ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

ο Μαντζούκης, στον Περιφερειάρχη Ηπείρου πριν 3 χρόνια και βλέπεις αυτή την αλήθεια όπου κι αν πας η Θεσπρωτία σε πληγώνει. Και βέβαια η Αλβανία γίνεται Ευρώπη και ας καμαρώνουμε γι’αυτό- ο Θεός κι ο γείτονας. Ίσως αύριο χρειαστεί να πάμε εκεί για δουλειά, γιατί εδώ δε υπάρχει και τα παιδιά μας παίρνουν το δρόμο της ξενιτιάς- τα περισσότερα χωριά ρήμαξαν, ειδικά των Φιλιατών.

Τι κατάντια της Θεσπρωτίας την βλέπει κανείς σε κάθε του βήμα- αν εξαιρέσεις τα Σύβοτα κλπ. Η Θεσπρωτία- 35 χρόνια μετά το άνοιγμα των συνόρων- δεν έχει δρόμο για την Αλβανία. Η Θεσπρωτικές υπέροχες ακρογιαλιές του Δρεπάνου- Μακρυγιαλιού είναι σε χειρότερη κατάσταση από ότι ήταν πριν 50 χρόνια. Δεν έχει αξιοποιηθεί καμιά φυσική ομορφιά, όπως τα στενά του Καλαμά. Δεν υπάρχει καμιά σοβαρή επένδυση σε μορφές Πράσινης Ενέργειας- εκτός από το μικρό υδροηλεκτρικό του Καλαμά- όλες οι άλλες προτάσεις απορρίπτονται και πηγαίνουν αλλού. Η Θεσπρωτία- 45 χρόνια μετά της πρώτες αρχαιολογικές αναδείξεις του ΄80-΄90- δεν έχει να επιδείξει έναν σοβαρό προσβάλαμε αρχαιολογικό χώρο. Αυτά βλέπουν οι τουριστικοί πράκτορες και ο τουρισμός πάει αλλού- βλέπουμε κρουαζιερόπλοια με το μακαρόνι- αντίθετα από τους Αγίους Σαράντα. Ο Δήμος Φιλιατών- ο κατά βάση κτηνοτροφικός με χιλιάδες γιδοπρόβατα και βοοειδή- σήμερα δεν έχει να πιεί γάλα, να φάει τυρί και κρέας- με κλειστό το Τυροκομείο του, πρώτο συνεταιριστικό Τυροκομείο της Ηπείρου, κλειστά τα Δημοτικά Σφαγεία. Και πολλά ακόμη αλλά για να βάλω ένα τέλος θα πω για το κλείσιμο του μοναδικού στρατοπεδου της Θεσπρωτίας- η Θεσπρωτία να στέλνει τα παιδιά της στο στρατό αλλά να μην έχει η ίδια κι ας είναι στα σύνορα!