https://www.iefimerida.gr/kosmos/toylahiston-pente-nekroi-seismo-stin-iaponia?utm_source=rss
Φιλιάτες 29/7/26, ο καιρός
ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ 25-35 ΥΓΡΑΣΙΑ 25% ΑΝΕΜΟΙ 3BF ΝΔΥΤΙΚΟΙ
ΑΝΑΡΤΗΣΕ ΛΑΜΠΡΟΣ ΝΤΟΥΒΑΛΗΣ
Ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς σε όλους σας, από την Πρόεδρο μας, την Πρόεδρο του Συλλόγου, το Προσωπικό, τους ωφελούμενους της Μονάδας μας, που για αυτούς κάναμε την γιορτή του Προστάτη μας Αγίου Παντελεήμονα, παίρνουμε δύναμη από την Κοινωνία που μας αγκαλιάζει!




Σας ευχαριστούμε.
Χρόνια πολλά και ο Άγιος μας να μας βοηθάει όλους μας.
Με μοναδική φροντίδα απο το Σύλλογο και όλους του χωριανούς διοργανώθηκε με επιτυχία και το φετινό πανηγύρι στον Άη Λιά κάτω Ξεχώρου- το μικρό Ξωκκλήσι πάνω απο τη Σίταινα
εκεί η εκκλησιαστική επιτροπή, με πρωτεργάτη το φίλο Λευτέρη Μίγκο- ¨αγιο¨ Επίτροπο…

η λειτουργία σχόλασε κι ο κόσμος μαζεύτηκε στον όμορφο χώρο του πανηγυριού



Ο Βαγγέλη Ντάλας και ο Γκρέμος επι το έργο

οι μουσικοί τα κουρτίζουν…

η μικρή Σπυριδούλα έτοιμη να κλάψει που δεν βρίσκει χρόνο ο Γιώργος Κώτσης να την μάθει αρμόνιο…

η Άγια εικόνα περνάει γύρω στους πανηγυριστές…

μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου χαιρετίζουν τους πανηγυριστές

και ο χορός καλά κρατεί…



και τον κλείνει μετά απο πολλές ώρες ο αρχιμάγειρας Μήτση Πέτρος- Μίγκος, ο οποίος και φέτος είχε φτιάξει κοκκινιστό που έγλυφες και τα δάκτυλα…

ΚΑΙ ΤΟ ΒΡΑΔΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΕΙΧΕ ΓΛΕΝΤΙ






Πανηγύρι στην Κώτσικα 31/7/26!
για μια εγγυημένη και παραδοσιακά Ηπειρώτικη διασκέδαση- όπως μας βεβαιώνουν όσοι το απόλαυσαν πέρσι …

Ποιητικά δοκίμια του Γιάννη Βέλλη!

«Μια αναπνοή η καλοκαιρινή βροχή, έρχονταν ξεσπούσε κι έφευγε/ το μόνο που άφηνε πίσω, ένα βιαστικό συναίσθημα, για ελευθερία/ συγγένεια με χώματα, δέντρα, πέτρες, τόσες μα τόσες αναμνήσεις/ αυτό ήταν, φεύγω, πάλι γυρίζω σελίδα, κρατώντας την εικόνα αυτή/ δεμένη σε λίγες λέξεις, όσες ασφυκτιούν για ένα παράδεισο, ό,τι δεν έζησαν ποτέ/ αναρωτιέμαι τι κέρδισα, χρόνια τώρα, μετρώντας ορόφους, αριθμούς στα ασανσέρ, τετραγωνικά δυστυχίας/ μαζεύοντας σκουριασμένο ουρανό, διχασμένο σε κάποια επίγεια κόλαση.» Γιάννης Βέλλης
«Επέμενε ο νοτιάς να τρώει τη ζωή μας, σύννεφα, ξεχασμένοι άνεμοι, σκόνη, αδιάφορα στενά, σταγόνες που αρνούνταν να γίνουν βροχή, ενώ μας χτύπαγαν/ όμως αντιδρούσαμε, όλο λέγαμε, θα ξεχάσουμε το μέλλον σ’ ένα παγκάκι καπνίζοντας, ίσως και να γελάσουμε, όταν χάσουμε την τελευταία ελπίδα.» Γιάννης Βέλλης
«Ό,τι φοβούνται το σκοτώνουν, είμαστε λένε κι εμείς εύκολα θύματα/ χωρίς εξηγήσεις, χωρίς παραπομπές, με καθορισμένη στρατηγική, απόλυτη σαφήνεια/ θαρρείς πως γεννήθηκαν για αυτό τον ρόλο, κυνηγημένοι, παλιό παιχνίδι/ οργισμένοι οι άνθρωποι με το θεό φωνάζουν, οργισμένος ο θεός με τους ανθρώπους τιμωρεί/ χάσαμε τη ζωή σε επεισόδια, ό,τι χτίσαμε γκρεμίζουν τώρα, είναι και τα αποσπάσματα μια λεπτομέρεια/ ξέρεις ζωή μου σ’ αγαπώ, αγάπα με κι εσύ, καλύτερα να φοβούνται ότι ίσως αγαπήσουμε μαζί το αύριο, πριν το σκοτώσουν.» Γιάννης Βέλλης
«Κάτω από το γκρίζο ουρανό, κοιτάγαμε τον κόσμο, πιστεύοντας ακόμα.» Γιάννης Βέλλης
«Όμως το χαμόγελο δεν χάθηκε, τι κι αν το παγίδευαν μερικές φορές κάποιες σκέψεις, εκείνο ξέφευγε/ κρατώντας την ομορφότερη εικόνα, αυτή που έκλεβε από τη ζωή μας ή από ένα νέο ξημέρωμα.» Γιάννης Βέλλης
«Όσο η προσευχή συνεχίζονταν, κανείς δεν μιλούσε στην τόση σιωπή, θα έλεγε κανείς πως όλοι ψάχνανε το θεό τους, με τόση μα τόση ηρεμία, λες και έλειπαν τόση ώρα, από εκεί που διστακτικά πατούσαν.» Γιάννης Βέλλης
«……..αναρωτιέμαι τι κέρδισα, χρόνια τώρα, μετρώντας ορόφους, αριθμούς στα ασανσέρ, τετραγωνικά δυστυχίας/ μαζεύοντας σκουριασμένο ουρανό, διχασμένο σε κάποια επίγεια κόλαση…….» Γιάννης Βέλλης
«Σκοτώνουμε τα συναισθήματα, ντύνουμε τα πρόσωπα/ με ψεύτικα χαμόγελα, μιλάμε για όλα, μετά ξεχνιόμαστε.» Γιάννης Βέλλης
«Αυτή η κατάσταση, έδινε τροφή σχολίων στους αχρείους, τη μεταχειρίζονταν ως δικό τους όπλο/ και σκότωναν εκείνες τις ημέρες, που γεννιόνταν επιπόλαια, σε μέρη θλίψης αλλά και αλληλεγγύης/ ο θρόνος των ποταπών, στολίζονταν επιμελώς, όσο δοξάζονταν η παρουσία τους στην πόλη/ όμως η ώρα έφτανε και δεν μετριόνταν, σαν νέο ξεκίνημα, μια στάση άλλη από την τόση παράδοση στη μετριότητα.» Γιάννης Βέλλης


Written
on 28/07/2026