Archive for Ιουνίου, 2025
Φιλιάτες 5/6/25, λίγα απ το όμορφο παζάρι
Με τους Σμερτιώτες- χωριανούς της γυναίκας και τον φίλο Αντώνη Ρούση.

Με τους Αρχαχωβίτες της Στουτγκάρδης το ζεύγος Κομίνης, ο Γιώργος και η κυρίας του που είναι θεία του αείμνηστου φίλου Αποστόλη Ζέρβα.

Με δυο αγαπημένους Φιλιατιώτες καθηγητές στην Αγγλία, από αριστερά ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος- Τσαμαντιώτης και ο Θανάσης Μίγκος- Ξεχωρίτης!

Σ αυτή την εικόνα, πέρα από τον Κώστα Ντουρλή, Γρηγόρη Κολέλη και τους δυο καθηγητές μόλις διακρίνεται κι ο έτερος της παρέας καθηγητής κι αυτός,ο Άγγλος ο κ. Φίλιππος.

Φιλιάτες, στον καιρό της Ιταλικής εισβολής 1940!
Το αρχείο είναι της Ιταλικής LUCE με ημερομηνία Νοέμβρη 1940 και αναρτήθηκε από: Fronte Greco-Albanese c’ero anch’io
Η φωτογραφία είναι στους Φιλιάτες- δίπλα στο πηγάδι εξω από τον περίοβολο του Γυμανσίου, το κτίσμα είναι Ελαιοτριβείο που υπήρχε εκεί τότε.

Η φωτογραφία πρέπει να είναι στους Φιλιάτες, θέση Μιχάλιαρη προς τον κάμπο Ελαίας- στο λόφο το χωριό Ελαία (Καλπάκι) και στο βάθος το βουνό Ντούλκα!

Άηχες κραυγές!

Το κάθε τι στη φύση, έχει φωνή.
Έχει ήχους.
Οι άνθρωποι, τα ζώα, η θάλασσα,
τα δέντρα, τα φυσικά φαινόμενα.
Με ήχους διαφορετικούς.
Κάποτε και τα συναισθήματα!
Λύπη, με κλάμα και λυγμούς,
χαρά, με γέλιο και τραγούδι.
Υπάρχουν όμως καταστάσεις,
που οι άνθρωποι εκφράζονται
βουβά, δίχως φωνή,
με άηχες κραυγές!
Βουβός πόνος, άφατη απελπισία!
Στης μάνας, που χασε παιδί,
κυλάει καυτό το δάκρυ.
Δίχως λαλιά, δίχως φωνή,
πονάει και σπαράζει.
Τα μάτια της μόνο «μιλούν»
άηχα, δίχως λέξεις!
Είναι το μάτι της καρφί
και πώς να το αντέξεις;
Κι αυτές οι άηχες κραυγές,
που σκίζουν τον αέρα,
είναι πιο συνταρακτικές
και φτάνουν στο σύμπαν, πέρα…
5 – 6 – 2025
Ελένη Κύρκου – Σαφάκα