ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

ΑΝΑΡΤΗΣΕ: ΠΕΝΤΕ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ (ΟΣΔΙΝΑ) Panagiotis Georgiou ·11 ώρ. ·

Ρήμαξαν τα χωριά μας…

Τις τελευταίες ημέρες διάβασα δύο αναρτήσεις που με συγκίνησαν βαθιά και με έβαλαν σε σκέψεις για την πορεία του χωριού μας και γενικότερα της ελληνικής υπαίθρου.

Η πρώτη ήταν το άρθρο «Κι αποχαιρέτα την, την Ελλάδα που χάνεις», όπου ένας ηλικιωμένος λέει σε έναν χωριανό του που επισκέφθηκε το γενέθλιο χωριό του:

«Μην ψάχνεις το χωριό εκεί κάτω. Το χωριό είναι εδώ πάνω, στο νεκροταφείο.»

Μια φράση σκληρή, αλλά δυστυχώς αληθινή για πολλά χωριά της πατρίδας μας.

Η δεύτερη ήταν η συγκινητική ανάρτηση της Θεοδώρας Μπάτση στην ιστοσελίδα του χωριού μας. Η περιγραφή των άδειων σοκακιών, των μισογκρεμισμένων περιφράξεων, των κλειστών σπιτιών και των χορταριασμένων αυλών ξύπνησε μνήμες και συναισθήματα που δύσκολα περιγράφονται.

Διαβάζοντάς τα, θυμήθηκα μια κουβέντα που μου είπε ένας φίλος μου:

«Τα χωριά πεθαίνουν όταν τα παιδιά τους δεν θάβονται στα κοιμητήριά τους.»

Ίσως ακούγεται υπερβολικό, όμως κρύβει μια μεγάλη αλήθεια. Όσο υπάρχουν άνθρωποι που επιστρέφουν για να ανάψουν ένα καντήλι, να τιμήσουν τους προγόνους τους, να βρεθούν στο πανηγύρι, να ανοίξουν έστω για λίγες μέρες το πατρικό τους σπίτι, το χωριό εξακολουθεί να αναπνέει.

Πέρυσι, παραμονή της Παναγίας, πριν πάω στη Μίχλα, πήγα στο κοιμητήριο για να ανάψω τα καντήλια των δικών μου ανθρώπων. Μέσα σε λίγη ώρα συνάντησα πολλούς συγχωριανούς μας που είχαν έρθει για τον ίδιο λόγο.

Εκεί, ανάμεσα στους τάφους των αγαπημένων μας, ένιωσα πως οι δεσμοί με τον τόπο παραμένουν ζωντανοί, παρά την ερήμωση και τη σιωπή.

Τα χωριά μας άλλαξαν. Οι φωνές λιγόστεψαν, τα σχολεία έκλεισαν, οι αυλές άδειασαν. Όμως όσο υπάρχουν άνθρωποι που τα θυμούνται, τα επισκέπτονται και τα αγαπούν, δεν έχουν χαθεί οριστικά.

Με αυτές τις σκέψεις με πήρε το παράπονο και έβαλα να ακούσω το τραγούδι «Ρήμαξαν τα χωριά». Ένα τραγούδι που εκφράζει τη νοσταλγία, τη λύπη αλλά και την αγάπη για τον τόπο που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε.

Ας κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη, την ιστορία και την ψυχή του χωριού μας.

Γιατί τα χωριά δεν είναι μόνο τα σπίτια και οι δρόμοι τους.

Είναι οι άνθρωποί τους, οι αναμνήσεις τους και η αγάπη που συνεχίζει να μας φέρνει πίσω σε αυτά.

Με συγκίνηση και αγάπη για τον τόπο μας!