Ουκρανία: Ο Τραμπ αποκαλύπτει ότι ειπώθηκαν «σκληρές κουβέντες» με Μακρόν, Στάρμερ και Μερτς
Φιλιάτες 11/12/25, ο καιρός
ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ 6-15 ΥΓΡΑΣΙΑ 72% ΑΝΕΜΟΙ 2BF ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΙ
Φιλιατιώτικη κρύα μερά, ζεστή παρέα…
Μια φωτό της δεκαετίας του ’60, απο αριστερά Θοδωρής Μέλλιος, Κουτούκης, Κυράτσης, Νίκος Μπουκουμάνης απο το αρχείο της Σοφίας Μέλλιου- Δάλλα!


Ήθελα από καιρό να πω δυο λόγια για ένα φίλο και συμπατριώτη τον Γιώργο Κώτση. Χρονικά πρόσφατα έγραψε ένα βιβλίο το οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ έχει συμπυκνωμένη μέσα στις σελίδες του την ιστορία της πατρίδας μου και γενέτειρας μου πόλεως των Φιλιατών. Βέβαια έχει γραφτεί και άλλο ένα βιβλίο από τον αείμνηστο συμπατριώτη μου Pol Mantelos με τίτλο ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΛΙΑΤΙ. Το βιβλίο του Pol εξιστορώντας πρόσωπα και γεγονότα που συνέβησαν στο παλιό Φιλιάτι, στο Φιλιάτι το δικό μου, με έκανε να γελάσω και να ευθυμήσω πολύ. Το βιβλίο όμως του Γιώργου με εξέπληξε με ενθουσίασε και με συγκίνησε. Μου θύμισε τα πάντα όσα έζησα από τον καιρό που θυμάμαι τον εαυτό μου. Ένα συγκλονιστικό, λαογραφικο, πολιτιστικό πόνημα με συγγραφική ακρίβεια υπευθυνότητα και πατριωτική ευαισθησία
Το διάβασα άπειρες φορές και σας διαβεβαιώνω φίλοι μου ότι όσες φορές το διάβασα τόσες φορές έκλαψα. Σας προτρέπω όλους να το αναζητήσετε να το βρείτε και να το διαβάσετε. Εύχομαι στον φίλτατο Γιώργο Κωτση καλές γιορτές με υγεία και οικογενειακή ευτυχία και εύχομαι πολύ γρήγορα να έχει στην αγκαλιά του ένα όμορφο εγγονάκι ΠΑΟ τον γιο του που πρόσφατα παντρεύτηκε.
Ποιητικά δοκίμια του Γιάννη Βέλλη!
«Πώς να κυνηγήσεις φαντάσματα; μόνο στα όνειρα, έχεις ελπίδες.» Γιάννης Βέλλης
«Κι όμως πάλι σας διέκοψα, το συνήθιζα τελευταία/ εκεί που λέγατε δεν υπάρχει τίποτα, νηνεμία/ έρχονταν δυο λέξεις άσχετες, μορφώματα των καιρών/ και ξυπνούσαν ό,τι ασφυκτικά έπνιγε ο ήλιος, σε κατωσέντονα και πανωσέντονα/ μετά κάθονταν στο μπαλκόνι ένα νερό και ένας καφές, επιμελημένα/ περίμεναν κάποιο διαβάτη να αλλάξει τη σκέψη του, με λίγη αγάπη/ ίσως και περισσότερη από τα καθιερωμένα, όμως ο διαβάτης απαραίτητος/ έκλεινε το μπαλκόνι προς τη θάλασσα, έβλεπε και λιμάνι/ ο έρωτας μόλις περνούσε την πόρτα, τη σφράγιζε, αναγκαία επιλογή/ ήθελε ασφάλεια, όση χωρούσε ο χρόνος κι εντιμότητα/ να δοθεί μέχρι τέλους, γεμίζοντας σελίδες ημερολογίου που ποτέ δεν γράφτηκε/ καλοκαίριασε επιτέλους για τα καλά κι ο ήλιος, πάντα έρχεται.» Γιάννης Βέλλης
«Απορίας άξιο, τόσοι φιλόξενοι δρόμοι πως μπερδεύτηκαν και δέσανε το αδιέξοδο, στα χρόνια σου.» Γιάννης Βέλλης
«Έτρεχε η νύχτα, στη φωτιά μιας γυναίκας, να προλάβει, το αδιέξοδο.» Γιάννης Βέλλης
«Κοιτάς τι έρχεται, περιμένεις, σιωπείς όσο ο ουρανός, μαζεύει τα σύννεφα.» Γιάννης Βέλλης
«Για τα μάτια μιας Περσεφόνης, γύρισα την κόλαση.» Γιάννης Βέλλης
«Οι άνθρωποι, παγιδευμένοι σε ανασφάλειες και υποταγές, βασανίζονται ή παραδίνονται.» Γιάννης Βέλλης
«Μια ιδέα σωτηρίας, να φύγει η τόση στάχτη απ’ τις ζωές μας, τις συνήθειες μας.» Γιάννης Βέλλης