
Ακούω λέξεις κι αναρωτιέμαι,
θα τις αντέξω;
Στον καθρέφτη κοιτιέμαι..
Αλήθεια, εγώ τη ζωή μου ορίζω;
Λέξεις σπαθιά τη σκέψη πληγώνουν,
λέξεις καρφιά, σαν τον Χριστό
μας σταυρώνουν.
Μα υπάρχουν και άλλες,
μικρές και μεγάλες
που πολλά συμβολίζουν
και τη ζωή καθορίζουν!
Πόσα αισθήματα τρυφερά
ζωγραφίζουν,
για ταξίδια υπέροχα
μας προορίζουν!
Λέξεις; Ο πλούτος της γνώσης!
Εργαλείο και εφόδιο πρώτης!
Αχ λεξούλες, μικρές μου κυρίες,
γύρω-γύρω σας ψάχνω
για να φτιάχνω ιστορίες!
Με σας κοιμάμαι και ξαγρυπνώ.
Με ποιήματα τώρα επικοινωνώ.
Απασχόληση όμορφη όλο μαγεία.
Ταξιδεύω σ’ άγνωστα ωραία τοπία
και νιώθω αισθήματα μοναδικά,
πετώ στα σύννεφα σαν τα πουλιά!!!
2 – 6 – 2026
Ελένη Κύρκου-Σαφάκα
Σχολιάστε