ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Του Γιώργου Μαστορίδη

Το βιβλίο «Ιθάκη» ωςμανιφέστο νέου Κόμματος απειλεί τον ΣΥΡΙΖΑ με «έφοδο» στη διάλυση – «Ό, τι σπέρνεις, θερίζεις»

Όπως είναι γνωστό, το«Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος» (1848) των Μαρξ και Ενγκελς αρχίζει με τη φράση «Ένα φάντασμα πλανιέται στην Ευρώπη: το φάντασμα του κομμουνισμού:A spectreishaunting Europe — the spectre of communism».Η φράση αυτή έθετε το πλαίσιο για την παρουσίαση των ιδεών, των σκοπών και των στόχων της κομμουνιστικής ιδεολογίας για τη δικτατορία του προλεταριάτου. Αντιγράφοντας και ακολουθώντας αυτή την τακτική ο Τσίπρας δηλώνει ότι η «Ιθάκη» δεν είναι απλώς μια πολιτική αφήγηση, αλλά ένα βιβλίο–διακήρυξη για το μέλλον: «δεν είναι ένα βιβλίο για το παρελθόν, αλλά μια διακήρυξη ελπίδας και προοπτικής», όχι απλώς «τι κάναμε», αλλά τι «να κάνουμε».

      Ουσιαστικά, με το βιβλίο του ως πολιτικό μανιφέστο ενός νέου Κόμματος επιχειρεί μια ριζοσπαστική «έφοδο στον ουρανό», δηλαδή έφοδο στα ανάκτορα (!) του ΣΥΡΙΖΑ: στοχεύει στη διάλυσή του! Δεν είναι, επομένως,η «Ιθάκη»«ένα φάντασμα που πλανιέται πάνω από το καθεστώς» των αντιπάλων, αλλά μια σκιά, ένα φάντασμα όλο και πιο τρομακτικό, το οποίο πλανιέται ως εξολοθρευτής πάνω από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και πάνω από ταάλλα κομμουνιστικά και ριζοσπαστικά κομματικά μορφώματα της Αριστεράς. Διότι είναι ιστορικά γνωστό ότι ο κομμουνισμός έχει πολλές ιδεολογικές παραφυάδες, «πολλά παιδιά με άλλο όνομα», τα οποία παράλληλα με την καλλιέργεια του μίσους και της εχθρότηταςεναντίον των ταξικών αντιπάλων τουςταυτόχρονα αλληλομισούνται, αλληλοσπαράσσονται και αλληλοεξοντώνονται διχαστικά και διασπαστικά αντί να συνδιαλέγονται μεταξύ τους διαλεκτικά, διαλλακτικά και συμφιλιωτικά.Στην Πολιτική Ψυχολογία, η κομμουνιστική ιδεολογία αποτελεί κλασικό παράδειγμα της ψυχολογικής αυτεπίστροφης σποράςτοξικούκαι διχαστικού μίσους: «ό, τι σπέρνεις, θερίζεις». Όπως η άδικη κατάρα, το μίσος επιστρέφει στο αφεντικό του.

Ένα από τα πολλά παιδιά-Κόμματα του κομμουνισμού με άλλο όνομα είναι και ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς.Όπως επισημαίνει ο Αριστείδης Μπαλτάς, γνωστός πολιτικός μέντορας του Τσίπρα, στο βιβλίο του «Η Αριστερά, ως σήμερον, ως αύριον και ως χθες. Ένα φάντασμα πλανιέται…»,το όνομα ριζοσπαστική αριστερά επιλέχτηκε αντ’ αυτού (του κομμουνισμού) με διάφορες παραλλαγές και ελλείψει άλλου:«Αν η ριζοσπαστική Αριστερά ρίξει επαρκές νερό στο κρασί της, αν απαρνηθεί στην πράξη τον στρατηγικό της στόχο – την εδαφικοποίηση εκ νέου του φαντάσματος του κομμουνισμού με όρους δημοκρατίας- ώστε να αποβεί κατ’ ουσίαν «συστημική» πολιτική δύναμη, έστω κάπως διαφορετική από τις ήδη εδραιωμένες, τότε μπορεί να της επιτραπεί ακόμα και να κυβερνήσει στο πλαίσιο των τρεχόντων εκλογικών και λοιπών κανόνων».Το νέο Κόμμα Τσίπρα θα κάνει το πολιτικό μνημόσυνο του ΣΥΡΙΖΑ, απειλώντας ακόμα και  την είσοδο του στη Βουλή;

Παραμένει πολιτικό ζητούμενο, εάν το Κόμμα ή/και Κίνημα που σχεδιάζει με την «Ιθάκη» θα ευοδωθεί.Αρκετοί υποστηρίζουν ότι με την επίσημη κομματική ανακοίνωση από τον Τσίπραη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ είναι αδιαμφισβήτητη.Αναγνωρίζουν ότι έχει σπουδάσει στην κομμουνιστική νεολαία (ΚΝΕ) την τεχνική του «κομματικού καπελώματος» και διαθέτει τη σχετική οργανωτική «καπελωτική» τεχνογνωσία (know-how), όπως αποδεικνύεται από το επιτυχημένο ιστορικό τόσο στις μαθητικές και φοιτητικές καταλήψεις όσο και στις ριζοσπαστικές κινητοποιήσεις ως αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ με βάση το δόγμα μεγάλη κοινωνική αναταραχή θαυμάσια κατάσταση για το Κόμμα. Πάντοτε έκανε ό, τι κάνουν με ευκολία όλοι οι άνθρωποι που πιστεύουν στον ολοκληρωτισμό: εάν δεν μπορεί να γίνει το δικό τους ας καταστραφούν όλα, για να μην περάσει κανενός: «όσο χειρότερα τόσο καλύτερα».

Ωστόσο, παρά την πολυδιάσπαση δεν αναμένεται και η εξαφάνιση του ονόματος ΣΥΡΙΖΑ, επειδή για ορισμένα στελέχη και οπαδούς το όνομάτου είναι η  ψυχή τους, έστω και ως εντελώς απαξιωμένο γκρουπούσκουλο. Γι’ αυτό θεωρούν τον πρώην αρχηγό τους αδίστακτο διασπαστή και μεταξύ των άλλων του καταλογίζουν συντροφική ανεντιμότητα, πολιτική αναξιοπιστία και διοικητική ανεπάρκειασε βαθμό ιδεοληπτικής ελαφρότητας και γραφικότητας.

1. Αναξιοπιστία, πολιτική ιδιοτέλεια, ανηθικότητα και ανεντιμότητα

Οι ριζοσπάστες σύντροφοί του θεωρούσαν πολιτικά θεμιτή την εξαπάτηση των αντιπάλων, όπως για παράδειγμα της Φώφης Γεννηματα, με την οποία ο Τσίπρας έλεγε σε συνομιλητές του ότι κάποια στιγμή θα συνεργαστεί μαζί της. Η Φώφη όμως στις κατ’ ιδίαν συνομιλίες της έλεγε ότι «Κάθε φορά που συναντώμαι με τον Τσίπρα χάνω και ένα δάχτυλο από το χέρι μου» (ΒΗΜΑτοδότης  02.07.2016).Σήμερα πολλοί πρώην σύντροφοί του τον καταγγέλλουν ως ιδιοτελή, ανήθικο και ανέντιμο διασπαστή, ο οποίος επιδιώκει για ιδιοτελείς σκοπούς την ίδρυση ενός προσωποπαγούς αρχηγικού κόμματος. Όχι μόνο δεν θέλουν «να τον δουν στα μάτια τους» αλλά και επιχειρηματολογούν  ότι ο πολιτικός λόγος του δεν έχει καμία απολύτως φερεγγυότητα και εμπιστοσύνη.

2. Διοικητική ανεπάρκεια: αδυναμία επιλογής ικανών συνεργατών

 Η βασικότερη ηγετική ιδιότητα είναι η επιλογή ικανών συνεργατών.Είναι γνωστό ότι η επιλογήστελεχώνστην κυβέρνηση της «Πρώτη Φορά Αριστερά» γινόταν από τον αρχηγό με βάση το βιογραφικό, στο οποίο κύριο προσόν ήταν η πολυήμερη συμμετοχή σε ριζοσπαστικέςκαταλήψεις σχολείων, δρόμων, πλατειών,λιμανιών,πανεπιστημίων, εργοστασίων.Πολιτικός ηγέτης όμως είναι αυτός που αναλαμβάνει την ευθύνη για τα πάντα και κυρίως αναγνωρίζει τις ευθύνες του για τις αποτυχίες και τις πολιτικές ήττες. Δεν ισχυρίζεται ότι απέτυχε, επειδή τα στελέχη του ήταν «βαρίδια» οργανωμένα σε «φατρίες».

 3. Πολιτική και ιδεοληπτική ελαφρότηταστα όρια της γραφικότητας

Η λήψη σημαντικών αποφάσεων, όπως για παράδειγμα η παραίτηση από την αρχηγία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, γίνεται ύστερα από συστηματική μελέτη και όχι με βάση τυχαία περιστατικά. Ο Τσίπρας διηγείται στον πρόλογο του βιβλίου του ότι «τα ξημερώματα της 29ης Ιουνίου του 2023 ξύπνησε από τον θόρυβο που έκανε ένα περιστέρι εγκλωβισμένοστο μπαλκόνι». Το έπιασε στα χέρια του και το άφησε να πετάξει, το απελευθέρωσε. Επιστρέφοντας στο δωμάτιο, εξήγησε στη σύζυγό του τι είχε συμβεί και της λέει: «Απίστευτο και σημαδιακό. Τώρα πια είμαι απόλυτα σίγουρος για την απόφασή μου». Και παραιτείται! Ο πρόεδρος του κόμματος της ριζοσπαστικής αριστεράς παραιτείται με αφορμή ένα τυχαίο περιστατικό που το θεωρεί συμβολικό.Με ποιο σχέδιο και με ποια προοπτική; Να ζήσει σαν ελεύθερο πουλί μακριά από την κομματική φυλακή του ΣΥΡΙΖΑ; Ο συμβολισμός αυτός, πραγματικά, εγγίζει τα όρια όχι απλά της γραφικότητας αλλά αποτελεί μνημείο αυτογελοιοποίησης πολιτικού αρχηγού αριστερού κόμματος.

 Ο Ανδρέας Δρυμιώτης σχολιάζοντας την «Τσιπρο-Ιθάκη» διατύπωσε την άποψη ότι «το βιβλίο αυτό είναι η εγκυκλοπαίδεια του ψέματος». Πολιτικά, ο συγγραφέας του δεν έχει αλλάξει καθόλου. Με γενικόλογες διακηρύξεις, αναμασώντας τα ίδια συνθήματα, στρέφεται κατά πάντων, φίλων και αντιπάλων. Το Κόμμα του θα είναι ένα ακόμα από τα πολλά παιδιά-Κόμματα του ριζοσπαστισμού με άλλο όνομα. Δεδομένου ότι έχει δώσει πολλά «διαπιστευτήρια» διχαστικής νοοτροπίας δεν αποκλείεται και στο μέλλον να επαναλαμβάνει υβριστικά και αγενέστατα την αγαπημένη του παροιμία:«τα σκυλιά ουρλιάζουν, το καραβάνι (φάντασμα) προχωρά».

31/01/2026