ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Η ζωή στο Φιλιάτι σήμερα

    Ο οικονομικός μαρασμός άλλαξε πολλά στην πόλη και τον κόσμο της. Οι βολεμένοι δεν έβλεπαν το δράμα. Το έβλεπαν όσοι δεν έβρισκαν δουλειά για να επιβιώσουν και αναγκάζονταν να πάρουν το δρόμο της ξενιτιάς. Το ζούσαν οι νέοι που μεγάλωναν στο τόπο τους με όνειρα και τα οποία έβλεπαν να καταρρέουν. Σήμερα μια περαντζάδα στην παλιά αγορά σου σφίγγει την καρδιά, μια βόλτα στις γειτονιές σε προσγειώνει στην πραγματικότητα- όλα τα παλιά μαγαζιά κλειστά. Σπίτια ακατοίκητα, σπίτια με δυο γερόντους ή μια γιαγιά, σπίτια που πουλιούνται και αγοραστές δεν βρίσκονται.

  Αυτή η κατάσταση έριξε την ψυχολογία του κόσμου και τον έκανε να χάσει μέρος από την κοινωνικότητα που είχε από ανέκαθεν- κλείστηκε στον εαυτό του και στον στενό περίγυρό του.

    Η αδιαφορία των φιλιαταίων και το γύρισμα της πλάτης στα δρώμενα της πόλης τους επεκτάθηκε σε όλους τους τομείς της ζωής. Ο Άρης παράδειγμα- η διαχρονική λατρεία των φιλιαταίων- τα τελευταία χρόνια διοικούνταν από διορισμένες διοικήσεις που χρηματοδοτούσε ο δήμος- γι’ αυτό και σταμάτησε να υπάρχει από το 2017. Η ομάδα που έλαμψε ως το τέλος του προηγούμενου αιώνα- τώρα είχε μείνει ανάμνηση για λίγους. Αντίθετα η φιλαρμονική γνώρισε νέες σελίδες δόξας, χάρη στον χαρισματικό αρχιμουσικό Κώστα Δελλή.

  Ο κόσμος συμμετέχει στις καθιερωμένες εκδηλώσεις, εθνικές, κοινωνικές και θρησκευτικές. Εξακολουθούν να γίνονται οι παρελάσεις και οι χοροί των μαθητών. Τα Θεοφάνεια ο σταυρός ρίχνεται σε μια τεχνητή λιμνούλα στο πάρκο του ΟΤΕ.

   Οι αποκριάτικες εκδηλώσεις καλά κρατούν χάρη στο ενδιαφέρον του πολιτιστικού συλλόγου και κάποιων κυριών όπως της Βούλας του Σκάρλου- Καζούρη κλπ.

Τα κούλουμα γιορτάζονται στην κεντρική πλατεία, όταν βρέχει, στη λαϊκή.

Το λαϊκό πανηγύρι της Αγίας Τριάδας κάπου κάπου γίνεται, με κόσμο ως επί το πλείστον από τα χωριά και η νεολαία διασκέδαζε κυρίως στο Λιοτρίβι & Σιδεράδικο.