
Ήταν βαθειά μεσάνυχτα
κι η νύχτα με φεγγάρι!
Ένα ψηλόλιγνο παιδί,
που έσερνε το ποδάρι,
ξεπρόβαλε με χαμόγελο
και χέρι απλωμένο,
είχε κλαδί αμυγδαλιάς,
λουλούδια φορτωμένο!
Αναρωτήθηκα λοιπόν
ποιο είν’ το παλληκάρι;
Μα γρήγορα κατάλαβα,
πως είδα τον Φλεβάρη!
Η παρουσία του αυτή,
μνήμες παλιές μου θύμισε
κι όμορφα συναισθήματα
πολύ γλυκά μου ξύπνησε!
Αν φέρνει χιόνια και βροχές,
καλά θα πορευτούμε,
είναι κι αυτά απαραίτητα
και τον ευχαριστούμε!
Έχει και όμορφες γιορτές
στις μέρες του κρυμμένες,
του έρωτα και αποκριές,
μ’ αγάπη φορτωμένες!
Μας δίνει την υπόσχεση
πως όλα θα διαβούνε,
γρήγορα θα ρθει η άνοιξη
και θ’ ανακουφιστούμε!
Φλεβάρη, καλώς όρισες,
καλώς να προσπεράσεις
κι όπως είσαι ρομαντικός,
χαρές να μας κεράσεις!!!
1 – 2 – 2025
Ελένη Κύρκου-Σαφάκα
Σχολιάστε