Ομάδα ΣΟΥΛΙ, Σουλιώτες & Ιστορία

Ο αλβανικός εθνικισμός έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια των Ιλλυριών και των Πελασγών. Η ιδιοποίηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των Αρχαίων Μακεδόνων αποτελεί ένα από τα πιο ακραία, αλλά και κεντρικά «αφηγήματα» της σύγχρονης αλβανικής προπαγάνδας.
Για να «βαφτίσουν» τον Μέγα Αλέξανδρο Αλβανό, οι εθνικιστές ιστορικοί στα Τίρανα χρησιμοποιούν μια σειρά από αυθαίρετα ιστορικά ρεσάλτα και θεωρίες.
1. Το επιχείρημα της Ολυμπιάδας (Ηπειρώτικη καταγωγή).
Το βασικότερο πάτημα του αφηγήματός τους είναι η μητέρα του Αλεξάνδρου, η Ολυμπιάδα, η οποία ήταν πριγκίπισσα των Μολοσσών της Ηπείρου.
Το αλβανικό κράτος ισχυρίζεται αυθαίρετα ότι η Αρχαία Ήπειρος δεν ήταν ελληνική αλλά ιλλυρική «άρα αλβανική» . Συνεπώς, υποστηρίζουν ότι ο Αλέξανδρος, έχοντας «αλβανικό αίμα» από τη μητέρα του, μεγάλωσε με αυτή την ταυτότητα. Μάλιστα, κυκλοφορούν ευρέως βιβλία στην Αλβανία (όπως της Elena Kocaqi) που ισχυρίζονται ότι ο Αλέξανδρος μιλούσε αλβανικά με τη μητέρα του. Εντελώς αυθαίρετη και φανταστική προσέγγιση.
2. Η «αλβανοποίηση» της γιαγιάς του Αλέξανδρου, Ευρυδίκης.
Ένα άλλο επιχείρημα αφορά τη γιαγιά του Μεγάλου Αλεξάνδρου (μητέρα του Φιλίππου Β΄), την Ευρυδίκη, η οποία είχε εν μέρει καταγωγή από την Λυγκηστίδα, περιοχή της σημερινής Φλώρινας και είχε συγγένεια με ιλλυρικά φύλα. Οι Αλβανοί εθνικιστές απομονώνουν αυτό το στοιχείο για να ισχυριστούν ότι ολόκληρη η μακεδονική δυναστεία ήταν στην πραγματικότητα ιλλυρική.
3. Η εργαλειοποίηση του Σκεντέρμπεη (Γεώργιος Καστριώτης)
Για να δικαιολογήσουν τη σύνδεση, χρησιμοποιούν τον «εθνικό τους» ήρωα, τον Σκεντέρμπεη (15ος αιώνας). Όταν ο Καστριώτης εξισλαμίστηκε από τους Οθωμανούς, του δόθηκε το όνομα Ισκεντέρ Μπέης (που σημαίνει «Άρχοντας Αλέξανδρος»), ως φόρος τιμής στις στρατιωτικές του ικανότητες.
Επιπλέον, σε κάποιες επιστολές της εποχής, ο Σκεντέρμπεης αυτοαποκαλούνταν «Πρίγκιπας των Ηπειρωτών και των Μακεδόνων». Οι σύγχρονοι Αλβανοί ερμηνεύουν αυτόν τον μεσαιωνικό γεωγραφικό τίτλο ως «απόδειξη» ότι οι Αλβανοί θεωρούσαν ανέκαθεν τους εαυτούς τους απογόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
4. Η θεωρία των «Βαρβάρων»
Όπως ακριβώς κάνουν και οι εθνικιστές των Σκοπίων, έτσι και οι Αλβανοί εκμεταλλεύονται πολιτικούς λόγους της αρχαιότητας (π.χ. τους λόγους του Δημοσθένη κατά του Φιλίππου), όπου οι Αθηναίοι αποκαλούσαν τους Μακεδόνες «βαρβάρους». Ισχυρίζονται, λοιπόν, ότι αφού οι Μακεδόνες δεν ήταν «καθαροί» Έλληνες, προφανώς ήταν Ιλλυριοί και άρα…Αλβανοί.
Η πραγματικότητα των αρχαίων πηγών.
Φυσικά, η διεθνής ακαδημαϊκή κοινότητα γελάει με αυτά τα εφευρήματα. Οι ίδιες οι αρχαίες πηγές διαψεύδουν κατηγορηματικά οποιαδήποτε ταύτιση Μακεδόνων με Ιλλυριούς. Ο ίδιος ο Μέγας Αλέξανδρος, στον περίφημο λόγο του στην Ώπιδα, περιγράφει τους Ιλλυριούς ως εχθρούς της Μακεδονίας, τους οποίους ο πατέρας του, ο Φίλιππος, υπέταξε.
Επιπλέον, ο Αλέξανδρος συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες (όπου επιτρέπονταν μόνο Έλληνες) και διέδωσε τον ελληνικό πολιτισμό και την ελληνική γλώσσα σε όλο τον κόσμο, όχι την ιλλυρική.
Αυτή η τάση να οικειοποιούνται κάθε μεγάλη προσωπικότητα της περιοχής (τον Αλέξανδρο, τον Πύρρο, τον Κωνσταντίνο τον Μέγα, ακόμη και τον Ιουστινιανό) δείχνει την αγωνία ενός εθνικισμού να εφεύρει ένα ένδοξο παρελθόν, επειδή η πραγματική ιστορία των προγόνων τους, δεν τους ικανοποιεί.
Σχολιάστε