ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Sakis Moumtzis

Πολύ θα ήθελε ο Τούρκος πρόεδρος να ήταν αυτός στη θέση του Πακιστανού μεσολαβητή, στρατηγού Ασίμ Μουνίρ. Ισως πίστευε πως η Ιστορία του χρωστούσε αυτή τη μεγάλη στιγμή. Ομως ο Ντόναλντ Τραμπ είχε άλλη γνώμη. Ισως και να τον τιμώρησε για την ουδετερότητά του στον πόλεμο με το Ιράν και την έχθρα του προς το Ισραήλ. Πάντως αυτό το «ρίξιμο» αναμφίβολα τον πλήγωσε. Σαν να μην έφτανε αυτό, ξαφνικά είδε την Κυπριακή Δημοκρατία να γίνεται ένα μικρό επιχειρησιακό κέντρο με τη συμμετοχή τόσο αμερικανικών όσο και ευρωπαϊκών ναυτικών δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένων και των δύο ελληνικών φρεγατών. Και όλα αυτά χωρίς να μπορεί να αρθρώσει λέξη διαμαρτυρίας η Τουρκία.

Το πικρό μενού για τον Ερντογάν έχει και άλλα πιάτα. Η Χαμάς, που ως γνωστόν τελεί υπό την καθοδήγηση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, έχει συντριβεί στρατιωτικά και έχει χάσει πάνω από το 1/3 του εδάφους της Γάζας, το οποίο έχει περάσει υπό ισραηλινή κατοχή. Και στο σχέδιο του Αμερικανού προέδρου για την περιοχή, η τρομοκρατική οργάνωση δεν θα έχει κανένα ρόλο. Συνεπώς ένα αγκάθι λιγότερο στα πλευρά του Ισραήλ. Αλλά μεγαλύτερο πρόβλημα από τα προαναφερθέντα είναι η επικείμενη συμφωνία «Αβραάμ Νο 2». Οταν λήξει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ο πόλεμος στο Ιράν, η συμφωνία του Αβραάμ θα συμπεριλάβει και τη Σαουδική Αραβία. Να μην ξεχνάμε πως αυτή ήταν η αιτία της 7ης Οκτωβρίου 2023. Ολα δείχνουν πως το μόνο που πέτυχαν οι εμπνευστές της τρομοκρατικής επίθεσης ήταν η καθυστέρηση της συμφωνίας. Στο μεταξύ, όσοι συνήργησαν σε αυτή την επίθεση εξοντώθηκαν. Η Τουρκία δεν απομονώνεται μόνο με τη συμφωνία «Αβραάμ Νο 2». Βλέπει και το Ισραήλ να σπάει στρατηγικά πλέον την απομόνωσή του από τον αραβικό κόσμο, γεγονός που το ενισχύει και στα άλλα μέτωπα όπου έχει ανοικτούς λογαριασμούς με την Τουρκία.

Ο Ταγίπ Ερντογάν κουβαλάει τεράστια πείρα και βλέπει πως αυτό που έρχεται δεν μπορεί να το αποτρέψει, οπότε καταφεύγουν αυτός και οι συνεργάτες του σε φραστικούς λεονταρισμούς. Δεν τους ενοχλεί το ότι η Ελλάδα προμηθεύεται οπλικά συστήματα από το Ισραήλ. Γνωρίζουν πως θα μπορούσε να τα είχε προμηθευθεί και από αλλού. Αυτό που τους ανησυχεί είναι μήπως μια εξοπλιστική συμφωνία μετατραπεί, υπό ειδικές συνθήκες, σε μια επιχειρησιακή συνεργασία. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο αλλάζουν ριζικά οι συσχετισμοί όχι μόνον στο Αιγαίο αλλά και στη νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Ο Ερντογάν από το 2010 έβαλε απέναντί του το Ισραήλ. Αυτό αποδείχθηκε στρατηγικής σημασίας λάθος και τώρα καταβάλλει το τίμημα. Το ερώτημα είναι πώς θα αντιδράσει στα ορατά αδιέξοδά του. Τι θα κάνει ένας ηγέτης ο οποίος πιστεύει πως συνομιλεί με την Ιστορία και αίφνης διαπιστώνει ότι αυτή προχωράει αγνοώντας τον; Θα υποταχθεί στη μοίρα του ή θα αντεπιτεθεί και πώς;
https://lnkd.in/gABZwf2h