ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ 9-12 ΥΓΡΑΣΙΑ 86% ΑΝΕΜΟΙ 5BF ΝΑΝΑΤΟΛΙΚΟΙ

ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ 14/2/25, ΩΡΑ 12 στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης

Από την απελευθέρωση του 1913 και μετά οι Φιλιατιώτες έδωσαν στην πατρίδα ότι μπορούσαν- χιλιάδες Φιλιατιώτες άφησαν τα κόκκαλα τους στα έμπεδα για την πατρίδα κι ο πρώτος νεκρός του 1940 Παναγιώτης Κύρκος- ήταν Πρόεδρος της κοινότητας Φιλιατών.

Και μας τίμησε η πολιτεία, μας έδωσε το παράσημο. Πρέπει να πούμε ότι μετά την απελευθέρωση του 1913, για να κρατήσει χριστιανούς στο τόπο και να φέρει όσους έφυγαν, ίδρυσε ότι μπορούσε, Διδασκαλείο που έβγαζε δασκάλους, δυο Οικοτροφεία και άλλα πολλά- μέχρι και Μητρόπολη. Όταν είδε ότι ο τόπος έγινε ελληνικό- άρχισε να τα κλείνει. Μη λογιζόμενη πως θα ζήσει αυτός ο κόσμος. Κι εμείς συνεχίσαμε να δίνουμε, για το Νοσοκομείο, το Γηροκομείο, τεράστια έκταση για ένα από τα ομορφότερα στρατόπεδα της πατρίδας. Σπίτια για τους αξιωματικούς και οικόπεδο για την Λέσχη των Αξιωματικών στο κέντρο της πόλης. Κι έρχεται τώρα ένας Δένδιας να τα σβήσει όλα και να δώσει  συνέχεια στον αφανισμό του τόπου; Δεν πρέπει να αφήσουμε να γίνει νεκροθάφτης του τόπου η Ν.Δ. και ο Ν.Δένδιας- να μη γίνει μητριά η πατρίδα… Η μεγαλειώδης συγκέντρωση την 3/2/25 και η συγκλονιστική συμμετοχή της διαμαρτυρίας στην Ηγουμενίτσα στις 11/2/25 έδειξαν ότι πλέον οι Φιλιατιώτες, οι Θεσπρωτοί ξύπνησαν κι ενώθηκαν. Ειδικά οι Φιλιατιώτες που είδαν τον πληθυσμό του δήμου να μειώνετε ραγδαία, από 21.000 το 1971 σε 6.347 το 2021. Τα 35 από τα 46 χωριά ρήμαξαν. Έκλεισαν 42 Δημοτικά Σχολεία, 30 Νηπιαγωγεία, 5Αστυνομικά τμήματα σε χωριά, 8 Συνοριακά φυλάκια και 5 Ιατρεία σε χωριά. Είδαν από τα 176 μαγαζιά να έχουν μείνει 89. Είδαν να κλείνει: Επαρχείο, Οικοκυρική, Αγρονομία, Επιθεώρηση πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, Αγροφυλακή, ΙΚΑ, ΤΕΑ, ΟΤΕ, Ειρηνοδικείο, Εφορεία, Δημόσιο Ταμείο, ΠΙΚΠΑ, Νοσηλευτική Σχολή.

Είδε το κλείσιμο του Τυροκομείο, των Δημοτικών Σφαγείων. Είδε την υποβάθμιση του: Τάγματος 628, των ΕΛΤΑ. κλπ. Είδε το κλείσιμο: Εργοστάσιο Κλωστοϋφαντήρια, Εργοστάσιο Γεωργικών μηχανημάτων ΚΑΜΙΛΕΡΗ, Εργοστάσιο Κουρτινών, Εργοστάσιο στρατιωτικών στολών και των τραπεζικών καταστημάτων, Τράπεζας Πειραιώς, Εθνική Τράπεζα. Είδε την αδιαφορία- δεν είδε κανέναν κυβερνητικό παράγοντα να αναρωτιέται ¨πως θα ζήσει τούτος ο παραμεθόριος δήμος;¨ Και τέλος είδε πως μόνο με κινητοποιήσεις και αγώνες μπορούν να καταλάβουν οι κυβερνώντες. Την ώρα που ο κόσμος μας ήταν στο δρόμο- μεγαλοσχολιαστής μεγαλοκαναλιού έλεγε ότι: ¨διαμαρτύρονται για το τάγμα για να δουλεύουν οι καφετέριες και οι ψησταριές¨ Από αυτό και μόνο αρκεί να για να καταλάβουμε ότι μεταξύ των κυβερνώντων και των δημοσιογραφικών στηριγμάτων τους υπάρχει πληθώρα απάτριδων- τενεκέδων! Αυτό και μόνο μας κάνει να καταλάβουμε ότι πρέπει να συνεχίσουμε να συμμετάσχουμε στις κινητοποιήσεις- με κάθε κόστος!

ΑΝΑΡΤΗΣΕ: Konstantinos Konstantinou Η Ανεξαρτητη Κινηση Ηπειρωτων

ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ !!!

Την ερχόμενη Παρασκευή 14-2-2025 θα αναχωρήσουν από το Φιλιάτι μας με προορισμό την Αθήνα λεωφορεία που θα μεταφέρουν συμπατριώτες μας από όλη την Θεσπρωτία προκειμένου να πραγματοποιήσουν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξωθεν του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στην λεωφόρο Μεσογείων (Στάση μετρό Πεντάγωνο )την 12.30 ώρα ,

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕΝΟΙ

για την απόφαση της πολιτείας να κλείσει το Στρατόπεδο 628 Τ.Π που έχει έδρα το Φιλιάτι!!

Πρέπει ΟΛΟΙ ΜΑΣ με την παρουσία μας εκεί να ενισχύσουμε την φωνή διαμαρτυρίας και να δυναμώσουμε τον αγώνα των συμπατριωτών μας για την παραμονή κ ενδυνάμωση του Στρατοπέδου στο Φιλιάτι μας…

ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ!!

ΔΗΜΟΣ ΣΟΥΛΙΟΥ: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

Την Παρασκευή 14-02-2025 στις 12:30 μ.μ., θα πραγματοποιηθεί έξω από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στο κλείσιμο του 628 Τάγματος Πεζικού στους Φιλιάτες, ενός στρατοπέδου ζωτικής σημασίας για το νομό Θεσπρωτίας.
Σε ένδειξη συμπαράστασης αλλά και σε έκφραση της απόλυτης εναντίωσής μας στην απόφαση αυτή, καλούμαστε να παρευρεθούμε στο πλευρό της Επιτροπής Αγώνα και να ενώσουμε τις φωνές μας με εκείνες όλων των Θεσπρωτών. Απευθύνουμε λοιπόν κάλεσμα στους ετεροδημότες μας στην Αθήνα αλλά και σε όλους τους δημότες του Δήμου Σουλίου που το επιθυμούν, να συμμετέχουν στην προγραμματισμένη πορεία και συγκέντρωση διαμαρτυρίας.
Το θέμα είναι υψίστης σημασίας και η αντίδρασή μας επιβεβλημένη!

Μια αναστάτωση επικρατεί τον τελευταίο καιρό σε τοπικές κοινωνίες για το κλείσιμο στρατοπέδων σε παραμεθόριες περιοχές, όπως αυτές για παράδειγμα των Φιλιατών και της Κόνιτσας στους νομούς Θεσπρωτίας και Ιωαννίνων.

Βέβαια το κράτος έχει το σχεδιασμό του με βάση διάφορα κριτήρια, που ενδεχομένως εμείς να μην μπορούμε να τα αντιληφθούμε.

Ωστόσο η πραγματικότητα είναι ότι με το κλείσιμο στρατοπέδων, υποκαταστημάτων τραπεζών, ταχυδρομείων κ.λπ., σε λίγο οι παραμεθόριες περιοχές θα θυμίζουν κυριολεκτικά νεκρή ζώνη.

Οι αποφάσεις δεν πρέπει να λαμβάνονται πάντοτε με στείρα και ψυχρά και τεχνοκρατικά κριτήρια, για παράδειγμα προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι δεν χρειάζονται κάποια στρατόπεδα στην παραμεθόριο από στρατιωτική άποψη, χωρίς να συνυπολογίζονται οι ειδικές οικονομικές, γεωγραφικές και κοινωνικές συνθήκες σ’ αυτές τις περιοχές, που μαραζώνουν ημέρα με την ημέρα όλο και περισσότερο.

Και μετά θρηνούμε όλοι μαζί, και η Πολιτεία, γιατί φεύγει ο πληθυσμός από τα χωριά και ερημώνει η επαρχία. Μάλλον πρόκειται για υποκρισία, για να μην γράψουμε, για αναισθησία.

Ας ξυπνήσουν οι αρμόδιοι από το λήθαργο, για να προληφθεί ο ολικός αφανισμός των παραμεθόριων περιοχών, που, αν δεν υπάρξουν ουσιαστικές παρεμβάσεις, σε λίγο καταφθάνει.

Πολλά είναι τα μέτρα, που μπορούν να παρθούν, με κυριότερα την μη απογύμνωση της επαρχίας από κρατικές δομές κάθε είδους, την παροχή κινήτρων για αγροτοτουριστικές επενδύσεις στα χωριά, την πριμοδότηση για επιστροφή οικογενειών, τις προσλήψεις με το στοιχείο της εντοπιότητας, την βελτίωση των υποδομών, την άρση του αποκλεισμού, που έχει να κάνει με την έλλειψη πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες (όπως η υγεία και η παιδεία), τη θέσπιση μέτρων για να διατηρηθούν ανοιχτά τα καφενεία, τη εμπέδωση του αισθήματος ασφαλείας, κάτι στο οποίο δεν βοηθάει η ευρεία κατάργηση στρατιωτικών μονάδων και φυλακίων κ. ά.

Δεν μπορούμε να κόβουμε τις ρίζες μας και να αφήνουμε μοιρολατρικά να παρακμάζουν, να αδειάζουν τα χωριά, χωρίς να έχουμε συνέπειες, χωρίς να τιμωρηθούμε από τις ίδιες τις συνθήκες της ζωής.

Πέρα από το γεγονός ότι θα μας καταδιώκει πάντοτε η αγιάτρευτη νοσταλγία, πληρώνουμε τίμημα, ως ένα είδος φυσικής εκδίκησης, όταν αρνούμαστε αυτό, στο οποίο οφείλουμε, αυτό, που είμαστε.

Επιπλέον ο μαρασμός της υπαίθρου, αλλάζει άρδην τα δεδομένα σε γενικότερο κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο.

Τα χωριά είναι η «ψυχή» της Ελλάδας και είναι αδήριτη ανάγκη να μη γίνει ανεκτό και επιτρεπτό το ξεκλήρισμά τους.

Μια «ταφόπλακα» εγκατάλειψης πλανιέται πάνω από αυτά, αλλού μεγαλύτερη, αλλού μικρότερη, αλλά σε όλες τις περιπτώσεις είναι αποκαρδιωτική η κατάσταση.

Λίγοι αποκαμωμένοι γέροντες, λίγες σκυρτωμένες γερόντισσες και που και που και ορισμένοι μεσήλικες, σχεδόν καθόλου παιδιά, που κάποτε με τα γέλια και τα παιχνίδια τους ομόρφαιναν τα χωριά.

Παλαιότερα στις παραμεθόριες περιοχές έβλεπες χωράφια καλλιεργημένα, ενώ κυπροκούδουνα ζώων αντιλαλούσαν στα λαγκάδια, τώρα οι εκτάσεις γέμισαν από αγκαθιές, ενώ τα ζωντανά έχουν μείνει ελάχιστα. Και πουθενά, μα πουθενά, δε βλέπεις τα εξαφανισμένα πια συμπαθέστατα γαϊδουράκια, που ούτε δείγμα τους δεν υπάρχει.

Τα τζάκια των σπιτιών, που κάποτε κάπνιζαν, τώρα είναι παγερά, αφού τα περισσότερα σπίτια είναι ακατοίκητα και ερμητικά κλειστά.

Όσο και αν δεν το καταλαβαίνουμε, είναι εθνικής, ναι εθνικής, σημασίας θέμα να αναστραφεί αυτή η εγκατάλειψη, γιατί «Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα», όπως έλεγε ένα σύνθημα.

Του π. Ηλία Μάκου