Επειδή υπάρχουν πολλοί γελοίοι, φιλελεύθεροι από το πανέρι, που δεν αντιλαμβάνονται τα βασικά:
Thanos Tzimeros
– Κανένας άνθρωπος, ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού, δεν έχει ΔΙΚΑΙΩΜΑ να γίνει γονέας. Έχει ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.
– Αν ο Μήτσος βρει κάποια γυναίκα που θα θελήσει να κάνει μαζί του παιδί, κανένας δεν μπορεί να τους εμποδίσει. Το ίδιο ισχύει και για τον Μπάμπη. Ο Μήτσος και ο Μπάμπης όμως, χωρίς συμμετοχή γυναίκας, δεν μπορούν να κάνουν παιδί, οι δυο τους. Το ίδιο ισχύει και για τη Μαρία με την Ελένη.
– Επομένως, τα όρια του τι μπορεί ή τι δεν μπορεί να κάνει ένα ζευγάρι ομοφύλων δεν τα βάζει ο νόμος. Τα βάζει η φύση. Το να το αντιλαμβάνεσαι αυτό δεν είναι ούτε προοδευτικό ούτε συντηρητικό. Είναι θέμα νοημοσύνης.
– Η υιοθεσία δεν είναι ένας τρόπος για να αποκτήσουν κάποιοι παιδί. Είναι ο τρόπος για να αποκτήσει ένα παιδί γονείς, δηλαδή πατέρα και μάνα. Ο Μήτσος, όση θηλυκότητα κι αν έχει, δεν μπορεί να γίνει μάνα για το υιοθετημένο. Ούτε η Μαρία, πατέρας, κι ας ντύνεται σαν μπετατζής. Απλά πράγματα, στοιχειώδη, αυτονόητα.
– Στην υιοθεσία, μάς ενδιαφέρει το μέλλον του παιδιού, όχι το μέλλον του ζευγαριού, ακόμα κι αν είναι ετερόφυλο.
– Το ΣτΕ ήταν αναγκασμένο να πάρει την απόφαση που πήρε, καθώς στο ευρωπαϊκό νομικό σύστημα δεν προβλέπονται γάμοι δύο ειδών: μεταξύ ετεροφύλων με δικαίωμα υιοθεσίας και μεταξύ ομοφύλων χωρίς δικαίωμα.
– Το λάθος έγινε με την νομική κατοχύρωση του γάμου μεταξύ ομοφύλων. Το σύμφωνο συμβίωσης υπερκάλυπτε όλα τα θέματα αστικού δικαίου (κληρονομιά, κηδεμονία κ.λπ.) που μπορούσαν να προκύψουν σε προϋπάρχον παιδί σε μια σχέση μεταξύ ομοφύλων. Ο γάμος ψηφίστηκε ΑΚΡΙΒΩΣ για να υπάρξει αυτή η επέκταση: της υιοθεσίας. Το επισημάναμε αρκετοί από τότε, αλλά η κυβέρνηση έριχνε στάχτη στα μάτια, λέγοντας διάφορες αρλούμπες, που τώρα αποδείχηκε πόσο αρλούμπες ήταν.
– Τι είπε λοιπόν το ΣτΕ (χρησιμοποιώντας περισσότερα λόγια από τα αναγκαία); Ότι, κατ’ αρχήν, όλοι οι έχοντες έγγαμη σχέση είναι, νομικώς, επιλέξιμοι ως θετοί γονείς.
– Τι πρέπει να πει τώρα η κυβέρνηση, αν έχει ίχνος τσίπας, και θέλει να τηρήσει τις δεσμεύσεις της την εποχή της ψηφοφορίας του νομοσχεδίου για «ναι στον γάμο, όχι στην υιοθεσία»; Να ορίσει με εγκύκλιο, που θα είναι δεσμευτική για τους/τις κοινωνικούς/ές λειτουργούς που αποφασίζουν για τις υιοθεσίες, ότι ένα από τα κριτήρια καταλληλότητας είναι αν το ενδιαφερόμενο ζευγάρι καλύπτει τους ρόλους του πατέρα και της μάνας – αν μπορεί, δηλαδή, να προσφέρει, στο υιοθετούμενο παιδί, ανδρικό και γυναικείο πρότυπο.
– Όπως ακριβώς ένα ετερόφυλο ζευγάρι κρίνεται ακατάλληλο για υιοθεσία αν τα οικονομικά του δεν είναι ανθηρά, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα το παιδί να επηρεαστεί από την οικονομική καχεξία του ζευγαριού, και εξ αιτίας αυτού του γεγονότος να παρεμποδισθεί η κοινωνικοποίησή του, με τον ίδιο τρόπο να κρίνεται ακατάλληλο για υιοθεσία ένα ομόφυλο ζευγάρι καθώς το παιδί υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να επηρεαστεί από την καχεξία προτύπων και να παρεμποδισθεί η κοινωνικοποίησή του.
Φιλελευθερισμός δεν είναι να «κάνω ό,τι γουστάρω» στραπατσάροντας την ελευθερία των άλλων. Κάθε άνθρωπος πρέπει να είναι ελεύθερος να ζει τη ζωή που προτιμάει, με τον ή τους συντρόφους που επιλέγει (είμαι πιο προχωρημένος από σας, γουοκίλες μου – δεν έχω κανένα πρόβλημα αν θέλετε να ζείτε σε κοινόβιο ερωτικής κοινοκτημοσύνης) αλλά δεν έχει κανένας, ούτε φέρελπις θετός γονέας, ούτε πολιτικός, το δικαίωμα να στερήσει από ένα παιδί τη δυνατότητα να προφέρει μια από τις δύο ιερές λέξεις, που για χιλιάδες χρόνια «έχτιζαν» ανθρώπους και έφτιαχναν κοινωνίες: μαμά και μπαμπά.
Μαμά δεν μπορεί να είναι ο Μήτσος. Ούτε μπαμπάς η Μαρία. Τελεία και παύλα.
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 