Απρίλιος | 2026 | ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Το νέο βιβλίο «Φιλιάτες- Ιστορικά και Λαογραφικά στοιχεία» του Γιώργου Κώτση -τ. εκδότη της εφημερίδας «Τα ΝΕΑ των Φιλιατών», μόλις ήρθε στην Εστία και η χαρά μας είναι μεγάλη!

Το βιβλίο αποτελείται από 304 σελίδες με ωραίο εξώφυλλο, όπου απεικονίζεται άποψη της πόλης των Φιλιατών από μακριά, στην αγκαλιά των καταπράσινων λόφων- απολήξεων του βουνού Άι Ηλίας, με ευρύτερο φόντο το Ιόνιο και την Κέρκυρα.

Είναι το δεύτερο βιβλίο του συγγραφέα για τους Φιλιάτες και έρχεται να συμπληρώσει και αντικαταστήσει το πρώτο, «Κάτι για το Φιλιάτι» το οποίο είχε κυκλοφορήσει το 2011 και είχε εξαντληθεί.

Στις σελίδες του καταγράφονται πολλά γνωστά αλλά και άγνωστα, πρωτοδημοσιευμένα ιστορικά στοιχεία, για την πόλη και την περιοχή των Φιλιατών τα οποία συντελούν στο να αποτελεί αυτό μια μοναδική πηγή για τον κάθε Φιλιαταίο, Θεσπρωτό, φιλίστορα και μη.

Μέσα από τα κείμενά του ο αναγνώστης θα δει τους λόγους που συντρέξανε ώστε οι Φιλιάτες να εξελιχθούν -από μικρό χωριό το 1551- σε κυρίαρχη πόλη μιας ευρείας περιοχής με 60 και πλέον χωριά.

Επίσης θα διαβάσει περιγραφές των ξένων περιηγητών που πέρασαν από την περιοχή των Φιλιατών από το 1810 και μετά.

Ακόμη θα μελετήσει το μοναδικό Μητρώο Αρρένων Φιλιατών με τα ονοματεπώνυμα και τα επαγγέλματα από το 1829 έως το 1913.

Το βιβλίο αποτελεί τη μοναδική πηγή στην οποία μπορεί να μάθει κανείς για τους διατελέσαντες πρόεδρους και δήμαρχους των Φιλιατών από την απελευθέρωση και μετά. Επίσης, μοναδική πηγή ενημέρωσης για πολλά ιστορικά γεγονότα των Φιλιατών, όπως για το πότε υπήρξε έδρα Μητροπολίτη, ποια ήταν η Εβραϊκή παροικία, πότε και πως ιδρύθηκαν οι σύλλογοι, τα σχολεία τα ιδρύματα και πολλά από την καθημερινότητα της ζωής και της αγοράς των περασμένων χρόνων.

Τέλος, το βιβλίο διανθίζεται 354 φωτογραφίες -ορισμένες σπάνιες- οι οποίες, έντεχνα επιλεγμένες, συμπληρώνουν τα εξιστορούμενα.

Κατηγορία:

Uncategorized

Γηρομέρι 2015, κάτι απ’ το ταφικό έθιμο!

Δεν είχε τύχει να δω από κοντά αυτό το μοναδικό Γηρομεριάτικο έθιμο που γίνεται τη Δεύτερη μέρα του Πάσχα στο κοιμητήριο του χωριού. Και είναι άλλο να το διαβάζεις, άλλο να στο λένε και άλλο να το βλέπεις, με τα ίδια σου τα μάτια. Δεν είχε τύχη να το δω, κι ας πήγαινα παλιά στο χωριό- αφού η μάνα μου είχε πολλούς συγγενείς εκεί, Αικατερίνη Κολιούτα, Καλλιόπη Μπίμη, Δημητρούλα Φόρη Βουγίδη, Ελένη Ζώη Γάτου- καλές κι άξιες οι Πλεσιβιτσιώτισσες νυφάδες για τους Γηρομεριάτες. Δεκάδες οι συγγενείς τότε, σπαρμένοι σε όλον τον κόσμο και τον ντουνιά οι απόγονοί τους σήμερα. Η μοίρα των κατοίκων των χωριών της ξενιτομάννας επαρχίας Φιλιατών… Πολλά έχουν γραφεί για το έθιμο κι είπα ν’ αφήσω τις εικόνες να μιλήσουν…

Να πω μόνο πως σαν σχόλασε η Θεία λειτουργία γέμισε ο χώρος του νεκροταφείου από κόσμο. Γηρομεριάτες που έπαιρναν θέση στους τάφους των δικών τους- να τιμήσουν τη μνήμη τους.

Παρόντες κι ο Δήμαρχος Φιλιατών Σπύρος Παππάς, ο αντιδήμαρχος Παύλος Μπέλλος, ο Δ.Σ. Κώστας Μποροδήμος, πιθανόν κι άλλοι.

Αδιάκοπα κτυπούσαν τα τηλέφωνα από ξενιτεμένους που παράγγελναν να τιμηθεί κι ο δικός τους- να τους παίξουν τα βιολιά το τάδε τραγούδι- «στον Κώτσιο Θωμά να βαρέσουν ¨τα κλάματα¨!

Όταν ξεκίνησε το έθιμο ένοιωθες πως βρίσκεσαι σε κάτι άλλο, σε μια μοναδική μυσταγωγίας. Ένοιωθες ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα, σαν θεατής σε μια ιεροτελεστία με πρωταγωνιστές τους δράστες του εθίμου, φορτωμένους με συναίσθημα ικανοποίησης και χαράς που αξιώθηκαν κι έκαναν το χρέος τιμής στην μνήμη του νεκρού- ανάμικτη με τη λύπη από τις θύμισες και την παντοτινή απουσία του. ¨Χαρμολύπη¨, μου είπε το συναίσθημα- αν θυμάμαι καλά- ο παλιόφιλος Στέφανος Τρίγγος. Όπως και να την πει κανείς ήταν, είναι συγκλονιστική η εμπειρία!

Πολλά θα νοιώσει κανείς και σαν απλός θεατής- ας μην έχει εκεί θαμμένο κάποιον πολύ δικό του- ας ήταν απλά ένας φίλος ή γνωστός του. Το ‘νοιωσα κι αυτό στο μνήμα του Γιώργο Ντούρου- βίωσα αυτή τη χαρμολύπη!