ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ 16-22 ΥΓΡΑΣΙΑ 59% ΑΝΕΜΟΙ 2BF ΝΔΥΤΙΚΟΙ

 

      Σήμερα, σε έναν κόσμο που αποκτά συνεχώς περισσότερα χαρακτηριστικά αμοιβαίων εξαρτήσεων, ο προβληματισμός για σοβαρά θέματα, όπως η υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η διατηρήσιμη ανάπτυξη, είναι παγκόσμιος, διότι δεν αφορά μόνο μια χώρα ή μια συγκεκριμένη περιοχή. Η πολιτική μέριμνα επικεντρώνεται έμπρακτα στις έξυπνες παιδαγωγικές μεθόδους και εκείνες τις εκπαιδευτικές υποδομές, οι οποίες συμβάλλουν στη διαμόρφωση κοινωνικής, οικονομικής και περιβαλλοντικής ευσυνειδησίας.

     Η παγκόσμια Αναπτυξιακή Εκπαίδευση θέτει το πλαίσιο του κοινού προσανατολισμού στην πεποίθηση ότι η σχέση μεταξύ τοπικού και παγκόσμιου δεν είναι συγκρουσιακή, αλλά μια σχέση με νόημα κοινότητας για όλους τους ανθρώπους, για ολόκληρη την ανθρωπότητα, εξασφαλίζοντας την καλλιέργεια κοινών οραμάτων για έναν καλύτερο κόσμο. Για να είναι αποτελεσματική, πρέπει να είναι κατάλληλα προγραμματισμένη, εκσυγχρονισμένη και σωστά θεμελιωμένη σε έξυπνες υποστηρικτικές δομές, όπως οι Βιβλιοθήκες στα Σχολεία και τους Δήμους, τόσο για τη σφαιρική και πολύπλευρη πρόσκτηση γνώσεων όσο και για την κατανόηση των οικουμενικών και πανανθρώπινων αξιών. Οι επιμέρους εθνικές κοινωνίες οφείλουν να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά τα άμεσα πρακτικά προβλήματα, τα οποία σχετίζονται με τη διαμόρφωση νέων αντιλήψεων και νοοτροπιών σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο ακολουθώντας τη γνωστή περιβαλλοντική  προτροπή, «think global, act local: σκέψου παγκόσμια, δράσε τοπικά».

   1. Εκπαιδευτική και κοινωνική Βιβλιοθηκοφιλία

    Η έξυπνη ευρωπαϊκή εκπαιδευτική πολιτική εφαρμόζει στρατηγική ποιοτικής εκπαίδευσης και κατάρτισης με στόχους την αναβάθμιση παλαιών ή εκμάθηση νέων δεξιοτήτων στην προοπτική δια βίου μάθησης εξασφαλίζοντας μορφωσιογόνο περιβάλλον στις  Βιβλιοθήκες με Βιβλιοθηκονόμους.

     Το εκπαιδευτικό σύστημα με κέντρο της σχολικής διδασκαλίας και μάθησης τη Βιβλιοθήκη παράλληλα με τη μετάδοση γνώσεων αναπτύσσει στους νέους την εφευρετική ορμή  και την όρεξη για την αλήθεια, την έντονη επιθυμία για πραγματική επιστημονική γνώση δια βίου, αντιμετωπίζοντας μάλιστα αποτελεσματικά τα συμπτώματα βαρεμάρας και μαθησιακής… ανορεξίας. Διότι, όπως έχει επισημάνει ο Πλούταρχος από τον 1^ο αι. μ.Χ., ο ανθρώπινος νους δεν χρειάζεται γέμισμα, όπως ένα αγγείο, αλλά μοιάζει με ένα δεμάτι ξύλα που χρειάζεται προσάναμμα, φλογερή παρακίνηση με κατάλληλα ερεθίσματα: «Οὐκ ὡς ἀγγεῖον ὁ νοῦς ἀποπληρώσεως ἀλλ᾽ ὑπεκκαύµατος µόνον,  ὥσπερ ὕλη δεῖται, ὁρµὴν ἐµποιοῦντος εὑρετικὴν  καὶ ὄρεξιν ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν».

      Επίσης, είναι εξίσου σημαντικό ότι στις Βιβλιοθήκες αναπτύσσεται «με το μυαλό και την καρδιά» ο διάλογος και η συνεργασία στην προσπάθεια για την αναζήτηση της αλήθειας. Κατεξοχήν στις Σχολικές και τις Δημοτικές Βιβλιοθήκες με παραρτήματα στις γειτονιές των μεγάλων πόλεων οι πολίτες ανταλλάσσουν απόψεις φιλικά, διαλεκτικά και διαλλακτικά. Ο σύγχρονος φιλόσοφος Μιχαήλ Μπαχτίν τονίζει ότι «η αλήθεια δεν βρίσκεται στο κεφάλι ενός ανθρώπου, αλλά γεννιέται καθώς οι άνθρωποι αλληλενεργούν στην προσπάθεια εξεύρεσης, μέσα στη διαδικασία μιας ατέρμονης διαλογικής αλληλεπίδρασης».

2. Φιλομάθεια ή δια βίου αμάθεια;     

    «Πάντες ἄνθρωποι τοῦ εἰδέναι ὀρέγονται φύσει». Με αυτή την εμβληματική φράση, η οποία έχει γίνει διάσημη, ο Αριστοτέλης αρχίζει το έργο του «Μετὰ τὰ φυσικὰ» (Aριστ. ΜτΦ 980a20-981a4) και τονίζει ότι η βαθύτερη φύση του ανθρώπου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την αναζήτηση της γνώσης. Η κριτική σκέψη και η στοχαστική μάθηση βοηθούν τους μαθητές να γίνουν πιο αυτοδύναμοι μαθαίνοντας πώς να μαθαίνουν, καθιστώντας τους έτσι ικανότερους να κατευθύνουν, να διαχειρίζονται και να ελέγχουν τη δική τους μαθησιακή διαδικασία.

     Η αγάπη για μάθηση, η διαρκής και εθελοντική επιδίωξη της μάθησης δια βίου αναπτύσσεται από τη νηπιακή ηλικία στις Βιβλιοθήκες. Κατά την παροιμία, «όποιος μικρομάθει δεν μεγαλοαφήνει». Οι μαθητές δεν έχουν παθητική στάση απέναντι στην εκπαίδευση, αλλά είναι  ενεργοί στην απόκτηση γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων για την προσωπική και μελλοντική επαγγελματική τους ανάπτυξη μέσω μιας μαθησιακής στάσης περιέργειας  και εξερεύνησης. Στις Βιβλιοθήκες δίνεται έμφαση στην ενθάρρυνση αφενός να μαθαίνουν τρόπους  μάθησης και αφετέρου να επιλέγουν περιεχόμενο, διαδικασίες και μεθοδολογίες αυτοδιδακτισμού.

      Η ανάγνωση βιβλίων, άρθρων και η παρακολούθηση αξιόπιστων διαδικτυακών πηγών  βελτιώνουν τις γνώσεις των πολιτών και ενδυναμώνουν τόσο την προσωπική πνευματική υγεία όσο και την ενεργό συμμετοχή τους στη δημόσια ζωή.  Ψυχοπαιδαγωγικά,  η δια βίου μάθηση επικεντρώνεται στην ολιστική εκπαίδευση και έχει δύο διαστάσεις, δηλαδή τις πολλές επιλογές μάθησης και τη μεγάλη διάρκεια δια βίου. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ήδη  από τις αρχές του 20ου αιώνα οι Βιβλιοθηκονόμοι είχαν κατανοήσει και υποστήριξαν με πάθος τη δια βίου μάθηση ως βασική υπηρεσία των Βιβλιοθηκών. 

  3. Ο σύγχρονος Οικο-Οικονομικός Αλφαβητισμός

    Τα πολύπλοκα παγκόσμια ζητήματα, όπως η αειφόρος ανάπτυξη, ανέδειξαν την ανάγκη να αποκτήσουν οι μαθητές τις απαραίτητες ικανότητες, ώστε να γίνουν ενεργοί και υπεύθυνοι πολίτες ενός παγκοσμιοποιημένου, κοινωνικού και οικονομικού, περιβάλλοντος. Η σύνδεση της Αειφόρου Οικονομικής Ανάπτυξης με την Εκπαίδευση για την Παγκόσμια Ιδιότητα του Πολίτη αποτελεί σήμερα έναν από τους στρατηγικούς τομείς της UNESCO, στο πλαίσιο της προγραμματικής   δράσης «Εκπαίδευση 2030». 

    Σύμφωνα με τον στόχο αυτού του προγράμματος οι χώρες καλούνται να διασφαλίσουν ότι όλοι οι μαθητές θα αποκτήσουν γνώσεις και δεξιότητες για την προαγωγή της αειφόρου, οικολογικής και οικονομικής, ανάπτυξης, του αειφόρου τρόπου ζωής, των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της Παγκόσμιας Ιδιότητας του Πολίτη. Ειδικά, η κατανόηση του μηνύματος «σκεφτείτε παγκόσμια, δράστε τοπικά» και κυρίως η εφαρμογή του είναι θεμελιώδης για την Έξυπνη Ανάπτυξη σε στέρεες βάσεις με αναπτυξιακό σχέδιο και ESG δράσεις.

      Στο πλαίσιο αυτό είναι αδιανόητες οι κομματικές αντιπαλότητες σχετικά με το δίλημμα βαριοπούλες ή Βιβλιοθήκες στα Δημόσια Σχολεία, τα Πανεπιστήμια και τις Γειτονιές. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που χορηγεί τα σχολικά βιβλία και τα πανεπιστημιακά συγγράμματα δωρεάν για ιδιοκτησία και όχι για ιδιοχρησία με παιδαγωγικούς, οικονομικούς και περιβαλλοντικούς όρους και προϋποθέσεις. Στις άλλες χώρες η παραγωγή, διακίνηση και ΔΩΡΕΑΝ πολυετής ποιοτική χρήση των βιβλίων στις Βιβλιοθήκες με όρους Παιδαγωγικής και Οικολογικής Οικονομίας προσδίδουν στα βιβλία ως  δημόσια αγαθά πολλαπλή πνευματική, πολιτιστική, περιβαλλοντική και οικονομική υπεραξία

    Συμπερασματικά, εύλογα και αυτονόητα η χώρα μας με απονομιμοποιημένη και αποσυνάγωγη τη σχολική βιβλιοφιλία και φιλομάθεια δια βίου, με την απαξιωτική και οικο-οικονομικά αναλφάβητη συμπεριφορά απέναντι στα βιβλία, χωρίς τη λειτουργία Βιβλιοθηκών στα Σχολεία και τους Δήμους με Βιβλιοθηκονόμους, αντιμετωπίζει τον κίνδυνο της δια βίου αμάθειας των πολιτών. Είναι αδήριτη ανάγκη να δοθεί τέλος στον παράλογο εκπαιδευτικό βιβλιοχουλιγκανισμό και τον ιδιότυπο απομονωτισμό της Ελλάδας όσον αφορά μια Δημόσια Εκπαίδευση χωρίς πολλαπλή ποιοτική και πολυετή χρήση των βιβλίων με  επίκεντρο τις έντυπες και ψηφιακές, δανειστικές και αναγνωστικές, Σχολικές και Δημοτικές Βιβλιοθήκες.  

Σάββατο, 17 Μαΐου 2025

Αθήνα, 18/5/2025

                                    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μία ζεστή, συγκινητική βραδιά έζησαν όσοι παρευρέθηκαν στην επετειακή παρουσίαση των βιβλίων της Άννας Στεργίου σε συνεργασία με την Ένωση Ηπειρωτών Περιστερίου την Παρασκευή 16/5/2025 με τίτλο: «Ο μαγικός κόσμος της Άννας», με τη συμπλήρωση 30 ετών από την έναρξη στη δημοσιογραφία και 20 ετών από την έκδοση του πρώτου της βιβλίου.

Με το πέρας της εκδήλωσης παρουσιάστηκε και το τραγούδι της «Το τραίνο» για τα θύματα των Τεμπών. Τους στίχους έχει γράψει η Άννα Στεργίου σε μουσική κι ενορχήστρωση Χρήστου Γιαννόπουλου με την ερμηνεία της Μύριαμ Λεβί, ενώ το βίντεο κλιπ που επιμελήθηκε η Ελένη – Μέη Ασημακοπούλου. Το τραγούδι είναι πλέον στο youtube: https://www.youtube.com/watch?v=6sDNPsNLeh4

Ο πρόεδρος της Ένωσης Ηπειρωτών Περιστερίου, Ζήκος Κόντηςπου είχε και τον συντονισμό της εκδήλωσης αναφέρθηκε στους στενούς ηπειρώτικους δεσμούς που τον συνδέουν και με τον Γιάννη Στεργίου, πατέρα της Άννας, που υπήρξε επί τρεις θητείες, πρόεδρος της Ένωσης Ηπειρωτών Νέας Σμύρνης – Παλαιού Φαλήρου και παλαιότερα διατέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου Αποδήμων Νεροχωριτών Θεσπρωτίας.

Για το έργο της Άννας Στεργίου στη δημοσιογραφία και την συγγραφή μίλησαν η πολιτικός Ρένα Δούρου, ο αρθρογράφος Γιώργος Σταματόπουλος, η εκπαιδευτικός Αγγελική Πανουή και ο ιστορικός Μιχάλης Βαρλάς ενώ τελευταία πήρε τον λόγο εκείνη.

Η Ρένα Δούρου, κοινοβουλευτική τομεάρχης Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρθηκε στην γνωριμία της με την Άννα Στεργίου μέσα από το κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ αλλά στη συνέχεια και μέσα από την πολιτική της ιδιότητα. Εξήγησε πως παρότι είναι το πρώτο της βιβλίο «Τα μάτια του φόβου» κρύβει μέσα του και την πολιτική διάσταση, θέτοντας ως πλαίσιο την περίοδο της δικτατορίας των Συνταγματαρχών. Εξήγησε πως παρουσιάζει τις εξωτερικές και τις εσωτερικές συγκρούσεις των ανθρώπων, τη διαφθορά, την αδιαφορία, την εγκατάλειψη κ.ά. Μίλησε αναλυτικά για τους χαρακτήρες που αναφέρονται στο βιβλίο «Τα μάτια του φόβου» και δίνουν την εικόνα του ψυχιατρείου, που παραπέμπει στη Λέρο κι αναφέρθηκε στον αθέατο κόσμο, που δίνει φωνή η συγγραφέας.Χαρακτήρισε το βιβλίο διαχρονικό κι εξήγησε ότι δυστυχώς, ο κοινωνικός ρατσισμός και το στίγμα δεν έχουν εκλείψει ακόμη σε διάφορα επίπεδα στην ελληνική κοινωνία ενώ ό, τι αφορά στη διαφορετικότητα, αναφέρθηκε στο πρόσφατο παράδειγμα της Δήμητρας της Λέσβου, που έζησε τη βαρβαρότητα.

Για τη φίλη και συνάδελφο επί σειρά ετών στην Ελευθεροτυπία, Άννα Στεργίου αλλά και για το βιβλίο της «Τάσος Χαλκιάς: το φύσημα του θεού», που αποτελεί μία βιογραφία που αναδεικνύει την προσωπικότητα και το έργο του κορυφαίουσολίστα του κλαρίνουμίλησε ο αρθρογράφος – συγγραφέας της Εφημερίδας των Συντακτών, Γιώργος Σταματόπουλος. Ο ίδιος υποστήριξε ότι είναι ένα αντιεξουσιαστικό βιβλίο, πουπροσφέρει στην ελληνική γλώσσα και φέρνει στην επιφάνεια, μέσα από την ιστορία του Τάσου Χαλκιά τα προβλήματα και τις αντιφάσεις της ελληνικής κοινωνίας του 20ού αιώνα αλλά και σπουδαίων δημιουργών που καθόρισαν τον σύγχρονο πολιτισμό της Ελλάδας.Ο ίδιος αναφέρθηκε στη σημασία του βιβλίουσε ό, τι αφορά στη γλώσσα. Τόνισε ότι διακρίνεται για το γλαφυρό ύφος του κι αναδεικνύει τα «ηπειρώτικα μπλουζ», τα μοιρολόγια της Ηπείρου, όπως  τόνισε χαρακτηριστικά.

Στις αποστολές, στις έρευνες και στα αποκλειστικά ρεπορτάζ της Άννας Στεργίου αναφέρθηκε η εκπαιδευτικός και φίλη της, Αγγελική Πανουή. Εξήγησε πως πέρα από το γεγονός ότι καταξιώθηκε μέσα από το αγροτικό ρεπορτάζ είχε ήδη μία σημαντική πορεία με δημοσιογραφικές επιτυχίες, όπως το υποτιθέμενο στρατόπεδο των Κούρδων στη Δροσιά, που αποδείχτηκε τελικά χώρος κατασκευής πίτσας και πεϊνιρλί. Αναφέρθηκε στην έρευνα για τις παιδικές χαρές με συνάδελφό της αλλά και για το άρθρο της για τον σεισμό στην Τουρκία, που έκανε τον γύρο του κόσμου κι αναφέρεται σε διδακτορικές διατριβές. Η κ. Πανουή μίλησε και για τη συνέντευξη που είχε πάρει η Άννα Στεργίου από τη Λάουρα Μοντέρο τη γερουσιαστή της Αργεντινής, η οποία είχε προειδοποιήσει πως τα μέτρα, που παίρνονται για την Ελλάδα από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα είναι ολέθρια για τη χώρα και τους πολίτες. Αναφερόμενη στο βιβλίο της Άννας Στεργίου«Η κυρά του Δράκου» η εκπαιδευτικός Αγγελική Πανουήτόνισε πως μιλά για τα μικροαστικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας και για την εκπαιδευτική αντιμεταρρύθμιση την εποχή του ’90. Εξήγησε πως μέσα από τον έρωτα του Δράκου και της Χριστίνας, γίνεται εκτενής αναφορά σε θέματα, που αφορούν στον σχολικό εκφοβισμό, τη γυναικεία κακοποίηση, την οπλοχρησία, την οπλοκατοχή, τη βεντέτα, τη διαφορετική δυναμική πόλης και υπαίθρου και πως αλλάζει μέσα από το Πανεπιστήμιο. Σημείωσε ότι οποιοσδήποτε μπορεί να γνωρίσει την αυθεντική Κρήτη μέσα από τα μάτια της συγγραφέως αλλά να δει και την κρητική διάλεκτο, αφού συνοδεύεται κι από ένα γλωσσάρι. Εξήγησε πως η κ. Στεργίου δεν ωραιοποιεί το νησί αλλά αποτυπώνει και τον αγώνα των ανθρώπων να μη χαθεί η ταυτότητά τους σε μία παγκοσμιοποιημένη κοινωνία.

Στην κοινωνιολογική προσέγγιση της Άννας Στεργίου αναφέρθηκε ο ιστορικός Μιχάλης Βαρλάς, εξηγώντας ότι τα βιβλία της, είτε αφορούν στη λογοτεχνία, είτε στην επιστήμη είτε στα παιδιά, τέμνονται σ΄ένα σημείο που αφορά στην κοινωνική αδικία και στις ανισότητες. Υποστήριξε πως δεν είναι εύκολο να γράψει κάποιος ένα παιδικό βιβλίο και να έχει μέσα τις αξίες, με την έννοια της ηθικής όπως είναι «Οι Ατρόμητοι της Μαργαριτοχώρας»αλλά ταυτόχρονα να είναι κι ελκυστικό για τα παιδιά, όπως η συγγραφέας το επιχειρεί και το καταφέρνει. Αναφερόμενος στο επιστημονικό της βιβλίο«Ο δίδυμος καπιταλισμός», εξήγησε πως «ο καπιταλισμός είναι ένα «πόκεμον», που τρέφεται από τις ανισότητες». Τόνισε ότι η συγγραφέας ως κοινωνιολόγος αφουγκράζεται τις νέες ανάγκες και χρησιμοποιεί νέα επιστημονικά εργαλεία και νεολογισμούς για την ανάγνωση της πραγματικότητας. Εξήγησε πως το βιβλίο ανοίγεται σε 30 διαφορετικά θεματικά πεδία, που αφορούν στον σύγχρονο κόσμο για να τα μελετήσει και να προβληματιστεί και το κοινό,για το ποια κοινωνία έχουμε και τι θέλουμε να κάνουμε στο μέλλον.

Η Άννα Στεργίου αφού ευχαρίστησε τους ομιλητές και τον Ζήκο Κόντη, πρόεδρο της Ένωσης Ηπειρωτών Περιστερίου, αναφέρθηκε στο γεγονός ότι η δημοσιογραφία, απ΄ όταν εντάχθηκε σε μία διαδικασία μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, ξένων προς αυτή, άλλαξε, δημιουργώντας προβλήματα στην αξιοπιστία της. Εξήγησε πως με τους ομιλητές την συνδέουν δεσμοί φιλίας ενώ με τη Ρένα Δούρου την έφερε πιο κοντά η βοήθειά της ως προς το στρατόπεδο Φιλιατών και τη χαρακτήρισε «φίλη της Ηπείρου». Εξήγησε πως ο αυτός ο κόσμος που δεν μας άρεσε όταν είμασταν μικροί, εξακολουθεί να διολισθαίνει. «Δεν μπορεί επί 50 χρόνια και να σκοτώνονται άνθρωποι στη Μέση Ανατολή και να μην υπάρχει λύση», είπε αναφερόμενη στο θέμα της Λωρίδας της Γάζας.Υποστήριξε ότι καθημερινά χάνουμε τα όσα υπάρχουν γύρω μας, ένα ωραίο ηλιοβασίλεμα, έναν καφέ μ΄έναν φίλο, γύρω μας, σε μία λογική αγοράς κι εξοντωτικών ωραρίων. Υποστήριξε πως το δυστύχημα είναι πωςοι κοινωνίες δεν ωριμάζουν απαραίτητα αλλά μερικές φορές πηγαίνουν προς τα πίσω.

Μίλησε για το νέο της βιβλίο που είναι στη διαδικασία της διόρθωσης «Το παρελθόν χτυπά την πόρτα», που αναφέρεται στους Ηπειρώτες ανθρακωρύχους κι εξήγησε πως ανάμεσά τους διαπίστωσε πως ήταν και πολλοί από τους κατοίκους των χωριών των Φιλιατών και της Παραμυθιάς. Εξήγησε πως το βιβλίο αναφέρεται και στην Ελληνίδα γυναίκα, η οποία υπήρξε προστάτιδα της ζωής ακολουθώντας μερικές φορές και ανίερους τρόπους. Σημείωσε πως πρέπει να βρούμε ξανά τις αξίες μας και τον ανθρωπισμό μας κι έναν τρόπο να συνεννοηθούμε, πέρα από τον λαϊκισμό και το χάιδεμα των αυτιών. Εξήγησε πως στην παρούσα φάση γράφει ένα βιβλίο για τις γυναίκες και τον κοινοβουλευτισμό, και υποστήριξε πωςτο όραμα ενός συγγραφέα, δεν μπορεί ν΄αφορά μόνο στις πωλήσεις αλλά στο αν τα βιβλία του ρίχνουν σπόρο για να προβληματίσουν και ν΄αλλάξουν τις ζωές των ανθρώπων ώστε να φτιάξουμε μία καλύτερη κοινωνία.

Συνελήφθη υπεύθυνος καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος στα Ιωάννινα για πώληση αλκοόλ σε ανηλίκους

Συνελήφθη χθες (17-05-2025) αργά το βράδυ από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ιωαννίνων ημεδαπός, ο οποίος κατηγορείται για έκθεση.

Ειδικότερα, στο πλαίσιο ελέγχων για την προστασία των ανηλίκων από το αλκοόλ, που πραγματοποιήθηκαν σε συνεργασία με τη Δημοτική Αστυνομία, οι αστυνομικοί διαπίστωσαν ότι οκατηγορούμενος, ως υπεύθυνος καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος, είχε προβεί στην πώληση αλκοολούχων ποτών σε δύοανήλικους.

Από τη Δημοτική Αστυνομία βεβαιώθηκαν τα προβλεπόμενα διοικητικά πρόστιμα, ενώ οσυλληφθείςθα οδηγηθεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ιωαννίνων.

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Σύλληψη αλλοδαπού φυγόποινου	Συνελήφθη χθες (17-05-2025)το απόγευμα από το Τμήμα Διαβατηριακού Ελέγχου Κακαβιάς, σε συνεργασία με το Αστυνομικό Τμήμα Πωγωνίου, αλλοδαπός, σε βάρος του οποίου εκκρεμούσε απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κεφαλληνίας, με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης -6- μηνών και χρηματική ποινή -1.585- ευρώ, για παραβάσεις της νομοθεσίας περί αλλοδαπών.

Παρασκευή, 16 Μαΐου 2025 21:35

Τι είναι αυτό που κάνει την διαφορά, σε σχέση με την γενικότερη τάση;

Ορισμένοι, καλωσορίζουν τη μείωση του πληθυσμού παγκοσμίως ως έναν τρόπο ελάφρυνσης της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης που προκαλεί η ανθρωπότητα στον πλανήτη. Αλλά για πολλές χώρες του αναπτυγμένου κόσμου αυτή η συρρίκνωση είναι τραυματική -και θα γίνει ακόμη χειρότερη.

Τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, που βασίζονται στον αυξανόμενο ενεργό πληθυσμό που στηρίζει τον μικρότερο πληθυσμό των συνταξιούχων, δεν θα είναι πλέον βιώσιμα. Οι γηράσκουσες κοινωνίες θα στερηθούν την ενέργεια και την καινοτόμο δύναμη των νέων. Η ενθάρρυνση της μετανάστευσης για την άμβλυνση των επιπτώσεων της μείωσης του ντόπιου πληθυσμού, θα επιδεινώσει ακόμη περισσότερο τις κοινωνικές εντάσεις.

Το TFR και τι δείχνει

Μεταξύ των χωρών του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), το συνολικό ποσοστό γονιμότητας (TFR, ο μέσος αριθμός παιδιών που αναμένεται να αποκτήσει μια γυναίκα κατά τη διάρκεια της ζωής της) είναι 1,5, πολύ κάτω από το ποσοστό αντικατάστασης που είναι περίπου 2,1 παιδιά ανά γυναίκα.

Ο ΟΗΕ εκτιμά ότι σχεδόν το ένα τέταρτο των χωρών του κόσμου θα δουν τον πληθυσμό τους να μειώνεται κατά μέσο όρο 14% τα επόμενα 30 χρόνια.

Μόνη εξαίρεση, το Ισραήλ. Σε πείσμα των κανόνων, το TFR του Ισραήλ αυξάνει τον πληθυσμό του κατά το μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων 30 ετών. Ο Άλεξ Βάινρεμπ, δημογράφος στο Κέντρο Μελετών Κοινωνικής Πολιτικής Taub στο Ισραήλ, εκτιμά ότι ο δείκτης το 2023 ήταν 2,84, ενώ πέρυσι μπορεί να ανέβηκε λίγο υψηλότερα.

Ο βασικός αποτρεπτικός παράγοντας για την γέννηση νέων παιδιών ισχύει και για το Ισραήλ: το κόστος ζωής. Δεδομένου του υψηλού ποσοστού γεννήσεων, οι κρατικές δαπάνες του Ισραήλ είναι στην πραγματικότητα κάτω από τον μέσο όρο.

Τι κάνει λοιπόν την διαφορά;

Σύμφωνα με ανάλυση του Foreign Policy, το θρησκευτικό στοιχείο δεν μπορεί εύκολα να αγνοηθεί. H θρησκευτικότητα, ή η έλλειψή της, παίζει τεράστιο ρόλο στην ισραηλινή πολιτική, τον τρόπο ζωής, την εκπαίδευση και την γεωπολιτική της

Και, φυσικά, η ισραηλινοπαλαιστινιακή διαμάχη λαμβάνει ολοένα και πιο θρησκευτική χροιά.

Χαρεντί: 6,48 παιδιά ανά γυναίκα

Ο πρώτος παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψιν είναι ο υπερορθόδοξος (ή Χαρέντι) πληθυσμός της χώρας, που αντιπροσωπεύει περίπου το 12 % του συνόλου. Το 2020-22 (τα τελευταία έτη για τα οποία υπάρχουν επίσημα στοιχεία), το TFR των Χαρέντι ήταν 6,48 παιδιά ανά γυναίκα – κάτι που συγκρίνεται μόνο με τις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής, όπου τα ποσοστά συχνά ξεπερνούν το 5 και φτάνουν το 6,64 στην περίπτωση του Νίγηρα.

Το «υπερορθόδοξο» TFR εκτοξεύτηκε τη δεκαετία του 1980, καθώς τα κρατικά επιδόματα για παιδιά έγιναν πιο γενναιόδωρα. Το υπερμεγέθες TFR της κοινότητας Χαρεντi οφείλεται κυρίως στον μοναδικό τρόπο ζωής της.

Ζουν σε μεγάλο βαθμό σε κλειστές κοινότητες που χαρακτηρίζονται από θρησκευτικό ζήλο και ένα άκαμπτο σύστημα αξιών που περιλαμβάνει την απόκτηση πολλών παιδιών.

Μείωση, γιατί οι γυναίκες δουλεύουν και οι άνδρες απλώς διαβάζουν τις γραφές

Ακόμα κι έτσι, ο δείκτης γονιμότητας των Χαρέντι έχει μειωθεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες από το ανώτατο επίπεδο του 7,3, πιθανώς επειδή, μεταξύ των πολλών ιδιαιτεροτήτων της κοινότητας, οι γυναίκες υποχρεώνονται να εργάζονται και να συντηρούν τις οικογένειές τους ενώ οι άντρες απλά διαβάζουν τις ιερές γραφές. Αυτή η επιβάρυνση κατά των γυναικών φαίνεται να έχει στατιστικές επιπτώσεις.

Οι μουσουλμάνοι άρχισαν να κάνουν λιγότερα παιδιά

Ο δεύτερος σημαντικός παράγοντας είναι το TFR για τους μουσουλμάνους και τις άλλες θρησκευτικές μειονότητες, οι οποίοι αποτελούν περίπου το ένα πέμπτο του ισραηλινού πληθυσμού. Το ποσοστό γονιμότητας για τις μουσουλμάνες το 2022 ήταν 2,87, σύμφωνα με κυβερνητικά στοιχεία  Αλλά, το ποσοστό γεννήσεων έχει μειωθεί απότομα, ακολουθώντας τις τάσεις σε ολόκληρο τον αραβικό κόσμο.

Μόλις 20 χρόνια νωρίτερα, το ισραηλινό μουσουλμανικό TFR ήταν 4,55 παιδιά ανά γυναίκα. Ο συνολικός ισραηλινός εβραϊκός TFR εξακολουθεί να είναι κατά 15 % υψηλότερος από ό,τι ήταν πριν από 20 χρόνια, ενώ ο μουσουλμανικός δείκτης μειώθηκε κατά 37 %.

Συνδυασμός θρησκείας και εθνικισμού

Οι φεμινίστριες τονίζουν συχνά τις κοινωνικές πιέσεις που δέχονται οι Ισραηλινές για να κάνουν παιδιά, αλλά αυτό δεν εξηγεί γιατί οι πιέσεις αυτές συνεχίζουν να υφίστανται αφού έχουν υποχωρήσει σε μεγάλο βαθμό σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες. Η απάντηση φαίνεται να βρίσκεται στον συνδυασμό θρησκείας και εθνικισμού, ένα φαινόμενο που ο Καναδός μελετητής Κέβιν ΜακΚουίλαν έχει παρατηρήσει σε παγκόσμιο πλαίσιο.

Αυτές οι δύο δυνάμεις, λέει, είναι ιδιαίτερα ισχυρές, ιδίως αν υπάρχουν συνεχείς συγκρούσεις με άλλες εθνοθρησκευτικές ομάδες.

Ένας άλλος παράγοντας είναι η «οικογενειοκρατία» που δίνει προτεραιότητα στον κοινωνικό ρόλο της οικογένειας, σύμφωνα με την Μπάρμπαρα Σ. Όκουν, καθηγήτρια κοινωνιολογίας στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ.

Η εθνικιστική πτυχή θεωρείται αρκετά αυτονόητη. Τα χρόνια του πολέμου και το αίσθημα της ματαίωσης έχουν σφυρηλατήσει έναν ισχυρό εθνικισμό στο Ισραήλ που διατρέχει όλο το πολιτικό φάσμα.

Αλλά η Όκουν πιστεύει ότι στο ισραηλινό τοπίο, ο εθνικισμός και η θρησκεία είναι σχεδόν αδιαχώριστοι.

Η Χαμάς φούντωσε τις γεννήσεις

Επικαλούμενοι μια ελαφρά μείωση των γεννήσεων που σημειώθηκε μετά το 2018, ορισμένοι δημογράφοι είχαν αρχίσει να υποστηρίζουν ότι οι δυνάμεις του εκσυγχρονισμού είχαν επιτέλους αρχίσει να αναδύονται στο Ισραήλ. Οι Ισραηλινοί δεν ήταν πλέον απρόσβλητοι από το αυξανόμενο κόστος ζωής και τους πειρασμούς της προσωπικής αυτονομίας έναντι των απαιτήσεων της οικογενειοκρατίας.

Αλλά μάλλον μίλησαν νωρίς. Μια από τις ειρωνείες της επίθεσης της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 στο Ισραήλ είναι ότι ενίσχυσε το αίσθημα της αβεβαιότητας και φούντωσε τις φλόγες του εθνικισμού και του κοινοτισμού. Η έκρηξη γεννήσεων μετά την 7η Οκτωβρίου μπορεί να αποδειχθεί προσωρινή – ή μπορεί κάλλιστα να συντηρηθεί από έναν αναζωογονημένο εθνικισμό.

naftemporiki.gr