Τυφώνας Μελίσα: Γαλλικό πολεμικό πλοίο μετέφερε 40 τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας στην Τζαμάικα
04
11
25
Φιλιάτες 4/11/25, ο καιρός
04
11
25
ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ 13-18 ΥΓΡΑΣΙΑ 85% ΑΝΕΜΟΙ 2BF ΝΑΝΑΤΟΛΙΚΟΙ
Σε γιορτή Τσίπουρου στα Τζουμέρκα!
03
11
25
Στα Τζουμέρκα, χωριό Γκούρα- Βαπτιστής βρεθήκαμε χθες 2 Νοέμβρη25 το DU GRANDE (εγώ κι ο Κώστας Τετρίγκας δλδη) σε μια όμορφη ¨Γιορτή Τσίπουρου¨ που διοργανώνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος- με πολύ κόσμο, με φαγητά που έφτιαξαν οι χωριανοί και τσίπουρο κατευθείαν από το καζάνι… Δείτε λίγα από την όμορφη εκδήλωση…
Ποιητικά δοκίμια του Γιάννη Βέλλη!
03
11
25
«Μεγαλώσαμε πια, όσο κι αν φαίνεται παράξενο, αλαζονικό, επικίνδυνο/ τώρα μπορούμε να βλέπουμε καλύτερα, να ακούμε καλύτερα, να σκεφτόμαστε καλύτερα/ να αγαπάμε βαθύτερα, να χανόμαστε βαθύτερα, να ξεχνιόμαστε βαθύτερα/ με τα λάθη μας ως νέοι, τις υπερβολές, τους εγωισμούς, όσα σκοτώνουν γρηγορότερα απ’ το τσιγάρο τη μέρα μας/ δώσαμε λίγο παράδεισο που μας χαρίστηκε, για πολλά κουπόνια εκπτώσεων, πληγή στα χρόνια μας, στις ζωές μας.» Γιάννης Βέλλης
«Οι εντυπώσεις χάθηκαν, δεν σχηματίστηκαν ποτέ, σε πραγματικότητα, η αναστάτωση, σταμάτησε σ’ ένα ατύχημα, τόσα γίνονται στις μέρες μας/ οι άνθρωποι αλλάζουν, παρασύρονται, ξεχνάνε, μοιράζονται σε καλούς, κακούς, προσεύχονται και βλαστημούν ταυτόχρονα/ όλοι έχουν απ’ τους δεύτερους, τους κακούς, δεν χωράνε σε μια πλευρά, ατέλειωτοι είναι και προστατευμένοι/ εκτεθειμένοι καθημερινά, σε αξιώματα, καταδικάζουν το μέλλον μας, ίσως και να το σκοτώνουν, πριν φτάσει κοντά μας, ελεύθερο.» Γιάννης Βέλλης
«Υπάρχουν κάποιες φορές, σίγουρα δεν σκέφτεσαι τίποτα/ σαν να φοβάσαι, μην αποτελειώσεις τελευταίο ναυάγιο/ όσο φωνάζει η καταιγίδα και κύματα τρώνε ραγισμένα σκαριά/ έτσι γινήκαμε, οργισμένοι και τόσο μόνοι, αδειάσαμε/ ίσως το βούλιαγμα αναγκαίο, να πιάσουμε φύκια στα βαθιά/ πριν πετάξουμε γρήγορα ξανά ψηλά, μέχρι εκεί που φτάνουν αστέρια.» Γιάννης Βέλλης
«Ήταν κι ο δρόμος, μια στάση για περίσκεψη, τόσα χρόνια λάθη χτίζανε φτηνές ιστορίες/ όμως ήθελα να αλλάξω, να γίνω στον κόσμο περισσότερο φως, παρά να μοιράζω σκοτάδια.» Γιάννης Βέλλης
«Υπομονή, υπομονή, υπομονή μέχρι να εκραγεί ο κόσμος θέλει το χρόνο του.» Γιάννης Βέλλης

3.6. Διάφορες ειδήσεις των ετών 1932
1932: *Με πρωτοβουλία αξιωματικών της φρουράς Φιλιατών δόθηκε χορός γνωριμίας στην αίθουσα Κων/νου Βενέτη- την οποία διακόσμησαν οι υπολοχαγοί Πρίφτης, Ράπτης και ο μουσουργός Αρώνη. Ο χορός κράτησε πέρα από τις 3 το πρωί και διακρίθηκαν σε αυτόν: ο φρούραρχος στον Καλαματιανό, ο Στ. Κοτσώνης στο τσάμικο, ο ταμίας στης «Βαγγελιώς», ο Αρώνης στις καντρίλιες- από τις δεσποινίδες, η Φωτίου, Πρίφτη, Τζάνου, Φωτεινού και από τις κυρίες, ή ταμείου, Πρίφτη, Παπαδοπούλου, Ράπτη, Ζούλα, Φωτοπούλου, Κίτσου και άλλες.
*Με πρόσφατο διάταγμα ιδρύθηκε υποτελωνείο στο Ασπροκκλήσι (Λιντίσδα) το οποίο θα υπάγεται στο Τελωνείο Ηγουμενίτσας.
*Ιδρύθηκε, με πρωτοβουλία του πατριωτικού μετώπου και του γιατρού κ. Δοξιάδη, Μαθητικό Συσσίτιο σε χώρο που διέθεσε η επιτροπή του ιερού τεμένους Φιλιατών και με χορηγία του Ευγενιδείου Ιδρύματος. Σιτίζονται σε αυτό περί τους 90 μαθητές. Στην επιστασία και την διανομή βοηθάν δεσποινίδες και κυρίες: Σ. Μάρκου, Πολυκαλά, Τρίφτη, Ράπτη, Φωτεινού, Σκούρα, Αντωνόπουλου, Κόκα, Κοτσώνη, Κίτσου, Τσώνη, Μαρόνι, Μάτσα, Α. Φωτίου, Φερούκα, Μ. Βέκκου, Παπαδοπούλου, Δένδια, Θ. Ιωάννου, Α. Ζαμπέτα, Α. Τζάμου, Μ. Ζούλα, Πασχοπούλου, Λίκα Φραγκίσκου, Κουφάλα, Τριάντου, Φ. Τσώνη.
*Ο μηχανικός Γ. Μελιγκάνος διαπίστωσε ότι η θέση του Αγίου Νείλου, όπου η πηγή νερού, είναι κατά 85 μέτρα ψηλότερη από την πόλη μας.
*Ο φάρος Σαγιάδας είναι πλέον πραγματικότητα, στις αρχές του ‘32.
*Παράπονα έκαναν στις 5/2 εκπρόσωποι των ανάπηρων και πρατηριούχων (περιπτεράδων) Φιλιατών Ευφροσύνη Γιαννόπουλου, Βασίλειος Λούμπας, Σταματία Κότη, για να μη πωλούν σιγαρέτα οι έμποροι, γιατί οι ίδιοι δεν έχουν άλλα έσοδα.
*Τον Φλεβάρη διορίστηκε πορθμέας Βρυσέλλας, ο Μ. Αλεξίου, στον οποίο δόθηκε εντολή να μη εισπράττει πορθμεία από τους πολίτες. Επίσης δόθηκε πίστωση για επισκευή του χώρου γύρω από το πορθμείο και για την αγορά τέντας για να προφυλάσσει τους πολίτες από βροχή και ήλιο.
*Από τις πολλές βροχές του Φλεβάρη πλημύρισε ο Καλαμάς, το νερό κάλυψε πολλές εκτάσεις του κάμπου, η δε Σκουπίτσα αποκλείστηκε. Επίσης καταστράφηκε το βαρούλκο του πορθμείου Βρυσέλλας.
*Συνήλθαν στο επαρχείο το Φεβρουάριο ο έπαρχος Θυάμιδος, ο ειρηνοδίκης Φιλιατών ως πρόεδρος της λιμενικής επιτροπής Σαγιάδας, το Δ.Σ. της κοινότητας και αποφάσισαν να εγκρίνουν το σχέδιο του μηχανικού Σκευοφύλακα, για το Λιμάνι Σαγιάδας- επέκταση και ανύψωση αποβάθρας, κατασκευή κρηπιδώματος και κυματοθραύστη κλπ δαπάνης 600.000 δρχ.
*Από τις εκλογές τις 1/4 στον επαγγελματικό σύλλογο εκλέχτηκαν: Κ.Βενέτης- πρόεδρος, Αργύρης Κώττης- αντιπρόεδρος, Θωμάς Νταής- γεν. γραμματέας, Ευάγγελος Βασιάδης- ταμίας, και σύμβουλοι οι Φ. Οικονόμου, Αντέμ Μπράχος, Αν. Δάλλας, Μεναχέμ Μάτσας, Σωτήριος Πάντος.
*Τον Απρίλης άρχισε η κατασκευή του δρόμου Φιλιάτες- Δελβινάκι, με εργολάβο τον κ. Μητσόπουλο.
*Αρχιερατικός επίτροπος Φιλιατών διορίστηκε από τον μητροπολίτη Αθηναγόρα ο οικονόμος κ. Σταύρος Καίσαρης.
*Η γενική διοίκηση Ηπείρου απαλλοτρίωσε το παλιό τούρκικο διοικητήριο (εκεί όπου το πάρκο του ΟΤΕ) υπέρ της κοινότητας Φιλιατών.
*Ενοικιαστής του κοινοτικού φόρου ανέλαβε ο Ριζά Ντόνα και ενημερώνει όσους εισάγουν προϊόντα στους Φιλιάτες να τακτοποιούν το φόρο στους υπαλλήλους στα περίπτερά του, σύμφωνα και με τον Νόμο 1165 περί λαθρεμπορίας.
*Επικηρύχτηκε η διμελής αλβανική συμμορία των Μουσά Σέλε και Ομέρ Μουχεντίν με 50.000, μετά και από την πρόσφατη ληστεία επιβατών σε αυτοκίνητο στη Μενίνα.
*Διαγωνισμό έκανε ο πρόεδρος της κοινότητας κ. Σπανόπουλος τις 21 Αυγούστου, για την ισοπέδωση του χώρου «σεράι Τζαφέρ πασά»- όπου θα γίνει το νέο σχολείο. Ο διαγωνισμός ανέδειξε εργολάβο τον Κοτσώνη- εγγυηθέντος του Γ. Παρούση.
*Ο διευθυντής του οικοτροφείου αρρένων Δημήτριος Φραγκίσκος ευχαρίστησε την Ι.Μ Γηρομερίου και τον οικονόμο Σταύρο Σιούτη, διαχειριστή για την 20ήμερη φιλοξενία σε αυτή των οικότροφων.
*Η μητρόπολη Παραμυθιάς διενέργησε πλειοδοτικό διαγωνισμό για να εκποιήσει το ποίμνιο της αποτελούμενο από 301 αιγοπρόβατα.
*Γιατροί στο Φιλιάτι τον Οκτώβρη του 1932 είναι: Δονάτος Σπανόπουλος, Μηνάς Πασχόπουλος, Χρ. Μπεζμπέας, Αθανάσιος Κέκκας και οδοντίατροι οι: Αντώνης Μαυρουδής και Χρήστος Γκόγκας.
*Επισκέφθηκε το Φιλιάτι ο βιομήχανος κ. Λουκάς Τσότρας, που παρασκευάζει το φημισμένα ούζα Τσότρα.
*Απεβίωσε ο Σωτήριος Μικρούλης, επιφανής πολίτης των Φιλιατών και κηδεύθηκε με μεγάλη συμμετοχή κόσμου, το συμβούλιο της κοινότητας εξέδωσε ψήφισμα.
*Άρχισε πάλι να προσεγγίζει στο λιμάνι της Σαγιάδας το ατμόπλοιο ¨ΠΟΛΙΚΟΣ¨ της εταιρίας Αγγελάτου.
*Με προσωπική εργασία των φιλιαταίων διανοίγεται ο δρόμος από την αγορά του τζαμιού προς τα βλάχικα, πούσια και εικόνισμα (στάχτες)- μετά θα σκυροστρωθεί.
*Στο περιοδικό ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, στο τεύχος 82, δημοσιεύονται ανταποκρίσεις και εικόνες από τους Φιλιάτες.
*Προ ημερών ο φιλότιμος κι εργατικός δασονόμος Ιωάννης Προβατάς φύτεψε στους λόφους γύρω από το νοσοκομείο, πάνω από 2.000 πεύκα και άλλα καλλωπιστικά. Έτσι οι αιχμηροί λόφοι μετά και την περσινή φύτευση 2.000 δέντρων μεταβάλλονται σε ένα ωραίο αλσύλλιο.

του Γιάννη Γόγολου
Η πολιτική αντιμετώπιση για την Θεσπρωτία τα τελευταία χρόνια είναι ανύπαρκτη και επικίνδυνη για το μέλλον.
Η κατάσταση έχει πάρει επικίνδυνες διαστάσεις όσο αναφορά το μέλλον της , από τις πολιτικές αποφάσεις , από τον Α΄ βαθμό – Β΄ Βαθμό της αυτοδιοίκησης , αλλά και από το κεντρικό κράτος που έχει την μεγαλύτερη ευθύνη.
Έχουν κλείσει υποκαταστήματα τραπεζών, Δ.Ο.Υ. & Ε.Φ.Κ.Α. στους Φιλιάτες και Παραμυθιάς και, με την τελευταία απόφαση για το κλείσιμο των ΕΛΤΑ με τρίμηνη αναστολή, αλλά το μέλλον τους είναι δυσοίωνο. Στο δήμο Φιλιατών υπάρχουν 45 περίπου χωριά που μερικά το χειμώνα δεν κατοικούνται , αλλά και αυτά που κατοικούνται οι πολίτες είναι ελάχιστοι και με τις αποφάσεις αυτές στο άμεσο μέλλον δεν θα μπορούν να εξυπηρετούνται και, να λάβουμε υπόψη ότι οι περισσότεροι είναι ηλικιωμένοι – συνταξιούχοι . Οι νέοι όσοι έχουν παραμείνει και επί το πλείστον ασχολούνται με τον πρωτογενή τομέα , είναι σε αφανισμό τα τελευταία χρόνια, από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο συγκεκριμένος κλάδος.
Το κλείσιμο του στρατοπέδου Φιλιατών ήταν μεγάλο πλήγμα για την τοπική οικονομία και , η ανακοίνωση δημιουργίας φυλακών , είναι η τελική υποβάθμιση της περιοχής.
Το ερώτημα για το Δήμο Φιλιατών είναι, τι θα παραμείνει ανοιχτό από τις δημόσιες υπηρεσίες και ποιος ο λόγος να ζήσει ένας νέος στην περιοχή, αφού μέρα με την μέρα μαραζώνει.
Ο Δήμος Σουλίου σε παρόμοιας κατάστασης, με μόνη διαφορά η τουριστική περιοχή του Αχέροντα και ο ιστορικό Σούλι , αλλά η έλλειψη υποδομών και κίνητρα, οι νέοι δυσκολεύονται να επενδύσουν στην περιοχή.
Η τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ηγουμενίτσα ήταν μεγάλης σημασίας για την τοπική οικονομία ,είχε φτάσει να έχει 2000 φοιτητές, το κλείσιμο της, έχει αφήσει μεγάλες πληγές στην οικονομία .
Η πώληση του Λιμένα της Ηγουμενίτσας , μιας κερδοφόρας επιχείρησης άνω των 3.000.000,00 εκατομμυρίων ευρώ ανά έτος, είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο που υπέστη η περιοχή της Ηγουμενίτσας και κατ επέκταση της Θεσπρωτίας , τις τελευταίες δεκαετίες, η παραχώρηση του, χωρίς σχέδιο ανάπτυξης, παρά μόνο την υποβάθμιση της περιοχής όπως, καύσιμα , επισκευαστικός μικρός Σκαραμαγκάς και πολλά άλλα .
Το παραλιακό τουριστικό μέτωπο , είναι ακόμα ζωντανό από τις υπερπροσπάθειες των επιχειρήσεων , έχουμε πολυτελές τουριστικό προϊόν με τις παροχές των επιχειρήσεων, αλλά καμία μέριμνα από τους εμπλεκόμενους φορείς για υποδομές , καμία υποδομή , καμία μέριμνα , όλα στην τύχη τους.
Τις προηγούμενες δεκαετίες , υπήρχαν κάποια έργα που κατασκευάστηκαν στην περιοχή , αλλά σήμερα δεν υπάρχει καμία συντήρηση ,τα βλέπουμε παρατημένα να τα αλλοιώνει ο χρόνος, να τα κατατάσσει πλέον, σιγά – σιγά, επικίνδυνα. Όταν ο μεγαλύτερος Δήμος, της Θεσπρωτίας η Ηγουμενίτσα να μην μπορεί να έχει μια παιδική χαρά στην πόλη της, άξιας 50.000,00 ευρώ, να παίξουν τα παιδιά των κατοίκων , αυτό είναι λυπηρό για την νέα γενιά μας, όταν οι ηλικίες έως 18 ετών δεν έχουν καμία δραστηριότητα που να κάνουν πέραν, των σχολείων , των ομάδων που μερικά παιδιά αθλούνται εκεί και, τα φροντιστήρια που πληρώνουν οι γονείς, δεν υπάρχει καμία άλλη δραστηριότητα που να βγουν τα παιδιά από το σπίτι τους, με αποτέλεσμα τα παιδιά να είναι κολλημένα με ένα κινητό – τάμπλετ και στον υπολογιστή. Και όταν έρχεται η ώρα να πάνε στην τριτοβάθμια εκπαίδευση , πόσα παιδιά θα επιστρέψουν πίσω όταν η κατάσταση αυτή που άφησαν θα είναι χειρότερη στο προσεχές μέλλον , ποιος ο λόγος να επιστρέψουν ?
Ο οδικός άξονας της περιοχής είναι σε αθλία κατάσταση και τα τροχαία ατυχήματα κάθε μέρα αυξάνονται , ο δρόμος Ηγουμενίτσας – Σαγιάδας , είναι ξεχασμένος στο χρόνο, να σκεφτούμε μόνο ότι ο άξονας αυτός οδηγεί στο τελωνείο Μαυροματίου και ενδιάμεσα υπάρχει ο κάμπος με τα μανταρίνια – πορτοκάλια λεμόνια κ.α. που σημαίνει τα φορτηγά – τρακτέρ είναι αμέτρητα καθημερινά .
Ο δρόμος Πλαταριά – Σύβοτα – Πέρδικα , χωρίς διαγραμμίσεις, όταν το καλοκαίρι χιλιάδες επισκέπτες οδηγούν στην τύχη.
Η Θεσπρωτία πρέπει να αντιμετωπιστεί με την πραγματική εικόνα που υπάρχει, ως ένας από τους πιο φτωχούς Νομούς της Ευρώπης και , όχι με οριζόντιες αποφάσεις και με ξαφνικό θάνατο.
Οι διεκδικήσεις, δεν μπορεί να γίνονται ούτε με ψηφίσματα , αλλά ούτε και με ανακοινώσεις, να γίνονται με μαζικές κινητοποιήσεις, με κλείσιμο των υπηρεσιών με διεκδικήσεις στον ανώτερο βαθμό ,εκεί που παίρνονται οι αποφάσεις.
Η Θεσπρωτία πρέπει να αντιμετωπιστεί ως κομμάτι της Ηπείρου και όχι ως φτωχός συγγενής της, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της Ηπείρου .
Η Θεσπρωτία χάνετε , με γρήγορους ρυθμούς, πρέπει όλοι μας , με το μερίδιο που μας αναλογεί , να την σώσουμε , πέραν από τις πολιτικές πεποιθήσεις που έχει ο καθένας μας.
Απαιτείτε λύση , χθες ,σήμερα , αύριο θα είναι αργά.
** Ο Ιωάννης Γόγολος υπήρξε υποψήφιος Δήμαρχος Ηγουμενίτσας το 2019 , υποψήφιος βουλευτής το 2012 & 2023, και δημοτικός σύμβουλος Ηγουμενίτσας.
Νέοι Κιγκινάτοι*
03
11
25

του Παύλου Λ. Αλεξίου
Τα αστικά επιτελεία αναζητούν λύσεις για να καλύψουν το πολιτικό κενό
Φουσκώνουν τα πανιά σε νέους επίδοξους «σωτήρες της πατρίδας»
Δέκα χρόνια παρέμεινε «αυτοεξόριστος» στο Παρίσι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, όταν μετά την ήττα του στις εκλογές του 1964 έφυγε με το ψευδώνυμο «Τριανταφυλλίδης», για να ξεχαστεί το αντιλαϊκό παρελθόν της 8χρονης μετεμφυλιακής, αντιδραστικής διακυβέρνησής του, για να επανέλθει «μετά βαΐων και κλάδων» το 1974 ως «Εθνάρχης».
Ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να επιτύχει κάτι ανάλογο μέσα σε έξι χρόνια και αναβαπτιζόμενος «στην κολυμπήθρα της κοινωνίας», να εμφανιστεί ως «Μεσσίας» και να «σώσει την πατρίδα». Κάτω από το βάρος της οδυνηρής για το λαό μας μνημονιακής του διακυβέρνησης, έχασε τις εκλογές του 2019 αλλά και αυτές του 2023, οπότε και παραιτήθηκε από αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ. Στη συνέχεια με μικροκομματικά παιχνίδια και υπόγειες παρεμβάσεις («μεταγραφή» Κασσελάκη στην προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ, διαδοχικές διασπάσεις), κατάφερε να διαλύσει το κόμμα του, το οποίο πρόσφατα εγκατέλειψε παντελώς, για να ταξιδέψει τώρα σε «φουρτουνιασμένες θάλασσες», στις ταραγμένες θάλασσες της εξουσίας.
Όλο αυτό το διάστημα από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, την περίοδο 2019-2023, ταυτίστηκε με βασικές επιλογές της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ψηφίζοντας πάνω από το 50% των νομοσχεδίων εκείνης της περιόδου, ενώ στη συνέχεια τήρησε «σιγήν ιχθύος». Τώρα από το Χάρβαρντ και τη Σορβόνη, ετοιμάζεται, ως συγγραφέας, για την έκδοση της «Ιθάκης» του, ουσιαστικά για τη δημιουργία νέου κόμματος, επιχειρώντας να συσπειρώσει τα «κουρέλια» του πρώην κόμματος του, αλλά και δυνάμεις της ξεπεσμένης σοσιαλδημοκρατίας και της κεντροαριστεράς, με ένα νεφελώδες, άνευρο, ψευτοπατριωτικό πρόγραμμα «δημοκρατικού» καπιταλισμού.
Ποντάρει στον εθισμό ενός κόσμου, στον κυβερνητισμό, στη λογική της ανάθεσης και στην πίστη ότι ένας ηγέτης-ταχυδακτυλουργός, μέσω ελιγμών και τακτικών κινήσεων, καθώς και της αδιαμεσολάβητης σχέσης του με το λαό, μπορεί να αλλάζει την πραγματικότητα. Με ιδεολογικά ασαφείς, αλλά περισσότερο συμπεριληπτικές έννοιες, όπως ο «πατριωτισμός» -με τον οποίο «κλείνει το μάτι» και στη Δεξιά- ή ο «προοδευτισμός», πετάει από πάνω του κάθε υπόνοια αναφοράς και σύνδεσης με την Αριστερά. Θεωρεί ότι με το πρωθυπουργικό «στάτους» και την υψηλή δημοφιλία του παρελθόντος μπορεί σε κάποιους ανθρώπους να λειτουργήσει ως μια κάποια διέξοδος, σαν απάντηση στην «περίπτωση Μητσοτάκη».
Φαίνεται ότι αναζητώντας την εκ νέου στήριξη από ευρωπαϊκές καγκελαρίες και υπερατλαντικά κέντρα, αυτός, ο επίτροπος της ΕΕ για τα Δυτικά Βαλκάνια, μίλησε ουσιαστικά για νέες «Πρέσπες» στο Αιγαίο. Με άρθρο του στην «Καθημερινή», με την πείρα του «μπαρουτοκαπνισμένου», δίνει οδηγίες στην κυβέρνηση -επιθυμίες ουσιαστικά της Ουάσιγκτον και υποσχέσεις στο σύστημα της εξάρτησης- να θέσει τις «κόκκινες γραμμές της» και να κινηθεί στο Αιγαίο, ανάλογα με αυτό που είχαν κάνει οι ίδιοι στις «Πρέσπες», όταν ο «διαβολικά καλός»Τραμπ «σεβάστηκε» τις «κόκκινες γραμμές» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για να υλοποιηθούν τα ΝΑΤΟικά σχέδια στα Βαλκάνια.
Όλη αυτή η επιχείρηση οδηγεί σε ρευστοποίηση – διάλυση του πρώην κόμματός του, αφού η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, μετά από πρόταση του προέδρου του Σ. Φάμελλου, που μίλησε για άλλη μια φορά για «προοδευτικό πόλο» και «προοδευτικό ψηφοδέλτιο», υπό την αιγίδα ασφαλώς του «Μεσσία» που έρχεται, αποφάσισε την «συμπόρευση» με τον Τσίπρα, με άλλες όμως δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ (Πολάκης) να τίθενται αναφανδόν ενάντια σε μια τέτοια προοπτική, προς το παρόν τουλάχιστον, γιατί στο χώρο αυτό είμαστε συνηθισμένοι από «κωλοτούμπες». Τραγέλαφος δηλαδή. Ο Τσίπρας φεύγει από το ΣΥΡΙΖΑ, γιατί τάχα ο ΣΥΡΙΖΑ «δεν μπορεί να εκφράσει το νέο» και λίγες μέρες μετά ο ΣΥΡΙΖΑ επιστρέφει στον Τσίπρα.
Από πίσω του φαίνεται ότι κινούνται οικονομικά συμφέροντα, ολιγάρχες και πρεσβείες, μιντιάρχες, εκδότες και δημοσκόποι, που φουσκώνουν τα πανιά του, αναζητώντας εναλλακτική λύση στο πολιτικό κενό που δημιουργείται από το γεγονός ότι το πολιτικό κεφάλαιο της κυβέρνησης Μητσοτάκη εξαντλείται.
Η όλη προσπάθεια δεν έχει καμία πραγματική σχέση με τον λαό ή τις ανάγκες του και η πολιτική του πρότασή του δεν απευθύνεται στο λαό, αλλά σε αυτούς που του ανέθεσαν το έργο της επείγουσας ανασύνθεσης του κεντροαριστερού χώρου, στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, στο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο.
Οι κινήσεις Τσίπρα επηρεάζουν και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο τελματώνει και από τις επιλογές Ανδρουλάκη, για τον απόλυτο έλεγχο του κόμματος, που θέτοντας επικεφαλής της Επιτροπής Ψηφοδελτίων το ιδρυτικό στέλεχος ΠΑΚ-ΠΑΣΟΚ της εποχής των Α. Παπανδρέου-Κ. Λαλιώτη, τον «γηραιό» Λάμπρου, προκάλεσε τις σφοδρές αντιδράσεις των υποψήφιων δελφίνων. Ο Τσίπρας εδώ και πολύ καιρό προσπαθεί να διεμβολίσει το χώρο αυτό, έχοντας διαύλους επικοινωνίας με το δήμαρχο Αθηναίων Χ. Δούκα, που δήλωσε ότι τι «η αυτόνομη πορεία δεν είναι απομόνωση» και πως πιστεύει «στην ανάγκη του διαλόγου και της κοινής δράσης με τις άλλες προοδευτικές δυνάμεις. Στη Βουλή και στην κοινωνία. Ακόμη και με τον Τσίπρα…».
Ανάλογες «λύσεις» αναζητούνται και από την άλλη πλευρά, όπου ο Μητσοτάκης, ακραιφνής «ταλιμπάν» του νεοφιλελευθερισμού και μιας «τραμπικής» Δεξιάς, δεν πτοείται από την πολιτική του φθορά και με τον κυνισμό, τη διαφθορά, την ακραία εκμετάλλευση, την αντιδημοκρατική συμπεριφορά και την καταστολή, προχωρεί ακάθεκτος για να ολοκληρώσει το έργο του, όλες τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις που έχει υποσχεθεί σε ΕΕ, στις «αγορές», στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο (13ωρο κλπ), φθάνοντας στο σημείο να θέσει το μνημείο του «Άγνωστου Στρατιώτη» υπό την εποπτεία του υπουργείου Άμυνας, με ουσιαστική διαφωνία του αρμόδιου υπουργού Άμυνας Δένδια.
Ο τελευταίος, με πολλές προσεκτικές κινήσεις, μακριά από μια επιθετική γραμμή διχασμού, φαίνεται να κρατάει αποστάσεις και να διαφοροποιείται συστηματικά από το «σύστημα Μητσοτάκη». Έτσι πέρα από την υπόθεση Τεμπών-Ρούτσι και την απουσία του από τη συζήτηση στη Βουλή για τον «Άγνωστο Στρατιώτη», τάχθηκε με δηλώσεις του στο πλευρό του διαφοροποιημένου και απομακρυνθέντος από το Μέγαρο Μαξίμου υπουργού Βορίδη για την επίθεση που δέχτηκε από κουκουλοφόρους. Το ρήγμα στη ΝΔ αποτυπώθηκε «live» από την κάμερα στην κηδεία του Σαββόπουλου, όπου ο Δένδιας αγνόησε απροκάλυπτα το Μητσοτάκη, που έμεινε να χαμογελά στο κενό.
Αλλά και στα ελληνοτουρκικά, διαφοροποιημένες από την υποχωρητική γραμμή Γεραπετρίτη – Μητσοτάκη για «ήρεμα νερά» στο Αιγαίο είναι και οι δηλώσεις Δένδια: «Για να μπορέσει η Ελλάς να διατυπώσει αυτόνομο Εθνικό λόγο στην Ανατολική Μεσόγειο, θα πρέπει να διαθέτει επαρκή Εθνική δύναμη Αποτροπής. Σε κάθε άλλη περίπτωση την αναμένει φιλανδοποίηση και διαρκής υπόκυψη στις βουλήσεις των ισχυρών», που δεν απέχουν πολύ από το εθνικιστικό αφήγημα Σαμαρά, ο οποίος μπορεί το τελευταίο διάστημα να μην είχε κάποια δημόσια εμφάνιση, σίγουρα όμως δεν έχει σταματήσει να κάνει τους υπολογισμούς και τα σχέδιά του.
Τα αλληλοκαρφώματα στο υπουργικό συμβούλιο και τα «φίλια πυρά» είναι άλλωστε συχνά, με πρόσφατο το «καρφί» του Άδωνι Γεωργιάδη στο Νίκο Δένδια, για την απουσία και «σιωπή» του υπουργού Εθνικής Άμυνας στη Βουλή.
Η κατάσταση αυτή έχει οδηγήσει σε αναστάτωση και αναμονή και τα άλλα μικρότερα κόμματα, Νέα Αριστερά, Πλεύση Ελευθερίας, ΜέΡΑ25 και τα ακροδεξιά μορφώματα, που τα περισσότερα προγραμματίζουν συνέδρια στο επόμενο διάστημα.
Το αστικό πολιτικό σύστημα περνάει τα ζόρια του (φθορά όλων των αστικών κομμάτων και στρατηγική ταύτισή τους, βαθιά και παρατεταμένη καπιταλιστική κρίση, σήψη και διαφθορά του αστικού κράτους). Η επιχείρηση αναμόρφωσης του πολιτικού συστήματος που βρίσκεται σε εξέλιξη εκφράζει την αγωνία του για αυτή τη φθορά και την αναζήτηση «σωτήρων» ενσωμάτωσης της μεγάλης λαϊκής δυσαρέσκειας «εντός των τειχών» του συστήματος, για να μη μπορέσει αυτή να συναντηθεί με την εργατική – λαϊκή πάλη, να μη στραφεί στον πραγματικό ένοχο, την αστική τάξη και τα εντός και εκτός συνόρων κέντρα εξουσίας. Σε αυτήν προσπάθεια επιχειρείται με «lifting» ή «rebranding», με την ανακύκλωση και προσώπων, φορέων, σχημάτων, το παλιό να εμφανιστεί σαν «νέο», «να αλλάξει ο Μανωλιός και να βάλει τα ρούχα του αλλιώς».
Όλοι αυτοί που παράγουν τον πλούτο, οι εργάτες και οι εργαζόμενοι, η νεολαία πρέπει να μη «τσιμπήσουν» σε αυτά τα δολώματα και τις ξόβεργες που το σύστημα στήνει για να εκμεταλλευτεί και να ενσωματώσει την οργή τους, να ακολουθήσουν το δρόμο της ασίγαστης και ανυποχώρητης κοινωνικής πάλης, το δρόμο της ενότητας στη βάση του κοινού σκοπού, το δρόμο του μαζικού αγώνα για την ανατροπή αυτής και κάθε άλλης αντιλαϊκής πολιτικής, για ανθρώπινες συνθήκες ζωής, για αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, το δρόμο της διεκδίκησης για το αυτονόητο, το δίκιο και τη δικαιοσύνη, για Δουλειά, Δημοκρατία, Εθνική Ανεξαρτησία και Κοινωνική Αλλαγή.
* Κιγκινάτος: ύπατος της Ρώμης που, τελειώνοντας τη θητεία του, δεν δέχτηκε να επανεκλεγεί στο αξίωμα αυτό, θεωρώντας ότι κάτι τέτοιο θα ήταν παράνομο, και είχε αποσυρθεί στην καλλιέργεια ενός μικρού χωραφιού πέρα από τον Τίβερη. Αργότερα, όταν η Ρώμη (458 π.Χ.) κινδύνευε από κάποιους εχθρούς, η Σύγκλητος, ανακηρύσσοντάς τον δικτάτορα, τον κάλεσε να τους αντιμετωπίσει και αφού τους νίκησε παραιτήθηκε από το αξίωμά του.
Παύλος Λ. Αλεξίου