ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Πώς να γιορτάζω; Δεν μπορώ.

 Σπαράζει η καρδιά μου,

 όταν ακόμη και σήμερα

 κάποιες δολοφονούνται.

     Και υποφέρουν και πονούν

          μια κι είναι γυναίκες

      κι η κοινωνία δυστυχώς

            πίσω ξαναγυρίζει.

    Τόσοι αγώνες, τόση δουλειά,

            όλα πήγανε στράφι;

    Θαρρείς και στου μεσαίωνα

           ξανάρθαμε τα χρόνια.

         Σκεφτήκανε όλοι αυτοί

            που τις κακοποιούν,

        αν κάτι τέτοιο θα συμβεί

          στην κόρη, τί θα πούν;

         Είν’ η γυναίκα σαν τη γη,

       γλυκούς καρπούς γεννάει 

  κι αν την φροντίσουν με στοργή,

           τότε » μοσχοβολάει»!

         Είναι η μάνα, η αγκαλιά,

          παρηγοριά κι ελπίδες!

     Δος της φτερά και θα πετά,

         θα διώχνει καταιγίδες!

        Είναι χαρά και λύτρωση

           κι απανεμιά κι αγάπη,

   που διώχνει πίκρες και καημούς,

         στεγνώνει κάθε δάκρυ!

        Μακάρι να ρθει ο καιρός,

που θα μπορούμε να γιορτάζουμε

                   » ουσιαστικά «

         την ημέρα της γυναίκας.

             Τώρα γιορτάζουμε 

         μόνο τους αγώνες μας!

              Χρόνια μας πολλά 

              και καλή δύναμη!!!

                    7 – 3 – 2026

         Ελένη Κύρκου-Σαφάκα