ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Ο Βασίλης Γιόγιακας έσπευσε να εμφανίσει την υπόθεση του Μαυροματίου ως προσωπική πολιτική επιτυχία:

«Ενίσχυση με προσωπικό και διευρυμένο ωράριο λειτουργίας».

Το ίδιο αφήγημα αναπαράχθηκε από τοπικά και περιφερειακά μέσα ως θετική εξέλιξη για τη Θεσπρωτία.

Υπάρχει όμως ένα κενό στο αφήγημα.

Αν μιλάμε για «ενίσχυση με προσωπικό», τότε το πρώτο ερώτημα είναι απλό:

Ποιο προσωπικό;

Νέο, μόνιμο και εξειδικευμένο;

Ή προσωπικό που μετακινήθηκε από ήδη πιεσμένες υπηρεσίες της Θεσπρωτίας;

Γιατί αν, για να εμφανιστεί ενισχυμένο το Μαυρομάτι, αποδυναμώθηκε η Δ.Ο.Υ. Ηγουμενίτσας ή οποιαδήποτε άλλη κρίσιμη υπηρεσία της περιοχής, τότε δεν έχουμε ενίσχυση.

Έχουμε μεταφορά του προβλήματος.

Το Μαυρομάτι χρειάζεται ενίσχυση.

Αυτό είναι αυτονόητο.

Χρειάζεται προσωπικό.
Χρειάζεται διευρυμένο ωράριο.
Χρειάζεται καλύτερη εξυπηρέτηση πολιτών, επαγγελματιών, επισκεπτών και διασυνοριακής κίνησης.

Το ερώτημα όμως δεν είναι αν έπρεπε να ενισχυθεί.

Το ερώτημα είναι πώς ενισχύθηκε.

Η ΑΑΔΕ ανακοίνωσε ότι από τις 11 Μαΐου 2026 ο Τελωνειακός Ελεγκτικός Σταθμός Μαυροματίου λειτουργεί με διευρυμένο θερινό ωράριο, από τις 06:00 έως τις 24:00.

Θετικό.

Αλλά το ωράριο δεν λειτουργεί μόνο του.

Χρειάζεται ανθρώπους.
Χρειάζεται εκπαιδευμένο προσωπικό.
Χρειάζεται πραγματική στελέχωση.

Και εδώ αρχίζει το πρόβλημα.

Οι εργαζόμενοι στις Δ.Ο.Υ., με δημόσια ανακοίνωσή τους, έχουν ήδη καταγγείλει αναγκαστικές αποσπάσεις υπαλλήλων της Δ.Ο.Υ. Ηγουμενίτσας προς το Τελωνείο Μαυροματίου.

Η ΕΡΤ κατέγραψε επίσης ότι η κινητοποίηση των εργαζομένων αφορούσε την υποχρεωτική απόσπαση τεσσάρων υπαλλήλων της Δ.Ο.Υ. Ηγουμενίτσας στο Τελωνείο Μαυροματίου, χωρίς προηγούμενη αίτησή τους και για διάστημα ενός έτους.

Άρα δεν μιλάμε για φήμη.

Μιλάμε για δημόσια καταγεγραμμένη αντίδραση.

Το Μαυρομάτι δεν λειτουργεί πλέον ως ανεξάρτητο τελωνείο. Έχει μετατραπεί σε Τελωνειακό Ελεγκτικό Σταθμό και υπάγεται στο Τελωνείο Ηγουμενίτσας.

Αυτό κάνει ακόμη πιο αναγκαία τη διαφάνεια.

Διότι όταν οι υπηρεσιακές κινήσεις εμφανίζονται γενικά ως «ενίσχυση του Τελωνείου Ηγουμενίτσας» ή «ενίσχυση του Μαυροματίου», ο πολίτης δικαιούται καθαρή απάντηση:

υπήρξε πραγματική νέα στελέχωση ή απλή μετακίνηση προσωπικού μέσα στις ήδη πιεσμένες υπηρεσίες της Θεσπρωτίας;

Οι οκτώ θέσεις μέσω κινητικότητας δεν κλείνουν το θέμα.

Αντίθετα, κάνουν ακόμη πιο επιτακτικό το ερώτημα:

μέχρι να υπάρξει πραγματική, μόνιμη στελέχωση, ποιοι καλύπτουν σήμερα τη λειτουργία του Μαυροματίου;

Η Θεσπρωτία δεν χρειάζεται να κλείνει μία τρύπα ανοίγοντας μία άλλη.

Δεν χρειάζεται επικοινωνιακό περιτύλιγμα.
Δεν χρειάζεται τίτλους που εμφανίζουν ως «ενίσχυση» κάτι που δημιουργεί νέο πρόβλημα αλλού.

Χρειάζεται πραγματική στελέχωση.
Μόνιμο προσωπικό.
Εξειδικευμένους υπαλλήλους.
Σωστή οργάνωση.
Διαφάνεια.

Το Μαυρομάτι πρέπει να ενισχυθεί.

Αλλά όχι αποδυναμώνοντας την Ηγουμενίτσα.
Όχι μεταφέροντας την υποστελέχωση από υπηρεσία σε υπηρεσία.
Όχι παρουσιάζοντας ως επιτυχία μια ενίσχυση που αφήνει πίσω της νέα κενά.

Η Θεσπρωτία δεν μπορεί να γίνεται σκηνικό εντυπώσεων για την επικοινωνιακή διάσωση κανενός.

Θέλει σοβαρότητα.
Θέλει υπευθυνότητα.
Θέλει αποτέλεσμα.

Και στο Μαυρομάτι το ερώτημα παραμένει:

Ποιο προσωπικό;

Γιατί αν δεν υπάρχει καθαρή νέα στελέχωση, αλλά μεταφορά προσωπικού από ήδη πιεσμένες υπηρεσίες, τότε δεν έχουμε ενίσχυση.

Έχουμε ανακύκλωση υποστελέχωσης.