ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Παύλος Τζήκας

1. Αφορμή για την ανάρτηση αυτή υπήρξε η επίσκεψη του Σουλτάνου στην Ρώμη και η θερμή υποδοχή που του επεφύλαξε η Ιταλίδα πρωθυπουργος Τζόρτζια Μελόνι

2. Η Ιστορία, έχει την κακιά συνήθεια να επαναλαμβάνεται, με καταστροφικές συνέπειες για όσους δεν την γνωρίζουν, αλλά και για όσους την γνωρίζουν μεν, αλλά την αγνοούν, προσπερνώντας την, ανέμελα και ελαφρά τη καρδία, θεωρώντας ή ελπίζοντας ότι, θα «είναι καλή με αυτούς», ή γιατί έτσι θέλουν και νομίζουν, ή γιατί με κάποιο τρόπο θεωρούν, ότι είναι ευλογημένοι από τον Θεό, ή γιατί «έτσι πρέπει». Την Ιστορία, δυστυχώς ή ευτυχώς δεν μπορεί να την αγνοήσει κανείς. Δυστυχώς για τους απρόσεκτους και Επιμηθείς κι ευτυχώς για τους προσεκτικούς και Προμηθείς. Οφείλουμε να είμαστε το δεύτερο με κάθε τρόπο και μέσο.

3. Η Ιταλία πάντα ήταν απέναντι στα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδος λόγω σύγκρουσης τους με τα δικά της εθνικά συμφέροντα και συμπλεουσα με την Τουρκία και την Αλβανία.

4. Βορειοηπειρωτικο

α Κατα τους Βαλκανικούς πολέμους 12-13, ο Ελληνικός Στρατός απελευθερωνει τη Βόρειο Ήπειρο από τον τουρκικό ζυγό το 1913, μαζί με την υπόλοιπη Ήπειρο. Κατόπιν όμως πιέσεων της Ιταλίας και της Αυστροουγγαρίας, οι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής ίδρυσαν το ανύπαρκτο μέχρι τότε άλβανικό κράτος, στο οποίο προσαρτήθηκε με το πρωτόκολλο της Φλωρεντίας (13 Δεκ. 1913) ολόκληρη η Βόρειος Ήπειρος.

β. Οι κάτοικοι όμως της Βορείου Ηπείρου δεν αποδέχονται το επαίσχυντο αυτό πρωτόκολλο και την 17η Φεβρουαρίου 1914 ανακηρύσουν την αυτονομία της Βορείου Ηπείρου και σχηματίζουν κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Γεώργιο Χρηστάκη Ζωγράφο.

γ. Στις 17η Μαΐου 1914, υπογράφεται το πρωτόκολλο της Κέρκυρας με το οποίο αναγνωρίστηκε η ελληνικότητα και η αυτονομία της Βορείου Ηπείρου και παραχωρούνται στους βορειοηπειρώτες συγκεκριμένα διοικητικά, θρησκευτικά και εκπαιδευτικά δικαιώματα.

δ Τον Οκτώβριο του 1914, οι δυνάμεις Εγκάρδιας Συννενοήσεως έδωσαν εντολή στην Ελλάδα να ανακαταλάβει στρατιωτικά τη Βόρειο Ήπειρο και το Δεκέμβριο του 1914 τα ελληνικά στρατεύματα επανήλθαν στη Βόρειο Ήπειρο και έμειναν εκεί μέχρι το καλοκαίρι του 1916.

ε.Δυστυχώς και πάλι οι διαρκείς παρεμβάσεις της Ιταλίας συνέβαλαν στο να παραδοθεί και πάλι η Βόρειος Ήπειρος στην Αλβανία με την πρεσβευτική διάσκεψη των Παρισίων (9 Νοεμβρίου 1921).

5. Μικρά Ασία

α. Η Ιταλία αρχίζει τη συμμετοχή της στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως βασικός εταίρος της Γερμανίας και της Αυστροουγγαρίας για να καταλήξει, μετά από “ανατολίτικα παζάρια”, στο όνομα του «Ρωμαϊκού ιστορικού της μεγαλείου», αναξιόπιστος σύμμαχος της Αντάντ και πρώτος εκ μέρους των συμμάχων της Ελλάδας συνομιλητής του Κεμάλ Ατατούρκ. Ο ιταλικός ρόλος στην Μικρασιατική Καταστροφή ήταν καίριος.

β. Μπορεί η Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία και ΗΠΑ κατά τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο να συμμάχησαν εναντίον της Γερμανίας και της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, αλλα αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι όλες οι Μεγάλες Δυνάμεις είχαν απολύτως κοινά συμφέροντα. Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία, αλλά και οι ΗΠΑ και η Ιταλία είχαν έντονες διαφορετικές βλέψεις και συμφέροντα.

γ. Το. Νοέμβριο του 1918 ο Γάλλος πρωθυπουργός, Ζορζ Κλεμανσό, ζήτησε από τον ομόλογό του Ελευθέριο Βενιζέλο τη συμμετοχή ελληνικών δυνάμεων στις επιχειρήσεις τις Κριμαίας εναντιον των μπολσεβικων, αφενός μεν, για την προάσπιση των οικονομικών απαιτήσεων των Γάλλων πιστωτών έναντι παλαιότερων δανείων προς τη Ρωσία, τα οποία η μπολσεβικική κυβέρνηση ηρνείτο ν΄ αναγνωρίσει – σημειωτέον ότι τέτοια δάνεια (πολεμικά), τα οποία είχαν διαθέσει στην τσαρική Ρωσία τόσο η Αγγλία όσο και οι ΗΠΑ που ακολουθούσαν την ίδια τύχη – αφετέρου δε την ανατολικότερη μετακίνηση των συνόρων Πολωνίας και Ρουμανίας, συμμάχων της Γαλλίας, ευθυγραμμιζόμενα από Βαλτικής μέχρι Ευξείνου, σύμφωνα με την προ του Μεγάλου Πολέμου κατάσταση, με αντάλλαγμα την ευμενή στάση της Γαλλίας και της Αγγλίας υπέρ των εθνικών διεκδικήσεων της Ελλάδος σε Βόρειο Ήπειρο, Ανατολική Θράκη και Μικρά Ασία στη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων. Η Ιταλία αρνήθηκε να συμμετάσχει στην εκστρατεία. Αυτή η απόφαση έφερε την Γαλλία του Κλεμανσώ μαζί με την Αγγλία του Λόυδ Τζώρτζ πιο κοντά στα αιτήματα της Ελλάδας, απέναντι σε μία Ιταλία που ανυπομονούσε να κατοχυρώσει επίσημα δικαιώματα της σε Βόρεια Ήπειρο, Δωδεκάνησα και Δυτική Μικρά Ασία.

δ. Το Μάρτη του 1919, η Ιταλία θέλοντας να εκβιάσει και στηριζόμενη στη συμφωνία του Αγίου Ιωάννη της Μωριέννης (1917), αποβίβασε στρατεύματα στην Αττάλεια.

ε. Το Μάη του 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ συνανταται στη Σαμψούντα, με τον ανθέλληνα Ιταλό υπουργό Εξωτερικών κόμη Σφόρτσα, ο οποίος του υπόσχεται ολόθυμη συμπαράσταση εκ μέρους της Ιταλίας, με την οποία ο Κεμάλ οργάνωσε στρατιωτικά του Τσέτες και τον ίδιο μήνα η Γαλλία και η Ιταλια συναπτουν συμφωνίες ανακωχής και αγγλογαλοιταλκος ανταγωνισμός κορυφωνεται στην Μικρά Ασία.

στ. Μετά το Φλεβάρη του 1920 που πραγματοποιήθηκε διασυμμαχική συνδιάσκεψη στο Λονδίνο για το Μικρασιατικό, στην οποία καλέστηκε μετά απο επιμονή της Ιταλίας για πρώτη φορά ο Μουσταφά Κεμάλ πασάς, αποκτώντας έτσι την πολυπόθητη γι αυτόν διπλωματική αναγνώριση, η Γαλλία και η Ιταλία άρχισαν να υποστηρίζουν πλέον ανοιχτά τις θέσεις της Τουρκίας. Άνοιξαν τις αποθήκες τους και τους εδιναν οπλισμό και πυρομαχικά αφειδώς, αλλά και τους επέτρεπαν μέσα από τα στρατόπεδα τους, να μας επιτίθενται και μετά να καταφεύγουν σ αυτά.

ζ. Στις 10 Αυγούστου 1920, υπογράφεται η Συνθηκη των Σέβρων, η οποία ηταν θρίαμβος της αγγλικής πολιτικής, προκαλώντας τη δυσφορία της Γαλλίας και Ιταλίας, που βλέπουν πλέον να μένουν τα συμφέροντα τους στο χώρο ακάλυπτα. Οι βασικοί όροι της συνθήκης των Σεβρών, εξασφάλιζαν απόλυτα τα Αγγλικά συμφέροντα, αλλά συμπτωματικά και τα ελληνικά συμφέροντα που συμβαδίζουν με τα Αγγλικά και η Ιταλία και η Γάλλια, δεν ήταν διατεθειμένες να ανεχθούν τα Αγγλικά σχέδια στην Εγγύς Ανατολή και αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για τη Μικρασιατική καταστροφή σε συνδυασμό με το “Σύμφωνο Φιλίας και Αδελφότητας μεταξύ Σοβιετικής Ρωσίας και Κεμαλικής Τουρκίας, που υπογραφτηκε τον Μάρτη του 1921, μετά την κατάληψη από τους Άγγλους της Κωνσταντινούπολης, τη δαιλυση του Κοινοβουλίου και την κήρυξη στρατιωτικού νόμου. Με βάση τη συμφωνία αυτή παρέχεται από τους μπολσεβικους στην Κεμαλικη Τουρκία τεράστια για την εποχή οικονομική και στρατιωτική βοήθεια, για την οποία έχω αναφερθεί εκτενώς σε παλαιότερες αναρτήσεις μου

θ. Στις 20 Οκτώβρη του 1921 υπογράφεται στην Άγκυρα από τον Γιουσούφ Κεμάλ εκ μέρους της Τουρκίας και από τον Φραγκλίν Μπουγιών εκ μέρους της Γαλλίας αμφοτοετεροβαρης μυστική συμφωνία μεταξυ Γαλλίας και κεμαλικης Τουρκίας, αποτελούμενη από 13 άρθρα, η οποία περιείχε τόσο στρατιωτικοπολιτικές όσο και οικονομικές διατάξεις και πλέον γινεται σαφές, όπως σαφές είχε γίνει και για την Ιταλία ενάμιση χρόνο νωρίτερα, ότι η Γαλλία και η Ιταλία έχουν αλλάξει οριστικά στρατόπεδο και αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για τη Μικρασιατική καταστροφή, σε συνδυασμό με το “Σύμφωνο Φιλίας και Αδελφότητας μεταξύ Σοβιετικής Ρωσίας και Κεμαλικής Τουρκίας

6. Η Τζόρτζια Μελόνι:

α. Ως αρχηγος του «Fratelli d’Italia»:

(1) Σε ανάρτησή της στο Facebook στις 15 Οκτωβρίου 2019, ανέφερε τα εξής: «Όχι στην είσοδο της Τουρκίας στην Ευρώπη. Το Fratelli d’Italia στηρίζει πάντα αυτή την άποψη και σήμερα στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής ζήτησε από την κυβέρνηση Κόντε να αναλάβει σαφή δέσμευση, ότι θα απαντήσει σθεναρά στον επιθετικό πόλεμο που προωθεί η Τουρκία εναντίον της Συρίας και των Κούρδων. Ζητήστε στο προσεχές Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 17 και 18 Οκτωβρίου να σταματήσουν οριστικά οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρά τις διακηρύξεις του υπουργού Ντι Μάιο, το Δημοκρατικό Κόμμα και το Κίνημα 5 Αστέρων απέρριψαν το ψήφισμά μας και επανέλαβαν την υποταγή τους στον σουλτάνο Ερντογάν. Ντροπιαστικό!».

(2) Σε ομιλία της το Απρ. του 21 έλεγε τα εξης: «Δεν μπορούμε, πλέον, να δεχθούμε τον μεταναστευτικό εκβιασμό προς ένα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Ελλάδα. Η Ένωση θα πρέπει να δράσει ώστε οι Σύροι πρόσφυγες να επιστρέψουν στην πατρίδα τους και να υπερασπιστεί τα σύνορά της από την παράνομη μετανάστευση. Δεν μπορούμε, πλέον, να δεχθούμε τις προκλήσεις στην ανατολική Μεσόγειο κατά της Κύπρου, την αποστολή μισθοφόρων τζιχαντιστών στο Αρτσάχ, την επεκτατική πολιτική στη Λιβύη».

β Σημερα:

(1) Η Τζόρτζια Μελόνι ως πρωθυπουργός της Ιταλίας, στις 29 Απρ 2025 μετα τη λήξη της τέταρτης διακυβερνητικής Συνόδου κορυφής Ιταλίας-Τουρκίας, κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου με τον Ερντογάν, δήλωσε: «Η κοινή δήλωση που υιοθετήσαμε επιβεβαιώνει τη δύναμη της σχέσης μας και θέτει τα θεμέλια για την περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας μας»,

(2) Ο Ιταλός Υπουργός Άμυνας Γκουίντο Κροσέτο κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην Άγκυρα αυτόν τον μήνα δηλωσε «Με τον Πρόεδρο Ερντογάν, συζητήσαμε την άμυνα και την αποτροπή του ΝΑΤΟ, την ευρωπαϊκή ήπειρο και την πιθανή συνεργασία μεταξύ των ενόπλων δυνάμεών μας».

>. «Τα έθνη δεν έχουν σταθερούς φίλους ή εχθρούς. Έχουν μόνο σταθερά συμφέροντα». Λόρδος Palmerston, 1784-1865, Βρετανός πρωθυπουργός

8. Η Ιταλία βλέποντας, ότι η συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας, που έχει συνάψει η Ελλάδα με τη Γαλλία και εχει ψηφιστεί ως νόμος της χώρας απο τη Βουλή των Ελλήνων και η στρατηγική συνεργασία της Ελλάδος με Κύπρο Ισραηλ και Αιγύπτο είναι αντίθετη προς τα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα της Ιταλίας στην Αν. Μεσόγειο:

α. Στέκεται απέναντι στα ενεργειακά σχέδια Ελλάδος-Κύπρου- Ισραήλ και Αιγύπτου-Ελλάδος, προωθώντας την Τουρκία και στηρίζει την τουρκική πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Συρία και τη Λιβύη, όπου ζουν και βασιλεύουν οι ισλαμικές φατρίες, οι μισθοφορικές δυνάμεις και η παράνομη πώληση όπλων και ναρκωτικών.

β. Θέλει να βάλει από την πίσω πόρτα στην ευρωπαϊκή άμυνα, την τουρκική αμυντική βιομηχανία, η οποία συνεργάζεται στενά με την ιταλική, καθώς η ΕΕ εξετάζει το ενδεχόμενο διοχέτευσης αμυντικών κεφαλαίων μόνο σε εταιρείες με αλυσίδες εφοδιασμού, πλήρως εγκατεστημένες στην ΕΕ, που θετει στο περιθώριο εταιρείες που συνδέονται με τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιαπωνία και την Τουρκία και δεν εδρεύουν στην ΕΕ.

γ. Θεωρεί τη στρατηγική συνεργασία με την Τουρκία στρατηγική αναγκαιότητα για τα συμφεροντα της στη Μεσόγειο, και τα κοινά συμφέροντα της στους τομείς της άμυνας, της ενέργειας και της υψηλής τεχνολογίας.

δ. Επιλέγει τη συνεργασία αντί της αντιπαράθεσης με την Τουρκία για να προστατεύσει τα οικονομικά και στρατηγικά της συμφέροντα, για λόγους γαιοπολιτικης ισορροπίας και προστασίας των οικονομικών και γαιωστρατηγικων συμφερόντων της, και της ισχυρής παρουσίας της Τουρκίας στη Μεσογειο .

ε. Στοχεύει να δημιουργήσει έναν ευέλικτο άξονα ασφαλείας με την Τουρκία για να εδραιώσει τον ρόλο της σε ένα ασταθές περιφερειακό τοπίο, στην Αν Μεσόγειο, μετά την εστίαση των ΗΠΑ να μετατοπίζεται στον Ινδο-Ειρηνικό.

Μιχάλης Ρουπας