ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Ουκρανία: Κοινή δήλωση Φον ντερ Λάιεν – Κόστα για τη συνάντηση με Ζελένσκι

Για τον Τραμπ, η Ευρώπη «παίρνει ορισμένες κακές κατευθύνσεις» – «Βρομερή» απόφαση το πρόστιμο στο Χ

https://www.iefimerida.gr/kosmos/iaponia-toylahiston-30-traymaties-76-rihter-tsoynami?utm_source=rss

αναρτησε: Fotis Papageorgiou

Lucas Velidakis

Δεν αποτελεί κι έκπληξη δα – η Ζαχάροβα είναι ο βασικός πομπός της ρωσικής προπαγάνδας. Στα λόγια της συμπυκνώνεται όλος ο μηχανισμός της ρωσικής ψευδολογίας.

Η επίκληση της «ειρηνικής επίλυσης» από μια δύναμη που έχει εισβάλει στρατιωτικά σε ξένο κράτος, έχει προσαρτήσει εδάφη, έχει ισοπεδώσει πόλεις κι έχει εκτοπίσει εκατομμύρια ανθρώπους δεν είναι διπλωματική θέση, αλλά αντιστροφή της πραγματικότητας.

Η «αποστρατιωτικοποίηση» που προβάλλεται ως προϋπόθεση ειρήνης ισοδυναμεί στην πράξη με την απαίτηση να μείνει η Ουκρανία γυμνή κι άοπλη απέναντι στον εισβολέα της – απαίτηση πλήρους υποταγής ώστε την επόμενη ημέρα οι δυνάμεις του Πούτιν να εισβάλλουν ανενόχλητες.

Η «αποναζιστικοποίηση» δεν είναι τίποτα άλλο από (απολύτως γελοίο) ιδεολογικό άλλοθι: μια χώρα με εκλεγμένο πρόεδρο εβραϊκής καταγωγής, πολυκομματικό κοινοβούλιο και μηδαμινή εκλογική ισχύ της άκρας δεξιάς βαφτίζεται «ναζιστική», την ώρα που η ίδια η Ρωσία αξιοποιεί παρακρατικά τάγματα μισθοφόρων με ακραία ιδεολογία και προωθεί ρητορική εξόντωσης της ουκρανικής ταυτότητας – συν οι απειλές στις χώρες της Ευρώπης.

Η επίρριψη ευθύνης στο «καθεστώς του Κιέβου» και στους «Δυτικούς» για την κατάρρευση των συμφωνιών του Μινσκ αποτελεί επίσης παραποίηση. Η Ρωσία δεν απέσυρε ποτέ δυνάμεις, δεν παρέδωσε τον έλεγχο των συνόρων στην Ουκρανία και συνέχισε τον εξοπλισμό των ένοπλων σχηματισμών στα κατεχόμενα. Ακόμη και ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που είχαν επενδύσει πολιτικά στη διαδικασία έχουν παραδεχθεί ότι η Μόσχα χρησιμοποιούσε το Μινσκ ως εργαλείο κωλυσιεργίας.

Όσο για τον ισχυρισμό ότι το Κίεβο «υποκινείται από τη Δύση», πρόκειται για την πάγια άρνηση της ουκρανικής πολιτικής βούλησης: όλες οι κυβερνήσεις μετά το 2014 προέκυψαν από μαζική λαϊκή κινητοποίηση και εκλογικές διαδικασίες, όχι από εξωτερική επιβολή – μία αυταρχική δικτατορία όπως αυτή του Κρεμλίνου δύσκολα τ’ αντιλαμβάνεται αυτά.

Πιο εύκολο το ψέμα – βλέπετε υπάρχουν αναρίθμητοι «πρόθυμοι ηλίθιοι» να στηρίξουν έναν δικτάτορα και το αμερικανικό του δεκανίκι του, επιλέγοντας αντ’ αυτού να λοιδορήσουν την… Ευρώπη.

Η Ζαχάροβα περιγράφει έναν μηχανισμό με τον οποίο η εισβολή βαφτίζεται «άμυνα», η κατοχή «ειρήνη» και η καταστροφή «αποκατάσταση της τάξης».

Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας ως βασικός κώδικας επικοινωνίας.

Δεν απευθύνεται στη λογική, αλλά στη σύγχυση. Δεν στοχεύει στη λήξη του πολέμου, μα στη νομιμοποίησή του.

Αυτό που εμφανίζεται ως έκκληση για ειρήνη είναι η πιο ωμή διατύπωση στρατηγικής επιβολής.

Κι αποδεικνύει το αυτονόητο: Η Ρωσία εισέβαλε άνευ αιτίας, η Ρωσία επιδιώκει τη συνέχιση του πολέμου αδιαφορώντας για τις απώλειες ζωών (και Ρώσων), η Ρωσία είναι η υπαίτια του κακού. Κι ο Πούτιν εγκληματίας πολέμου.

ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ 6-15 ΥΓΡΑΣΙΑ 65% ΑΝΕΜΟΙ 2BF ΒΑΝΑΤΟΛΚΟΙ

ισόπλαος ο χθεσινός αγώνας

https://www.scribd.com/embeds/333844405/content?start_page=1&view_mode=scroll&access_key=key-QjhEA201nb87GS27DbS1

ΝΕΑ Σεπτέμβρη Οκτώβρη 16 by Edward Strong

          3.9   Φιλιαταίων πολιτισμός προπολεμικά  Αθλητικές ομάδες

  *ΗΡΑΚΛΗΣ Το Φλεβάρη του 1931 ιδρύθηκε το αθλητικό σωματείο ¨ΗΡΑΚΛΗΣ¨ με πρωτοβουλία των Στ. Ιασιμόπουλου, Γρ.Φ. Τσώνη, Σοφ. Ιωακειμίδου κ.α.

Ποδοσφαιριστές του ΗΡΑΚΛΗ- από δημοσιεύματα του 1932:Αράπης- τερματοφύλαξ, Γούλας και Ζάνε- οπισθοφύλακες, Χούσος, Κάσος, Βασιάδης- μέσοι Ιασημόπουλος, Τσώνης, Κοτσώνης, Κερίμης, και Σ. Ιωακειμίδης- κυνηγοί.

*Ποδοσφαιρικός αγώνας του 1931 μεταξύ των ομάδων Ηρακλής Φιλιατών και Ατρόμητος Παραμυθιάς έγινε με νίκη του Ηρακλή 2-0. Ο διαιτητής Αρ. Σπανόπουλος έδειξε ανεπάρκεια και δημιουργήθηκε επεισόδιο με τους παίχτες του Ατρομήτου.

 *ΑΡΗΣ Το Νοέμβρη του 1932 ημέρα Παρασκευή έγινε η ίδρυση του σωματείου ΑΡΗΣ Φιλιατών- με γενική συνέλευση των 60 και μελών στο επαρχείο. Αφού επικυρώθηκε το καταστατικό εκλέχτηκε διοίκηση από τους: Δημήτριο Φραγκίσκο- πρόεδρο, Γεώργιο Βέκο- γεν. γραμματέα, Βασίλειο Ρήγο- ταμία, Μιλτιάδη Τριάντο- αντιπρόεδρο, Χρήστο Γκόγκα- έφορο, Γεώργιο Κοτσώνη και Σταύρο Ιασειμόπουλο- κοσμήτορες, Αθανάσιο Κέκκα και Σταύρο Στράτη- σύμβουλους.

Ποδοσφαιριστές ΑΡΗ- από δημοσιεύματα το 1935: Ιωάν. Κόντης, Κων. Καπελλίδης, Θωμ. Σωτηρίου, Κ. Πλασκασοβίτης, Χακή Ντέμης, Ελ. Ελευθεριάδης, Χαμίτ Μαλίκης, Αλ. Πάντος και Χουσεΐν Ντέμης.

   Βγήκες ήλιε μου κι έλαμψες

    κι ομόρφηνες την πλάση!

  Να  μας ζεστάνεις τις καρδιές, 

      τον τόπο να στεγνώσεις!

       Ήλιε μου, παντοκράτορα,

     του κόσμου μας βιγλάτορα,

       πώς άφησες τα σύννεφα 

          τόση ζημιά να κάνουν;

         Έριξαν τόνους το νερό,

          σπίτια ξεθεμελιώσαν,

          άφησαν κόσμο άστεγο,

      δρόμους κατεστραμμένους.

      Άφησαν δέντρα με καρπούς 

          μες στο νερό πνιγμένα,

          γεφύρια ετοιμόρροπα,

      ανθρώπους πληγωμένους!

         Μήπως η φύση θέλησε

        κάποιους να τιμωρήσει;

      Όσους εκείνην δεν πονούν

         και την ταλαιπωρούνε;

       Όμως δεν τιμωρεί αυτούς

        που παίρνουν αποφάσεις,

     αλλά παιδεύει τους φτωχούς

       κι αδύναμους ανθρώπους!!!

                 1 – 12 – 2025

         Ελένη Κύρκου-Σαφάκα 

του Γιάννη Στάθη

Το «κακό» χρέος δεν αποτελεί μόνο μια οικονομική δυσκολία , είναι μια βαθιά ψυχολογική εμπειρία η οποία επηρεάζει τη σκέψη, τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά του ανθρώπου. Η οικονομική πίεση μετατρέπεται σε εσωτερικό βάρος, συχνά αόρατο στους γύρω, αλλά ιδιαίτερα «βαρύ» για εκείνον που το κουβαλά. Οι ψυχολογικές επιπτώσεις μπορεί να είναι εξίσου σοβαρές –και πολλές φορές σοβαρότερες– από τις υλικές συνέπειες του χρέους.

Στην Ελλάδα, η εμπειρία των τελευταίων δεκαετιών ανέδειξε με τον πιο έντονο τρόπο πώς η συσσώρευση προβληματικού χρέους μπορεί να διαμορφώσει όχι μόνο την οικονομία, αλλά και τη συλλογική νοοτροπία, τις κοινωνικές σχέσεις και την ψυχολογία των ατόμων.

Καταρχάς, το κακό χρέος επιβαρύνει άμεσα τα νοικοκυριά. Η αδυναμία αποπληρωμής δανείων και η διαρκής πίεση των υποχρεώσεων δημιουργούν ένα κλίμα ανασφάλειας που επηρεάζει βαθιά την καθημερινότητα. Το άγχος, η ντροπή και η ενοχή είναι συναισθήματα κοινά στους δανειολήπτες, τα οποία συχνά μετατρέπουν οικονομικά προβλήματα σε προσωπικές κρίσεις.

Παραδείγματα από την ελληνική πραγματικότητα δείχνουν αυτή τη δυναμική:

Μια οικογένεια με στεγαστικό δάνειο που επηρεάζεται από την ανεργία βιώνει καθημερινό άγχος, καβγάδες για τα οικονομικά και αίσθηση ντροπής απέναντι στο κοινωνικό περιβάλλον.

Νέοι επιστήμονες οι οποίοι αναγκάστηκαν να πάρουν καταναλωτικά δάνεια ή δάνεια για σπουδές νιώθουν αβοήθητοι, περιορίζουν τα σχέδια ζωής τους και συχνά σκέφτονται μετανάστευση ως διέξοδο.

Μικροεπιχειρηματίες που χρεώθηκαν για να στηρίξουν μικρές επιχειρήσεις βρίσκονται αντιμέτωποι με άγχος, ενοχές απέναντι στην οικογένεια και κρίση ταυτότητας όταν οι επιχειρήσεις δεν αντέχουν την πίεση.

Συνταξιούχοι που καλύπτουν δάνεια παιδιών βιώνουν θλίψη, άγχος επιβίωσης και κοινωνική απομόνωση, νιώθοντας ότι οι κόποι μιας ζωής εξανεμίστηκαν.

Άνεργοι που αποφεύγουν να ανοίξουν λογαριασμούς ή να ελέγξουν ειδοποιήσεις από τράπεζες εμφανίζουν αποφυγική συμπεριφορά και αύξηση άγχους.

Νέα ζευγάρια με καταναλωτικά δάνεια αντιμετωπίζουν συγκρούσεις, απόκρυψη εξόδων και κρίσεις σχέσης.

Γονείς που αδυνατούν να καλύψουν βασικές ανάγκες παιδιών νιώθουν ντροπή και αίσθηση ανεπάρκειας.

Σε ευρύτερο επίπεδο, το κακό χρέος υπονομεύει την κοινωνική συνοχή. Η αύξηση των ανισοτήτων μεταξύ όσων μπορούν να ανταπεξέλθουν και όσων εγκλωβίζονται στον φαύλο κύκλο του δανεισμού δημιουργεί μια αίσθηση αδικίας και απογοήτευσης, μειώνοντας την εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς. Η οικονομική δραστηριότητα επηρεάζεται επίσης σημαντικά: η κατανάλωση περιορίζεται, οι μικρές επιχειρήσεις δυσκολεύονται να χρηματοδοτηθούν και η επιχειρηματικότητα αναστέλλεται.

Παράλληλα, το κακό χρέος λειτουργεί και ως πολιτικός παράγοντας. Όταν οι πολίτες νιώθουν οικονομικά πιεσμένοι, αυξάνεται η ευαλωτότητά τους σε απλουστευτικές υποσχέσεις και δημαγωγικές αφηγήσεις, ενισχύοντας την πόλωση και την καχυποψία προς τους θεσμούς.

Συνοψίζοντας, οι επιπτώσεις του κακού χρέους στην ελληνική κοινωνία δεν περιορίζονται στους οικονομικούς δείκτες. Αφορούν το ψυχικό κλίμα των ατόμων, τις κοινωνικές σχέσεις, την επιχειρηματικότητα, την πολιτική δυναμική και την ίδια την κουλτούρα της καθημερινότητας. Τα παραδείγματα από νοικοκυριά, νέους, μικροεπιχειρηματίες και συνταξιούχους δείχνουν ότι οι ψυχολογικές συνέπειες –άγχος, ντροπή, ενοχή, απώλεια αυτοεκτίμησης και κοινωνική απομόνωση– είναι ίσως οι πιο επώδυνες.

Η κατανόηση αυτών των συνεπειών είναι απαραίτητο βήμα, για την οικοδόμηση ενός πιο υγιούς οικονομικού περιβάλλοντος στην Ελλάδα, το οποίο θα στηρίζεται όχι στον δανεισμό ως αυτοσκοπό, αλλά στη δημιουργικότητα, την παραγωγικότητα και την κοινωνική αλληλεγγύη.

Το κακό χρέος και τα κόκκινα δάνεια στην Ελλάδα αποτελούν πολυδιάστατο πρόβλημα. Οι οικονομικές, κοινωνικές και ψυχολογικές συνέπειες αλληλεπιδρούν και επιδεινώνονται από την ανεπάρκεια των διαδικασιών διαχείρισης. Η εμπειρία των νοικοκυριών, των νέων, των μικροεπιχειρηματιών και των συνταξιούχων δείχνει ότι οι ψυχολογικές επιπτώσεις—άγχος, ντροπή, ενοχή, απώλεια αυτοεκτίμησης—είναι ιδιαίτερα επώδυνες. Η αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος απαιτεί ολιστική προσέγγιση, η οποία συνδυάζει οικονομική αποτελεσματικότητα και κοινωνική δικαιοσύνη.

Γιάννης Στάθης

Αθήνα 6 Δεκεμβρίου 2025.