Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή




ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ 21-25 ΥΓΡΑΣΙΑ 64% ΑΝΕΜΟΙ 5BF ΝΑΝΑΤΟΛΙΚΟΙ

ΑΡΓΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ


Η πρώτη έκθεση επίπλων του Μιχάλη Κώτση, 1968, στη γωνια στη βιτρίνα ο Μιχάλης στο δρόμο ο Κώστας Χριστογιώτης και πιτσιρίκια… (εκεί που ηταν πριν λιγες μέρες ο φούρνος- διπλα το καφεκοπτείο του Σταυρούλη και παραδίπλα το φωτογραφείο του Στεφανίδη)

Παλιοι Φιλιαταίοι σε κάποια γιορτή… (ο 2ος είναι ο Στέφανος Σωτηρίου και ο τελευταίος δεξιά είναι ο Γκόγκος απο τη Σαγιάδα)

Οικονόμου και Γρηγόρης Οικονόμου, Θόδωρος Καραγιάννης, Λεωνίδας Μπο΄’οφης, Σπ΄ρος Φραγκίσκος, Πέτρος Γούλας, Χρυσόστομος Ζούλας……


ΑΝΑΡΤΗΣΕ στο fb Labros Duvalis

Παγκόσμια ημέρα των ηλικιωμένων σήμερα και είχαμε τη χαρά και την τιμή της επίσκεψης του Δημάρχου μας Βασίλη Τζιγκου και της Αντιδήμαρχου του Δήμου μας Σοφίας Στάθη,καθώς και της Προέδρου του Συλλόγου Γηροκομείου Φιλιατών » Η ΓΑΛΗΝΗ», Αμαλίας Λεντζαρη, τους ευχαριστούμε για την στήριξη τους και τις ευχές στους ωφαιλουμενους μας!


ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ στο fb της:Natasa Mpantiou 

Μερικά στιγμιότυπα από εκδηλώσεις-εξετάσεις του Δημοτικού Ωδείου Φιλιατών. Και συνεχίζουμε …..

Εγγραφές καθημερινά στο Δημοτικό Ωδείο από 17:30-20:30

Έναρξη μαθημάτων 7/10. Πληροφορίες 2664023111-6938622112


ΑΝΑΡΤΗΣΕ: Alexis Fotos

Πόνος και ελπίδα

Αρμενίζει το βλέμμα μου στ’ απέραντα

Χαμένο στο βάθος του χρόνου

Αγκαλιά με τις κοιμώμενες αναμνήσεις

Με μια βαρκούλα μιας άλλης εποχής

Το παρελθόν διασχίζει με χελιδονιών φτερά

Μια στάση δεν είναι αρκετή

Σ’ ένα κλωνάρι ανθισμένο του δικού μου τόπου

Στη ρίζα της δικιάς μου ύπαρξης

Άνεμος τα όνειρα, να επιβιώσουν μάχονται

Κρυψώνα στη ψυχή ψάχνουν απεγνωσμένα

Μια φωλιά, μια κάμαρα να ξαποστάσουν

Έναν ίσκιο, μια βρυσούλα να ξεδιψάσουν

Κι’ αν τύχει στο δρόμο τους μπουνάτσα

Γαλάζιος ουρανός, μια κόκκινη χαραυγή

Το δικό τους μικρό κατώφλι ξαναπατήσουν

Με νοσταλγία και πόνο θα το γλυκοφιλήσουν

Κι’ όταν πιάνει το πικρό παράπονο

Αγκωνάρια, κορμούς ντουβάρια

Από τις στέγες δάκρυα με μανία κυλούν

Τη σκόνη των χρόνων να ξεπλύνουν

Μια ελπίδα και μόνο θα μένει ζωντανή

Πως μια μέρα και πάλι ο ήλιος θα ζεστάνει

Με άνθη θα στολίσει ετούτη τη γη

Χαμόγελα θα φέρει, μια χρυσαφένια αυγή

Αλέξης Φώτος

Μπορεί να είναι εικόνα καμπαναριό



Ετικετοσύννεφο