Γεμίσαμε φασίστες και κομμουνιστές
Η ρητορική των άκρων και η αδυναμία ουσιαστικής πολιτικής αντιπαράθεσης
Μάνος ΒουλαρίνοςΓεμίσαμε φασίστες και κομμουνιστές: Όταν οι ταμπέλες γίνονται υποκατάστατο της σκέψης και του διαλόγου
Χθες στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ η μονίμως νευριασμένη Αφροδίτη Λατινοπούλου ήταν καλεσμένη στην εκπομπή του ΣΚΑΙ, Αταίριαστοι. Όταν η συζήτηση έφτασε στην ακρίβεια άρχισε να λέει «Όταν μια χώρα φτάνει στο σημείο να μιλάει για πλαφόν, για ένα εντελώς σοσιαλιστικό κομμουνιστικό μέτρο…» και όταν ο Χρήστος ο Κούτρας την ρώτησε αν ο Μητσοτάκης είναι κομμουνιστής εκείνη απάντησε «ε με αυτά που λέει και με αυτά που κάνει…». Εννοείται ότι στη συνέχεια χαρακτήρισε κομμουνιστή και τον Αλέκση μας και ο σύντροφος Ανδρουλάκης τη γλίτωσε απλώς και μόνο επειδή το όνομα του δεν προέκυψε στην κουβέντα. Η πολύ δεξιά πρόεδρος της Φωνής Νευρικής βλέπει οποιoνδήποτε δεν είναι τόσο δεξιός όσο εκείνη ως κομμουνιστή (βέβαια για χρόνια και μέχρι να τη μαλώσουν ήταν σε ένα «κομμουνιστικό» κόμμα αλλά αυτή είναι μια αβλεψία που μπορεί να συμβεί στον καθένα).
Αντιστοίχως, καθημερινά σε αναρτήσεις, σχόλια, κουβέντες και συνθήματα πολύ αριστερών (και επίσης μονίμως νευριασμένων) συμπολιτών μια λέξη εμφανίζεται ξανά και ξανά: η λέξη «φασίστας» η οποία χρησιμοποιείται για να περιγράψει όποιον είναι δεξιότερα της πολύ αριστεράς. Όποιος ας πούμε δεν υπερασπίζεται την παραβατικότητα, όποιος δεν ποθεί την απελευθέρωση εγκληματιών, όποιος είναι αλλεργικός σε τάγματα εφόδου και τραμπουκισμούς, όποιος δεν αγαπάει την τρομοκρατία είναι φασίστας.
Πρόκειται για άλλο ένα φαινόμενο που επιβεβαιώνει τις ομοιότητες των δύο άκρων. Για τους πολύ αριστερούς όλοι οι υπόλοιποι είναι φασίστες και για τους πολύ δεξιούς όλοι οι υπόλοιποι είναι κομμουνιστές.
Βέβαια, ενώ οι πολύ δεξιές αντιλήψεις όπως αυτή της θυμωμένης Αφροδίτης Λατινοπούλου αντιμετωπίζονται ως γραφικότητα ακόμα και από τους σκέτους δεξιούς, η αντίληψη των ακραίων συντρόφων δεν έχει την ίδια αντιμετώπιση από τους σκέτους αριστερούς, οι οποίοι δεν βάζουν τα γέλια όταν ακούν παρλαπίπες τύπου «έχουμε χούντα». Αλλά με δεδομένο ότι η αριστερά έχει από τη φύση της πολλά στοιχεία ανωριμότητας, αυτό είναι μάλλον αναμενόμενο.
Advertisement
ADVERTISING
Και το ζητούμενο είναι η πλειονότητα των δεξιών και κεντροδεξιών συμπολιτών να μην πέσουν στην παγίδα να αρχίσουν να σκέφτονται με τέτοιους όρους που βολεύουν προσωπικότητες όπως η Λατινοπούλου. Όχι μόνο γιατί οι όροι είναι εντελώς λανθασμένοι, αλλά και γιατί ο στόχος τους δεν είναι να περιγράψουν αλλά να δημιουργήσουν εντάσεις και μίσος. Να αντικαταστήσουν τα επιχειρήματα με χαρακτηρισμούς που θα κάνουν τα επιχειρήματα άχρηστα: όπως δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσεις εναντίον των απόψεων, προτάσεων, πολιτικών κάποιου που βαφτίζεις φασίστα έτσι δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσεις και εναντίον των απόψεων, προτάσεων, πολιτικών κάποιου που βαφτίζεις κομμουνιστή. Πολύ βολικό για όσους στερούνται της ικανότητας να βρουν επιχειρήματα αλλά πολύ κακό για όλους τους υπόλοιπους. Και μπράβο μας.
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 