(απο την εφημερίδα ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ του 1939)
του κ. Π. ΜΠΕΜΠΗ
Η αιφνιδία και μυστηριώδης εξαφάνισις του Μηνά Κούτη ή Πλαίσιου έρριψε βέβαια εις δεινήν ανησυχίαν και θλίψιν τους οικείους του και φίλους του, αλλ’ απέμεινε και κάποια ελπίς ότι ίσως δεν θα επρόκειτο περί δυστηχήματος, αλλ’ ότι θ’ απεσύρθη ούτος κάπου εντός της Ελλάδος μεταξύ αγνώστων διά να εφησυχάση επί τι διάστημα ως παλαιός και άκαμπτος παλαιστής της ζωής ή θα είχε βαδίση εις το εξωτερικόν , όπου συνείθιζε να μεταβαίνη συχνά είτε διά λόγους εμπορίου είτε διά λόγους εθνικούς. Την δευτέραν εκδοχήν ενίσχυεν η προς το αγαπημένο του παιδί, τον Πύρρον, απευθυνθείσα εξ Αθηνών επιστολή του, μεστή πατρικών συμβουλών και πατριωτικών παραινέσεων και προειδοποιητική, ότι θ’ ανεχωρεί και θα εταξείδευε διά κάπου πολύ μακράν δι’ «εθνικούς λόγους», οπόθεν ήτο πρόβλημα εάν λόγω του γήρατος και της χρονιάς ασθενίας του θα κατώρθωνε να επανέλθη όπως έγραφεν αυτοτελεί προς τον Πύρρον…
Δείτε την αρχική δημοσίευση 546 επιπλέον λέξεις
Σχολιάστε