια/ τίποτα δεν άλλαζε αλήθεια, επανάληψη ήταν όλα, μιας καλά οργανωμένης δήθεν συγκυρίας.» Γιάννης Βέλλης
«Ψάχνεις ουρανό, εκεί που όλα δίνονται, για λίγη φιλαργυρία/ και πολλά υποσχεσιολόγια, χαμένος πάντα, αδιέξοδο.» Γιάννης Βέλλης
«Η παρουσία μας, μια μπερδεμένη σχέση με την πραγματικότητα κλέβουμε όνειρα, χαράζουμε εποχές, αντιδρούμε.» Γιάννης Βέλλης
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 